|
หัวข้อ: "ลายไทย" คุณค่าศิลปะที่ไม่ควรลืม เริ่มหัวข้อโดย: พิกุลแก้ว ที่ 13 ธันวาคม, 2568, 01:09:10 PM (https://www.lib.ru.ac.th/journal2/wp-content/uploads/2019/02/LineThai-292x300.png)
"ลายไทย" คุณค่าศิลปะที่ไม่ควรลืม หากกล่าวถึง"ลายไทย"ในศิลปะ รากศรัทธาจากพุทธะพาผ่องใส ดัดแปลงจากปรัญชาคติใน นรก-สวรรค์ไซร้คือที่มา แม้นได้รับอิทธิพลหลายประเทศ แต่ไร้เจตน์ลอกลายใคร่ศึกษา ด้วยมากช่างฝีมือดีที่พัฒนา ศิลปาค่าควรไว้ให้แผ่นดิน (https://www.lib.ru.ac.th/journal2/wp-content/uploads/2019/02/kranoksaamtuao-1-156x300.jpg) สดับลวดลายหลักไว้ ๖ แบบ "ลายกระหนก"ยลแยบแนบทั่วถิ่น จิตกร จิตรกรรม นำประทิน สู่อายกลิ่น"ไทยแท้"ยามแลมอง (https://www.lib.ru.ac.th/journal2/wp-content/uploads/2019/02/krachangbaited-300x276.jpg) "ลายกระจัง"ยังคล้ายรูปสามเหลี่ยม ดูยอดเยี่ยมอ่อนช้อยรอยฉลอง จิตวิญญาณผ่านลวดลายใคร่หมายปอง สู่ครรลองวิถีชีพ..ของชาวไทย (https://www.lib.ru.ac.th/journal2/wp-content/uploads/2019/02/line-songpoomkhaowbin-204x300.jpg) "ลายทรงพุ่มข้าวบิณฑ์" คือลายช่อ ล้วนถักทอธรรมะบัวไสว บ่งชัดถึง "ศาสนา"เรืองอำไพ นิยมใช้บวงสรวงและบูชา (https://www.lib.ru.ac.th/journal2/wp-content/uploads/2019/02/line-prajaamyaam-300x289.jpg) "ลายประจำยาม"ร่างจัตุรัส แลบ่งชัดดัดแปลงดอกพฤกษา "ดอกสี่ทิศ"ชนิดนี้คือที่มา แต่ทว่าลวดลายคล้ายต้องมนต์ (https://www.lib.ru.ac.th/journal2/wp-content/uploads/2019/02/line-kaab-300x250.jpg) "ลายกาบ"ก่อกำเนิดช่อลายอื่น ตามพันธุ์พื้นพืชกาบอันส่งผล ตวัดเส้นลายอ่อนมิร้อนรน โค้งรับผลดลอำนวยความสุขใจ (https://www.lib.ru.ac.th/journal2/wp-content/uploads/2019/02/line-nokkhab-laer-nakkhob-265x300.jpg) "ลายนกคาบ นาคขบ" ออกทางปาก ลายช่อฝากฝังรอยละห้อยให้ มักเชื่อมต่อล่อลายกระจายไป ตามที่ช่างรังสรรค์ไว้อย่างงดงาม ลายไทยเป็นเอกลักษณ์ประจำชาติ ความสามารถศาสตร์ศิลป์ถิ่นสยาม อัตลักษณ์เป็นหนึ่งในนิยาม ปิดกั้นการคุกคาม...ค่านิยม. (https://i.ibb.co/db9jhSx/line1.png) ขอบคุณข้อมูลจาก สำนักหอสมุดกลาง มหาวิทยาลัยรามคำแหง หมายเหตุ ภาพเป็นเพียงภาพตัวอย่างซึ่งอาจมีรูปแบบมากกว่าที่นำมาลง เป็นเพียงภาพส่วนหนึ่งเท่านั้นไม่ใช่ภาพทั้งหมด หัวข้อ: Re: "ลายไทย" คุณค่าศิลปะที่ไม่ควรลืม เริ่มหัวข้อโดย: Msp. ที่ 13 ธันวาคม, 2568, 09:06:55 PM งามวิจิตรลายไทยในสยาม เลื่องลือนามสง่าควรค่าสม หลากลีลาเส้นสายลายน่าชม สวยภิรมย์งามตาคุณค่ามี พี่เรียนวาดลายเส้นเน้นไทยแท้ ให้เป็นแม่บทศิลป์กวินศรี เปลี่ยนปรับแนวแถวห้าราคาดี ทั่วธานีรับงานสักรักลายไทย ศิลปะคละคลึงตรึงเรือนร่าง ชอบลายพรางผสมนิยมใส่ อยากแต่งแต้มผีเสื้อจุดเหนือใจ ช่างก็ไม่รับงานรำคาญเชียว หาว่าสักลำบากลงยากนัก เปลี่ยนหลังให้ช่างสักปากว่าเหนียว เราเนื้อนิ่มนวลนางบางนิดเดียว กลัวเสียเที่ยวสักเองเก่งจะตาย จึงได้รู้พรสวรรค์ฉันสุดยอด เรียนรู้ถอดเรื่องศิลป์ระบิลสาย มาเป็นแบบให้พี่นี้สักลาย งามเฉิดฉาย..ชอบลายไหน..ให้เลือกมา msp. เอาน่า เลือกลายไว้ นัดมานะ เดี๋ยวหอบเครื่องมือไป มียาชา 555 (https://i.ibb.co/2xv4jcN/5-1.jpg) (https://imgbb.com/) หัวข้อ: Re: "ลายไทย" คุณค่าศิลปะที่ไม่ควรลืม เริ่มหัวข้อโดย: จั่นเจา ที่ 14 ธันวาคม, 2568, 06:31:03 PM เที่ยวทึกทักสักเถื่อนเกลื่อนตลาด เรียนงานวาดอิงแอบออกแบบผ้า โปรสักกายขายแรงแทงกายา ท้วงเตือนว่าหากเชื่อมิเหลือดี ด้วยรู้ทันวันก่อนเกิดตอนสัก กดเข็มหักเห็นมาฝังคาที่ ลูกค้าน๊อคช๊อคกระจายหลายนาที หมอคนนี้วิ่งกรูเรียกกู้ภัย จุกเจ็บจบทบทวนชักชวนเชื่อ เสี่ยงพร่ำเพรื่ออย่าลองจงมองใหม่ "หมอตระกร้า"ยาดีหลบหนีไกล ระวังไว้หากแย่เกินแก้ทัน เตือนแล้วนะ Jannjao หัวข้อ: Re: "ลายไทย" คุณค่าศิลปะที่ไม่ควรลืม เริ่มหัวข้อโดย: Msp. ที่ 14 ธันวาคม, 2568, 08:19:29 PM แหม
มาทีนะลีลาว่าเตือนตัก เล่นซะหักมุมหมุนวุ่นหัวหัน หลบลูกดอกศอกตีหนีไม่ทัน เหมือนกำปั้นฟันหน้าพี่บ้าเอ๊ย! ปากยังดีเดี๋ยวสักปักสักเข็ม เอาให้เต็มสยิวเต็มผิวเผย จะให้เนียนเขียนกริบเลือดซิบเลย ใครอย่าเย้ยฝีสักจากเราเชียว เป็นช่างสักสักแต่ว่านะคุณพี่ ลองหน่อยซีดีนะอย่าพึ่งเสียว ระดับจั่นยาชาทานิดเดียว เข็มเท่าเคียวเต็มเนื้อเผื่อชอบใจ msp. ค่าาาา น้องเป็นช่างสักนี่คะ สะอาดปลอดภัย ช่างสัก สักแต่ว่า ทำไปเรื่อย 555 หัวข้อ: Re: "ลายไทย" คุณค่าศิลปะที่ไม่ควรลืม เริ่มหัวข้อโดย: จั่นเจา ที่ 15 ธันวาคม, 2568, 08:50:45 AM "เข็มเท่าเคียว"เสียวส่งเมื่อลงสัก ยามแทงปักปุ๊บปั๊บช๊อคหลับไหล เลือดท่วมท้องนองฝากออกจากใน ทิ่มลากไส้ โหน้อง! สยองนา ! เคริ่องมือแย่ ! แปร์ศรี ทำซีซั้ว ! เรียนรู้มั่วหลอกคนจนผวา ไปเลี้ยงแมวแถวนั้นเถิดขวัญตา เลิกดีกว่า"ช่างกระเป๋า" เข็มเท่าเคียว Jannjao หัวข้อ: Re: "ลายไทย" คุณค่าศิลปะที่ไม่ควรลืม เริ่มหัวข้อโดย: Msp. ที่ 15 ธันวาคม, 2568, 01:43:40 PM เข็มสุดท้ายเลิก!พอ!ขอเชื่อพี่ ลายสักนี้ขอปักสักเต็มเหนี่ยว สุดฝีมือชำนาญศิลป์..บิ่นนิดเดียว กลับตัวเอี้ยวถอดกระดุมผลักมุมเตียง สลักหลังนั่งดีนะพี่จั่น เนื้อมัดมันหนังหนามาขึ้นเขียง เนื้อแนบเนื้อฝ่ามือทาบ..ป๊าบ!ไล่เลียง ลายเส้นเฉียงร่างแบบแนบเนื้อชาย ลากลายเส้นเน้นจิกหยิกนิดหน่อย เกิดเงารอยรูปร่างอย่างเฉิดฉาย ร่างปลาดุกคลุกเกลือเถือเข้าลาย เน้นขยายชายข้างอย่างเบามือ จะลงเข็มล่ะนะพี่อย่าดิ้น สงบลิ้นเอาไว้อย่าได้ดื้อ เดี๋ยวลายเคลื่อน..เหมือนปลิงลิงกระบือ จะให้รื้อซ่อมลายไม่ไหวนา มือลูบหลังด้านด้านน่าหมั่นเขี้ยว หนังเหนียวเหนียวเหี่ยวย่นระคนหนา กระโดดสุดกำลังคลั่งวิชา ได้หนวดปลา..ว้า! พี่ร้องสยองเกิน Masapaer ได้แค่หนวดเอง..วันหลังมาสักใหม่นะคะ หัวข้อ: Re: "ลายไทย" คุณค่าศิลปะที่ไม่ควรลืม เริ่มหัวข้อโดย: จั่นเจา ที่ 15 ธันวาคม, 2568, 09:19:33 PM คล้ายจับหั่นหมันแมวสักแนวใหม่ ขายันใส่ท้องคัดจนขัดเขิน โน้มตัวบล็อคล๊อคปั๊บบังคับเกิน จนยับเยินจำฝืนขัดขืนใจ เธอวางยาตาซึมสลึมนิ่ง จู่จู่ชิงจับพรวดลุกตรวจใหม่ ถอดเสื้อนอกออกตรงคลำลงไป เริ่มซ้ายไหล่ถึงขวาเป็นนาที คงกะเกณฑ์เน้นย้ำจุดสำรวจ พลันเข็มพรวดเงื้อแรงเข้าแทงที่ จุกเจ็บช้ำน้ำตาไหลแบบไม่ดี ลืมกายีร้องโอ้ยขึ้นโดยพลัน สะดุ้งยืนขืนหลักชักไม่ไหว หมอแปร์ไล่ยื้อยั้งจับหลังหัน เธอเนื้อเน้นเคล้นหนักจ้องกักกัน คงตกมันรัอนขลักไล่สักคน สภาพเมื่อเหลือรับเกินกลับไหว จัดหมอใหญ่จอมปักดูสักหน เชือกล่ามอ้อมลัอมมัดผูกขัดวน หมอแปร์บ่นดุด่าเล่นบ้าบอ เอาครีมแว๊กถูทาทั่วขาแข้ง แล้วออกแรงกระชากแบบลากท่อ ตาละแม่แปร์จ๋าน้ำตาคลอ ลอกขนต่อจนครบจึงจบงาน มาแกล้งเราก่อนได้ไง Jannjao หัวข้อ: Re: "ลายไทย" คุณค่าศิลปะที่ไม่ควรลืม เริ่มหัวข้อโดย: Msp. ที่ 18 ธันวาคม, 2568, 05:07:28 AM เรียกว่าแว๊กขนแน่? แหมพี่บ้า ทำเหมือนว่าถลกหนังคลั่งเกินต้าน เข็มจิ้มผิดนิดเดียวเสียวลนลาน ร้องกลิ้งคลานพล่านเดือดจะเชือดแปร์ ชายร่างถึกคึกเข็มจัดเต็มเหนี่ยว ตวัดเกี่ยวแข้งขาแถมคว้าแส้ เจ็บนะเว้ยซาดิสม์คิดรังแก เหนื่อยว่ะขอยอมแพ้แผ่ร่างเลย (ยอมแล้วอ่ะ อยากทำอะไรก็ทำ :15:) พันธนาการพันรอบหมอบราบคาบ เธอก็อาบแว๊กให้ไม่ช้าเหวย ลากขนแข้งแรงหนัก..ขาชักเกย ดีดเข้าเสยต้นคอล่อเบ้าตา ไม่อยากสู้หนูเหนื่อยเมื่อยสังขาร แต่รีเฟล็กซ์เกินต้านฉันผวา ถีบหัวนมล้มกลิ้งดิ่งพสุธา เธอคว่ำหน้าโดนเข็มเต็มทั้งตัว จึงโล่งใจอิสระอย่างประหลาด สิ้นอาฆาตชาตินี้พี่ทูนหัว รู้สึกเบาลอยล่องน้องเลิกกลัว หันหน้าหัวย้อนดูขนชูชัน ภาพสยองสองคนปนเลือดหนอง เข็มหว่านกองกระจายเต็มกายจั่น แว๊กขนหรือถลกหนังพังด้วยกัน จบเถอะนั่นตายคู่ดูแล้วเซ็ง Msp. จะโดนเซ็นเซอร์ป่ะเนี่ย ไปละ ไปเป็นวิญญาณในภาพถ่ายละ 555 หัวข้อ: Re: "ลายไทย" คุณค่าศิลปะที่ไม่ควรลืม เริ่มหัวข้อโดย: จั่นเจา ที่ 18 ธันวาคม, 2568, 07:53:00 AM เลือดไหลกองนองเปรอะอาบเลอะพื้น "แปร์"ตกตื่นตาค้างร้องครางเอ๋ง บอกขาหนีบถีบเบาเบาเท่านั้นเอง ไยหงายเก๋งร่วงหล่นคล้ายคนเมา ความระกำช้ำนี้ยังมีต่อ มิหนำพอ"แปร์"ตามเฉ่งเหมือน"นักเลงเก๋า" ยังปากเฉาะเยาะเย้ยเหยียดเปรยเรา "รู้ยังเล่า..อย่าเขื่องมีเรื่องกะ แปร์ " เจ็บก็เจ็บอายก็อายทำขายหน้า แสร้ง"ชัก" ตาค้างกลับล้มทับแม่ ฉากสมจริงยิ่งใหญ่เจ๊งไม่แคร์ โต๊ะตู้แอร์ทีวีหนอโค่นจอพัง ยังมิหนำฉ่ำอุราลมบ้าหมู หมุนวนคู่ ดึง"แปร์"ขา แบบบ้าคลั่ง คลุกลงกองพื้นรับ แล้วกลับรัง เสียงตามหลัง.."อีพี่บ้า"..ตะโกน..ด่าไกล พี่น้องเขาทะเลาะกันก็แบบนี้แหละ ข้าวของแปร์เสียหายแต่ความสัมพันธ์คงเดิมเนาะ Jannjao หัวข้อ: Re: "ลายไทย" คุณค่าศิลปะที่ไม่ควรลืม เริ่มหัวข้อโดย: พิกุลแก้ว ที่ 18 ธันวาคม, 2568, 08:06:51 PM (https://stickershop.line-scdn.net/stickershop/v1/sticker/486220490/iPhone/[email protected]?v=1)
แวะมาดูอยู่แปบแล้วแว้บหลบ เพียงมาสบพบความจริง สองขาใหญ่ ส่วนเราเพียงเหลือบริ้นบินจากไป สบายใจจริงแท้...คนตีกัน. (https://stickershop.line-scdn.net/stickershop/v1/sticker/461305552/iPhone/[email protected]?v=1) หัวข้อ: Re: "ลายไทย" คุณค่าศิลปะที่ไม่ควรลืม เริ่มหัวข้อโดย: Msp. ที่ 18 ธันวาคม, 2568, 09:51:12 PM ร่วมอกตัญญูก็อยู่นี่
ไยจึงหนีไม่เก็บร่างช่างแสบสัน ลุกขึ้นได้เดี๋ยวตามเข็มเต็มหลังนั้น ตั้งหลายพันลงทุนหมุนแทบตาย msp. ท่าตาคนนี้เข็มเอาไม่อยู่ ต้องปฏัก :15: หัวข้อ: Re: "ลายไทย" คุณค่าศิลปะที่ไม่ควรลืม เริ่มหัวข้อโดย: พิกุลแก้ว ที่ 19 ธันวาคม, 2568, 08:30:09 AM (https://stickershop.line-scdn.net/sticonshop/v1/sticon/5c0a09aa040ab1b3f8bea9dd/iPhone/038.png?v=3)
คงต้องใช้เข็มฉีดยาเท่าฝาบ้าน ส่วนตัวน้องขอผ่าน..ยอมแพ้พ่าย สนับสนุนดุนหลัง..ผลักพี่ชาย บริจาคร่างกายไปทดลอง และไม่ขอรอดูผลจนแล้วเสร็จ กลัวจะโดนแก้เผ็ดเด็ดศอกถอง แปะโปะถุงยาสลบอย่างช่ำชอง แล้วทิ้งไว้ พันสอง ให้พี่แปร์. (https://stickershop.line-scdn.net/sticonshop/v1/sticon/5c0a09aa040ab1b3f8bea9dd/iPhone/014.png?v=3) หัวข้อ: Re: "ลายไทย" คุณค่าศิลปะที่ไม่ควรลืม เริ่มหัวข้อโดย: จั่นเจา ที่ 20 ธันวาคม, 2568, 09:32:40 AM สมฉายาพิกุลแก้วแย็ปแล้วหนี ก่อนหลีกลี้โปรยทานเงินหว่านแห เข็มจะหักปักใครเธอไม่แคร์ การเย้าแหย่ย้อนย้วยได้ถ้วยทอง แหลมเหล็กจริงยิ่งกว่าเล็บเจ็บนะครับ ทิ่มแทงปั๊บเลือดสดสยดสยอง นะ..แม่คุณ"กุล"ขาาา..เชิญมาลอง อย่าย่องย่องแผ่วแผ่วเป็นแมวกวน Jannjao หัวข้อ: Re: "ลายไทย" คุณค่าศิลปะที่ไม่ควรลืม เริ่มหัวข้อโดย: พิกุลแก้ว ที่ 20 ธันวาคม, 2568, 10:04:06 AM ฉายามือแมวเซาเบาดุจขน คือตัวตนพี่มะแปร์แลถี่ถ้วน มือฉมังครั้งปักหลักกระบวน ทุกสิ่งล้วนทวนฝึกเพื่อพี่ยา เห็นว่าโหดโหมดคึกเพียงฝึกฝน ตามประสาน้องแสนซนเท่านั้นหนา ขอเพียงพี่สละชีพเอ้ย สละร่างเพื่อนำพา ให้ความฝันเดินหน้า…เพื่อช่างแปร์. พิกุลไม่เกี่ยวนะคะ งานเนี้ยะ 5555 หัวข้อ: Re: "ลายไทย" คุณค่าศิลปะที่ไม่ควรลืม เริ่มหัวข้อโดย: Msp. ที่ 20 ธันวาคม, 2568, 10:49:49 AM ไม่เอาน่าน้องรักอย่าผลักไส
ลูกค้าเก่าและใหม่กลัวใกล้แย่ ช่างฝึกฝนฝีมือสื่อว่าแคร์ กับลูกค้าทุกผู้แท้แม่งามงอน ช่างฝีมืออย่างพี่มือนี้หนัก ปลายจวักเหล็กแข็งแรงไม่ผ่อน พี่จั่นเขาอ่อนหวานด้วยกานท์กลอน หวานสะท้อนขึ้นตาชอบผ้าลาย เห็นเลือดสาดเนื้อหนังหลังเหี่ยวย่น แม่หน้ามนรักษาด้วยช่วยให้หาย ส่วนเข็มสักปักท่วมอ่วมร่างกาย ที่มากมายเก็บด้วยช่วยส่งคืน Msp :16pr: ไม่ชอบข่มขืนจิตใจลูกค้านะจ๊ะ..555 เอาผ้าลายไทยห่มให้พี่เขาด้วยนะ ส่วนบ้านลายไทยพี่ก็ออกแบบเป็น ลายเทพพนมขนาดสัก 6 ฟุต มีพร้อมส่งจ้า5555 หัวข้อ: Re: "ลายไทย" คุณค่าศิลปะที่ไม่ควรลืม เริ่มหัวข้อโดย: จั่นเจา ที่ 20 ธันวาคม, 2568, 02:09:25 PM เทพพนมสมค่าหลังน่าอยู่ ออกแบบหรูสร้างตามโดยทรามชื่น คราสิ้นชื่อซื้อปั๊บไม่รับคืน เงินสดยื่นครบถ้วนส่งด่วนทัน ช่างมือดีผีสิง"แปร์"หญิงกล้า เดิมปักผ้าผิดเพี้ยนเรียนอาถรรพ์ กิจการทำจำหน่ายโลงขายกัน ชื่อร้านนั้น.."หายใจขัดเร่งจัดไว" หุ้นส่วนรับสนับสนุน" พิกุลแก้ว" นายทุนแนวรวยเพลินลงเงินใหญ่ ข่าวแว่วล่ามาแรงโปรแข่งไป ซื้อโลงใส่แถมผ้าคลุมกายี การตลาดวาดไว้เร่งขายทั่ว ตั้งเป้ารัวรายเก่าเผาถึงที่ แผนพันผูกลูกค้าใหม่ลองใช้ฟรี รีวิวมี...แปร์สอนลงนอนโลง สองหุ้นส่วนธุรกิจ Jannjao หัวข้อ: Re: "ลายไทย" คุณค่าศิลปะที่ไม่ควรลืม เริ่มหัวข้อโดย: Msp. ที่ 20 ธันวาคม, 2568, 05:17:23 PM บริการงานดีมีไม้อัด
ใช้ถนัดทั้งตายแก่และตายโหง จบรีวิวควรลองน้องไม่โกง กระโดดโผงออกให้พี่ได้ลอง พิกุลแก้วคลุมผ้าให้หน้ามืด อย่ายาดยืดอืดอาดมัดมือสอง น้องผลักพี่จะดึงถึงโลงทอง อ้าว!ไหงน้องลงไปด้วยช่วยไม่ทัน ปิดฝาโลงไปล่ะนะสาธุ รีวิวดุช่วยบ่ได้ใจมันสั่น ก็นอนคู่สะเดาะเคราะห์ด้วยกัน ตอกตะปูลงยันต์ฉันขอลา msp. ทำไมไม่ระวังเล่า! ลงไปทำไม๊! :28: หัวข้อ: Re: "ลายไทย" คุณค่าศิลปะที่ไม่ควรลืม เริ่มหัวข้อโดย: จั่นเจา ที่ 20 ธันวาคม, 2568, 08:40:27 PM เรื่องปัดเป๋เสแสร้งแปร์แกล้งน้อง ตะปูตอกโลงทองร้อง "ไอ๊หย๋า " เสริมที่กั้นคนละล๊อคมิช๊อคนา ซ้ายจั่นจ้า ขวากุลแก้ว ไม้แนวกลาง โลงรุ่นนี้เสมือนอยู่เป็นคู่หัอง สายตามองมิเห็นมิเป็นร่าง ยินแต่เสียงละมุนของกุลนาง คร่ำครวญครางช้ำชอกจะออกไป จุ๊ ! ปากบอกกุลหญิงจงนิ่งเงียบ แผนการเฉียบ"ตายแพ้" เพื่อแก้ไข เวลาถึงหนึ่งชั่วโมงนอนโลงใน ฝีเท้าไล่กึ่งวิ่งเดินชิงมา ไร้เสียงหือยื้อโยงเคาะโลงเรียก แปร์ปากเปียกกู่ขับกลับเงียบหา แปร์เอะใจในซ่อนอ่อนกายา แปร์สีหน้าเซียวซีดดั่งกรีดฟัน แปร์งัดแงะ แซะฝาฐาน เป็นงานรีบ ทั้งเตะถีบครบถ้วนกระบวนนั้น ความต่อเข้า เจากะแก้ว พ้นแล้วกัน โลงขนฝันส่งแปร์มั่งก่อนฝังดิน ที่นี้เอาแปร์ลงและฝังดินด้วย โชคดีนะ บายจ้า Jannjao หัวข้อ: Re: "ลายไทย" คุณค่าศิลปะที่ไม่ควรลืม เริ่มหัวข้อโดย: Msp. ที่ 21 ธันวาคม, 2568, 06:24:47 AM วิ่งจนหอบรอบโลงพะวงหลัง
สุดกำลังเปิดฝาคราแดดิ้น ถูกตาเฒ่าเจ้าจอมลวงควงยุพิน ผลักเสียสิ้นแรงหลับพับลงไป โยนเชือกให้สองเกลอเพื่อเธอมัด ทำดิ้นขัดน้อยน้อยแบบอ่อยให้ ร้องอิอิหรี่เพียงเสียงไรไร แสร้งดิ้นใหญ่เบาเบาให้เขามัด เตะกระดาษม้วนสายให้มัดปาก จะเงียบมากปากเสียงสำเนียงจัด โยนตะปูแถมค้อนก่อนร่อนรัด ตอกถนัดมัดแน่นแสนมั่นคง ปากอูอี้บี้ใบ้หินใกล้ขา ให้เอามาถ่วงโลงบรรจงส่ง ถึงทะเลอ่าวไทยให้ถีบลง นวลอนงค์ลาไกลสบายแฮ รู้สึกเหมือนรอดพ้นจากคนบ้า ขอไปตายดาบหน้าคนบ้าแถ คู่พระนางช่างเรียนเขียนลายแพร เรื่องมันแปรแถจนล้าจะบ้าเอย Msp. แกงตัวเองซะ..555 หัวข้อ: Re: "ลายไทย" คุณค่าศิลปะที่ไม่ควรลืม เริ่มหัวข้อโดย: จั่นเจา ที่ 21 ธันวาคม, 2568, 08:56:32 AM โลงแปร์ล่องคลื่นสาดถึงหาดสวย คงหลับด้วยเห่กลอนนอนเขนย ลอยเกยทรายพรายฟองฟู่ฟ่องเลย ปูปลาเคยหอยเข็มเกาะเต็มโลง เกาะสวาทหาดสวรรค์พลันมาติด ฝากชีวิตฟ้าครามเตียนงามโล่ง เป็นแว่นแคว้นแดนมอบคนชอบโกง สืบจรรโลงลัทธิแถสิ้นแดใจ เสียงส่อเสียดเอี๊ยดอ๊าดริมหาดนี้ ฝาละมี เอ๊ย ! ฝาโลงเปิดโล่งใหม่ สองแขนโผล่โชว์ถือชูมือไว สะบัดซ้ายโยกขวายืนท้าลม ถือกำเนิดเกิดแล้วแปร์แนวใหม่ พักทะเล ติดเกาะไปจนใจร่ม ธรรมชาติหลายหลากฝากอบรม เวลาเหมาะสม จะรับนำกลับคืน ใข้ชีวิต สโลว์ไลฟ์ ไปก่อนนะแปร์ Jannjao หัวข้อ: Re: "ลายไทย" คุณค่าศิลปะที่ไม่ควรลืม เริ่มหัวข้อโดย: Msp. ที่ 21 ธันวาคม, 2568, 03:47:18 PM ล่องทะเลเห่โลงลงที่เกาะ กลอนสะเดาะฝาเปิดเกิดชีพตื่น ยังไม่ตายขวัญมานะขวัญยืน น้ำตารื้นดีใจไปซะที ก้าวขาเหยียบพื้นทรายสบายนัก ปิดร้านสักร้านใหม่ไว้ที่นี่ หมดสิ้นกรรมกับจั่นเจาเอาชาตินี้ อย่าได้มีเวรก่อต่อกันนา เห็นท้ายความวาจาว่าจะกลับ หวนคืนรับกลับบ้านไหงงั้นหวา เรื่องอะไรหลุดพ้นอย่าด้นมา คุณพี่ขาลาก่อยปล่อยหนูไป๊! msp. ฮ้วย! พี่นี่!เฮี้ยนกว่าผี หัวข้อ: Re: "ลายไทย" คุณค่าศิลปะที่ไม่ควรลืม เริ่มหัวข้อโดย: จั่นเจา ที่ 22 ธันวาคม, 2568, 09:00:23 AM เกาะสวาทหาดสวรรค์เธอดันชอบ พบคำตอบสืบสานคิดการใหม่ สัก,โลง,นวด ร้านอุบาทประกาศไป ณ.เกาะใหญ่ แห่งนี้ เปิดที่เดียว โครงการดีศรีทะเลลมเห่พัด ใบจากตัดเพิงพุ่มคลุมหนังเหี่ยว นั่งเอ้เต้เหว่ว้าตาโรยเรียว ชั่วประเดี๋ยว งีบหลับคอพับลง :13: กระแต,ลิง ชะนี,ค่าง และบ่างป่า นกกระทาหอยชักเท้ามาคราวหลง ค้างคาวดำ ถ้ำดง ยัง งง งง บอก..ใครส่ง ป้า! มาวะ..กรูล่ะเซ็ง! เกาะร้างน่ะป้า มันไม่มีคนอยู่ ! หมายเหตุ อุบาท แปลว่า เกิด , กำเนิด อุบาทว์ แปลว่า สิ่งที่ไม่ดี Jannjao หัวข้อ: Re: "ลายไทย" คุณค่าศิลปะที่ไม่ควรลืม เริ่มหัวข้อโดย: Msp. ที่ 24 ธันวาคม, 2568, 02:08:14 AM อยู่เดี่ยวโดดโคตรสบายไม่สะทก
ดวงฟากตกเกิดดีปีมะเส็ง คนน่ารักดวงดีไม่มีเกร็ง เป็นตัวเต็งลูกเทพเสพสำราญ อยู่สบายในเกาะเดินเลาะหาด คนประหลาดตามจิกจุกทุกสถาน แล่นเรือมาคอยดูอยู่ทุกงาน แม่รำคาญลากเข้าถ้ำขย้ำเลย ให้ชะนีลิงข้างบ่างงูรัด ถ่างขามัดขวาซ้ายไม่อยู่เฉย ต้องตบจูบลูบคลำพ่อทรามเชย แกล้งทำเฉยปล่อยลิงจัดซัดให้มอม ปล่อยลิงหื่นกลืนกินดิ้นพรวดพราด วิ่งออกหาดขึ้นเรือหนีปล่อยพี่ผอม อยู่เถอะนะเอาน่าถ้าสมยอม ลิงค่างพร้อมดูแล..ส่วนแปร์ลา Msp. หน้าตาดีถึงท้วมไปหน่อย ชะนีสาวเขาชอบ 555 ไปละ.. หัวข้อ: Re: "ลายไทย" คุณค่าศิลปะที่ไม่ควรลืม เริ่มหัวข้อโดย: จั่นเจา ที่ 24 ธันวาคม, 2568, 08:33:08 AM เรื่องดำเนินเพลินเกาะลัดเลาะทั่ว ไถแถมั่วอ้างอิงค่างลิงป่า คล้ายพันผูกปลูกปั้นสอนมันมา สัตว์สิงสาจงรักและภักดี ถ้าดั่งนึกฝึกเชื่องคงเลื่องชื่อ ยอดฝีมือหัวหมุนเชียวคุณพี่ โชว์แสดงเงินหาชั่วตาปี ประเสริฐศรีเจนจัดสอนสัตว์ไป แต่ที่เห็นเป็นงงสิ่งตรงข้าม หน้าเรือนงามเพิงฝากมุงจากใหม่ "แปร์"เซียวคล้ำดำเฉื่อยดูเหนื่อยใจ เก็บมะพร้าวใกล้ใกล้....อุ้มและเลี้ยง....คู่เสียงลม หนักแระ เหงา ว้าเหว่ เก็บมะพร้าวเลี้ยงเป็นลูกเทพ รายงานข่าวจากเกาะสวาทหาดสวรรค์ โดย Jannjao หัวข้อ: Re: "ลายไทย" คุณค่าศิลปะที่ไม่ควรลืม เริ่มหัวข้อโดย: Msp. ที่ 24 ธันวาคม, 2568, 08:28:23 PM มีแฟนคลับตามติดชีวิตฉัน
อยู่ทุกวันจังเนาะดูเหมาะสม เกิดความเหงาเปล่าฤดีมีอารมณ์ นอนระทมข่มพร่ามองหาชาย เห็นนักข่าวอวบพีสีขาวจั๊วะ ปากน่าผลัวะตัวเหี่ยวเฟี๊ยวเหลือหลาย อยู่เกาะนานมันเศร้าเหงาเดียวดาย อยากระบายความร้อนเร่าลากเข้ามา ปล่อยลิงรุมหยุมหัวรัวอนาจ เสื้อผ้าขาดร่ำไห้อนาถา เรานั่งดูสบายใจได้เวลา เดินลอยหน้าขุดหลุมมุมหาดทราย ได้พอดีที่เหมาะเป๊าะดีดนิ้ว เดินชิวชิวลงหลุมดินคลุมหาย ฝังร่างแล้วแจวหนอขอลาตาย โบกบ๊ายบายชายประหลาดอัดกับลิง msp. โอ๊ยท่านพี่ จบเหอะ ขุดหลุมฝังตัวเองละ ห้ามขุดมาจองกรรมกันอีกนะ 555 หัวข้อ: Re: "ลายไทย" คุณค่าศิลปะที่ไม่ควรลืม เริ่มหัวข้อโดย: จั่นเจา ที่ 24 ธันวาคม, 2568, 09:47:18 PM เกาะกันดารปานว่ามิน่าอยู่ แอบเฝ้าดูแปร์ศรี "โดรน"ผีสิง "เทคโนโลยี่"ล้ำสมัยให้พึ่งพิง ภาพชัดยิ่งคมเป๊ะจนเอะใจ โลกเร็วลุ้นหมุนช่วงควงสว่าน เป็นเต่าคลานแบบป้ามิน่าใช่ นักข่าวเห็น เป็นตุเป็นตะ นั่นน่ะใคร ? ปั้นเรื่องใหม่ลวงหนอพอเสียที ! ภาพประจักษ์หลักฐานพร้อมงานเสียง หากหลบเลี่ยงแถเถือมิเหลือที่ ด้วยอัดส่งลงไว้ไฟล์ก็มี อ้างหมาหมี เลิกเถอะป้า..มันน่าอาย เขาใช้โดรนสอดส่องแล้ว อ้างมั่วแบบป้าได้ไง Jannjao |