เว็บไซต์อารมณ์กลอน เว็บไซต์สำหรับผู้มีกลอนในหัวใจ..

คุยเรื่องร้อยแปดชาวอารมณ์กลอน => หมวดศิลปกรรม => ข้อความที่เริ่มโดย: พิกุลแก้ว ที่ 13 ธันวาคม, 2568, 01:09:10 PM



หัวข้อ: "ลายไทย" คุณค่าศิลปะที่ไม่ควรลืม
เริ่มหัวข้อโดย: พิกุลแก้ว ที่ 13 ธันวาคม, 2568, 01:09:10 PM
(https://www.lib.ru.ac.th/journal2/wp-content/uploads/2019/02/LineThai-292x300.png)


"ลายไทย" คุณค่าศิลปะที่ไม่ควรลืม

หากกล่าวถึง"ลายไทย"ในศิลปะ
รากศรัทธาจากพุทธะพาผ่องใส
ดัดแปลงจากปรัญชาคติใน
นรก-สวรรค์ไซร้คือที่มา

แม้นได้รับอิทธิพลหลายประเทศ
แต่ไร้เจตน์ลอกลายใคร่ศึกษา
ด้วยมากช่างฝีมือดีที่พัฒนา
ศิลปาค่าควรไว้ให้แผ่นดิน

(https://www.lib.ru.ac.th/journal2/wp-content/uploads/2019/02/kranoksaamtuao-1-156x300.jpg)

สดับลวดลายหลักไว้ ๖ แบบ
"ลายกระหนก"ยลแยบแนบทั่วถิ่น
จิตกร จิตรกรรม นำประทิน
สู่อายกลิ่น"ไทยแท้"ยามแลมอง

(https://www.lib.ru.ac.th/journal2/wp-content/uploads/2019/02/krachangbaited-300x276.jpg)

"ลายกระจัง"ยังคล้ายรูปสามเหลี่ยม
ดูยอดเยี่ยมอ่อนช้อยรอยฉลอง
จิตวิญญาณผ่านลวดลายใคร่หมายปอง
สู่ครรลองวิถีชีพ..ของชาวไทย

(https://www.lib.ru.ac.th/journal2/wp-content/uploads/2019/02/line-songpoomkhaowbin-204x300.jpg)

"ลายทรงพุ่มข้าวบิณฑ์" คือลายช่อ
ล้วนถักทอธรรมะบัวไสว
บ่งชัดถึง "ศาสนา"เรืองอำไพ
นิยมใช้บวงสรวงและบูชา

(https://www.lib.ru.ac.th/journal2/wp-content/uploads/2019/02/line-prajaamyaam-300x289.jpg)

"ลายประจำยาม"ร่างจัตุรัส
แลบ่งชัดดัดแปลงดอกพฤกษา
"ดอกสี่ทิศ"ชนิดนี้คือที่มา
แต่ทว่าลวดลายคล้ายต้องมนต์

(https://www.lib.ru.ac.th/journal2/wp-content/uploads/2019/02/line-kaab-300x250.jpg)

"ลายกาบ"ก่อกำเนิดช่อลายอื่น
ตามพันธุ์พื้นพืชกาบอันส่งผล
ตวัดเส้นลายอ่อนมิร้อนรน
โค้งรับผลดลอำนวยความสุขใจ

(https://www.lib.ru.ac.th/journal2/wp-content/uploads/2019/02/line-nokkhab-laer-nakkhob-265x300.jpg)

"ลายนกคาบ นาคขบ" ออกทางปาก
ลายช่อฝากฝังรอยละห้อยให้
มักเชื่อมต่อล่อลายกระจายไป
ตามที่ช่างรังสรรค์ไว้อย่างงดงาม

ลายไทยเป็นเอกลักษณ์ประจำชาติ
ความสามารถศาสตร์ศิลป์ถิ่นสยาม
อัตลักษณ์เป็นหนึ่งในนิยาม
ปิดกั้นการคุกคาม...ค่านิยม.


(https://i.ibb.co/db9jhSx/line1.png)


ขอบคุณข้อมูลจาก สำนักหอสมุดกลาง มหาวิทยาลัยรามคำแหง
หมายเหตุ ภาพเป็นเพียงภาพตัวอย่างซึ่งอาจมีรูปแบบมากกว่าที่นำมาลง เป็นเพียงภาพส่วนหนึ่งเท่านั้นไม่ใช่ภาพทั้งหมด




หัวข้อ: Re: "ลายไทย" คุณค่าศิลปะที่ไม่ควรลืม
เริ่มหัวข้อโดย: Msp. ที่ 13 ธันวาคม, 2568, 09:06:55 PM

งามวิจิตรลายไทยในสยาม
เลื่องลือนามสง่าควรค่าสม
หลากลีลาเส้นสายลายน่าชม
สวยภิรมย์งามตาคุณค่ามี

พี่เรียนวาดลายเส้นเน้นไทยแท้
ให้เป็นแม่บทศิลป์กวินศรี
เปลี่ยนปรับแนวแถวห้าราคาดี
ทั่วธานีรับงานสักรักลายไทย

ศิลปะคละคลึงตรึงเรือนร่าง
ชอบลายพรางผสมนิยมใส่
อยากแต่งแต้มผีเสื้อจุดเหนือใจ
ช่างก็ไม่รับงานรำคาญเชียว

หาว่าสักลำบากลงยากนัก
เปลี่ยนหลังให้ช่างสักปากว่าเหนียว
เราเนื้อนิ่มนวลนางบางนิดเดียว
กลัวเสียเที่ยวสักเองเก่งจะตาย

จึงได้รู้พรสวรรค์ฉันสุดยอด
เรียนรู้ถอดเรื่องศิลป์ระบิลสาย
มาเป็นแบบให้พี่นี้สักลาย
งามเฉิดฉาย..ชอบลายไหน..ให้เลือกมา



msp.


เอาน่า เลือกลายไว้ นัดมานะ เดี๋ยวหอบเครื่องมือไป มียาชา 555


(https://i.ibb.co/2xv4jcN/5-1.jpg) (https://imgbb.com/)


หัวข้อ: Re: "ลายไทย" คุณค่าศิลปะที่ไม่ควรลืม
เริ่มหัวข้อโดย: จั่นเจา ที่ 14 ธันวาคม, 2568, 06:31:03 PM



เที่ยวทึกทักสักเถื่อนเกลื่อนตลาด
เรียนงานวาดอิงแอบออกแบบผ้า
โปรสักกายขายแรงแทงกายา
ท้วงเตือนว่าหากเชื่อมิเหลือดี

ด้วยรู้ทันวันก่อนเกิดตอนสัก
กดเข็มหักเห็นมาฝังคาที่
ลูกค้าน๊อคช๊อคกระจายหลายนาที
หมอคนนี้วิ่งกรูเรียกกู้ภัย

จุกเจ็บจบทบทวนชักชวนเชื่อ
เสี่ยงพร่ำเพรื่ออย่าลองจงมองใหม่
"หมอตระกร้า"ยาดีหลบหนีไกล
ระวังไว้หากแย่เกินแก้ทัน


เตือนแล้วนะ

Jannjao


หัวข้อ: Re: "ลายไทย" คุณค่าศิลปะที่ไม่ควรลืม
เริ่มหัวข้อโดย: Msp. ที่ 14 ธันวาคม, 2568, 08:19:29 PM
แหม

มาทีนะลีลาว่าเตือนตัก
เล่นซะหักมุมหมุนวุ่นหัวหัน
หลบลูกดอกศอกตีหนีไม่ทัน
เหมือนกำปั้นฟันหน้าพี่บ้าเอ๊ย!

ปากยังดีเดี๋ยวสักปักสักเข็ม
เอาให้เต็มสยิวเต็มผิวเผย
จะให้เนียนเขียนกริบเลือดซิบเลย
ใครอย่าเย้ยฝีสักจากเราเชียว

เป็นช่างสักสักแต่ว่านะคุณพี่
ลองหน่อยซีดีนะอย่าพึ่งเสียว
ระดับจั่นยาชาทานิดเดียว
เข็มเท่าเคียวเต็มเนื้อเผื่อชอบใจ


msp.

ค่าาาา  น้องเป็นช่างสักนี่คะ สะอาดปลอดภัย
ช่างสัก สักแต่ว่า ทำไปเรื่อย 555


หัวข้อ: Re: "ลายไทย" คุณค่าศิลปะที่ไม่ควรลืม
เริ่มหัวข้อโดย: จั่นเจา ที่ 15 ธันวาคม, 2568, 08:50:45 AM


"เข็มเท่าเคียว"เสียวส่งเมื่อลงสัก
ยามแทงปักปุ๊บปั๊บช๊อคหลับไหล
เลือดท่วมท้องนองฝากออกจากใน
ทิ่มลากไส้  โหน้อง!  สยองนา !

เคริ่องมือแย่ ! แปร์ศรี ทำซีซั้ว !
เรียนรู้มั่วหลอกคนจนผวา
ไปเลี้ยงแมวแถวนั้นเถิดขวัญตา
เลิกดีกว่า"ช่างกระเป๋า" เข็มเท่าเคียว


Jannjao


หัวข้อ: Re: "ลายไทย" คุณค่าศิลปะที่ไม่ควรลืม
เริ่มหัวข้อโดย: Msp. ที่ 15 ธันวาคม, 2568, 01:43:40 PM

เข็มสุดท้ายเลิก!พอ!ขอเชื่อพี่
ลายสักนี้ขอปักสักเต็มเหนี่ยว
สุดฝีมือชำนาญศิลป์..บิ่นนิดเดียว
กลับตัวเอี้ยวถอดกระดุมผลักมุมเตียง

สลักหลังนั่งดีนะพี่จั่น
เนื้อมัดมันหนังหนามาขึ้นเขียง
เนื้อแนบเนื้อฝ่ามือทาบ..ป๊าบ!ไล่เลียง
ลายเส้นเฉียงร่างแบบแนบเนื้อชาย

ลากลายเส้นเน้นจิกหยิกนิดหน่อย
เกิดเงารอยรูปร่างอย่างเฉิดฉาย
ร่างปลาดุกคลุกเกลือเถือเข้าลาย
เน้นขยายชายข้างอย่างเบามือ

จะลงเข็มล่ะนะพี่อย่าดิ้น
สงบลิ้นเอาไว้อย่าได้ดื้อ
เดี๋ยวลายเคลื่อน..เหมือนปลิงลิงกระบือ
จะให้รื้อซ่อมลายไม่ไหวนา

มือลูบหลังด้านด้านน่าหมั่นเขี้ยว
หนังเหนียวเหนียวเหี่ยวย่นระคนหนา
กระโดดสุดกำลังคลั่งวิชา
ได้หนวดปลา..ว้า! พี่ร้องสยองเกิน


Masapaer
ได้แค่หนวดเอง..วันหลังมาสักใหม่นะคะ












หัวข้อ: Re: "ลายไทย" คุณค่าศิลปะที่ไม่ควรลืม
เริ่มหัวข้อโดย: จั่นเจา ที่ 15 ธันวาคม, 2568, 09:19:33 PM



คล้ายจับหั่นหมันแมวสักแนวใหม่
ขายันใส่ท้องคัดจนขัดเขิน
โน้มตัวบล็อคล๊อคปั๊บบังคับเกิน
จนยับเยินจำฝืนขัดขืนใจ

เธอวางยาตาซึมสลึมนิ่ง
จู่จู่ชิงจับพรวดลุกตรวจใหม่
ถอดเสื้อนอกออกตรงคลำลงไป
เริ่มซ้ายไหล่ถึงขวาเป็นนาที

คงกะเกณฑ์เน้นย้ำจุดสำรวจ
พลันเข็มพรวดเงื้อแรงเข้าแทงที่
จุกเจ็บช้ำน้ำตาไหลแบบไม่ดี
ลืมกายีร้องโอ้ยขึ้นโดยพลัน

สะดุ้งยืนขืนหลักชักไม่ไหว
หมอแปร์ไล่ยื้อยั้งจับหลังหัน
เธอเนื้อเน้นเคล้นหนักจ้องกักกัน
คงตกมันรัอนขลักไล่สักคน

สภาพเมื่อเหลือรับเกินกลับไหว
จัดหมอใหญ่จอมปักดูสักหน
เชือกล่ามอ้อมลัอมมัดผูกขัดวน
หมอแปร์บ่นดุด่าเล่นบ้าบอ

เอาครีมแว๊กถูทาทั่วขาแข้ง
แล้วออกแรงกระชากแบบลากท่อ
ตาละแม่แปร์จ๋าน้ำตาคลอ
ลอกขนต่อจนครบจึงจบงาน


มาแกล้งเราก่อนได้ไง

Jannjao


หัวข้อ: Re: "ลายไทย" คุณค่าศิลปะที่ไม่ควรลืม
เริ่มหัวข้อโดย: Msp. ที่ 18 ธันวาคม, 2568, 05:07:28 AM


เรียกว่าแว๊กขนแน่? แหมพี่บ้า
ทำเหมือนว่าถลกหนังคลั่งเกินต้าน
เข็มจิ้มผิดนิดเดียวเสียวลนลาน
ร้องกลิ้งคลานพล่านเดือดจะเชือดแปร์

ชายร่างถึกคึกเข็มจัดเต็มเหนี่ยว
ตวัดเกี่ยวแข้งขาแถมคว้าแส้
เจ็บนะเว้ยซาดิสม์คิดรังแก
เหนื่อยว่ะขอยอมแพ้แผ่ร่างเลย

(ยอมแล้วอ่ะ อยากทำอะไรก็ทำ  :15:)

พันธนาการพันรอบหมอบราบคาบ
เธอก็อาบแว๊กให้ไม่ช้าเหวย
ลากขนแข้งแรงหนัก..ขาชักเกย
ดีดเข้าเสยต้นคอล่อเบ้าตา

ไม่อยากสู้หนูเหนื่อยเมื่อยสังขาร
แต่รีเฟล็กซ์เกินต้านฉันผวา
ถีบหัวนมล้มกลิ้งดิ่งพสุธา
เธอคว่ำหน้าโดนเข็มเต็มทั้งตัว

จึงโล่งใจอิสระอย่างประหลาด
สิ้นอาฆาตชาตินี้พี่ทูนหัว
รู้สึกเบาลอยล่องน้องเลิกกลัว
หันหน้าหัวย้อนดูขนชูชัน

ภาพสยองสองคนปนเลือดหนอง
เข็มหว่านกองกระจายเต็มกายจั่น
แว๊กขนหรือถลกหนังพังด้วยกัน
จบเถอะนั่นตายคู่ดูแล้วเซ็ง



Msp.


จะโดนเซ็นเซอร์ป่ะเนี่ย
ไปละ ไปเป็นวิญญาณในภาพถ่ายละ 555




หัวข้อ: Re: "ลายไทย" คุณค่าศิลปะที่ไม่ควรลืม
เริ่มหัวข้อโดย: จั่นเจา ที่ 18 ธันวาคม, 2568, 07:53:00 AM


เลือดไหลกองนองเปรอะอาบเลอะพื้น
"แปร์"ตกตื่นตาค้างร้องครางเอ๋ง
บอกขาหนีบถีบเบาเบาเท่านั้นเอง
ไยหงายเก๋งร่วงหล่นคล้ายคนเมา

ความระกำช้ำนี้ยังมีต่อ
มิหนำพอ"แปร์"ตามเฉ่งเหมือน"นักเลงเก๋า"
ยังปากเฉาะเยาะเย้ยเหยียดเปรยเรา
"รู้ยังเล่า..อย่าเขื่องมีเรื่องกะ แปร์ "

เจ็บก็เจ็บอายก็อายทำขายหน้า
แสร้ง"ชัก" ตาค้างกลับล้มทับแม่
ฉากสมจริงยิ่งใหญ่เจ๊งไม่แคร์
โต๊ะตู้แอร์ทีวีหนอโค่นจอพัง

ยังมิหนำฉ่ำอุราลมบ้าหมู
หมุนวนคู่  ดึง"แปร์"ขา แบบบ้าคลั่ง
คลุกลงกองพื้นรับ แล้วกลับรัง
เสียงตามหลัง.."อีพี่บ้า"..ตะโกน..ด่าไกล


พี่น้องเขาทะเลาะกันก็แบบนี้แหละ
ข้าวของแปร์เสียหายแต่ความสัมพันธ์คงเดิมเนาะ

Jannjao


หัวข้อ: Re: "ลายไทย" คุณค่าศิลปะที่ไม่ควรลืม
เริ่มหัวข้อโดย: พิกุลแก้ว ที่ 18 ธันวาคม, 2568, 08:06:51 PM
(https://stickershop.line-scdn.net/stickershop/v1/sticker/486220490/iPhone/[email protected]?v=1)

แวะมาดูอยู่แปบแล้วแว้บหลบ
เพียงมาสบพบความจริง สองขาใหญ่
ส่วนเราเพียงเหลือบริ้นบินจากไป
สบายใจจริงแท้...คนตีกัน.

(https://stickershop.line-scdn.net/stickershop/v1/sticker/461305552/iPhone/[email protected]?v=1)


หัวข้อ: Re: "ลายไทย" คุณค่าศิลปะที่ไม่ควรลืม
เริ่มหัวข้อโดย: Msp. ที่ 18 ธันวาคม, 2568, 09:51:12 PM
ร่วมอกตัญญูก็อยู่นี่
ไยจึงหนีไม่เก็บร่างช่างแสบสัน
ลุกขึ้นได้เดี๋ยวตามเข็มเต็มหลังนั้น
ตั้งหลายพันลงทุนหมุนแทบตาย

msp.

ท่าตาคนนี้เข็มเอาไม่อยู่ ต้องปฏัก
 :15:


หัวข้อ: Re: "ลายไทย" คุณค่าศิลปะที่ไม่ควรลืม
เริ่มหัวข้อโดย: พิกุลแก้ว ที่ 19 ธันวาคม, 2568, 08:30:09 AM
(https://stickershop.line-scdn.net/sticonshop/v1/sticon/5c0a09aa040ab1b3f8bea9dd/iPhone/038.png?v=3)

คงต้องใช้เข็มฉีดยาเท่าฝาบ้าน
ส่วนตัวน้องขอผ่าน..ยอมแพ้พ่าย
สนับสนุนดุนหลัง..ผลักพี่ชาย
บริจาคร่างกายไปทดลอง

และไม่ขอรอดูผลจนแล้วเสร็จ
กลัวจะโดนแก้เผ็ดเด็ดศอกถอง
แปะโปะถุงยาสลบอย่างช่ำชอง
แล้วทิ้งไว้ พันสอง ให้พี่แปร์.

(https://stickershop.line-scdn.net/sticonshop/v1/sticon/5c0a09aa040ab1b3f8bea9dd/iPhone/014.png?v=3)


หัวข้อ: Re: "ลายไทย" คุณค่าศิลปะที่ไม่ควรลืม
เริ่มหัวข้อโดย: จั่นเจา ที่ 20 ธันวาคม, 2568, 09:32:40 AM


สมฉายาพิกุลแก้วแย็ปแล้วหนี
ก่อนหลีกลี้โปรยทานเงินหว่านแห
เข็มจะหักปักใครเธอไม่แคร์
การเย้าแหย่ย้อนย้วยได้ถ้วยทอง

แหลมเหล็กจริงยิ่งกว่าเล็บเจ็บนะครับ
ทิ่มแทงปั๊บเลือดสดสยดสยอง
นะ..แม่คุณ"กุล"ขาาา..เชิญมาลอง
อย่าย่องย่องแผ่วแผ่วเป็นแมวกวน


Jannjao


หัวข้อ: Re: "ลายไทย" คุณค่าศิลปะที่ไม่ควรลืม
เริ่มหัวข้อโดย: พิกุลแก้ว ที่ 20 ธันวาคม, 2568, 10:04:06 AM

ฉายามือแมวเซาเบาดุจขน
คือตัวตนพี่มะแปร์แลถี่ถ้วน
มือฉมังครั้งปักหลักกระบวน
ทุกสิ่งล้วนทวนฝึกเพื่อพี่ยา

เห็นว่าโหดโหมดคึกเพียงฝึกฝน
ตามประสาน้องแสนซนเท่านั้นหนา
ขอเพียงพี่สละชีพเอ้ย สละร่างเพื่อนำพา
ให้ความฝันเดินหน้า…เพื่อช่างแปร์.

พิกุลไม่เกี่ยวนะคะ งานเนี้ยะ 5555



หัวข้อ: Re: "ลายไทย" คุณค่าศิลปะที่ไม่ควรลืม
เริ่มหัวข้อโดย: Msp. ที่ 20 ธันวาคม, 2568, 10:49:49 AM
ไม่เอาน่าน้องรักอย่าผลักไส
ลูกค้าเก่าและใหม่กลัวใกล้แย่
ช่างฝึกฝนฝีมือสื่อว่าแคร์
กับลูกค้าทุกผู้แท้แม่งามงอน

ช่างฝีมืออย่างพี่มือนี้หนัก
ปลายจวักเหล็กแข็งแรงไม่ผ่อน
พี่จั่นเขาอ่อนหวานด้วยกานท์กลอน
หวานสะท้อนขึ้นตาชอบผ้าลาย

เห็นเลือดสาดเนื้อหนังหลังเหี่ยวย่น
แม่หน้ามนรักษาด้วยช่วยให้หาย
ส่วนเข็มสักปักท่วมอ่วมร่างกาย
ที่มากมายเก็บด้วยช่วยส่งคืน

Msp
 :16pr:

ไม่ชอบข่มขืนจิตใจลูกค้านะจ๊ะ..555
เอาผ้าลายไทยห่มให้พี่เขาด้วยนะ

ส่วนบ้านลายไทยพี่ก็ออกแบบเป็น
ลายเทพพนมขนาดสัก 6 ฟุต มีพร้อมส่งจ้า5555


หัวข้อ: Re: "ลายไทย" คุณค่าศิลปะที่ไม่ควรลืม
เริ่มหัวข้อโดย: จั่นเจา ที่ 20 ธันวาคม, 2568, 02:09:25 PM


เทพพนมสมค่าหลังน่าอยู่
ออกแบบหรูสร้างตามโดยทรามชื่น
คราสิ้นชื่อซื้อปั๊บไม่รับคืน
เงินสดยื่นครบถ้วนส่งด่วนทัน

ช่างมือดีผีสิง"แปร์"หญิงกล้า
เดิมปักผ้าผิดเพี้ยนเรียนอาถรรพ์
กิจการทำจำหน่ายโลงขายกัน
ชื่อร้านนั้น.."หายใจขัดเร่งจัดไว"

หุ้นส่วนรับสนับสนุน" พิกุลแก้ว"
นายทุนแนวรวยเพลินลงเงินใหญ่
ข่าวแว่วล่ามาแรงโปรแข่งไป
ซื้อโลงใส่แถมผ้าคลุมกายี

การตลาดวาดไว้เร่งขายทั่ว
ตั้งเป้ารัวรายเก่าเผาถึงที่
แผนพันผูกลูกค้าใหม่ลองใช้ฟรี
รีวิวมี...แปร์สอนลงนอนโลง



สองหุ้นส่วนธุรกิจ

Jannjao


หัวข้อ: Re: "ลายไทย" คุณค่าศิลปะที่ไม่ควรลืม
เริ่มหัวข้อโดย: Msp. ที่ 20 ธันวาคม, 2568, 05:17:23 PM
บริการงานดีมีไม้อัด
ใช้ถนัดทั้งตายแก่และตายโหง
จบรีวิวควรลองน้องไม่โกง
กระโดดโผงออกให้พี่ได้ลอง

พิกุลแก้วคลุมผ้าให้หน้ามืด
อย่ายาดยืดอืดอาดมัดมือสอง
น้องผลักพี่จะดึงถึงโลงทอง
อ้าว!ไหงน้องลงไปด้วยช่วยไม่ทัน

ปิดฝาโลงไปล่ะนะสาธุ
รีวิวดุช่วยบ่ได้ใจมันสั่น
ก็นอนคู่สะเดาะเคราะห์ด้วยกัน
ตอกตะปูลงยันต์ฉันขอลา

msp.


ทำไมไม่ระวังเล่า! ลงไปทำไม๊!
 :28:



หัวข้อ: Re: "ลายไทย" คุณค่าศิลปะที่ไม่ควรลืม
เริ่มหัวข้อโดย: จั่นเจา ที่ 20 ธันวาคม, 2568, 08:40:27 PM



เรื่องปัดเป๋เสแสร้งแปร์แกล้งน้อง
ตะปูตอกโลงทองร้อง "ไอ๊หย๋า "
เสริมที่กั้นคนละล๊อคมิช๊อคนา
ซ้ายจั่นจ้า ขวากุลแก้ว ไม้แนวกลาง

โลงรุ่นนี้เสมือนอยู่เป็นคู่หัอง
สายตามองมิเห็นมิเป็นร่าง
ยินแต่เสียงละมุนของกุลนาง
คร่ำครวญครางช้ำชอกจะออกไป

จุ๊ ! ปากบอกกุลหญิงจงนิ่งเงียบ
แผนการเฉียบ"ตายแพ้" เพื่อแก้ไข
เวลาถึงหนึ่งชั่วโมงนอนโลงใน
ฝีเท้าไล่กึ่งวิ่งเดินชิงมา

ไร้เสียงหือยื้อโยงเคาะโลงเรียก
แปร์ปากเปียกกู่ขับกลับเงียบหา
แปร์เอะใจในซ่อนอ่อนกายา
แปร์สีหน้าเซียวซีดดั่งกรีดฟัน

แปร์งัดแงะ แซะฝาฐาน เป็นงานรีบ
ทั้งเตะถีบครบถ้วนกระบวนนั้น
ความต่อเข้า เจากะแก้ว พ้นแล้วกัน
โลงขนฝันส่งแปร์มั่งก่อนฝังดิน


ที่นี้เอาแปร์ลงและฝังดินด้วย
โชคดีนะ  บายจ้า


Jannjao


หัวข้อ: Re: "ลายไทย" คุณค่าศิลปะที่ไม่ควรลืม
เริ่มหัวข้อโดย: Msp. ที่ 21 ธันวาคม, 2568, 06:24:47 AM
วิ่งจนหอบรอบโลงพะวงหลัง
สุดกำลังเปิดฝาคราแดดิ้น
ถูกตาเฒ่าเจ้าจอมลวงควงยุพิน
ผลักเสียสิ้นแรงหลับพับลงไป

โยนเชือกให้สองเกลอเพื่อเธอมัด
ทำดิ้นขัดน้อยน้อยแบบอ่อยให้
ร้องอิอิหรี่เพียงเสียงไรไร
แสร้งดิ้นใหญ่เบาเบาให้เขามัด

เตะกระดาษม้วนสายให้มัดปาก
จะเงียบมากปากเสียงสำเนียงจัด
โยนตะปูแถมค้อนก่อนร่อนรัด
ตอกถนัดมัดแน่นแสนมั่นคง

ปากอูอี้บี้ใบ้หินใกล้ขา
ให้เอามาถ่วงโลงบรรจงส่ง
ถึงทะเลอ่าวไทยให้ถีบลง
นวลอนงค์ลาไกลสบายแฮ

รู้สึกเหมือนรอดพ้นจากคนบ้า
ขอไปตายดาบหน้าคนบ้าแถ
คู่พระนางช่างเรียนเขียนลายแพร
เรื่องมันแปรแถจนล้าจะบ้าเอย

Msp.

แกงตัวเองซะ..555




หัวข้อ: Re: "ลายไทย" คุณค่าศิลปะที่ไม่ควรลืม
เริ่มหัวข้อโดย: จั่นเจา ที่ 21 ธันวาคม, 2568, 08:56:32 AM


โลงแปร์ล่องคลื่นสาดถึงหาดสวย
คงหลับด้วยเห่กลอนนอนเขนย
ลอยเกยทรายพรายฟองฟู่ฟ่องเลย
ปูปลาเคยหอยเข็มเกาะเต็มโลง

เกาะสวาทหาดสวรรค์พลันมาติด
ฝากชีวิตฟ้าครามเตียนงามโล่ง
เป็นแว่นแคว้นแดนมอบคนชอบโกง
สืบจรรโลงลัทธิแถสิ้นแดใจ

เสียงส่อเสียดเอี๊ยดอ๊าดริมหาดนี้
ฝาละมี เอ๊ย ! ฝาโลงเปิดโล่งใหม่
สองแขนโผล่โชว์ถือชูมือไว
สะบัดซ้ายโยกขวายืนท้าลม

ถือกำเนิดเกิดแล้วแปร์แนวใหม่
พักทะเล ติดเกาะไปจนใจร่ม
ธรรมชาติหลายหลากฝากอบรม
เวลาเหมาะสม จะรับนำกลับคืน


ใข้ชีวิต สโลว์ไลฟ์ ไปก่อนนะแปร์

Jannjao


หัวข้อ: Re: "ลายไทย" คุณค่าศิลปะที่ไม่ควรลืม
เริ่มหัวข้อโดย: Msp. ที่ 21 ธันวาคม, 2568, 03:47:18 PM


ล่องทะเลเห่โลงลงที่เกาะ
กลอนสะเดาะฝาเปิดเกิดชีพตื่น
ยังไม่ตายขวัญมานะขวัญยืน
น้ำตารื้นดีใจไปซะที

ก้าวขาเหยียบพื้นทรายสบายนัก
ปิดร้านสักร้านใหม่ไว้ที่นี่
หมดสิ้นกรรมกับจั่นเจาเอาชาตินี้
อย่าได้มีเวรก่อต่อกันนา

เห็นท้ายความวาจาว่าจะกลับ
หวนคืนรับกลับบ้านไหงงั้นหวา
เรื่องอะไรหลุดพ้นอย่าด้นมา
คุณพี่ขาลาก่อยปล่อยหนูไป๊!


msp.


ฮ้วย! พี่นี่!เฮี้ยนกว่าผี



หัวข้อ: Re: "ลายไทย" คุณค่าศิลปะที่ไม่ควรลืม
เริ่มหัวข้อโดย: จั่นเจา ที่ 22 ธันวาคม, 2568, 09:00:23 AM


เกาะสวาทหาดสวรรค์เธอดันชอบ
พบคำตอบสืบสานคิดการใหม่
สัก,โลง,นวด ร้านอุบาทประกาศไป
ณ.เกาะใหญ่ แห่งนี้ เปิดที่เดียว

โครงการดีศรีทะเลลมเห่พัด
ใบจากตัดเพิงพุ่มคลุมหนังเหี่ยว
นั่งเอ้เต้เหว่ว้าตาโรยเรียว
ชั่วประเดี๋ยว งีบหลับคอพับลง  :13:


กระแต,ลิง ชะนี,ค่าง และบ่างป่า
นกกระทาหอยชักเท้ามาคราวหลง
ค้างคาวดำ ถ้ำดง ยัง งง งง
บอก..ใครส่ง  ป้า! มาวะ..กรูล่ะเซ็ง!




เกาะร้างน่ะป้า มันไม่มีคนอยู่ !


หมายเหตุ  
อุบาท แปลว่า  เกิด , กำเนิด
อุบาทว์ แปลว่า สิ่งที่ไม่ดี  


Jannjao


หัวข้อ: Re: "ลายไทย" คุณค่าศิลปะที่ไม่ควรลืม
เริ่มหัวข้อโดย: Msp. ที่ 24 ธันวาคม, 2568, 02:08:14 AM
อยู่เดี่ยวโดดโคตรสบายไม่สะทก
ดวงฟากตกเกิดดีปีมะเส็ง
คนน่ารักดวงดีไม่มีเกร็ง
เป็นตัวเต็งลูกเทพเสพสำราญ

อยู่สบายในเกาะเดินเลาะหาด
คนประหลาดตามจิกจุกทุกสถาน
แล่นเรือมาคอยดูอยู่ทุกงาน
แม่รำคาญลากเข้าถ้ำขย้ำเลย

ให้ชะนีลิงข้างบ่างงูรัด
ถ่างขามัดขวาซ้ายไม่อยู่เฉย
ต้องตบจูบลูบคลำพ่อทรามเชย
แกล้งทำเฉยปล่อยลิงจัดซัดให้มอม

ปล่อยลิงหื่นกลืนกินดิ้นพรวดพราด
วิ่งออกหาดขึ้นเรือหนีปล่อยพี่ผอม
อยู่เถอะนะเอาน่าถ้าสมยอม
ลิงค่างพร้อมดูแล..ส่วนแปร์ลา

Msp.

หน้าตาดีถึงท้วมไปหน่อย ชะนีสาวเขาชอบ 555
ไปละ..













หัวข้อ: Re: "ลายไทย" คุณค่าศิลปะที่ไม่ควรลืม
เริ่มหัวข้อโดย: จั่นเจา ที่ 24 ธันวาคม, 2568, 08:33:08 AM


เรื่องดำเนินเพลินเกาะลัดเลาะทั่ว
ไถแถมั่วอ้างอิงค่างลิงป่า
คล้ายพันผูกปลูกปั้นสอนมันมา
สัตว์สิงสาจงรักและภักดี

ถ้าดั่งนึกฝึกเชื่องคงเลื่องชื่อ
ยอดฝีมือหัวหมุนเชียวคุณพี่
โชว์แสดงเงินหาชั่วตาปี
ประเสริฐศรีเจนจัดสอนสัตว์ไป

แต่ที่เห็นเป็นงงสิ่งตรงข้าม
หน้าเรือนงามเพิงฝากมุงจากใหม่
"แปร์"เซียวคล้ำดำเฉื่อยดูเหนื่อยใจ
เก็บมะพร้าวใกล้ใกล้....อุ้มและเลี้ยง....คู่เสียงลม


หนักแระ เหงา  ว้าเหว่ เก็บมะพร้าวเลี้ยงเป็นลูกเทพ


รายงานข่าวจากเกาะสวาทหาดสวรรค์
โดย  Jannjao


หัวข้อ: Re: "ลายไทย" คุณค่าศิลปะที่ไม่ควรลืม
เริ่มหัวข้อโดย: Msp. ที่ 24 ธันวาคม, 2568, 08:28:23 PM
มีแฟนคลับตามติดชีวิตฉัน
อยู่ทุกวันจังเนาะดูเหมาะสม
เกิดความเหงาเปล่าฤดีมีอารมณ์
นอนระทมข่มพร่ามองหาชาย

เห็นนักข่าวอวบพีสีขาวจั๊วะ
ปากน่าผลัวะตัวเหี่ยวเฟี๊ยวเหลือหลาย
อยู่เกาะนานมันเศร้าเหงาเดียวดาย
อยากระบายความร้อนเร่าลากเข้ามา

ปล่อยลิงรุมหยุมหัวรัวอนาจ
เสื้อผ้าขาดร่ำไห้อนาถา
เรานั่งดูสบายใจได้เวลา
เดินลอยหน้าขุดหลุมมุมหาดทราย

ได้พอดีที่เหมาะเป๊าะดีดนิ้ว
เดินชิวชิวลงหลุมดินคลุมหาย
ฝังร่างแล้วแจวหนอขอลาตาย
โบกบ๊ายบายชายประหลาดอัดกับลิง


msp.


โอ๊ยท่านพี่ จบเหอะ  
ขุดหลุมฝังตัวเองละ ห้ามขุดมาจองกรรมกันอีกนะ 555




หัวข้อ: Re: "ลายไทย" คุณค่าศิลปะที่ไม่ควรลืม
เริ่มหัวข้อโดย: จั่นเจา ที่ 24 ธันวาคม, 2568, 09:47:18 PM


เกาะกันดารปานว่ามิน่าอยู่
แอบเฝ้าดูแปร์ศรี "โดรน"ผีสิง
"เทคโนโลยี่"ล้ำสมัยให้พึ่งพิง
ภาพชัดยิ่งคมเป๊ะจนเอะใจ

โลกเร็วลุ้นหมุนช่วงควงสว่าน
เป็นเต่าคลานแบบป้ามิน่าใช่
นักข่าวเห็น เป็นตุเป็นตะ นั่นน่ะใคร ?
ปั้นเรื่องใหม่ลวงหนอพอเสียที !

ภาพประจักษ์หลักฐานพร้อมงานเสียง
หากหลบเลี่ยงแถเถือมิเหลือที่
ด้วยอัดส่งลงไว้ไฟล์ก็มี
อ้างหมาหมี เลิกเถอะป้า..มันน่าอาย



เขาใช้โดรนสอดส่องแล้ว อ้างมั่วแบบป้าได้ไง

Jannjao