เว็บไซต์อารมณ์กลอน เว็บไซต์สำหรับผู้มีกลอนในหัวใจ..

คุยเรื่องร้อยแปดชาวอารมณ์กลอน => คุยได้ทุกเรื่อง => ข้อความที่เริ่มโดย: รพีกาญจน์ ที่ 07 สิงหาคม, 2560, 02:09:29 PM



หัวข้อ: เอาเยี่ยงคนทำไม?
เริ่มหัวข้อโดย: รพีกาญจน์ ที่ 07 สิงหาคม, 2560, 02:09:29 PM

ตีนเกาะกำลำไยถอนใจเศร้า
ดูลูกเขาเข้านอนเรียงก่อนหลัง
ตัวเมียรอคอเอียงส่งเสียงดัง
ตัวผู้ฟังส่ายขนถลนตา

ปากจาบจิกหยิกหยอกบ่งบอกสุข
กะปุกหลุกรังไหวแกว่งไกวฝา
ปูพื้นลุ่มนุ่มภายในฝ้ายคา
กันฝนฟ้าสานไผ่ร่มใบบัง

ภัยค่ำคืนตื่นตกจากนกฮูก
โอบกอดลูกงอขดหัวหดสั่น
พ้นงูเงี้ยวเขี้ยวขอเลื้อยล่อพัน
หายหวาดหวั่นจู่โจนทโมนแมว

บินผับผับสัปดาห์อุตส่าห์สร้าง
ออกแบบร่างสถานวิมานแก้ว
เพียรถักทอก่อเกิดสิ่งเพริศแพรว
เสร็จสรรพแล้วยิ้มปริอภิรมย์

ขยับหวีดกรีดกรายปีกฟายฟ้อน
พ้องกานท์กลอนร่อนทับสับสยม
เพื่อนบินผ่านย่านยืนหยุดชื่นชม
เอ็ดอึงขรมสนุกจู้ฮุกกรู

ตีนเกาะกำลำไยถอนใจเศร้า
นั่นรังเราเขาแกล้งยื้อแย่งอยู่
สะอื้นแสบแปลบปร่าน้ำตาพรู
วิมานหรูแค่ใกล้ถูกไล่ตี

รพีกาญจน์

กระจิบรุ่นคู่หนึ่งสร้างรังง่ามกิ่งกระดังงา
เสร็จเข้าอยู่ได้สองสามวัน มีกระจิบครอบครัวหนึ่ง
ไล่จิกเข้าครอบครองรัง มันเหงาเฝ้าใกล้ๆท่าทางน่าสงสาร