เว็บไซต์อารมณ์กลอน เว็บไซต์สำหรับผู้มีกลอนในหัวใจ..

บทกลอนไพเราะ => กลอนให้แง่คิด => ข้อความที่เริ่มโดย: share ที่ 15 กันยายน, 2569, 07:18:00 AM



หัวข้อ: ความตาย ดุจโจรปล้น
เริ่มหัวข้อโดย: share ที่ 15 กันยายน, 2569, 07:18:00 AM


@ เคยยินคำ ความตาย ดุจโจรปล้น
แวะเวียนวน ฉับพลัน ไร้สังหรณ์
เพียงแสงวับ ลับตา ลาม้วยมรณ์
จ้าวความตาย ใครต่อกร ก็พ่ายพลัน

@ โอ้ยิ่งคิด ยิ่งสยอง มองหาเพื่อน
อย่าแชเชือน แนะนำ คำปลอบขวัญ
ทำอะไร อย่างไร ชุบชีวัน
ไม่แน่นั้น วันนี้ ชี้ชะตา

@ เจ้าลูกหลาน สราญอยู่ รับรู้บ้าง
อย่านึกอ้าง วัยเยาว์ เนาหรรษา
ใครก่อนหลัง ยากทาย ในเวลา
สติปัญญา ข้า-เจ้า เรามาตรอง



หัวข้อ: Re: ความตาย ดุจโจรปล้น
เริ่มหัวข้อโดย: Msp ที่ 15 กันยายน, 2569, 09:44:55 PM

ฉันไม่กลัวความตายใดจักปล้น
เถิดจงขนวิญญาณอันผยอง
หากสิ้นแล้วเวลาว่าเคยครอง
ใช่ลำพองแต่รู้กฎบทเวลา

ฉันยอมรับพร้อมมากหากแม้นใช่
ชีพบรรลัยสิ้นหมดแม้ยศถา
ใครที่เหลือลืมเราเปล่าเอกา
ยอมรับว่ามีเกิดดับและลับไป

ฉันมิกลัวอันใดดอกเจ้าข้า
มรณารู้ปลงอสงไขย
ศิโรราบรับทัณฑ์นั้นเต็มใจ
แม้นสิ้นไร้ปราณนี้ริบหรี่ลง

ฉันมิกลัวความตายใดมาปล้น
กลัวเหลือล้นคือการพรากยากประสงค์
กลัวยิ่งนักหากถึงบทต้องปลดปลง
กลัวเพราะคง..มิพบใคร..ที่ใจรอ



masapaer



หัวข้อ: Re: ความตาย ดุจโจรปล้น
เริ่มหัวข้อโดย: Msp ที่ 17 กันยายน, 2569, 05:14:53 AM

ฉันไม่กลัวการจองจำเมื่อกรรมถึง
ดิ่งก้นบึ้งหลุมหนักที่ดักล่อ
เพชฌฆาตหมายมั่นแม้นฟันคอ
หรือกริชจ่อคอหอยก็ปล่อยมัน

พร้อมประจัญความตายทุกขณะ
พร้อมลาละทุกสิ่ง..ละกิ่ง..ผัน
ปล่อยกายหยาบกราบลา..มิจาบัลย์
มิหวาดหวั่นครั่นคร้ามแม้ยามใด

ฉันจ้องตาความตายในขณะ
อิสระ..กำลังสร้างทางใหม่
แต่..ฉันกลับกลัวมากการพรากไป
กลัวมิเห็นใครคนนั้นที่ฉันคอย


masapaer
 
 
 
 
 
 



หัวข้อ: Re: ความตาย ดุจโจรปล้น
เริ่มหัวข้อโดย: Msp ที่ 18 กันยายน, 2569, 05:32:14 PM

ฉันมาท้าความตายในอีกครั้ง
อาจด้วยคลั่งไกลเกินจะเดินถอย
ใช่เด็ดเดี่ยวกล้าหาญชำนาญรอย
หวังปลดปล่อยวิญญาณพันธนา

ฉันอาจเหนื่อยจนล้าแสนสาหัส
จุดยืนชัดแน่วแน่แม้ผวา
ใช่มิกลัวใดเลยที่เอ่ยมา
กลัวหนักหนาหาใจเขาไม่เจอ

Masapaer



(https://i.ibb.co/8D6yFBZ7/20260918-163341.jpg) (https://imgbb.com/)
นั่งเขียนกลอน แวะไปเรื่อย..ถึงบ้านเมื่อไหร่..