|
หัวข้อ: ความตาย ดุจโจรปล้น เริ่มหัวข้อโดย: share ที่ 15 กันยายน, 2569, 07:18:00 AM @ เคยยินคำ ความตาย ดุจโจรปล้น แวะเวียนวน ฉับพลัน ไร้สังหรณ์ เพียงแสงวับ ลับตา ลาม้วยมรณ์ จ้าวความตาย ใครต่อกร ก็พ่ายพลัน @ โอ้ยิ่งคิด ยิ่งสยอง มองหาเพื่อน อย่าแชเชือน แนะนำ คำปลอบขวัญ ทำอะไร อย่างไร ชุบชีวัน ไม่แน่นั้น วันนี้ ชี้ชะตา @ เจ้าลูกหลาน สราญอยู่ รับรู้บ้าง อย่านึกอ้าง วัยเยาว์ เนาหรรษา ใครก่อนหลัง ยากทาย ในเวลา สติปัญญา ข้า-เจ้า เรามาตรอง หัวข้อ: Re: ความตาย ดุจโจรปล้น เริ่มหัวข้อโดย: Msp ที่ 15 กันยายน, 2569, 09:44:55 PM ฉันไม่กลัวความตายใดจักปล้น เถิดจงขนวิญญาณอันผยอง หากสิ้นแล้วเวลาว่าเคยครอง ใช่ลำพองแต่รู้กฎบทเวลา ฉันยอมรับพร้อมมากหากแม้นใช่ ชีพบรรลัยสิ้นหมดแม้ยศถา ใครที่เหลือลืมเราเปล่าเอกา ยอมรับว่ามีเกิดดับและลับไป ฉันมิกลัวอันใดดอกเจ้าข้า มรณารู้ปลงอสงไขย ศิโรราบรับทัณฑ์นั้นเต็มใจ แม้นสิ้นไร้ปราณนี้ริบหรี่ลง ฉันมิกลัวความตายใดมาปล้น กลัวเหลือล้นคือการพรากยากประสงค์ กลัวยิ่งนักหากถึงบทต้องปลดปลง กลัวเพราะคง..มิพบใคร..ที่ใจรอ masapaer หัวข้อ: Re: ความตาย ดุจโจรปล้น เริ่มหัวข้อโดย: Msp ที่ 17 กันยายน, 2569, 05:14:53 AM ฉันไม่กลัวการจองจำเมื่อกรรมถึง ดิ่งก้นบึ้งหลุมหนักที่ดักล่อ เพชฌฆาตหมายมั่นแม้นฟันคอ หรือกริชจ่อคอหอยก็ปล่อยมัน พร้อมประจัญความตายทุกขณะ พร้อมลาละทุกสิ่ง..ละกิ่ง..ผัน ปล่อยกายหยาบกราบลา..มิจาบัลย์ มิหวาดหวั่นครั่นคร้ามแม้ยามใด ฉันจ้องตาความตายในขณะ อิสระ..กำลังสร้างทางใหม่ แต่..ฉันกลับกลัวมากการพรากไป กลัวมิเห็นใครคนนั้นที่ฉันคอย masapaer หัวข้อ: Re: ความตาย ดุจโจรปล้น เริ่มหัวข้อโดย: Msp ที่ 18 กันยายน, 2569, 05:32:14 PM ฉันมาท้าความตายในอีกครั้ง อาจด้วยคลั่งไกลเกินจะเดินถอย ใช่เด็ดเดี่ยวกล้าหาญชำนาญรอย หวังปลดปล่อยวิญญาณพันธนา ฉันอาจเหนื่อยจนล้าแสนสาหัส จุดยืนชัดแน่วแน่แม้ผวา ใช่มิกลัวใดเลยที่เอ่ยมา กลัวหนักหนาหาใจเขาไม่เจอ Masapaer (https://i.ibb.co/8D6yFBZ7/20260918-163341.jpg) (https://imgbb.com/) นั่งเขียนกลอน แวะไปเรื่อย..ถึงบ้านเมื่อไหร่.. |