|
หัวข้อ: รอแดดกลางสายฝน เริ่มหัวข้อโดย: อินทรี ที่ 04 พฤศจิกายน, 2568, 09:26:09 AM o มวลเมฆาส่งหยาดฟ้ามาเนืองเนือง
แสงเรืองเรืองปัจจัยมุ่งปรุงอาหาร แดดน้อยน้อยผักคอยพลอยรำคาญ ต้นยืดนานแผ่ใบโตคลอโรฟีล o ผักมิงามหาใช่ไร้ประโยชน์ ผักมิโกรธมิโลภปลอดทุศีล ผักสงบสะอาดปราศจากมลทิน รสชาติชินติดขมบ้างอาจชื่นชม o ลอยละล่องละอองอากาศ กลิ่นอายพฤกษาชาติคลายขื่นขม มดแมลงบินไต่ตอมมาดอมดม เชื้อรามากับฝนขอร่วมชิม o ปล่อยเถิดธรรมความเป็นไป ชีวิตไทอิสระได้อิ่มลิ้ม เกื้อกูลกันค่าแท้กว่าทับทิม ยินเสียงขิมเสนาะไพเราะเอย หัวข้อ: Re: รอแดดกลางสายฝน เริ่มหัวข้อโดย: ยูริน ที่ 04 พฤศจิกายน, 2568, 02:27:51 PM อยู่ท่ามกลางสายฝนคนก็หนาว พายุกร้าวร้าวทรวงช่วงอกเอ๋ย หนาวเกินต้านหัวใจไม่คุ้นเคย ขอแดดเผยสาดส่องห้องดวงมาน หวังไออุ่นแสงแดดจะแผดส่อง โอบประคองกายนวลชวนสงสาร ในวันฝนโปรยปรายเป็นสายธาร แดดแผ่ม่านอุ่นไอให้ฉันที ยูริน มาแอบทักทายก่อนใคร ยินดีต้อนรับคุณอินทรี ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ หัวข้อ: Re: รอแดดกลางสายฝน เริ่มหัวข้อโดย: กวินพัฒน์ ที่ 04 พฤศจิกายน, 2568, 03:23:23 PM สายฝนฉ่ำน้ำมาปลาระรื่น
พันธุ์พืชชื่นแตกใบได้เต็มที่ รับแสงแดดสังเคราะห์เหมาะพอดี ย่อมมากมีชีวิตกำเนิดตาม :21: กวินพัฒน์ ทักทายคุณอินทรีครับ ดีใจที่บ้านเรามีสมาชิกเพิ่มขึ้นนะครับผมเอ็มนะครับ ยินดีต้อนรับครับผม หัวข้อ: Re: รอแดดกลางสายฝน เริ่มหัวข้อโดย: พิกุลแก้ว ที่ 05 พฤศจิกายน, 2568, 07:52:02 PM (https://live.staticflickr.com/7775/16828905283_d1a5f83c03_z.jpg)
ก่อนแสงแดดแผดไอลงยอดหญ้า น้ำจากฟ้าก็สาดซัดอย่างเหยียดหยาม กระแทกหล่นบนดอกไม้ดังคุกคาม เกินนิยามหยอกเย้าเฝ้ารังแก กว่าแสงแดดจะมา...ตัวข้าช้ำ ทุกรอยจ้ำย้ำจุดคือ"บาดแผล" คิดถึงความอวลอุ่นมาดูแล แต่ร่างกลับพ่ายแพ้จนร่วงโรย กว่าจะพบแสงสุดท้ายก่อนลาโลก ความเศร้าโศกกลับแห้งเหือดดั่งระโหย ไม่มีเหลือเวลาจะกอบโกย ทิ้งไว้เพียงสายลมโชยเพียงแผ่วเบา. (https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjZgeCtp07oww-hWI9ICRVayMBfuuhm5wCPrdS19Idee37ZAF1h_4W6_Ut5NjbpuQgIE0K_tpfWR6HawRHj9CcTvC8WC0qZIRohyOqqEYWPpljFff2McClf81ScKtDVA67wBqlhJpMZG14/s320/16line07.gif) |