เว็บไซต์อารมณ์กลอน เว็บไซต์สำหรับผู้มีกลอนในหัวใจ..

บทกลอนไพเราะ => กลอนให้แง่คิด => ข้อความที่เริ่มโดย: masapaer ที่ 28 ตุลาคม, 2567, 08:28:42 PM



หัวข้อ: "ผู้ถูกกลืน"
เริ่มหัวข้อโดย: masapaer ที่ 28 ตุลาคม, 2567, 08:28:42 PM
(https://img2.pic.in.th/pic/tree-8921489_1280c9fe0a8ec9110109.png)

"ผู้ถูกกลืน"


ผู้ครองวัฎฎ์โลกามหาศาล
เทพแห่งกาลครอบขังยังทั่วถิ่น
กาลเวลาหารอบขอบแผ่นดิน
หรือปลายลิ้นถิ่นสวรรค์นั้นไม่มี

หาบรรจบภพใดมิใช่เห็น
เริ่มต้นเป็นที่ใดไกลเกินที่ –
บรรยายความค้นหาวัดนาที
เกินแสนลี้พรรณนามาเปรียบเปรย

ห้วงแห่งกาลกลืนกินมิสิ้นดับ
ห้วงแห่งการนอนหลับใช่ดับเฉย
ห้วงแห่งการลืมตนคนละเลย
ห้วงแห่งกาลไม่เคยเลยลืมกลืน

กาลเวลาคงกลืนด้วยตื่นอยู่
มนุษย์ผู้ลืมหลงยังคงฝืน
วัดเวลาค่าผ่านกาลเพียงคืน
สิ้นจุดยืนของใจไม่รู้ตน

ทุกย่างก้าวเวลาคราผันศก
เพียงหยิบยกโบกอ้างอย่างสับสน
เวียนสังขารกาลวัยผ่านในคน
เฒ่าชราเวียนวนเพียงหนเดียว

ผู้ถูกกลืนฤารู้ไม่สู้นัก
วัฏจักรนักงานเขาสานเชี่ยว
เพียงลืมตื่นสักครั้งสิ้นทางเทียว
มนุษย์หนอคงเซียวหมดเขี้ยวเล็บ

เจ้าผู้ครองการกลืนยังตื่นอยู่
มนุษย์ผู้ลืมหลงคงหนาวเหน็บ
เพียงกระผีกซีกปัญญากว่ารู้เย็บ
ย่อมถูกกลืนฝืนเจ็บเหน็บหนาวนาน

masapaer

กลอนต่อป๋าฮอร์ท คิดถึงป๋าค่ะ :29:



หัวข้อ: Re: "ผู้ถูกกลืน"
เริ่มหัวข้อโดย: พิกุลแก้ว ที่ 31 ตุลาคม, 2567, 12:24:31 PM
แล้วป๋าฮอร์ทไปไหนเสียแล้วเล่า
อยู่บ้านเก่าหรือบ้านป๋ายามขับขาน
คิดถึงกลอนของป๋าครั้งวันวาน
ก็เนิ่นนานแล้วหนา...จะว่าไป

ความหมายกลอนบทนี้ลึกซึ้งนัก
สติมาปัญญามักจะเกิดได้
หากแต่เพียง..หลงตื่นรู้..กลลวงใจ
เหตุก็จักผลักไสผู้ถูกกลืน

เราทุกผู้ทุกนาม..ใครเล่าพ้น
ด้วยมากล้นกิเลสเกินจะฝืน
สมณะ ชีพราหมณ์ ยังกลับคืน
สู่ผู้ครองการกลืนชั่วกัปกัลป์.

(http://upic.me/i/so/3o107.gif)


หัวข้อ: Re: "ผู้ถูกกลืน"
เริ่มหัวข้อโดย: masapaer ที่ 15 ธันวาคม, 2567, 11:54:18 AM

ป๋ามาแล้วน้องรักพักบ้านนี้
กลอนหลากมีลงไว้ไม่เปลี่ยนผัน
อาจจะมีเบาบางในบางวัน
กับสิ่งอันต้องทำย้ำเรื่องงาน

เป็นที่พึ่งอุ่นไอในทุกที่
เป็นเพื่อนพี่อุ่นใจในทุกบ้าน
แม้ กลอนไทย (http://www.klonthaiclub.com/)ใหญ่โตอันโอฬาร
ป๋ายังสานฝันไว้ไม่ร้างลา

มะสะแป 

(https://www.bloggang.com/data/walking-in-the-rain/picture/1490188575.gif)



หัวข้อ: Re: "ผู้ถูกกลืน"
เริ่มหัวข้อโดย: กวินพัฒน์ ที่ 15 ธันวาคม, 2567, 05:59:47 PM
 
ผมคงถูกกลอนกลืนเกินตื่นกลับ
รีบปุ๊บปั๊บเข้ากลอนไทยไปค้นหา
แบบคลำทางด้นไปในศรัทธา
สื่อภาษากลอนไว้ใจยินดี

เอ็ม กวินพัฒน์

 :21:

เอ็มตามไปสมัครบ้านโน้นแล้วครับ  555
ขอบคุณ เว็บมาสเตอร์ท่าน ระนาดเอก กับ masapaer
 ที่อำนวยความสะดวกการสมัครด้วยนะครับ :34:


หัวข้อ: Re: "ผู้ถูกกลืน"
เริ่มหัวข้อโดย: masapaer ที่ 15 ธันวาคม, 2567, 08:39:55 PM
อาการหนักค่ะเอ็มเกินเต็มอยู่
เรียกว่าล้นเกินดูรู้ไหมนี่
อีกหน่อยคงมินอนลงกลอนมี
จนยามสี่กระมังนั่งตัวงอ

งานสำคัญเข้าใจไม่ซีเรียส
มิต้องเครียดรีบวิ่งดิ่งมาต่อ
สบายใจใคร่เขียนเรียนเพียงพอ
เดี๋ยวเพี๊ยนก็แย่นะมะแปเตือน


 :28:

masapaer

เกินไปค่ะ... :28:


หัวข้อ: Re: "ผู้ถูกกลืน"
เริ่มหัวข้อโดย: ยูริน ที่ 16 ธันวาคม, 2567, 10:29:37 AM

ดูท่าหนักนะคะอาการแย่
เอาให้แน่งานเข้าเราต้องเลื่อน
ว่างไม่ได้แวะจอดถอดสะเทือน
เหมือนฟั่นเฟือนเกินถอนจากกลอนแล้ว

ยูริน

น้องเอ็มถูกกลอนกลืนแล้วมั้ง :21:
น่ารักดีออกจ้า อย่าลืมทำงานนะจ๊ะ   :28:


หัวข้อ: Re: "ผู้ถูกกลืน"
เริ่มหัวข้อโดย: กวินพัฒน์ ที่ 16 ธันวาคม, 2567, 08:56:11 PM

ตอนอกหักถูกทิ้งใจดิ่งสุด
ใจสะดุดครวญคร่ำกินน้ำแห้ว
ว้าวุ่นจะเป็นตายไปตามแนว
ก็ยังแผ่วอารมณ์ข่มมันลง

แต่ตอนนี้วุ่นวายคล้ายสับสน
งานมากล้นก็ทิ้งทำสิ่งหลง
ถูกกลอนกลืนยอมครับรับตรงตรง
ผมยังงงตัวเองเร่งแต่งจัง

 :15:
 
พี่ยูรินคร้าบ  ลงเบาๆกว่านี้หน่อยครับ สระแอว เกือบ
สำลัก :28:


หัวข้อ: Re: "ผู้ถูกกลืน"
เริ่มหัวข้อโดย: พิกุลแก้ว ที่ 17 ธันวาคม, 2567, 01:15:27 PM
คือเสน่ห์อักษรตอนเรียงร้อย
ยามหวานซึ้งก็หยดย้อยจนวาดหวัง
ยามเศร้าโศกโศกาพาโลกพัง
ยามจริงจังยังฮึกเหิมเพิ่มทวี

ยามเล่นลิ้นหยอกล้อก็หัวเราะ
ถ้อยเสนาะเพราะลำนำทำสุขี
มันช่วยเติมความอิ่มเอมและเปรมปรีดิ์
เป็นอีกโลกหนึ่งที่...กวีครวญ.


(https://1.bp.blogspot.com/-yadATUGWbiA/T4ag4qUsrSI/AAAAAAAAlac/TGL2__ivG_g/s1600/1146632tr1h4dnkow.gif)


หัวข้อ: Re: "ผู้ถูกกลืน"
เริ่มหัวข้อโดย: ยูริน ที่ 17 ธันวาคม, 2567, 06:29:28 PM
หวังว่าคงกินข้าวเฝ้ากลอนด้วย
และอย่าป่วยเพราะวนจนโหยหวน
อดใจไว้ว่างหน่อยปล่อยกระบวน
ให้ทั่วสวนบอร์ดอารมณ์ภิรมย์ใจ

คิดถึงก็คิดถึงซึ้งเหมือนอยู่
เพราะพี่ยูขอบอกออกมิได้
หากพอว่างมีเวลาก็มาไว
หากยุ่งไปก็หงุดหงิดคิดอยากมา


 :15:

แต่ละคนหนอ