หัวข้อ: …พี่ยังรักเธอไม่คลาย (ยกมาต่อ)…
เริ่มหัวข้อโดย: โซ...เซอะเซอ ที่ 19 มกราคม, 2568, 10:15:42 PM
…พี่ยังรักเธอไม่คลาย (ยกมาต่อ)…
qjk5UFD_3D4
…ลมหนาวเปลี่ยว เหลียวเพ็ญ มิเห็น หาย
“ตราบชีพนี้ วอดวาย เป็นเถ้าถ่าน”
จะขอรัก จะขอภักดิ์ ปักดวงมาน
จวบแม้กาล นานนับ สิ้นกัปกัลป์
ซึ่งร้อนอก นรกไฟ อาลัยสุม
ปะทุรุมเร้าจิต ครุ่นคิดฝัน-
ทิ้งหน่วงหนัก พักร้อน คืนย้อนวัน
ระรึงขวัญ ฉันเธอ เพ้อสองเรา
ใบไม้โบกโยกไกว ครวญใจคร้าม
เหลือบแลเวิ้งฟ้าครามครึ้ม ยามเหงา
หอมประทินกลิ่นบุหงา ช้าโชยเบา
ปรอยใจเฝ้าคะนึง ถึงแต่เธอ
โซ…เซอะเซอ
19 มกราคม 2568
|
หัวข้อ: Re: …พี่ยังรักเธอไม่คลาย (ยกมาต่อ)…
เริ่มหัวข้อโดย: โซ...เซอะเซอ ที่ 18 ธันวาคม, 2568, 07:24:54 AM
…พี่ยังรักเธอไม่คลาย (ต่อ…ต่อ)…
ลมหนาวเปลี่ยว เหลียวเพ็ญ มิเห็น หาย
“ตราบชีพนี้ วอดวาย เป็นเถ้าถ่าน”
จะขอรัก จะขอภักดิ์ ปักดวงมาน
จวบแม้กาล นานนับ สิ้นกัปกัลป์
ซึ่งร้อนอก นรกไฟ อาลัยสุม
ปะทุรุมเร้าจิต ครุ่นคิดฝัน-
ทิ้งหน่วงหนัก พักร้อน คืนย้อนวัน
ระรึงขวัญ ฉันเธอ เพ้อสองเรา
ใบไม้โบกโยกไกว ครวญใจคร้าม
เหลือบแลเวิ้งฟ้าคราม ครึ้มยามเหงา
หอมประทินกลิ่นบุหงา ช้าโชยเบา
ปรอยใจเฝ้าคะนึง ถึงแต่เธอ
แม้นเปี่ยมล้นพ้นอาลัย ใคร่ครวญถึง
คือหยาดพจน์สะกดคะนึง กึ่งเพ้อเจ้อ
เสียงอักษรกลอนฝัน สรรค์ละเมอ
ซ่านเซอะเซอ แทรกซอนซอกลึกตรอกใจ
e0Q3OC2KCYs
[…เสียงสายฝนปะปนมากับความเหงา
ยามที่มันคลุกเคล้ากันอย่างลงตัว
ช่างปลุกเร้าหัวใจให้ไหวสั่นระรัว
ท่ามกลางความมืดสลัวของค่ำคืน
มีเพียงเสียงกลอนที่ฉันพอจะหยิบยื่น
แทนเสียงคลื่นแห่งความอาลัย
หวังถ้อยคำอันอบอุ่นนี้ ช่วยปลอบบรรเทา
ความทุกข์โศกเศร้าเปลี่ยวเหงาใจ
เพื่อพรุ่งนี้เธอจักเริ่มต้นวันใหม่
ด้วยหัวใจที่สดใสเบิกบาน…]
Soul Searcher
Inspired to write 18/12/2025
|
|