เว็บไซต์อารมณ์กลอน เว็บไซต์สำหรับผู้มีกลอนในหัวใจ..

บทกลอนไพเราะ => บทประพันธ์อันน่าประทับใจ => ข้อความที่เริ่มโดย: ธนุ เสนสิงห์ ที่ 29 พฤศจิกายน, 2560, 12:40:44 PM



หัวข้อ: พระสุธน มโนราห์ คำกลอน ธนุ เสนสิงห์
เริ่มหัวข้อโดย: ธนุ เสนสิงห์ ที่ 29 พฤศจิกายน, 2560, 12:40:44 PM
(http://preview.ibb.co/g7a8vG/20171127_175544.jpg) (http://ibb.co/i2LaaG)


หัวข้อ: Re: พระสุธน มโนราห์ คำกลอน ธนุ เสนสิงห์
เริ่มหัวข้อโดย: ธนุ เสนสิงห์ ที่ 29 พฤศจิกายน, 2560, 12:42:00 PM
(http://preview.ibb.co/fZQcNw/9616.jpg) (http://ibb.co/e9X2pb)

                                         ณ นครอุดรปัญจาล์
                              ท้าวอาทิตย์ราชา พระนางจันทราราชินี


หัวข้อ: Re: พระสุธน มโนราห์ คำกลอน ธนุ เสนสิงห์
เริ่มหัวข้อโดย: ธนุ เสนสิงห์ ที่ 29 พฤศจิกายน, 2560, 12:43:34 PM

          ๏ ตั้งต้นความตามนิทานนานนักหนา
      อตีเต “นครอุดรปัญจาล์”                                      
      มีนามาลือเลื่องประเทืองไผท


          ๏ ทั่วทุกแหล่งแห่งหนชนผาสุก                        
      นิรทุกข์เนิ่นนานกาลสมัย
      ดินอุดมน้ำดีกว่าที่ใด                                        
      พืชพรรณไม้ดอกผลมีบริบูรณ์


          ๏ “ท้าวอาทิตยวงศ์” องค์กษัตริย์                      
      ครองสมบัติกรุงไกรเลิศไอศูรย์
      ทศพิธราชธรรมเรืองจำรูญ                                  
      ทรงเกื้อกูลถึงร้อยเอ็ดนครา


         ๏ คู่องค์เอกอัครมเหสี                                            
     “นางจันทราเทวี” ศรีสง่า
      น้ำพระทัยใฝ่ธรรมล้ำเมตตา                                  
      ปวงประชาเชิดชูคู่ราชัน


        ๏ จิรกาลนานมาพารานี้                                
      ปราจีนทิศสถิตที่สระสวรรค์
      สีสายน้ำงามตระการปานอำพัน                                
      นับอนันต์โกสุมปทุมมาลย์




หัวข้อ: Re: พระสุธน มโนราห์ คำกลอน ธนุ เสนสิงห์
เริ่มหัวข้อโดย: ธนุ เสนสิงห์ ที่ 29 พฤศจิกายน, 2560, 12:45:14 PM

       ๏ รายรอบสระสวรรค์มากพันธุ์ไม้                
     ร่มรื่นแท้แลวิไลยิ่งไพศาล  
     ใจกลางสระเป็นประตูสู่บาดาล                            
     จึงพบพานจอมนาคาผู้อารี                                                                  

       ๏ นาคฉายาว่า “ท้าวชมพูจิต”                    
     ไร้เดชฤทธิ์แต่นำหนุนบุญวิถี
     บำเพ็ญศีลอวยทานด้านความดี                            
     จึงเป็นศรีแห่งสระประจำเมือง

       ๏ มักจำศีลสงบกายใต้หว้าใหญ่                            
     ชนทั่วไปสักการมานานเนื่อง
     อำนวยพรนคร รัช ราษฎร์รุ่งเรือง                          
     บุญประเทืองด้วยนาคาบารมี

      ๏ ยามน้ำแล้งพญานาคปากให้น้ำ                    
     ชลชื่นฉ่ำทั่วแดนดินทุกถิ่นที่
     น้ำมากพลันผันธาราเมืองนาคี                              
     ชั่วตาปีมิวิตกอุทกภัย

       ๏ ประจำปีมีงานการบวงสรวง                          
     กิจทั้งปวงเสริมกุศลดลสุกใส
     เพิ่มพระเกียรติกษัตราลือชาไกล                          
     ชาวเวียงชัยวัฒนาสถาวร




หัวข้อ: Re: พระสุธน มโนราห์ คำกลอน ธนุ เสนสิงห์
เริ่มหัวข้อโดย: ธนุ เสนสิงห์ ที่ 29 พฤศจิกายน, 2560, 12:46:00 PM
         ๏ คืนหนึ่งพระมเหสีมีนิมิต                              
       ชวนให้คิดแปลกมิเคยเลยแต่ก่อน
       ว่าเทวามาอุ้มองค์เอมอร                                      
       เหินฟ้าจรสู่วนหิมวันต์
 
        ๏ วางพระองค์ให้ทรงคชสารศิลป์                    
       เที่ยวชมถิ่นพิไลกลางไพรสัณฑ์
       ผ่านสระใหญ่ช้างถวายบุษบัน                              
       อัศจรรย์สุบินสิ้นราตรี

       ๏ อุษาสางปรึกษาพระฤๅสาย                            
       อยากทราบคำทำนายให้ถ้วนถี่
       ด้วยครุ่นคิดจิตวุ่นวายร้ายหรือดี                            
       จอมธานีสั่งหาโหราจารย์

        ๏ โหราเฝ้าจึงเล่าความตามที่ฝัน                        
       ฤกษ์ยามอันทรงสุบินสิ้นโวหาร
       เมื่อโหรรับพระราชโองการ                                          
       ทูลภูบาลถ้อยความตามตำรา

        ๏ “คำทำนายถวายไท้ในการณ์นี้            
       พระองค์มีโชคอนันต์อันเลอค่า
       ดั่งจำนงทรงครรภ์พระราชบุตรา                                  
       จุติตรงลงจากฟ้าสุราลัย




หัวข้อ: Re: พระสุธน มโนราห์ คำกลอน ธนุ เสนสิงห์
เริ่มหัวข้อโดย: ธนุ เสนสิงห์ ที่ 30 พฤศจิกายน, 2560, 10:13:00 AM
        ๏ ทรงบุญญาธิการปานโกสินทร์                        
       ครองแผ่นดินสืบสายปลายสมัย”
       พอจบคำทำนายพระภูวไนย                                    
       ดวงฤทัยแช่มชื่นรื่นสราญ  

       ๏ ทรงถนอมกล่อมขวัญพระครรภ์อ่อน              
       งดเผ็ดร้อนเสวยพระกระยาหาร
       ทศมาสมาถึงซึ่งวันวาร                                            
       พระประสูติกาลมานอานันท์          

       ๏ พร้อมธนสมบัติพิพัฒน์เลิศ                              
       การณ์บังเกิดขุมทองผ่องสีสัน
       ทั้งสี่มุมปราสาทพิลาสสุพรรณ                                
       ดุจเทวัญประทานกาญจนา  

        ๏ ยังปีติยินดีที่ยิ่งล้น                                          
       ถึงปวงชนญาติพงศ์ร่วมวงศา
       องค์ทรงธรรม์รับขวัญพระลูกยา                              
       ให้นามว่า “สุธนราชกุมาร”

        ๏ ศุภลักษณ์วิไลเลิศในภพ                                  
       ทรงคุณครบบุญฤทธิ์พิสิฐพิศาล
       เจริญวัยราชัยหาพระอาจารย์                                    
       ผู้เชี่ยวชาญวิชามาเป็นครู




หัวข้อ: Re: พระสุธน มโนราห์ คำกลอน ธนุ เสนสิงห์
เริ่มหัวข้อโดย: ธนุ เสนสิงห์ ที่ 30 พฤศจิกายน, 2560, 10:13:48 AM
      ๏ สอน“ไตรเพท”“คัมภีร์พระเวท”ศาสตร์                    
    พระสามารถเรียนไวใครมิสู้
    ผู้สอนสั่งทั้งมวลล้วนเชิดชู                                        
    เป็นวิญญูองค์เอกอเนกอนันต์

     ๏ ทั่วธานินทร์สิ้นครูผู้ใดสอน                              
    ลาบิดามารดรจรไพรสัณฑ์
    หมายทิศาปาโมกข์โลกอภิวันท์                                
     คือยุคันต์* อาจารย์ชาญวิชา

     ๏ เอกาองค์บุกพงไพรใจหาญฮึก                                          
    ธนูศาสตร์ล้ำลึกหมายศึกษา
    แล้วสมหวังดั่งคิดด้วยกฤษฎา                                      
    พบมหาโยคีที่เกริกไกร

     ๏ จึงฝากตัวเป็นศิษย์เรียนศรศิลป์                          
    สมดั่งจินต์มุ่งมั่นแลฝันใฝ่
    ทรงศึกษาจริงจังอย่างตั้งใจ                                          
    สำเร็จได้ดังปองเพียงสองปี

    ๏ วันกราบลาพระอาจารย์ท่านกล่าวว่า                  
    “จะนำพาขึ้นยอดคีรีศรี
    สู่อาศรมศรศักดิ์สิทธิ์เลิศฤทธี                                        
    ในนั้นมีศาสตร์อมร “ศรศิลป์ชัย”



หัวข้อ: Re: พระสุธน มโนราห์ คำกลอน ธนุ เสนสิงห์
เริ่มหัวข้อโดย: ธนุ เสนสิงห์ ที่ 30 พฤศจิกายน, 2560, 10:14:39 AM
      ๏ ผู้เรียนจบการศึกษามาก่อนก่อน                            
   ต่างหมายปองครองศรที่ยิ่งใหญ่
   แต่ผันผ่านนานปีมิมีใคร                                              
   น้าวคันศรนี้ให้โก่งได้เลย

    ๏ สายศรแกร่งปานเหล็กกล้าหนักกว่าหิน”            
   พระสุธนได้ยินโยคีเอ่ย
   จึงตั้งจิตพิษฐานกาลก่อนเคย                                        
   สร้างบุญไว้ขอได้เชยชมฤทธา

      ๏ หยิบคันศรขึ้นจับกระชับมั่น                                
   แล้วน้าวคันศรสมมาดปรารถนา
   แผลงศรศิลป์บินไปในเมฆา                                        
   แผดเสียงก้องท้องวนาผาสะท้าน  

     ๏ แล้วลูกศรย้อนคืนแหล่งสำแดงฤทธิ์                        
   เป็นนิมิตคู่บุญญามาสมาน
   องค์โยคีมีวาจาสาธุการ                                      
   “เทพประทานจงน้อมนำประจำกาย
  
    ๏ พิชิตมารสานคุณธรรมนำชาวโลก                      
   พ้นทุกข์โศกสุขสันต์กันทั้งหลาย
   ศาสตราหรือคืออำนาจฉกาจร้าย
   พึงมีจิตคิดหมายใช้ด้านดี





หัวข้อ: Re: พระสุธน มโนราห์ คำกลอน ธนุ เสนสิงห์
เริ่มหัวข้อโดย: ธนุ เสนสิงห์ ที่ 01 ธันวาคม, 2560, 09:26:20 AM

       ๏ อำนาจอยู่กับผู้ที่มีธรรมะ
      ธรรมย่อมจะนำมงคลดลสุขี
      ถ้าอธรรมดำรงไว้ให้ราคี
      อันหลักนี้พึงดำริซึ้งนิยาม

      ๏ พระบุตราได้มาครองต้องมีจิต
      สุจริตประจักษ์ไปในโลกสาม
      เทพบันดาลประทานให้ผู้ใจงาม”
      พอจบความกราบลาคืนธานี

      ๏ มิทันพลบพบพรานไพรแปลกใจนัก                    
      มานั่งดักหนทางกลางไพรศรี
      เมื่อประจันพลันพรานอัญชลี                                      
      พระจึงมีพจนาปุจฉาไป                                                            
  
      ๏ “ทำธุระอะไรที่ในป่า                                      
      เป็นนักล่ามิเห็นมีเนื้อที่ไหน
      หรือเพียงหาพวกยาสมุนไพร                              
      แล้วเหตุใดที่มานั่งท่ากัน”
  
      ๏ “กระหม่อม พรานบุญฑริก ขอรับ                    
      หากินกับไพรสาณฑ์นานเหลือนั่น
      สารพัดสัตว์ตื่นหนีทุกชีวัน                                              
      ด้วยเสียงลั่นเมฆาศรนารายณ์




หัวข้อ: Re: พระสุธน มโนราห์ คำกลอน ธนุ เสนสิงห์
เริ่มหัวข้อโดย: ธนุ เสนสิงห์ ที่ 01 ธันวาคม, 2560, 09:27:27 AM

    ๏ ปู่เล่าเรื่องศรศิลป์ชัยไว้นานมาก                          
    ใจจึงอยากอภิวันท์ดังมั่นหมาย
    กระหม่อมนี้มีธนูเคียงคู่กาย
    ลูกผู้ชายสายเลือดพรานชาญพนา

     ๏ เมื่อรู้องค์ทรงชัยได้ศรศิลป์                                        
    คู่กายินสมศักดิ์อนรรฆค่า
    ที่กระทำด้วยดำริมุทิตา                                                
    มิได้คิดริษยาใจอาธรรม์”

    ๏ พระสุธนยลท่าทีวจีขาน                                  
    จึงตอบพรานด้วยวาทะสมานฉันท์
   “ทำสัตว์ตื่นก็ขอให้อภัยกัน                                          
    มิหมายเป็นเช่นนั้นด้วยฉันทา
 
     ๏ แม้นเรารักธนูมั่นกันทั้งสอง                                      
    ควรปรองดองผูกสัมพันธ์กันเถิดหนา
    อาวุโสท่านแน่นอนเกิดก่อนมา  
    ละยศถาฯ ขอเรียกขานพี่พรานบุญ

     ๏ มีสิ่งหนึ่งสิ่งใดในภายหน้า                                    
    ร่วมสัญญากันไว้หมายเกื้อหนุน
    เดือดร้อนใดให้ช่วยเหลืออยากเจือจุน”                          
    มอบการุณย์แล้วเอ่ยลาคืนนาคร



หัวข้อ: Re: พระสุธน มโนราห์ คำกลอน ธนุ เสนสิงห์
เริ่มหัวข้อโดย: ธนุ เสนสิงห์ ที่ 01 ธันวาคม, 2560, 09:28:37 AM

  ๏ พรานบุญแสนซาบซึ้งตราตรึงจิต                          
   ด้วยมิคิดได้รับเกียรติมาแต่ก่อน
   จึงหมอบราบกราบก้มพนมกร                                      
   กล่าวสุนทรตอบไปใจตื้นตัน

    ๏ “ขอร่วมทางกลับเคหาในครานี้                            
   ต่อไมตรีมิตรใหม่ให้คงมั่น”
   พระสุธนมิขัดตัดสัมพันธ์                                            
   จึงชวนกันคืนนครอุดรปัญจาล์

    ๏ ร่วมกินร่วมค้างหว่างไพรพฤกษ์                                
   เรื่องใดนึกข้องจิตคิดปุจฉา
   พรานเล่า “มีลูกเมียพร้อมหน้าพร้อมตา                          
   อยู่ชายป่าฐานะก็พออยู่ดี

    ๏ แต่หม่อมฉันนั้นนิสัยติดไพรสัณฑ์                  
   อยู่เคหาถ้านานวันปานไฟจี้
   เมื่อเข้าป่าผาสุกทุกข์มิมี                                                
   ใช้ชีวีจัดเจนตระเวนไพร”

    ๏ ถามถึงองค์ชายาพระสุธน                                    
   “คงมากมายหลายคนด้วยหาได้
   สาวร้อยเอ็ดนครามิว่าใคร                                                  
   ปลงฤทัยอยู่ใต้เบื้องพระบาทา”



หัวข้อ: Re: พระสุธน มโนราห์ คำกลอน ธนุ เสนสิงห์
เริ่มหัวข้อโดย: ธนุ เสนสิงห์ ที่ 02 ธันวาคม, 2560, 10:09:14 AM
        ๏ พระสุธนจึงมีวาทีตอบ                                          
       “มิชื่นชอบหญิงใดในโลกหล้า
        แม้จำนงคงไม่ถึงซึ่งเวลา
        มิต้องตาต้องจิตเหมือนปิดใจ

        ๏ สักวันคงพบเนื้อคู่ชื่นชูชิด
        ฉันมิใช่ไร้ดวงจิตพิสมัย”
        เหมือนเปิดอกคุยกันพร้อมครรไล
        เผยความนัยแก่มิตรมิปิดบัง

       ๏ จนมาถึงซึ่งนิเวศเขตไพรสณฑ์
        ทางสองแพร่งแห่งหนคนละฝั่ง
        กล่าวอำลาพาทีไมตรียั้ง
        พระสุธนมุ่งสู่วังเมืองปัญจาล์

        ๏ ขึ้นเฝ้าพระชนก ชนนีท่าน
        รื่นสราญเชิดศักดิ์ยิ่งนักหนา
        เป็นเอกองค์มงกุฎราชบุตรา
        ทรงเดชาประเทืองเลื่องไผท
 
        ๏ กาลภายหน้าปกไพร่ฟ้าประชารัฐ
        เป็นกษัตริย์โลกเชิดชูผู้ยิ่งใหญ่
        สืบสันตติวงศ์องค์ราชัย                                
        คือนิรัติศัยแห่งวงศ์วาน




หัวข้อ: Re: พระสุธน มโนราห์ คำกลอน ธนุ เสนสิงห์
เริ่มหัวข้อโดย: ธนุ เสนสิงห์ ที่ 02 ธันวาคม, 2560, 10:11:15 AM
        ๏ กล่าวถึงอีกเมืองซึ่งชื่อพ้อง                            
     “ปัญจาละ” ที่สองใหญ่ไพศาล
      อยู่ทิศประจิมแดนแสนกันดาร                                            
      ด้วยราชันนั้นใจพาลถืออาธรรม์

      ๏ เกิดข้าวยากหมากแพงทุกแห่งหน                          
      ประชาชนทุกข์เข็ญทั่วเขตขัณฑ์
      ต่างนครอุดรปัญจาล์นั้น                                                
      จึงพากันทยอยโยกย้ายไป

      ๏ ที่ทุกข์ร้อนหมายผ่อนคลายไปหาเย็น                    
      นั้นย่อมเป็นปกติแห่งวิสัย
      ชาวปัญจาล์ประจิมน้อยเหลือใจ                                    
      องค์ราชันนั้นแจ้งนัยเหตุคดี

      ๏ หลังประชุมเสนามหาอำมาตย์                            
      เพิ่งสามารถรู้ความตามวิถี
      ว่าเหล่ามวลมหาประชาชี                                              
      ย้ายถิ่นหนีทุกข์ยากจากพารา

      ๏ สู่อุดรปัญจาล์นาครสวรรค์                                          
      ที่พืชพันธุ์อุดมสมบูรณ์กว่า
      ดินน้ำดีด้วยบารมีจอมนาคา                                            
      ผู้ขึ้นมาทำหน้าที่บริบาล          




หัวข้อ: Re: พระสุธน มโนราห์ คำกลอน ธนุ เสนสิงห์
เริ่มหัวข้อโดย: ธนุ เสนสิงห์ ที่ 02 ธันวาคม, 2560, 10:12:28 AM
(http://preview.ibb.co/k39nQG/DSCF9635.jpg) (http://ibb.co/niSJXw)
 
 พราะราชาแห่ง ประจิมปัญจาล์ บัญชาให้พราหมณ์ไปจับจอมนาคา


หัวข้อ: Re: พระสุธน มโนราห์ คำกลอน ธนุ เสนสิงห์
เริ่มหัวข้อโดย: ธนุ เสนสิงห์ ที่ 02 ธันวาคม, 2560, 10:13:48 AM
 

     ๏ ราชาฟังดังนั้นพลันกริ้วเหลือ                                  
      นาคโอบเอื้อมิมาถึงถิ่นสถาน
      บริภาษจอมนาคาว่าสาธารณ์                                          
      กระทำการโดยฉันทาถืออาธรรม์

      ๏ จึงระดมพราหมณ์ที่มีพระเวท                              
      มากฤทธิ์เดชยิ่งใหญ่ในเขตขัณฑ์
      ให้เข้ามารวมกลุ่มประชุมประชัน                                  
      เพื่อคัดสรรผู้อาสาจับนาคี

      ๏ เมื่อได้พราหมณ์ตามจิตที่คิดหมาย                              
      จอมราชันบรรยายให้หน้าที่
     “จับเป็นมาก็ได้ตายก็ดี                                                      
      รางวัลมียศศักดิ์มากตอบแทน”

      ๏ พราหมณ์ทูลลาคลาไคลมิได้ช้า                              
      มุ่งอุดรปัญจาล์ทำตามแผน  
      สืบถามหาสระน้ำประจำแดน                                        
      จนมั่นแม่นโคนหว้าใหญ่รอยไม่จาง

      ๏ จึงทดลองมนตรากับยาสั่ง                                      
      พ่นลงยังสระใหญ่ใสกระจ่าง
      ในฉับพลันธารพลุ่งไอฟุ้งคว้าง                                  
      จากใจกลางสระงามน้ำขุ่นตม
 



หัวข้อ: Re: พระสุธน มโนราห์ คำกลอน ธนุ เสนสิงห์
เริ่มหัวข้อโดย: ธนุ เสนสิงห์ ที่ 04 ธันวาคม, 2560, 10:14:55 AM
      ๏ พราหมณ์ปลื้มใจในวิชาฤทธิ์ยาขลัง                      
     มีพลังเหมือนหมายใจสุขสม
     จวนจะค่ำทำเพิงค้างกางฝนลม                                      
     ทวนอาคมคาถาวิชามาร

     ๏ วางแผนมั่นเข้าวันใหม่เข้าในป่า                              
     เก็บว่านยาพิษร้ายเพียงไฟผลาญ
     มากพอที่บีฑานาคามลาน                                              
     จึงเริ่มงานที่เป็นไปดั่งใจคิด  

     ๏ แลถึงคราพญานาคราช                                          
     ต้องมนตราพยาบาทนั่งไม่ติด
     ร้อนรุ่มนักดังอัคคีเผาชีวิต                                                    
     ปานเข็มพิษทะลวงดวงฤทัย

     ๏ เกิดสังหรณ์ร้อนจิตผู้คิดร้าย                                        
     มุ่งทำลายด้วยเวทเดชยิ่งใหญ่
     อยากให้การณ์อันระแวงนั้นแจ้งใจ                                  
     จึงคลาไคลขึ้นเหนือพื้นปฐพี

     ๏ แล้วจำแลงแปลงกายเป็นชายหนุ่ม                          
     มาดักซุ่มดูลาดเลาเฝ้าพื้นที่
     หาพบเห็นผู้ใดใจมิดี                                                    
     ไม่อยากรอจรลีตามร่องรอย

[/color][/size]


หัวข้อ: Re: พระสุธน มโนราห์ คำกลอน ธนุ เสนสิงห์
เริ่มหัวข้อโดย: ธนุ เสนสิงห์ ที่ 04 ธันวาคม, 2560, 10:15:41 AM
 
      ๏ ได้พบพราหมณ์หมองูพักอยู่ยั้ง                                
     รู้ผู้ที่มีพลังต้องร้างถอย
     อกประอุกทุกข์ใหญ่มิใช่น้อย                                              
     เสโทย้อยย่ำย่างตามทางมา
 
     ๏ ดังกุศลผลบุญหนุนนำให้                                
     พบพรานไพรพอดีที่ชายป่า
     จึงทักทายไต่ถามความนานา
     “ท่านเป็นชาวพาราแห่งใดฤๅ”

     ๏ พรานบุญตอบมอบน้ำใจไม่เย่อหยิ่ง                          
     ตามความจริงจากใจอันใสซื่อ
     “ชาวอุดรปัญจาละนามระบือ                                              
     ชนเลื่องลือแดนอุดมสมบูรณ์ดี”

     ๏ “เหตุจากไหนใครบันดาลเช่นนั้นได้  
     จึงปลอดภัยไร้ทุกข์เป็นสุขศรี”
     พรานบุญตอบ “เป็นความชอบของนาคี    
     บารมีปกปักรักษ์มานาน”

     ๏ “ถ้าจู่จู่มีผู้จ้องปองร้ายนาค                                          
     มีฤทธิ์มากเกินที่นาคีต้าน
     ความคิดเห็นเป็นไฉนในดวงมาน                                  
     แม้นเหตุการณ์คับขันกระนั้นแล้”




หัวข้อ: Re: พระสุธน มโนราห์ คำกลอน ธนุ เสนสิงห์
เริ่มหัวข้อโดย: ธนุ เสนสิงห์ ที่ 04 ธันวาคม, 2560, 10:16:33 AM

       ๏ พรานบุญว่า “หามีใครในเมืองนี้                              
     ความคิดมีอย่างท่านนั้นกล่าวแน่
     หรือว่าคนคนนั้นคือท่านแท้                                            
     ที่แปลกหน้ามาตั้งแง่ให้งวยงง

      ๏ ต้องม้วยมรณ์ด้วยศรพรานเป็นการตอบ                            
     คิดมิชอบกับนาคาค่าสูงส่ง”
     เห็นท่าทีที่รักกันเป็นมั่นคง                                              
     ดังจำนงนาคจำแลงเลิกแปลงกาย

      ๏ เป็นนาคีแล้วมีคำพร่ำเฉลย                                      
     ว่า “ท่านเอ๋ยเราทุกข์สุขสลาย
     ด้วยมีพราหมณ์มากฤทธิ์ใช้พิษร้าย                                
     ย่ำกล้ำกรายกายินถึงวิญญาณ์

     ๏ เขาตั้งหลักพักกายชายไพรศรี                                
     คงเตรียมการณ์ผลาญชีวีเราวันหน้า
     ขอไหว้วานท่านด้วยช่วยเมตตา                                      
     เรานาคานี้จะเทิดพระคุณ”              
            
     ๏ พรานแน่ชัดว่าสัตย์จริงมินิ่งอยู่                                    
     ขออาสามาเป็นผู้ช่วยเกื้อหนุน
     จะปกปักรักษ์นาคาที่การุณย์                                        
     คอยค้ำจุนปัญจาล์มาเนิ่นนาน



หัวข้อ: Re: พระสุธน มโนราห์ คำกลอน ธนุ เสนสิงห์
เริ่มหัวข้อโดย: ธนุ เสนสิงห์ ที่ 05 ธันวาคม, 2560, 10:41:07 AM
    ๏ “ท่านจงกลับคืนวังตั้งใจเถิด                                    
     เหตุร้ายใดจักไม่เกิดขึ้นกับท่าน
     ข้าจะเฝ้าสระเอาไว้ป้องภัยพาล                                        
     ถ้าใครมากระทำการอันพิกล

     ๏ ต้องม้วยมรณ์ด้วยศรพรานผลาญชีวิต                          
     สมโทษทัณฑ์ที่มันคิดอกุศล”
     นาคาว่า “ถ้าทำร้ายก่อนคลายมนต์                                
     เราต้องทุกข์รุกรนนานนิรันดร์
  
     ๏ ควรสำทับกับเขาให้คลายมนต์ก่อน                              
     ตามขั้นตอนน้ำในสระจะแปรผัน
     ไว้ชีวีดีหรือไม่ต่อไปนั้น                                                  
     มิกีดกันท่านตามจิตพินิจความ”

     ๏ ตกลงได้เหมือนดังที่ตั้งจิต                          
     วิเคราะห์กิจถ้วนถี่มิหยาบหยาม
     เขาก็ศิษย์มีครูมิวู่วาม                                                    
     ต้องทำตามแผนการวางงานไว้

     ๏ จำประจัญมันผู้ที่มีจิตต่ำ                                          
     มายีย่ำผู้ทำดียอมมิได้
     มิประมาทรู้ว่าพลาดอาจมีภัย                                            
     จึงซุ่มกายภายในร่มไม้บัง  





หัวข้อ: Re: พระสุธน มโนราห์ คำกลอน ธนุ เสนสิงห์
เริ่มหัวข้อโดย: ธนุ เสนสิงห์ ที่ 05 ธันวาคม, 2560, 10:42:20 AM
    ๏ หลังอุษามาอีกวันไม่ทันสาย                                      
   เห็นพราหมณ์ร้ายผู้ที่มีมนต์ขลัง
   แบกกิ่งไม้สะพายถุงพะรุงพะรัง
   แล้วมาตั้งศาลเพียงตาหน้าสระงาม

    ๏ เริ่มพิธีพลีกรรมทำคุณไสย                                      
   พ่นลงไปจนจบคำรบสาม
   น้ำพวยพุ่งฟุ้งไอสมใจพราหมณ์                                      
   ว่านพิษตามลงเติมเพิ่มพลัง

   ๏ พรานบุญเห็นเป็นพราหมณ์ร้ายไม่ผิดพลาด                        
   ประชิดพลันสันดาบฟาดลงกลางหลัง
   พราหมณ์ฟุบลงยังคงซัดหมัดอีกครั้ง                              
   แต่ก็ยั้งมิให้ถึงวายชนม์

   ๏ ตีนเหยียบบ่ามือคว้าหัวห้ามตัวถอย                          
   จ่อคอหอยด้วยดาบกำราบก่น
   พราหมณ์กลัวเสียชีวินสุดดิ้นรน                                      
  ขอปรานีชีวิตตนพัลวัน

   ๏ พรานตะคอกบอกอยากมีชีวีต่อ                            
   อย่ารั้งรอคลายมนตราฝังอาถรรพ์
  มิอาจเบี่ยงบ่ายได้ในครานั้น                                        
   รับปากพลันยันกายตั้งนั่งภาวนา


หัวข้อ: Re: พระสุธน มโนราห์ คำกลอน ธนุ เสนสิงห์
เริ่มหัวข้อโดย: ธนุ เสนสิงห์ ที่ 05 ธันวาคม, 2560, 10:43:30 AM

       ๏ พรานจ้องสระน้ำใหญ่ไอฟุ้งอยู่                              
    ประเดี๋ยวดูระงับหายปลายคาถา
    จึงมั่นใจพราหมณ์ร้ายคลายมนตรา                                
    มิรอราดาบสะบัดตัดคอพราหมณ์

    ๏ “ประเพณีตีงูให้หลังหัก                                          
    ปู่สั่งนักย้ำเน้นเป็นข้อห้าม    
    ช่วงเวลาเข้าตาอับกลับอ่อนตาม
    พอก้าวข้ามภาวะอันตราย

     ๏ คิดเรื่องหลังครั้งเก่าทำเอาแค้น
    ถ้าหากแม้นมีโอกาสดังมาดหมาย
    จักหวนย้อนมาย้ำคิดทำลาย    
    จึงความตายนั้นแท้ควรแก่การณ์

    ๏ เพราะทำตัวชั่วช้าอาญาหนัก
    ใจคิดจักทำลายหมายประหาร
    ถึงเทพไทไม่เมตตาคนสาธารณ์
    รับโทษฐานเลวทรามตามกฎกรรม”

    ๏ จอมนาคาในครานั้นอาการร้อน                                            
    ค่อยค่อยผ่อนกลายเป็นเย็นชื่นฉ่ำ
    รู้มนตราราคีที่กระทำ                                                      
    ได้คืนคำคลายสิ้นแสนยินดี



หัวข้อ: Re: พระสุธน มโนราห์ คำกลอน ธนุ เสนสิงห์
เริ่มหัวข้อโดย: ธนุ เสนสิงห์ ที่ 06 ธันวาคม, 2560, 10:13:39 AM
 

   ๏ แปลงเป็นหนุ่มหน้ามนเหมือนคนก่อน                          
  จึงรีบจรขึ้นตรวจตราหน้าสระศรี
  เมื่อได้พบโดยพลันพรานบุญชี้                                        
  ให้ดูผีศัตรูผู้คิดร้าย

   ๏ จอมนาคีดีใจปานได้แก้ว                                          
 “เป็นพระคุณบุญแล้วหนอสหาย
  ให้เราได้แทนคุณท่านอันมากมาย                                  
  มิกลับกลายยึดมั่นคำสัญญา

    ๏ แต่เราสองต้องช่วยกันจัดการศพ                              
  อย่างเคารพศัตรูร้ายวายสังขาร์
  คิดอภัยไม่ขอต่อเวรา                                                      
  ปล่อยเป็นเหยื่อแร้งกาไม่น่างาม”

    ๏ ช่วยกันเคลื่อนศพไปสู่ไพรสัณฑ์                                
  ห่างสระนั้นฝังให้มิได้หยาม
  สำเร็จการพรานจะไปไกลเขตคาม                                  
  นาคเอ่ยนามพรานว่า “มหามิตร

   ๏ ขอร้องให้ได้แทนคุณเพื่อนบุญเถิด                            
  น้ำใจท่านนั้นประเสริฐแสนซึ้งจิต
  ที่เมตตาอารีต่อชีวิต                                                        
  เชิญสถิตสุขอุรา ณ บาดาล”  
 



หัวข้อ: Re: พระสุธน มโนราห์ คำกลอน ธนุ เสนสิงห์
เริ่มหัวข้อโดย: ธนุ เสนสิงห์ ที่ 06 ธันวาคม, 2560, 10:14:32 AM
   ๏ พรานเกรงใจไม่ปัดขัดประสงค์                            
    เจ้านาคาพาลงสระพิศาล
    ถึงวังทองมองอร่ามงามตระการ                                      
    ร่วมปฏิสันถารสมานกัน

     ๏ เชิญพรานไพรให้นั่งบัลลังก์คู่
    หมายเชิดชูเกียรติมิตรสนิทมั่น
    พรานบุญค้าน “ท่านนะหรือคือราชัน                                  
    ข้าต่ำชั้นเพียงพรานไพรไม่บังควร”                                    
 
     ๏ “ท่านผู้ที่มีคุณนำหนุนนัก                                        
    เรื่องยศศักดิ์ฐานะคนละส่วน
    อย่าให้เสียแรงรักที่ชักชวน                                              
    เลิกเรรวนพึงสดับรับรางวัล

     ๏ ให้ท่านครองอาณาห้าปราสาท                                
    ดำรงราชเวียงชัยไอศวรรย์
    ห้าร้อยนางนาคีโสภีพรรณ                                                    
    จักคัดสรรเป็นบริจาริกา”

     ๏ พรานสนองน้ำใจไม่อาจขัด                                      
    ครองสมบัตินาคีอันมีค่า
    อยู่ได้เจ็ดราตรีเจ็ดทิวา                                                      
    เฝ้าทูลลาเจ้าบาดาลกลับบ้านเมือง




หัวข้อ: Re: พระสุธน มโนราห์ คำกลอน ธนุ เสนสิงห์
เริ่มหัวข้อโดย: ธนุ เสนสิงห์ ที่ 06 ธันวาคม, 2560, 10:16:08 AM
     ๏ จอมนาคาว่า “ขัดข้องหมองสิ่งไหน                                  
    จักดูแลแก้ไขได้ทุกเรื่อง
    สิ่งใดผิดมิตรบุญจึงขุ่นเคือง                                              
    คิดย่างเยื้องคืนหลังดังวาที”

     ๏ พรานพรรณนา “หามีที่ข้องขัด                                
    สารพัดสิ่งอำนวยอวยสุขี
    แต่วาสนาข้าน้อยด้อยเพียงนี้                                              
    น่าจะมีความสุขกลับทุกข์ทน

     ๏ ห่วงเมียลูกผูกใจไม่ห่างหาย                                      
    อยู่นานช้าจะว่าตายกลางไพรสณฑ์
    อีกอย่างข้าลาไพรใจกังวล                                              
    ด้วยเป็นคนเคยชินถิ่นวนา”

     ๏ “เพื่อนไปดีก็มิขัดอัชฌาศัย                                    
     แก้วแหวนใดสมบัติปรารถนา
    นับโกฏิมอบตอบแทนให้ไปขายค้า                                
    เพื่อนำพาบำรุงบำเรอตน”

    ๏ พรานบุญว่า “ข้าดำรงอยู่พงไพร                              
    ทรัพย์มากไปใครเห็นเป็นฉงน
    ขอเพียงนิดติดมือไปไม่มากล้น                                      
    พอคลายจนเมียลูกสุขสบาย”




หัวข้อ: Re: พระสุธน มโนราห์ คำกลอน ธนุ เสนสิงห์
เริ่มหัวข้อโดย: ธนุ เสนสิงห์ ที่ 07 ธันวาคม, 2560, 10:14:05 AM
    ๏ “จักคิดอ่านฉันใดตามใจท่าน                                  
     แม้นทัดทานรั้งอยู่ดูเสียหาย
     การณ์จากไกลไมตรีมีมิกลาย                                        
     ยังจักหมายแทนคุณเกื้อหนุนกัน
    
     ๏ กาลข้างหน้าคราใดท่านได้ทุกข์                                
     ขอดลสุขดำรงอยู่คงมั่น
     ดั่งจำนงจงมาหน้าสระพลัน                                                
     กู่กระชั้นสัญญาณขานสามลา

     ๏ แม้มิพบเห็นใครผู้ใดอยู่                                        
     นายประตูจักนำท่านนั้นมาหา”
     ตกลงกันเป็นคำมั่นคำสัญญา                                          
     นาคนำพาขึ้นบนพื้นปฐพี
  
     ๏ กล่าวคำลาพากันคืนพื้นเพเก่า                                  
     ถิ่นลำเนาเคยอาศัยได้สุขศรี
     เมื่อรำพึงถึงในใจคนนี้                                                      
     บ้านคือที่ครองสุขทุกชีวัน

     ๏ ดั่งสัตว์พรากจากดงอยู่กรงทอง                              
     ย่อมหม่นหมองครองทุกข์สิ้นสุขสันต์
     ถิ่นกำเนิดเกิดกายทั้งหลายนั้น                                            
     สายใยรักผูกพันมั่นมิเลือน




หัวข้อ: Re: พระสุธน มโนราห์ คำกลอน ธนุ เสนสิงห์
เริ่มหัวข้อโดย: ธนุ เสนสิงห์ ที่ 07 ธันวาคม, 2560, 10:14:58 AM

        ๏  พรานบุญถึงเคหาภรรยาเห็น                                    
    สิ้นลำเค็ญสุขใดไม่แม้นเหมือน
    แม้ไม่เหลือเนื้อ ยา คืนมาเรือน                    
    เล่าเรื่องเยือนแดนนาคาเมืองบาดาล

     ๏ มอบแก้วแหวนเงินทองของเมืองนาค                            
    เห็นไม่มากแต่มูลค่ามหาศาล
    เมียพรานบุญสุขสบายไปอีกนาน                                      
    เกินกว่าการล่าเนื้อเพื่อยังชนม์

     ๏ อันพรานไพรมิใจต่ำความโลภหลาย
    คนมากมายหยามหมิ่นสิ้นกุศล
    ผู้ย่ำยีชีวิตจิตมืดมน
    การมองคนผิวเผินจะเกินจริง

     ๏ อยู่มินานพรานบุญวุ่นใจนัก                                
    แม้นอนพักเคหาน่าสุขยิ่ง
    สัญชาตญาณพรานไพรไม่อาจทิ้ง
    อยากเอนอิงในพนาคาคบไม้

     ๏ จึงสั่งเสียลูกเมียว่า “ในครานี้  
    เงินทองมีพอเพียงเลี้ยงตนได้
    เข้าดงดานนานกว่าคราใดใด                                            
    ถึงแดนไกลที่ไม่เคยเลยก่อนมา




หัวข้อ: Re: พระสุธน มโนราห์ คำกลอน ธนุ เสนสิงห์
เริ่มหัวข้อโดย: ธนุ เสนสิงห์ ที่ 07 ธันวาคม, 2560, 10:15:49 AM

      ๏ แดนดงริมหิมพานต์อันลึกล้ำ                                          
      เพียงยินคำคนครั้งเก่าเล่านักหนา
      อยากจะไปให้เห็นเป็นบุญตา                                            
      แนววนาวิจิตรพิสดาร”                                                                                    

      ๏ เตรียมธนูหน้าไม้ของใช้สอย                                    
      เผือก มัน กลอยหาได้หว่างไพรสาณฑ์
      เสบียงกรังทั้งหยูกยาที่อาธาร*                                            
      เมื่อจัดการครบครันจึงผันจร

      ๏ เบนหน้าบ่ายไปสู่อุดรทิศ                                            
      เขตป่าปิดเดินยากมากสิงขร
      ด้วยจิตพรานผู้ชาญป่ามิอาทร                                          
      เที่ยวแรมรอนนอนวนาหลายราตรี

      ๏ จนลุล่วงห้วงน้ำงามประหลาด                                  
      รุกขชาติแปลกตากว่าทุกที่
      ดุจเทวัญสรรค์บุปผาสุมาลี
      หลากหลายสีชื่นฉมชวนดมดอม

      ๏ น้ำใสสวยด้วยกลุ่มปทุมมาศ                            
      ดารดาษอุบลบานซ่านกลิ่นหอม
      ดุจแข่งขันกันชูกรอันอ่อนน้อม                                      
      สะพรั่งพร้อมชมเพลินจำเริญใจ          




หัวข้อ: Re: พระสุธน มโนราห์ คำกลอน ธนุ เสนสิงห์
เริ่มหัวข้อโดย: ธนุ เสนสิงห์ ที่ 08 ธันวาคม, 2560, 09:12:42 AM

     ๏ ใกล้เวลาสายัณห์กระชั้นนัก                                    
    หาที่พักสักคราค่อยมาใหม่
    มองที่เหมาะจำเพาะค้างมิห่างไกล                            
    ลัดเลาะไปพบอาศรมบรมมุนี

     ๏ พรานสบายใจนักขอพักค้าง                                    
    มิเดือดร้อนนอนห้างให้ยากที่
    เดินมุ่งหน้าไปหาเจ้ากุฎี                                                
    วันทาพระฤษีมีเมตตา

     ๏ พรานบุญถามความเป็นผู้อยู่โดดเดี่ยว                    
   “ภาระเกี่ยวภักษาหารใครสรรหา
    ยามเจ็บป่วยใครช่วยอวยหยูกยา                                            
    เหล่าสัตว์ร้ายมีไหมมาบีฑากาย ”

      
     ๏ พระมุนีชี้แจง “แหล่งอาหาร                                      
    ทุกวันวารขบฉันนั้นเหลือหลาย
    เลือกเพียงผลที่หล่นพื้นดื่นกระจาย                                
    ทั้งลิงป่ามาถวายให้ทุกวัน

    
    ๏ ส่วนหยูกยานานาพรรณสมุนไพร                                
    เกินต้องการสัญจรในพนขัณฑ์
    ทุกก้าวย่างมิห่างยาสารพัน
    ต่างสามัญพิเศษเวชวนา




หัวข้อ: Re: พระสุธน มโนราห์ คำกลอน ธนุ เสนสิงห์
เริ่มหัวข้อโดย: ธนุ เสนสิงห์ ที่ 08 ธันวาคม, 2560, 09:13:52 AM

       ๏ สัตว์ร้ายใดไม่บีฑาวิสาสะ
     เบียดเบียนละทุกสิ่งอหิงสา
     การป้องกันนั้นหรือคือเมตตา
     มิได้มีเดชามาค้ำชู

      ๏ แล้วโยมเป็นพรานไพรหรือไรเล่า                              
     มิหาบเขา หนังใดสงสัยอยู่
     เดินเข้าดงหลงผิดทิศมิรู้                                          
     หรือมาสู่เจตนาว่าอย่างไร”

      ๏ “ฉันเป็นพรานนานมาพนาเวศ                              
     ถ้วนทุกเขตท่องถึงสิ้นถิ่นไหนไหน
     เพียงป่านี้ที่เพิ่งมาเพราะว่าไกล                                        
     เดินทางได้ลำบากยากเอาการ

      ๏ พบห้วงน้ำงามปานธารสวรรค์                          
     ฤๅเทพสรรค์ถวายให้แก่ท่าน”
     คำโยคี “มีมาแต่ช้านาน                                            
     อยู่ในเขตหิมพานต์มหาพน”

      ๏ “เมื่อวานผ่านมาเห็นเป็นบุญนัก                              
     พรุ่งนี้จักชมความงามอีกหน
     ด้วยติดตาตรึงใจคล้ายต้องมนต์                                      
     ชะตาดลประสบพบสิ่งดี




หัวข้อ: Re: พระสุธน มโนราห์ คำกลอน ธนุ เสนสิงห์
เริ่มหัวข้อโดย: ธนุ เสนสิงห์ ที่ 08 ธันวาคม, 2560, 09:14:47 AM

            ๏ องค์โยคีมีคำกล่าวห้ามว่า                                          
      “พรุ่งนี้หนาคือวันปัณรสี
       ซึ่งเหล่านางโศภินกินรี                                                  
       ใช้น้ำในสระนี้ชำระองค์

        ๏ โยมรอไว้สักวันให้ผันผ่าน                                      
       พบโฉมยงทรงสะคราญพานลุ่มหลง
       อกร้อนไฟราคะยากจะปลง                                              
       เป็นมั่นคงจริงจังขอฟังคำ”

        ๏ พรานยินวาจามุนีที่กล่าวขอ                                      
       เหมือนเติมต่อใจอยากเห็นเต้นตุ้มต้ำ
      “เพียงแอบแลแต่ไกลไกล” พรานไพรย้ำ                            
      “จะมิทำให้ตกตื่นขอยืนยัน”

        ๏ องค์โยคียังมีคำห้ามว่า “อย่า...  
       กินรีมีนาสาพิเศษสรรค์
       เหนือลมแลแม้มีผู้อยู่ไกลกัน                                            
       จับกลิ่นอันแปลกไปได้ไวนัก”

        ๏ พรานตอบต่อ “ข้อนี้นั้นฉันถนัด                                    
       การส่องสัตว์จมูกดีต้องมีหลัก”
       ผู้ทรงศีลสิ้นวาทีที่จะทัก  
       จึงหยุดพักวาระสนทนา




หัวข้อ: Re: พระสุธน มโนราห์ คำกลอน ธนุ เสนสิงห์
เริ่มหัวข้อโดย: ธนุ เสนสิงห์ ที่ 09 ธันวาคม, 2560, 06:26:17 AM

     ๏ รุ่งสุรีย์สีทองส่องสว่าง                                          
     แสงพรายพร่างลอดใบไม้ในป่า
     พรานมุ่งตรงลงกุฎีด้วยปรีดา
     สอบทิศหาใต้ลมจนสมจินต์

     ๏ พบสุมทุมพุ่มพฤกษ์ดังนึกคิด                                  
     ที่ปกปิดบังกายได้หมดสิ้น
     สงบนิ่งจริงดังว่าทำมาชิน                                                
     มิอาจยินแม้เสียงผายลมหายใจ

     ๏ มินานเห็นกินนรีที่ขอบฟ้า                                            
     ล่องลิ่วมาตรงทิศจนชิดใกล้
     ถึงยังแท่นศิลาหมายตาไว้                                            
     มิระแวงระไวพรานไพรมอง

     ๏ ถอดปีกหางวางเคียงเรียงเสร็จสรรพ                          
     ลงน้ำตามลำดับองค์หนึ่งสอง
     สามสี่ห้าหกถึงนุชคนสุดท้อง                                          
     พรานบุญจ้องนิ่งกริบมิพริบตา

     ๏ ทุกนงรามงามเหลือเหนือมนุษย์                                  
     แต่น้องสุดสดใสพิไลกว่า
     พี่ขานนามน้องกระจะ “มโนราห์”                                  
     ลักขณาอัปสรใดไม่เปรียบปาน



หัวข้อ: Re: พระสุธน มโนราห์ คำกลอน ธนุ เสนสิงห์
เริ่มหัวข้อโดย: ธนุ เสนสิงห์ ที่ 09 ธันวาคม, 2560, 06:27:51 AM

       ๏ คิดถึงคำพระสุธนเมื่อหนก่อน                                
       ร้อยนาครธิดาใดไม่สมาน
       ถ้วนทั้งในโลกายุพาพาล                                                
       พระมิมีดวงมานปฏิพัทธ์

       ๏ ฤๅชะตาฟ้าเบื้องบนดลมานี้                                      
       กินรีคือคู่องค์วงศ์กษัตริย์
       เมื่อใคร่ครวญหวนคำนึงถึงแน่ชัด                                  
       พรานบุญตัดอารมณ์ข่มใจลา

       ๏ กลับคืนหลังหวังพบปะพระฤษี  
       เผยวจีเข้าจุดอยากปุจฉา
       ที่หมายผลและต้นเหตุเจตนา  
      “อยากจะจับมโนราห์ฉันใดดี

       ๏ การมาดหมายมิใช่ว่าเกิดราคะ                                
       กักขฬะมิดูกายตนใช่ที่
       รู้ว่าเธอกึ่งเทพเป็นเทวี                                                      
       ศักดิ์สตรีควรคู่พระภูมินทร์

      ๏ จับนางหมายไปถวายพระสุธน                                          
       เจริญชนม์เอกากายใฝ่ถวิล
       หญิงมากมายถวายตัวทั่วธาณินทร์                                    
       หากแต่จินต์ยังมิภักดิ์รักนางใด




หัวข้อ: Re: พระสุธน มโนราห์ คำกลอน ธนุ เสนสิงห์
เริ่มหัวข้อโดย: ธนุ เสนสิงห์ ที่ 09 ธันวาคม, 2560, 06:28:47 AM


     ๏ เชื่อมั่นมากหากพบหน้าโนราห์น้อง                        
    พระองค์ต้องตรึงจิตพิสมัย
    วิธีการจับนางควรอย่างไร                                                  
    ผิพลั้งไปโอกาสต้องขาดลอย

    ๏ ทำบ่วงบาศไปคาดคล้ององค์น้องนั้น                              
    สระกว้างครันคงยากอยู่สักหน่อย
    พุ่งไปจับสับสนแน่มิใช่น้อย                                            
    อลหม่านพานจะพลอยให้งวยงง

    ๏ ด้วยทั้งเจ็ดกินรีนี้สะสวย                                        
    ร่างสำรวยละม้ายทำให้หลง      
    คิดยิ่งขัดตัดมิขาดมาดจำนง                                            
    จึงเจาะจงขอความคิดพระสิทธา”

    ๏ พระฤษีมีคำพร่ำเฉลย                                        
    หลังพรานเผยใจมาดปรารถนา
   “โยมพรานเอ๋ยอย่าเลยไม่ได้การนา                              
    มิใช่เนื้อมิใช่ปลาคว้าดังใจ
    
    ๏ หรือเด็ดดังตั้งฤดี “นารีผล”
    เขาก็คนเดินดินที่บินได้
    ทั้งเชื้อเทพเทวัญอันเรืองไกร                                          
    ชนมิใช่นกกาหนาโยมพราน




หัวข้อ: Re: พระสุธน มโนราห์ คำกลอน ธนุ เสนสิงห์
เริ่มหัวข้อโดย: ธนุ เสนสิงห์ ที่ 12 ธันวาคม, 2560, 06:05:13 AM
       ๏ การบินได้ใช้ปีกหางสร้างประดิษฐ์                            
     อิทธิฤทธิ์แห่งมนตราเทวาสมาน
     ชาวไกรลาสนิวาสโพ้นหิมพานต์                                        
     เลิศโอฬารประเทืองปานเมืองแมน
  
     ๏ มิอืดอาดปราดเปรียวเฉลียวฉลาด                            
     ความสามารถเหินฟ้าได้ว่องไวแสน
     อันมนุษย์ดุจเราไซร้อย่าหมายแม้น                                
     ใช่ดูแคลนฝีมือพรานผู้ชาญไพร

     ๏ มีบ่วงบาศนาคราชนั้นเพียงหนึ่ง                              
     ที่สามารถรัดรึงดึงไว้ได้”
     พรานบุญฟังนั่งยิ้มกระหยิ่มใจ                                        
     ยกมือไหว้พระสิทธาลาทันที

     ๏ จิตพระผู้ทรงพรตกำหนดว่า
     เมื่อพรานป่ารู้ความหมายต้องหน่ายหนี
     อยากปกปักรักษ์ชีวินกินนรี
     นาคบาศที่หามิได้หายตอแย

     ๏ มิรู้ว่าพาทีกลับชี้ช่อง
     พรานสมปองเหมือนจิตคิดไว้แน่
     ความหวังดีมีผลร้ายได้จริงแท้
     ฉะนี้แลพึงกำหนดพจนา




หัวข้อ: Re: พระสุธน มโนราห์ คำกลอน ธนุ เสนสิงห์
เริ่มหัวข้อโดย: ธนุ เสนสิงห์ ที่ 12 ธันวาคม, 2560, 06:06:15 AM

        ๏ พูดพล่ามไปไม่ยั้งระวังปาก
      ยิ่งพูดมากคนฟังเขาชังหน้า
      ภูมิรู้มีหรือไม่ในเจรจา
      เหมือนเปิดผ้าให้เขาเห็นเปล่าเปลือย

       ๏ พรานกระหยิ่มยิ้มย่องท่องทางเก่า
      จำลำเนาเดิมได้มิใคร่เหนื่อย
      คัดที่ควรค้างสบายตามชายเฟือย*
      เหมือนฉะเฉื่อย* รู้ไปมาครากี่วัน

       ๏ กลางดวงจิตคิดการณ์ไกลใจสุขแสน
      เดินสู่แดนปัญจาละสระสวรรค์
      เมื่อมาถึงจึงกู่ร้องก้องถิ่นนั้น                                        
      สามลาอันเคยสัญญากับนาคี

       ๏ สิ้นคำขานนายทวารพลันมาพบ                                      
      นั่งนอบนบระยอบขอบสระศรี
      ยินวาจาเข้าใจในทันที                                                    
      จูงพรานรี่ดิ่งตรงลงบาดาล

       ๏ เวลาชั่วอึดใจไปด้วยเวท
      เข้าถึงเขตนาคะราชฐาน
      ต่างชื่นชมยินดีที่พบพาน                                                  
      มิตรสัมพันธ์มั่นสมานเหมือนผ่านมา




หัวข้อ: Re: พระสุธน มโนราห์ คำกลอน ธนุ เสนสิงห์
เริ่มหัวข้อโดย: ธนุ เสนสิงห์ ที่ 12 ธันวาคม, 2560, 06:07:12 AM

       ๏ “เพื่อนมีทุกข์ขุกเข็ญใดให้ช่วยเหลือ                        
     หรือเพียงเมื่อระลึกถึงจึงมาหา
     จงแถลงแจ้งเหตุเจตนา                                                    
     ถือเสียว่ากันเองห้ามเกรงใจ”

      ๏ พรานบุญฟังดังนั้นพลันตอบถ้อย                            
    “เรื่องมีอยู่มิรู้น้อยหรือว่าใหญ่
     มินานมาท่องป่าที่มิเคยไป                                            
     จนเข้าในชายวนหิมพานต์

      ๏ ได้พบนางกินรีศรีไกรลาส                                
     ผิวผุดผาดเลิศพิไลเกินไขขาน
     ดุจอนงค์ลงมาจากพิมาน                                                  
     ทรงสะคราญเกินใครในโลกา

      ๏ นึกถึงปัญจาละราชบุตร                                        
     ผู้พิศุทธ์เรื่องสตรีมิปรารถนา
     อยู่เดียวดายไร้คู่เคียงอุรา                                                
     แม้ร้อยพันพระธิดาหายินดี

      ๏ จักจับนางมโนราห์พาถวาย                                      
     ด้วยมั่นหมายพระครองคู่อยู่สุขี
     หนทางเดียวเทียวนะท่านในการนี้                                    
     พระฤษีเลิศฌานท่านหยั่งรู้



หัวข้อ: Re: พระสุธน มโนราห์ คำกลอน ธนุ เสนสิงห์
เริ่มหัวข้อโดย: ธนุ เสนสิงห์ ที่ 13 ธันวาคม, 2560, 08:07:05 AM

    ๏ นาคบาศของท่านเท่านั้นแท้                                      
    ฉะนี้แลเหตุที่ว่าลงมาสู่    
    ด้วยถือว่าพญาจิตชมพู                                                      
    นั้นคือผู้เอื้อปัญจาล์มาแต่ไร”

     ๏ “กล่าวให้ปลื้มจะยืมนาคบาศหรือ                              
    สิ่งนั้นคือของคู่องค์คงมิได้
    พญาครุฑศัตรูรู้เมื่อใด                                                        
    มาบีฑาข้าก็ไร้ซึ่งสาตรา

     ๏ ขอสิ่งใดจักมอบให้ได้ทั้งสิ้น                                      
    ของที่อยู่คู่ชีวินอย่าเลยหนา”
    พรานบุญย้ำ “คำท่านเคยเอ่ยสัญญา                                    
    มิได้ว่ามีข้อเว้นนัยเช่นนี้

     ๏ ให้เงินทองของมีค่าในครานั้น
    นับอนันต์แต่ก็มิพอที่
    จักเทียบด้วยช่วยเหลือเอื้อชีวี
    เอ่ยพาทีนี้มิได้หมายทวงคุณ

     ๏ สิ่งสำคัญอันให้นี้เท่าชีวิต
    พิสูจน์ได้ในจิตคิดเกื้อหนุน
    เนื่องความดีที่เคยทำคอยค้ำจุน”
    คำพรานบุญขอ หว่านล้อมพร้อมกันเลย




หัวข้อ: Re: พระสุธน มโนราห์ คำกลอน ธนุ เสนสิงห์
เริ่มหัวข้อโดย: ธนุ เสนสิงห์ ที่ 13 ธันวาคม, 2560, 08:08:06 AM

      ๏ “เสร็จงานพลันฉันรีบพามาคืนให้                              
    มิครองไว้เนิ่นนานหรอกท่านเอ๋ย”
    นาคราชไม่อาจปัดขัดคำเปรย                                            
    จึงเฉลยวาจาว่า “ตกลง
  
     ๏ โปรดตระหนักนาคบาศนั้นมาตรว่า                                
    ดวงชีวาแต่ให้ตามความประสงค์  
    ห่างกายไปไร้เงาเศียรเจียนปลิดปลง                                  
    ขอดำรงสัญญาสัจจาจริง”

     ๏ พรานบุญรับนาคบาศจากหัตถา                                  
    พร้อมศึกษาวิธีใช้ได้ทุกสิ่ง
    เอ่ยคำลาคลาไคลไม่ประวิง                                                
    นาคพาดิ่งขึ้นสู่พื้นปฐพี

     ๏ มิหันเหห่วงเคหามุ่งหน้าใหม่                                      
    สู่สระใหญ่ให้ทันวันปัณรสี
    หมายรอยเดิมเคยเดินไว้ได้อย่างดี                                        
    ในหนนี้ใช้เวลามิช้านัก

     ๏ มาถึงทันวันที่หมายไม่คลาดเคลื่อน                            
    หาสุมทุมพุ่มเสมือนเรือนตั้งหลัก
    เตรียมแผนการงานใหญ่ไว้พร้อมพรัก                                
    จึงนอนพักค้างคืนอย่างชื่นใจ




หัวข้อ: Re: พระสุธน มโนราห์ คำกลอน ธนุ เสนสิงห์
เริ่มหัวข้อโดย: ธนุ เสนสิงห์ ที่ 13 ธันวาคม, 2560, 08:09:13 AM

        ๏ ฝ่ายเหล่านางกินรีธิดาราช                                            
      แห่งไกรลาสนคราเมื่อฟ้าใส
      ขึ้นกราบพระมารดรเช่นก่อนไร                                      
      จะลาไปสรงสนานธารปทุม

       ๏ พระมารดาครานี้พิไรพร่ำ                                          
      ฝากฝังคำสั่งสอนอกร้อนรุ่ม
      สังหรณ์ใจภัยร้ายหมายเร้ารุม                                              
     “เจ้ารวมกลุ่มเอาไว้ให้จงดี”

       ๏ จะหักห้ามทรามวัยมิไปนั้น                                        
      เหมือนบีบคั้นใจธิดาหาใช่ที่
      ด้วยนานมากาเลประเพณี                                            
      จอมเทวีจำซ่อนทุกข์กลางฤทัย

      ๏ ยังสั่งคำย้ำความไปตามห่วง                                        
     “เจ้าทั้งปวงคือดวงจิตพิสมัย
      ขอศุภโฉลกมีโชคชัย”                                                      
      เจ็ดกินรีดีใจรีบไคลคลา

       ๏ เมื่อใส่ปีกใส่หางเช่นนางหงส์                                      
      ออกบินตรงขึ้นไปในเวหา
      ร่อนเล่นลมชมเพลินเนินพนา                                              
      แล้วดิ่งลงตรงธาราพาชื่นบาน




หัวข้อ: Re: พระสุธน มโนราห์ คำกลอน ธนุ เสนสิงห์
เริ่มหัวข้อโดย: ธนุ เสนสิงห์ ที่ 14 ธันวาคม, 2560, 08:12:43 AM

       ๏ ถอดปีกหางวางเรียงตามลำดับไล่              
    จากพี่ใหญ่น้องน้องลงสรงสนาน
    สภาวะเหมือนธรรมดามาเนิ่นนาน
    ไร้สัญญาณบ่งชี้ภัยบีฑา

     ๏ พรานบุญจ้องน้องนุชคนสุดท้อง                          
    เทียบพี่ผองยังจำน้องงามกว่า
    มองเขม็งเล็งไว้ไม่ละตา                                                      
    แล้วปล่อยบาศนาคามุ่งหน้าไป

     ๏ บ่วงมนตรานาคาเห็นเป็นนาคี                                      
    พุ่งเร็วรี่เข้ารัดบาทนางได้
    โนราห์น้องร้องหวีดหวาดแทบขาดใจ                                  
    เหล่าพี่พี่มิร่ำไรเข้าไขว่คว้า

     ๏ เห็นนาคีที่คาดรัดบาทน้อง                                        
    ถอยห่างร้องอยากช่วยแท้แต่มิกล้า
    ใส่ปีกหางต่างโผผันดั้นเมฆา  
    บินร่อนไปร่อนมาสาละวน

     ๏ โนราห์ร่ำพร่ำวจีเรียก “พี่จ๋า                                          
    มาช่วยน้องด้วยเถิดหนาอย่าเหินหน
    น้องกลัวแสนแม้นใจมลายพ้น                
    สุดดิ้นรนให้หลุดที่ฉุดดึง





หัวข้อ: Re: พระสุธน มโนราห์ คำกลอน ธนุ เสนสิงห์
เริ่มหัวข้อโดย: ธนุ เสนสิงห์ ที่ 14 ธันวาคม, 2560, 08:14:22 AM

      ๏ หกกินนรีบินรี่รุดฉุดน้องรัก                                          
    เหนี่ยวรั้งหนักไร้แรงสำแดงถึง
    พรานบุญเห็นเป็นแน่ชัดการรัดรึง                                          
    นายพรานจึงออกจากพงตรงไปพลัน

      ๏ เห็นหกนางต่างยื้อยุดฉุดน้องอยู่                                      
    ยกธนูขึ้นตั้งท่าว่าจะลั่น
    จำปล่อยน้องร้องร่ำเพ้อรำพัน
    ต่างเสียขวัญเตลิดหนีสุดชีวิน

      ๏ พรานเก็บปีกเก็บหางวางในย่าม                                    
    กระทำตามแผนการผ่านพ้นสิ้น
    จึงคลายบ่วงมนตราแห่งนาคินทร์                                          
    เรียกยุพินขึ้นคงคามาไวไว

     ๏ เรียกกี่ครั้งยังสิ้นแรงตัวแข็งทื่อ  
    มิคิดดื้อแต่กลัวเกินเดินไม่ไหว
    เหมือนอุระจะกลวงขาดดวงใจ                                              
    ชลนัยน์ไหลลงสายคงคา

     ๏ พรานบุญเห็นมิเป็นผลดั่งตนหมาย                                
    ขยับกายมุ่งตรงลงไปหา
    ยินเสียงร้องของนางมโนราห์                                                
    ห้ามไว้ “อย่ามายื้อยุดฉุดชีวัน




หัวข้อ: Re: พระสุธน มโนราห์ คำกลอน ธนุ เสนสิงห์
เริ่มหัวข้อโดย: ธนุ เสนสิงห์ ที่ 14 ธันวาคม, 2560, 08:15:26 AM

       ๏ กินรีมิชินกลิ่นมนุษย์                                              
       ถ้าขืนฉุดตัวข้าจักอาสัญ
       จะขึ้นจากสระนี้ขอพี่นั้น                                                    
       จงผายผันปลีกกายไปให้ไกล”

       ๏ พรานบุญว่า “อย่ามาไล่จักได้หนี                                
       เชื่อวาทีก็โง่นักจักหาไหน”
       มโนราห์ว่า “ปีกหางสองอย่างไซร้  
       เมื่อเก็บไว้จักหนีกันฉันใดนา”

       ๏ พรานบุญฟังดังว่าล่าถอยห่าง                                
       เพื่อให้นางได้แต่งองค์ทรงภูษา
       เมื่อทุกสิ่งเสร็จสรรพพรานกลับมา                            
       นางจึงนั่งวันทาว่าคำวอน

        ๏ “โปรดเมตตาปรานีน้องนี้เถิด                                    
       เราต่างเกิดร่วมโลกามาแต่ก่อน
       มีน้องพี่บิดาและมารดร    
       ที่ห่วงหาอาทรอยู่ยิ่งนัก

       ๏  หนังมังสานั้นหามีค่าไม่                                          
       ปล่อยน้องไปเถิดเป็นคุณได้บุญหนัก
       รู้ว่าท่านนั้นมิใช่คนใจยักษ์
       จะมาควักตับไตน้องไปกิน”




หัวข้อ: Re: พระสุธน มโนราห์ คำกลอน ธนุ เสนสิงห์
เริ่มหัวข้อโดย: ธนุ เสนสิงห์ ที่ 15 ธันวาคม, 2560, 09:35:13 AM

       ๏ พรานบุญฟังดังนั้นพลันตอบถ้อย                                
     “อันข้าน้อยไม่ได้หมายหยามหมิ่น
      รู้ศักดิ์ชั้นท่านสูงค่ากว่าเมฆินทร์                                    
      ข้าเพียงดินต้อยต่ำมิลำพอง

       ๏ มิยีย่ำกล้ำกรายถูกกายท่าน                                  
      แม้ดวงมานก็มิหมายให้หม่นหมอง
      อุตส่าห์นำนาคบาศมาคาดคล้อง
      อย่าขอร้องปล่อยกายให้ป่วยการ

       ๏ ทำทั้งนี้ตั้งที่หมายไว้เป็นเลิศ                                        
      จักชูเชิดพระบุญญามหาศาล
      ท่านครองคู่พระสุธนผลโอฬาร                                          
      สุขสราญในสมบัติขัตติยวงศ์

        ๏ พระบุตราเอกากายมิหมายใคร                                      
       สาวอื่นใดในโลกนี้มิประสงค์
       เชื่อแน่นักพบพักตร์ท่านรักมั่นคง                                      
      จนลุ่มหลงเสน่หายอดนารี”

       ๏ “ดุจนกกาค่าด้อยต่ำต้อยศักดิ์                                        
      พระองค์รักเมตตาหาใช่ที่
      คงจะไล่ให้คืนป่าพนาลี                                                      
      เกรงตัวพี่ถูกพระองค์ลงอาญา”




หัวข้อ: Re: พระสุธน มโนราห์ คำกลอน ธนุ เสนสิงห์
เริ่มหัวข้อโดย: ธนุ เสนสิงห์ ที่ 15 ธันวาคม, 2560, 09:37:22 AM

       ๏ “เรารู้จักรักกันฉันพี่น้อง                                            
      รู้พระทัยไม่ขุ่นข้องแน่นักหนา
      เลิกชวนให้ไขว้เขวเสียเวลา        
      อย่าชักช้าขอเชิญออกเดินทาง”

       ๏ มโนราห์ท่าข้องขัดอึดอัดอยู่
      พรานบุญขู่จะลากกายให้ก้าวย่าง
      จำดำเนินเดินพิไรร่ำไปพลาง                                        
      ด้วยบาทนุชนุ่มบางอย่างสำลี

       ๏ ต้องย่ำหินดินกรวดแสนปวดร้าว                                  
      หนามสั้นยาวตำกายแผลหลายที่
      เดินร้องร่ำพร่ำหาพระชนนี                                                  
    “โอ้ป่านนี้ต้องโศกาเหลืออาลัย

      ๏ ครบน้องพี่ที่เย็นเช้าขึ้นเฝ้าหา                                          
      แต่นี้ไปไม่เห็นหน้าน้องอยู่ไหน
      กรรมวิบัติพลัดพรากจากกันไกล
      ชั่วชีวีนี้คงไม่ได้พบกัน    

       ๏ กราบเทพไทที่สถิตทุกทิศา                                            
      ฝากวาจาแว่วไว้กลางไพรสัณฑ์
      แม้นพระแม่ตามมาช้ามิทัน        
      รู้ชีวันลูกตอนนี้มิมลาย”



หัวข้อ: Re: พระสุธน มโนราห์ คำกลอน ธนุ เสนสิงห์
เริ่มหัวข้อโดย: ธนุ เสนสิงห์ ที่ 15 ธันวาคม, 2560, 09:38:34 AM

         ๏ มโนราห์ล้านักขอพักก่อน
       พรานบุญอ่อนมิเร่งเร้าเอาเหลือหลาย
       รู้ถึงความลำบากมีมากมาย
       การพากายเดินไพรอันไม่เคย

        ๏ สุดจะอ้อนวอนใดต่อไปแล้ว
       โอ้อกแก้วมโนราห์นิจจาเอ๋ย
       อกร่ำร้องหมองดวงแดนักแม่เอย
       แต่เกิดเลยมิเคยช้ำลำบากใด

       ๏ พระบิดรมารดามาพี่พี่
      หากแม้นมีความต้องการสิ่งอันไหน
      สารพัดจัดหาทั้งข้าไท
      มิปล่อยให้ทุกข์หนักเลยสักครา

       ๏ ต่อแต่นี้ชีวินคงสิ้นสุข
      ต้องระทมจมทุกข์แน่นักหนา
      คนอื่นไกลไหนเล่าเขาเมตตา
      ต้องโหยหาแต่บ้านจนวันตาย  

       ๏ ค่อยถอดเครื่องประดับทับภูษา                                        
      วางตามแถวแนววนามาเป็นสาย
      นานวันเกินเดินทางแทบวางวาย
      ยังเร่ร่ายพักค้างกลางพงพี




หัวข้อ: Re: พระสุธน มโนราห์ คำกลอน ธนุ เสนสิงห์
เริ่มหัวข้อโดย: ธนุ เสนสิงห์ ที่ 16 ธันวาคม, 2560, 08:13:35 AM

       ๏ ตัดบทตอนย้อนไปกรุงไกรลาส                                        
     หกพี่น้องล่องอากาศถึงกรุงศรี
     ขึ้นรายงานพระนางจันท์กินรี              
     เผยวจีว่า “น้องมโนราห์

     ๏ โดนพรานไพรใช้บ่วงนาคราช                                          
     นุชนาฏถูกยื้อยุดหมายฉุดคร่า
     แม้พี่พี่นี้ดึงกันสุดปัญญา          
     พรานเงื้อง่าธนูใส่จำใจจร”

       ๏ พระมารดาผวาหวั่นสะท้านสะทก
      แปลบหัวอกเสียดสยองดังต้องศร
     วาโยอั้นอัดลิ่มปิ้มม้วยมรณ์                                  
     พระองค์อ่อนซวนซบสลบลง                              
    
     ๏ นางกำนัลช่วยกันทั้งราชฐาน                
     พยาบาลหาโอสถน้ำสระสรง
     ทั้งกราบทูลปทุมราชขัตติยวงศ์                                          
     จึ่งพระองค์เสด็จหามิช้านาน

     ๏ เมื่อฟื้นมาราชันพลันปลอบว่า                                    
    “นิ่งเถิดหนาข่มฤทัยไม่ฟุ้งซ่าน
     เชื่อการพรากเนื่องจากกรรมบรรพกาล  
     ต้องมีมารแทรกกลางแยกห่างไกล




หัวข้อ: Re: พระสุธน มโนราห์ คำกลอน ธนุ เสนสิงห์
เริ่มหัวข้อโดย: ธนุ เสนสิงห์ ที่ 16 ธันวาคม, 2560, 08:14:14 AM

           ๏ ยังมิสิ้นชีวาอนาคต                                                      
       คงเลี้ยวลดคืนมาถิ่นอาศัย”
       พระมารดาว่า “อย่าห้ามขอตามไป        
       เป็นฉันใดจะได้รู้ซึ่งลู่ทาง”
    
        ๏ องค์ราชัยไกรลาสมิอาจยั้ง  
       จึงปล่อยดังดำริมิขัดขวาง
      “สุดชายป่าอย่าล้ำไปถิ่นไพรร้าง              
       หักหมองหมางคืนหลังยังธานี”        

       ๏ พระมารดาคลาไคลใส่ปีกหาง                                        
       กินรีทั้งหกนางผู้เป็นพี่
       พากันออกดำเนินเหินเมฆี              
       ร่อนลงที่สระใหญ่เหมือนใจจง

       ๏ ตามรอยทางย่างไปในพนัส                                            
       เห็นถนัดเครื่องหมายมิให้หลง
       เพชรประดับมโนราห์บนผ้าทรง  
       ให้รู้ทางอีกอย่างคงมีชีวัน

       ๏ ย่างด้วยบาทขวาซ้ายหลายวันผ่าน                                  
       ทรมานเจียนว่าจะอาสัญ
       นึกสงสารมโนราห์ยิ่งกว่านั้น        
       ถูกบีบคั้นชีวินสิ้นเสรี



หัวข้อ: Re: พระสุธน มโนราห์ คำกลอน ธนุ เสนสิงห์
เริ่มหัวข้อโดย: ธนุ เสนสิงห์ ที่ 16 ธันวาคม, 2560, 08:15:09 AM

       ๏ แสนรันทดสลดทรวงด้วยห่วงหา                                    
     ชลนานองในพงไพรศรี
     พบเสือสิงห์ลิงค่างบ่างชะนี    
     แม่ยังมีพจนามาเว้าวอน

     ๏ ขอช่วยลูกผูกใจอย่าไกลจาก                                          
     พร่ำคำฝากสิ้นเถื่อนแถวแนวสิงขร
     ร้องรำพันดั้นด้นฝ่าพนาดร        
     สุดอาวรณ์แทบวางวายหลายวันวาร

     ๏ จะมีใครไหนหนามาช่วยแม่
     อนาถแท้เวทนาน่าสงสาร
     ทนเจ็บหนักด้วยรักลูกผูกดวงมาน
     เศร้าซมซานแรมนิราศแทบขาดใจ

     ๏ ต้องรีบรุดสู่จุดหมายให้ทันลูก
     แม้กายถูกหนามเกี่ยวตำจนช้ำไหม้
     ฝ่าพระบาทฉ่ำโลหิตจำปิดไว้
     ฉีกผ้าคาดรัดให้ได้เดินทาง

     ๏ ส่วนนางกินนรีพี่ทั้งหก
     น้ำตาตกห่วงอาลัยไปทุกอย่าง
     น้องจากลาพาแม่เศร้าเฝ้าแรมร้าง
     หวั่นชีพดับอับปางอยู่กลางไพร



หัวข้อ: Re: พระสุธน มโนราห์ คำกลอน ธนุ เสนสิงห์
เริ่มหัวข้อโดย: ธนุ เสนสิงห์ ที่ 23 ธันวาคม, 2560, 09:12:26 AM

        ๏ มโนราห์มาใกล้ชายป่าแล้ว
     “โอ้แม่แก้วคงตามมาหาทันไม่
      เมื่อออกพ้นเขตป่าอย่าตามไป                
      มากมีภัยบีฑาสารพัน

       ๏ ขอหยุดยั้งนั่งอีกคราด้วยล้านัก
      ก่อนที่จักพ้นนิเวศเขตไพรสัณฑ์
      การจากลาครานี้ชั่วชีวัน
      จะพบกันฉันใดไม่เห็นทาง

       ๏ อยากให้แม่หักจิตคิดถึงลูก
      ความพันผูกพังภินท์สิ้นทุกอย่าง
      คิดเสียว่ามโนราห์มาวายวาง
      บุญร่วมสร้างมากับแม่เพียงแค่นี้”

       ๏ ถอดเครื่องทรงชั้นนอกเหมือนบอกเหตุ                            
      พาดปางไม้ชายนิเวศสุดไพรศรี
      พรานปลอบว่าพ้นป่าได้เดินง่ายดี  
      มินานถึงซึ่งธานีบุรีรัก

       ๏ พ้นดงดานสู่บ้านไร่เขตชายป่า
      สนธยาหยุดยั้งเพื่อตั้งหลัก
      กระท่อมปลายนามีเป็นที่พัก
      สิ้นยศศักดิ์เยี่ยงทาสีที่ซมซาน




หัวข้อ: Re: พระสุธน มโนราห์ คำกลอน ธนุ เสนสิงห์
เริ่มหัวข้อโดย: ธนุ เสนสิงห์ ที่ 23 ธันวาคม, 2560, 09:13:34 AM

      ๏ ที่ชายป่าพระมารดาเห็นผ้าทรง                                        
     ฝากไว้แม้นแทนองค์ยอดสงสาร
     พระรีบคว้ามาอิงแอบแนบดวงมาน
     ปวดวิญญาณเกินห้ามหักรักอาลัย

      ๏ “โอ้ทูนหัวของแม่นับแต่นี้                                              
     โอกาสมีพบหน้ากันต่อวันไหน
     หรือตราบสิ้นชีวันจากกันไป
     ก็จักไม่อาจคืนมาชื่นชม

      ๏ โธ่อกเอ๋ยพรานไพรช่างใจร้าย                                          
     ล้างมลายชีวินสิ้นสุขสม
     พิฆาตสัตว์ตัดชีวาตามอารมณ์  
     ยังเข่นข่มกินรีที่ประทุษ

      ๏ พรากลูกนกลูกกายังว่าชั่ว                                            
     บาปหมองมัวราคินมิสิ้นสุด
     อรชรอ่อนแอกว่ามายื้อยุด
     เจ้ามีจุดปองร้ายหมายอะไร

      ๏ หมายทรัพย์สินเงินทองของมีค่า
     จะมิขัดปรารถนาหามอบให้
     ชิงลูกรักเหมือนมาควักดวงฤทัย
     โถพรานไพรมิสักนิดคิดเมตตา”




หัวข้อ: Re: พระสุธน มโนราห์ คำกลอน ธนุ เสนสิงห์
เริ่มหัวข้อโดย: ธนุ เสนสิงห์ ที่ 23 ธันวาคม, 2560, 09:14:26 AM

        ๏ สุดคิดอ่านการใดอย่างไรต่อ                                          
       นึกคำขอปทุมราชไว้ “มาตรว่า
       สุดแดนไพรไม่พบปะมโนราห์                                          
       ตัดใจลาคืนหลังยังธานี”
  
       ๏ เรียกลูกทั้งหกให้ใส่ปีกหาง                                            
       เหินฟ้ากว้างข้ามวนาน้ำตาปรี่
       เหมือนจะสิ้นเรี่ยวแรงแห่งกายี            
       ดวงฤดีไร้สุขทุกข์ท่วมท้น

       ๏ แม้ถึงวังยังอาลัยใจโหยหา
       ชลนารินไหลวันหลายหน
       ทุกข์แม่จึงควรซึ้งใจลูกหลายคน
       ครามีคู่ครองกมลร้างแรมไกล

        ๏ ยามชื่นชู้คู่ชมสุขสมรัก
       ควรตระหนักรักแม่หาโรยราไม่
       มิต้องรอให้รักเศร้าเหงาอาลัย
       จึงคิดย้อนคืนในอ้อมอกเดิม

       ๏ มิควรร้างห่างรักจากอกแม่
       ยิ่งท่านแก่กายลงควรส่งเสริม
       ท่านเป็นสุขสิ่งใดหมายต่อเติม
       ความรักเพิ่มแทนคุณบุญอำพน



หัวข้อ: Re: พระสุธน มโนราห์ คำกลอน ธนุ เสนสิงห์
เริ่มหัวข้อโดย: ธนุ เสนสิงห์ ที่ 25 ธันวาคม, 2560, 09:16:21 AM

       ๏ ย้อนถึงมโนราห์ในครานั้น                                      
     จากไพรสัณฑ์สู่นาไร่หลายแห่งหน
     พรานบุญมุ่งสู่กรุงไกรไม่กังวล                    
     แลสุขล้นใกล้เสร็จสำเร็จงาน

     ๏ ถึงพอดีที่วาระพระสุธน                                                
     ออกเยี่ยมยลสวนขวัญสวรรค์สถาน
     ที่งามมากหลากพฤกษาผกามาลย์      
     พร้อมข้าราชบริพารย่านยาตรา

     ๏ พรานบุญแลเห็นแต่ไกลจำได้มั่น                                  
     จรจรัลมาดักทางอยู่ข้างหน้า
     พระสุธนดีใจได้เจรจา  
     มิตรไมตรีมีมาหาเสื่อมคลาย

     ๏ ในครานั้นมโนราห์ก้มหน้านิ่ง                                            
     หวั่นใจยิ่งอาญาพระฤๅสาย
     มิช้านานพรานนำคำบรรยาย
     ทูลถวายมโนราห์เริ่มพาที                                                                                                                          
     ๏ “คราหม่อมฉันนั้นเดินไพรอันไพศาล
     ถึงชายป่าหิมพานต์ผ่านสระศรี
     บุญนำพาพบธิดากินรี
     เจ็ดน้องพี่มาสรงในคงคา



หัวข้อ: Re: พระสุธน มโนราห์ คำกลอน ธนุ เสนสิงห์
เริ่มหัวข้อโดย: ธนุ เสนสิงห์ ที่ 25 ธันวาคม, 2560, 09:17:26 AM

        ๏ พระองค์น้ององค์นี้สวยที่สุด
      ปิ่นมงกุฎเอกอนงค์แห่งวงศา
      พร้อมเอวองค์วงพักตร์ลักขณา
      ทั่วโลกามิเทียบมาเปรียบปาน

       ๏ สมควรคู่รักดำรงองค์ราชบุตร
      ด้วยประดุจเทวามาสมาน
      หม่อมฉันคิดพินิจดูอยู่เป็นนาน
      ตามเหตุการณ์ที่ผลักดันหม่อมฉันไป

       ๏ เหมือนฤดีมีหวังตั้งแต่ต้น
      ร้อนชีวินดิ้นรนไปจนได้
      หิมพานต์นั้นแสนหวั่นกาลก่อนไร
      กลับมีใจมุ่งมั่นออกสัญจร

       ๏ เมื่อพบนางครานั้นฉันรู้แน่
      เป็นคู่แท้พระบุตรามาแต่ก่อน
      ถ้ามิใช่จับมาไม่ได้แน่นอน
      นึกถึงตอนฤๅษีที่ป้องกัน

       ๏ คำที่บอกนอกจากบ่วงนาคบาศ
      มิสามามารถจับแน่มิแปรผัน
      บังเอิญการณ์มินานมาก่อนหน้านั้น
      กระหม่อมฉันช่วยชีวิต “จิตชมพู”



หัวข้อ: Re: พระสุธน มโนราห์ คำกลอน ธนุ เสนสิงห์
เริ่มหัวข้อโดย: ธนุ เสนสิงห์ ที่ 25 ธันวาคม, 2560, 09:18:24 AM

      ๏ จึงสามารถยืมนาคบาศได้
     เป็นความนัยอันนักพรตคงอดสู
     ด้วยหวังดีที่พูดไปโดยไม่รู้
     บารมีท่านเองผู้นำนางมา”
 
      ๏ พระสุธนยินวาทีมีคำถาม                                              
     “น้องนงรามลูกเต้าใครจากไหนหนา
     แลนามนั้นฉันใดเล่ากานดา  
     เผยวาจาให้แจ้งกระจ่างใจ”

      ๏ เมื่อยินคำบัญชาโนราห์น้อง                                            
     จำเป็นต้องเงยหน้าหาช้าไม่
     อัญชลีแล้วหมอบราบกราบทูลไป  
    “หม่อมฉันไซร้มีนามมโนราห์

      ๏ เป็นธิดาราชาปทุมราช                                                  
     จากนครไกรลาสพระเจ้าข้า”
     พระสุธนยลพักตร์ลักขณา        
     เสน่หาซ่านซึ้งตรึงฤดี

      ๏ จึงตรัสสั่งนางทาสีสาวพี่เลี้ยง                                          
     “นำเสลี่ยงรับนางไปให้ถึงที่
     พักผ่อนกายในวังรมณีย์”            
     มิรอรีพี่เลี้ยงรับโดยฉับพลัน



หัวข้อ: Re: พระสุธน มโนราห์ คำกลอน ธนุ เสนสิงห์
เริ่มหัวข้อโดย: ธนุ เสนสิงห์ ที่ 26 ธันวาคม, 2560, 11:09:56 AM

         ๏ “เชิญสรงสระนทีมีประทิ่น                                              
     สิ่งทั้งสิ้นทุกประเภทพิเศษสรร
     ภักษ์ โอสถ เครื่องทรง เสาวคันธ์  
     กระแจะจันท์ให้พร้อมสรรพนับคณา”  

      ๏ นางในเชิญมโนราห์ลับตาพ้น                                        
     พระสุธนขอบใจพรานนั้นนักหนา
     สั่งขุนคลังกลับวังในอย่าได้ช้า        
     จัดเงินตราเป็นรางวัลพรานทันใด

      ๏ “เพชรนิลให้ก่ายกองทองพันชั่ง                                        
     จนสมตั้งจิตมาจัดหาให้”
     หากแต่พรานค้านว่า “ค้างคาไว้            
     ต้องรีบไปคืนนาคบาศมิอาจรอ

      ๏ ค่อยมารับรางวัลอันมีค่า                                                
     สร้างเคหาฐานะจะกอปรก่อ
     การล่าสัตว์ตัดใจต่อไปพอ  
     เลิกทำต่อแต่นี้มิมีแล้ว

      ๏ ขอทำบุญไถ่บาปอันหยาบช้า                                          
     ที่ได้พรากมโนราห์พระนางแก้ว
     แม้เดินป่ามิราแน่แต่เปลี่ยนแนว  
     จักแน่แน่วขอเพียงคุณสมุนไพร”



หัวข้อ: Re: พระสุธน มโนราห์ คำกลอน ธนุ เสนสิงห์
เริ่มหัวข้อโดย: ธนุ เสนสิงห์ ที่ 26 ธันวาคม, 2560, 11:10:58 AM

        ๏ เมื่อจำนรรจ์กันเสร็จเสด็จต่อ                                          
     รักที่ก่อมากฤทธิ์พิสมัย
     นึกถึงหน้าดวงตาเศร้าเหงาอาลัย                                      
     ฝังฤทัยภาพโศภินกินรี
 
      ๏ ถึงเวียงวังกลางสวนขวัญพลันไปหา                              
     ปรารถนาปลอบประโลมแม่โฉมศรี
     พบเห็นนางมิสร่างโศกวิโยคฤดี          
     พระจึงมีพจนาปลอบยาใจ

      ๏ “โทมนัสค่อยตัดใจไม่หน่วงหนัก                                      
     ขอจงพักผ่อนกายให้สดใส
     ห่วงบิดรมารดาพรากมาไกล              
      กาลต่อไปต้องได้พบประสบกัน

      ๏ รู้ความรักญาติกาจำลาจาก                                          
     ย่อมทุกข์มากยิ่งนักหนักมหันต์
     ขอเอารักจากอกพี่เทียมชีวัน  
     มากำนัลทั้งหมดเพื่อทดแทน

     ๏ ต้องเป็นโชคชะตาฟ้าลิขิต                                              
     สองชีวิตเราเกิดกายอยู่ไกลแสน
     บุญนำพาน้องมาถิ่นถึงดินแดน                                              
     เชื่อมั่นแม่นเราคู่กันแต่บรรพกาล”



หัวข้อ: Re: พระสุธน มโนราห์ คำกลอน ธนุ เสนสิงห์
เริ่มหัวข้อโดย: ธนุ เสนสิงห์ ที่ 26 ธันวาคม, 2560, 11:13:59 AM

        ๏ มโนราห์ฟังปรารภนั่งซบหน้า                                      
     ชลนารินลงน่าสงสาร
     ส่งผ้าซับชลนัยน์ให้ดวงมาน    
     มิกล้าจักหักหาญจำรับไว้

      ๏ พระมองเห็นหัตถาทั้งขวาซ้าย                                      
     เป็นแผลลายด้วยรอยหนามผิวช้ำไหม้
     หยิบโอสถจะทาให้ยาใจ                                                
     นางหลีกเลี่ยงเบี่ยงกายไปตกใจกลัว

      ๏ พระสุธนย้ำว่า “อย่าหน่ายหนี                                        
     เพราะไม่มีพี่เลี้ยงแล้วทูนหัว
     พี่ขออยู่ดูแลน้องมิหมองมัว”                                                
     เสียงระรัวมโนราห์ว่า “อย่าเลย

      ๏ น้องดูแลตนเองได้มิใช่เด็ก                                            
     ตัวเล็กเล็กที่ไหน” ฝืนใจเอ่ย
     พระสุธนมิยั้งฟังคำเปรย  
     ชิดทรามเชยกุมประคองทั้งสองกร

      ๏ มโนราห์ทรวงสั่นสะท้านสะเทิ้น                                  
     สุดขัดเขินมิต้องกายชายมาก่อน
     ร้องห้ามไว้ไม่สมหวังฟังคำวอน                                            
     จำโอนอ่อนนั่งขดระทดระทวย



หัวข้อ: Re: พระสุธน มโนราห์ คำกลอน ธนุ เสนสิงห์
เริ่มหัวข้อโดย: ธนุ เสนสิงห์ ที่ 27 ธันวาคม, 2560, 11:12:54 AM

          ๏ ทรงชโลมโอสถหมดทุกที่                                              
       ลูบกายีกรซ้ายขวาบาทาด้วย
       มโนราห์อนงค์ยังงงงวย                
       ยอมให้ช่วยพึ่งพาพยาบาล

      ๏ ตั้งแต่วันนั้นมาหาขาดไม่                                              
       พระเอาใจยิ่งนักรัก สงสาร
       มโนราห์คลายขมขื่นชื่นดวงมาน  
       เมื่ออาการเจ็บไข้กลับหายดี

       ๏ หลายวาระพระสุธนรักล้นอก                                        
       แต่วิตกอยู่ภายในใจเต้นถี่
       ด้วยมิเคยเลยก่อนมาเรื่องนารี    
       การพลอดรักสัตรีมีฉันใด  

       ๏ พระกุมกรเหมือนก่อนมาทาโอสถ                                
       เหลือจะอดหักจิตพิสมัย
       จึงจุมพิตหัตถ์งามเจ้าทรามวัย                
       เผยความนัยขอความรักมโนราห์
       
        ๏ มโนราห์บ่ายเบี่ยงเลี่ยงกายหนี                                      
       แล้วอ้อนวอนวจีว่า “พี่จ๋า
       มองน้องเป็นเชลยไพร่หรือไรนา        
       เห็นกำพร้าจึงลวนลามตามอารมณ์



หัวข้อ: Re: พระสุธน มโนราห์ คำกลอน ธนุ เสนสิงห์
เริ่มหัวข้อโดย: ธนุ เสนสิงห์ ที่ 27 ธันวาคม, 2560, 11:14:09 AM

        ๏ คนวนาจากป่าชัฏพลัดเคหา                                          
     คงจำนงลงอาญาจนสาสม”
    “ที่พี่ทำด้วยความรักอยากชื่นชม                                  
     มิหมายข่มเหงกันทั้งใจกาย”

      ๏ ทรงกอดก่ายกายชิดสนิทแน่น                                      
     โนราห์แสนอกสั่นพระขวัญหาย
     ยังวอนว่า “ พระองค์คงเป็นนาย                                          
     น้องพรานป่ามาถวายเป็นทาสพระองค์

      ๏ มิควรคู่ผู้เป็นพระราชบุตร    
     เสมือนฉุดรั้งศักดิ์ศรีมิเสริมส่ง
     ยากยิ่งนักรักครองคู่อยู่ดำรง”                                              
     พระจุมพิตสนิทอนงค์พร้อมพลอดพลาง
    
     ๏ “พี่มิเคยรักใครในโลกนี้                                              
     เป็นสัจจังดังวจีที่เอ่ยอ้าง
     พี่สวาทปรารถนาพระน้องนาง                                            
     มิมีใครไหนขัดขวางวางกังวล”

      ๏ “น้องเสมือนลูกไก่ในกำมือ                                          
     พี่ปล่อยไปได้ชื่อสร้างกุศล”
     มิยับยั้งฟังวาจานฤมล
     สวาทล้นอุระแล้วแม่แก้วตา



หัวข้อ: Re: พระสุธน มโนราห์ คำกลอน ธนุ เสนสิงห์
เริ่มหัวข้อโดย: ธนุ เสนสิงห์ ที่ 27 ธันวาคม, 2560, 11:15:14 AM


        ๏ เฝ้าชมชิดพิสมัยไม่เหหัน                                            
      ทรวงสนิทติดพันไซ้นาสา
      พระโอษฐ์แอบแนบพร้อมหอมพักตรา
      หัตถ์เคล้าคลึงปทุมาเป็นช้านาน

       ๏ การโลกีย์มีกฎรสสวาท                                                
      มนุษยชาติทั่วถึงย่อมซึ้งซ่าน
      สุขกระสันปานท่องแมนแดนพิมาน                                    
      สวาทหวานประหวัดอัศจรรย์

        ๏ จนอนงค์ปลงจิตสนิทมนัส                                        
      ปฏิพัทธ์เริงรุดสุดสวรรค์
      สองเปรมปรีดิ์ราตรีกาลทั้งวารวัน                                      
      เคล้าคลอกันไม่ลาละประเวณี

       ๏ ครองเกษมสุขมาคราครบมาส                                      
      เรียกอำมาตย์เจ้าตำแหน่งแต่งสวนศรี
      ขึ้นมาเฝ้าเล่าความตามคดี  
      แล้วจึงมีพระบัญชาให้คลาไคล

       ๏ “ช่วยกราบทูลพระบิดาพระมารดร                              
      ฝากคำวอนชี้แจงแถลงไข
      เผยเค้าความตามที่ผ่านแต่พรานไพร                                  
      ทูลถวายยอดดวงใจมโนราห์



หัวข้อ: Re: พระสุธน มโนราห์ คำกลอน ธนุ เสนสิงห์
เริ่มหัวข้อโดย: ธนุ เสนสิงห์ ที่ 28 ธันวาคม, 2560, 10:03:18 AM

       ๏ เราแสนรักสลักทรวงดั่งดวงจิต                                  
     ยอดปิยะสนิทเสน่หา
     บัดนี้ไซร้ได้เนื้อเย็นเป็นชายา    
     จึงขอพระเมตตาองค์ราชัน

      ๏ อยากจะนำพระนางเข้าวังราช                                    
     ภูวนาถเต็มพระทัยไฉนนั่น
     เกรงอาญาถ้าพานางเข้าวังพลัน  
     ขอฝากคำจำนรรจ์ไปวันทา”

      ๏ อำมาตย์พลันรับบัญชาทำหน้าที่        
     จรลีนำสารไปปรึกษา
     ท้าวอาทิตยวงศ์องค์ราชา  
     แห่งอุดรปัญจาล์เหมือนดั่งจินต์

      ๏ เมื่อขึ้นเฝ้าท้าวไทได้ทูลสาร                                        
     บริบูรณ์แต่มูลการณ์เล่าขานสิ้น
     จนเมื่อเล่าจบลงองค์ภูมินทร์                                              
     สืบระบิลไถ่ถามตามสงกา

      ๏ “นางมาจากแห่งหนตำบลไหน                                  
     เป็นลูกเต้าเหล่าใครใกล้ไกลหนา
     ทั้งรูปโฉมโนมพรรณนั้นเล่านา                                          
     พิศโสภาหรือกรำกร้านประการใด”



หัวข้อ: Re: พระสุธน มโนราห์ คำกลอน ธนุ เสนสิงห์
เริ่มหัวข้อโดย: ธนุ เสนสิงห์ ที่ 28 ธันวาคม, 2560, 10:04:15 AM

         ๏ อำมาตย์ทูลพระองค์ว่า “นงนาฏ                                    
      จากไกรลาสนคราโพ้นป่าใหญ่
      ธิดาพระปทุมราชาชัย                                                    
      กับคู่พิสมัย จันท์กินรี
 
       ๏ เอกอนงค์วงพักตร์ลักขณา                                          
      ทรงโสภาผิวพรรณวรรณฉวี
      หานางใดเปรียบมิได้ในโลกนี้                                            
      เลิศสกุลกุลสตรีที่จริงแท้”

       ๏ อาทิตย์วงศ์ทรงฟังนั่งพินิจ                                          
      คงเป็นคู่เคยอยู่ชิดสนิทแน่
      เกิดกันคนละฟากฟ้าลับตาแล                                            
      โอ้ขวัญแม่ยังมาพบหน้ากัน

       ๏ คิดดังนั้นพลันพระองค์จึงปลงจิต                                    
      ขอมิ่งมิตรมาอยู่เป็นคู่ขวัญ
      ราชบุตรสุดใฝ่หามานานวัน                                              
      จงครองคู่อยู่สุขสันต์นิรันดร                                        
    
       ๏ ครานั้นพระชนกพระชนนี                                          
      ทรงยินดีรักผูกพันแม่ขวัญอ่อน
      เตรียมจัดขบวนรับกลับนคร  
      เกียรติขจรฟูเฟื่องเลื่องลือชา



หัวข้อ: Re: พระสุธน มโนราห์ คำกลอน ธนุ เสนสิงห์
เริ่มหัวข้อโดย: ธนุ เสนสิงห์ ที่ 28 ธันวาคม, 2560, 10:05:05 AM

       ๏ เสริมโกสุมปทุมมาศทุกราชรถ                                    
     อย่างสวยสดรวยรินกลิ่นบุปผา
     มโหรีปี่กลองก้องมรรคา                                                    
     จนถึงหน้าสวนขวัญอันพิไล

      ๏ พระสุธนยินดีเป็นที่ยิ่ง                                                
     เชิญชวนมิ่งขวัญมิตรพิสมัย
     เฝ้ากราบพระบิดาราชาชัย                                                  
     ดวงฤทัยล้วนเริงรื่นและตื้นตัน

      ๏ ทรงเพ่งพิศศรีสะใภ้ผูกใจรัก                                      
     เฉิดโฉมจริงยิ่งนักเจ้าจอมขวัญ
     ชวนปลื้มในกิริยาวิลาวัณย์                                                  
     สวาทมั่นขึ้นมานักหนาแล้ว

      ๏ พระมารดาเรียกหาว่า “ลูกเอ๋ย                                      
     งามจริงเอยต้องอย่างพระนางแก้ว
     ศุภลักษณ์เลอเลิศโฉมเพริศแพร้ว                                          
     แม้มีแววเศร้าอาลัยกลางนัยนา”

      ๏ ท้าวอาทิตยวงศ์ทรงโปรดให้                                      
     พระสุธนนำดวงใจสุณิสา
     ขึ้นประทับราชรถคืนพารา                                                
     ดวงฤดีปรีดากว่าใครใคร



หัวข้อ: Re: พระสุธน มโนราห์ คำกลอน ธนุ เสนสิงห์
เริ่มหัวข้อโดย: ธนุ เสนสิงห์ ที่ 29 ธันวาคม, 2560, 10:18:34 AM


          ๏ ถึงเวลาวาระอุปภิเษก                                              
     ทุกเมืองเอกรับบรรหารร่วมงานใหญ่
     ครบร้อยเอ็ดนคราอาณาไท้                                                
     มาร่วมงานฉลองในวาระนั้น

       ๏ ตบแต่งวังสะพรั่งงามอร่ามสี                                      
     หลากมาลีมากฝีมือสุดลือสรร
     มหาพราหมณ์ตามพิธีมีครบครัน                                        
     เจ็ดคืนวันสมโภชใหญ่ในเวียงวัง

       ๏ ประชาชนได้ชมมหรสพ                                            
     ทุกสาขามาครบตามรับสั่ง
     บรรเลงเพลงกล่อมหอห้องกึกก้องดัง                                    
     ประดุจหวังให้ลือเลื่องถึงเมืองแมน

       ๏ ทรงเกษมซ่านซึ้งถึงวงศา                                    
     ชาวประชายินดีมีสุขแสน
     ชื่นชมมโนราห์ทั่วดินแดน                                                
     เป็นหัวแก้วหัวแหวนแห่งกรุงไกร

       ๏ ในครานั้นพรานบุญผู้หนุนชัก                                    
     เป็นสื่อรักมิ่งมิตรมาชิดใกล้
     เข้าเฝ้าทูลถวายพระพรชัย                                              
     แล้วจึงได้รับรางวัลอันโอฬาร



หัวข้อ: Re: พระสุธน มโนราห์ คำกลอน ธนุ เสนสิงห์
เริ่มหัวข้อโดย: ธนุ เสนสิงห์ ที่ 29 ธันวาคม, 2560, 10:19:39 AM
           ๏ แล้วขอเฝ้าพระมารดาในครานั้น  
      สิ่งสำคัญฝากไว้ให้คำขาน
      ต้องการจะอภิปรายหลายประการ                                        
      พระนางมีบรรหารตามใจจง

        ๏ “การขึ้นเฝ้าพระมารดามีสาระ                                
      ขอเปิดเผยนัยยะอันประสงค์
      ดังจะเล่าเค้าความไปตามตรง                                            
      ที่จำนงมีเหตุเจตนา

        ๏ ปีกและหางมโนราห์นำมานี้                                          
      พระชนนีโปรดด้วยช่วยรักษา
      มิมอบให้พระสุธน มโนราห์                                        
      ฟังวาจาเหตุผลมีจักชี้แจง

        ๏ หากมอบน้องมโนราห์รักษาไว้                                    
      ถ้าวันใดพระองค์ทรงกันแสง
      รำลึกเมืองพระมารดาขึ้นมาแรง  
      หวาดระแวงจะโผผินคืนถิ่นเดิม

        ๏ แม้นมอบพระสุธนกังวลว่า                                  
      นางคงอ้อนวอนให้หามาส่งเสริม
      หรือเกิดน้อยพระทัยใดมาเติม                                            
      ก็จักเพิ่มโอกาสนิราศวัง”




หัวข้อ: Re: พระสุธน มโนราห์ คำกลอน ธนุ เสนสิงห์
เริ่มหัวข้อโดย: ธนุ เสนสิงห์ ที่ 29 ธันวาคม, 2560, 10:20:25 AM

        ๏ นางจันทราเทวีฟังที่กล่าว                                          
     สิ้นเรื่องราวพระองค์ทรงรับสั่ง
     ชมพรานไพรนัยความคิดมิผิดพลั้ง                                    
     รอบคอบดังมหาเสนาบดี

       ๏ อยากประทานรางวัลอันมีค่า                                      
     พรานบุญว่า “มากล้นพ้นเหลือที่
     ขอพระองค์จงรักษาดังว่านี้”                                                
     อัญชลีพระมารดาลาครรไล

       ๏ ตามครรลองผองชนบนโลกหล้า
     ปรารถนาสินทรัพย์เกินนับได้
     ธรรมดาคงหายากว่ามากไป
     เช่นพรานไพรเป็นผู้ที่รู้พอ

       ๏ บางคนบุญ ทุนทรัพย์น้อยค่อยสะสม
     ได้ชื่นชมเมื่อปลายชนม์ผลที่ก่อ
     สู้ขยันหมั่นเพียรไปใจมิท้อ
     ควรเยินยอเป็นแบบอย่างวางชีวี

       ๏ บางเศรษฐีมีทรัพย์ล้นพ้นเหลือหลาย
     มิใช้จ่ายทำตนคนตระหนี่
     ยิ่งมีมากยิ่งโลภมากยิ่งอยากมี
     หมายเป็นผียังนำพาหาทิ้งไว้



หัวข้อ: Re: พระสุธน มโนราห์ คำกลอน ธนุ เสนสิงห์
เริ่มหัวข้อโดย: ธนุ เสนสิงห์ ที่ 30 ธันวาคม, 2560, 06:15:24 AM
      ๏ ตั้งแต่นั้นมโนราห์หรรษาล้น                                      
    เคียงครองคู่พระสุธนชนม์สดใส
    สองสนิทพิศวาสมิคลาดไกล                                              
    ปานอยู่ในสรวงสวรรค์ทุกวันวาร

     ๏ ความรักรื่นชื่นชมเมื่อสมรัก
    สุขยิ่งนักเหนือกำหนดแห่งรสหวาน
    ถึงเมืองแมนแสนไกลใดมิปาน
    เริงสราญโลกพิไลใสเรืองรอง

     ๏ พระมารดาปรานีมโนราห์                                            
    ยิ่งนักหนาปลอบโยนให้คลายหม่นหมอง
    ทดแทนรักที่พรากไกลใฝ่เหลียวมอง
    คอยปกป้องด้วยฤดีมีเมตตา

     ๏ มโนราห์รับปรานีที่ท่านมอบ                                        
    สนองตอบด้วยรักยิ่งนักหนา
    พอทดแทนอกแสนช้ำลูกกำพร้า                                        
    วางชีวาในวังอย่างเจียมตน

     ๏ ธรรมดานารีเมื่อมีคู่
    รักอุ้มชูเคียงครองคลายหมองหม่น
    มิคิดไกลใจกายตราบวายชนม์
    พร้อมเสพสุขและทุกข์ทนมอบดวงมาน




หัวข้อ: Re: พระสุธน มโนราห์ คำกลอน ธนุ เสนสิงห์
เริ่มหัวข้อโดย: ธนุ เสนสิงห์ ที่ 30 ธันวาคม, 2560, 06:16:15 AM
        ๏ จักกล่าวมาถึงมหาปุโรหิต            
      ท้าวอาทิตยวงศ์ทรงสมาน
      ไว้พระทัยในธุระราชการ                                                    
      ยิ่งเนิ่นนานอำนาจนับอนันต์

       ๏ ผิว์เป็นผู้รู้พอก็หาไม่
      ยังมักใหญ่ในจิตคิดกระสัน
      ถึงบังอาจปรารถนาเป็นราชัน
      ใฝ่เกินฝันแผนการนั้นมากมี

       ๏ ยึดตำแหน่งโหรามาควบไว้                                    
      โดยใส่ไคล้ว่าแก่เกินเมินศักดิ์ศรี
      หมั่นทูลต่อราชาว่าข้าฯนี้                                                    
      เป็นผู้มีครูเด่นเช่นโหรา

       ๏ คอยหว่านล้อมพระองค์จนปลงจิต
      พลอยเห็นผิดมิคำนึงเรื่องหึงสา
      จึงได้ควบตำแหน่งมั่นแต่นั้นมา                                        
      อนิจจาพระเหนือเกล้ามิแจ้งใจ

       ๏ ยังมอบหมายภาระราชกิจ                                          
      ยิ่งใกล้ชิดยิ่งเห็นทางสร้างเงื่อนไข
     “หอกข้างแคร่” แก่บัลลังก์อยู่วังใน
      คิดแผนการอันไกลจนเกินกาย




หัวข้อ: Re: พระสุธน มโนราห์ คำกลอน ธนุ เสนสิงห์
เริ่มหัวข้อโดย: ธนุ เสนสิงห์ ที่ 30 ธันวาคม, 2560, 06:16:57 AM

          ๏ ฝากบุตรเข้าในวังหวังอำนาจ                                    
       ถึงมหาอำมาตย์เหมือนใจหมาย
       เริ่มตั้งหลักผลักดันให้บุตรชาย  
       ผู้ถวายงานธุระพระสุธน

        ๏ เป็นคู่ซ้อมสกาเวลาว่าง                                                
       วันหนึ่งคุยกันพลางคำมีผล
       เผยความว่าปรารถนาแห่งใจตน                                          
       หากกุศลมีหมายอยากได้มา

        ๏ ตำแหน่งอันเอกอุปุโรหิต                                            
       เป็นเป้าหมายในชีวิตอันสูงค่า
       เดินตามรอยครรลองของบิดา  
       ขอพระสุธนราชาล่วงหน้าไว้

        ๏ พระสุธนเออออพอพ้นผ่าน                                        
       มิได้เป็นทางการคำขานไข
       แต่หลังจากที่กาลผ่านพ้นไป        
       ความนั้นได้ซุบซิบกันลั่นเวียงวัง

       ๏ ปุโรหิตอวิชชาพาโลแสน                                            
       ยิ่งคิดแค้นมิตามผลที่ตนหวัง
       กลับเป็นข้อต่อเติมเพิ่มชิงชัง
       ความอหังการ์ตนล้นเกินการ



หัวข้อ: Re: พระสุธน มโนราห์ คำกลอน ธนุ เสนสิงห์
เริ่มหัวข้อโดย: ธนุ เสนสิงห์ ที่ 03 มกราคม, 2561, 12:51:22 PM

       ๏ เมื่อเข้าเฝ้าปทุมราชโอกาสให้
     มักใส่ไคล้พระสุธนมิพ้นผ่าน
     ว่าอาจแย่งบัลลังก์ในมินาน
     ตามสันดานของจิตที่คิดคด          

      ๏ ราชานิ่งเฉยไว้ไม่ปักจิต                                        
     ทรงคาดเดาเข้าใจผิดมิคิดปด
     มิสงสัยนัยข้อทรยศ                                                  
     และทั้งหมดล้วนหมายให้ลูกยา

      ๏ อกระอุปุโรหิตยิ่งคิดแค้น                                            
     ถ้าหากแม้นสบโอกาสดังปรารถนา
     จักกำจัดพระสุธน มโนราห์                                                
     ด้วยดวงจิตริษยาใจอาธรรม์

      ๏ วันหนึ่งทัพอสุราลือชาฤทธิ์                                    
     มาประชิดชายแดนแคว้นเขตขัณฑ์
     ที่ประชุมอำมาตย์โอกาสนั้น                                              
     หารือกันถึงจอมทัพรับศึกเมือง
  
      ๏ ปุโรหิตคิดหมายให้พระสุธน                                      
     ออกไปพ้นจากวังกระด้างกระเดื่อง
     เสนอไท้ให้บุตราปัญญาเรือง                                          
     แสดงฝีมือลือเลื่องเปรื่องเดชา



หัวข้อ: Re: พระสุธน มโนราห์ คำกลอน ธนุ เสนสิงห์
เริ่มหัวข้อโดย: ธนุ เสนสิงห์ ที่ 03 มกราคม, 2561, 12:52:26 PM

          ๏ หมู่เสนาอำมาตย์มิอาจขัด                                            
       ทูลราชาอนุมัติจอมทัพหน้า
       วันที่พระสุธนเฝ้าทูลลา                                                      
       ขอฝากฝังมโนราห์ยอดยาใจ

       ๏ องค์อาทิตยวงศ์ทรงกล่าวว่า                                        
      “สุณิสาคือดวงจิตพิสมัย
       ของพ่อนี้เช่นกันอย่าหวั่นใด                                              
       วางฤทัยเถิดหนาอย่ากังวล”

        ๏ กลับคืนสู่ห้องหอพะนอนุช                                        
       แสนห่วงสุดเสน่หามาหมองหม่น
       ค่อยค่อยกล่าวเล่าความตามยุบล
      “มีอมิตรคิดประจญเมืองปัญจาล์

        ๏ พี่เป็นราชบุตรเรียนยุทธ์จบ                                        
       ตามขนบรบศัตรูคือผู้กล้า
       มิอยากเห็นเป็นภาระพระบิดา                                            
       ขอน้องยาเข้าใจนัยคดี”

        ๏ “พี่อย่าห้ามน้องขอตามเสด็จด้วย                                
       เหนืออื่นใดเอาใจช่วยเสด็จพี่
       ขอเป็นคนปรนนิบัติคอยพัดวี  
       โปรดปรานีน้องผู้พรากจากเมืองมา



หัวข้อ: Re: พระสุธน มโนราห์ คำกลอน ธนุ เสนสิงห์
เริ่มหัวข้อโดย: ธนุ เสนสิงห์ ที่ 03 มกราคม, 2561, 12:53:23 PM

        ๏ มีเพียงภัสดาพระองค์เดียว                                            
      ที่โน้มเหนี่ยวฤทัยให้หรรษา
      ทุกภาวะระแวงภัยเมื่อไกลตา”                                            
      ยอดชายาฝากคำพร่ำงอนง้อ    

       ๏ “พระบิดรมารดาปรานีนัก                                          
      แลแสนรักคนดีพี่จะขอ
      นำน้องฝากพระมารดาอย่าทดท้อ                                        
      มินานพอศึกเสร็จสรรพรีบกลับวัง

       ๏ ถ้าพาน้องไปได้ไฉนพี่                                                  
      ทิ้งคนดีอ้างว้างอยู่ข้างหลัง
      ศึกเสี่ยงภัยต้องใจนิ่งเป็นจริงจัง                                        
      หากพะวงภวังค์อาจพลั้งแพ้

       ๏ และการที่จอมทัพออกรับศึก                                  
      มิใครนึกนำชายาออกหน้าแน่
      จักอับอายให้วิพากย์กันมากแท้                                          
      ขอให้แม่มิ่งมิตรจงคิดตรอง”

       ๏ มโนราห์อารีมิดื้อรั้น                                                      
      ยอมสละอภิวันท์สรรพ์สนอง
      พระสุธนนำนางขึ้นวังทอง                                                  
      ฝากนวลน้องไว้กับท่านพระมารดา



หัวข้อ: Re: พระสุธน มโนราห์ คำกลอน ธนุ เสนสิงห์
เริ่มหัวข้อโดย: ธนุ เสนสิงห์ ที่ 04 มกราคม, 2561, 09:24:27 AM

         ๏ “ลูกวันทาลาไกลในครานี้                                            
       ห่วงมากมีกังวลนักเป็นหนักหนา
       หนึ่งนั้นคือนวลน้องมโนราห์                                              
       เหมือนเธอขาดญาติกามาอยู่ไกล

       ๏ ดูผิวเผินเกินหยั่งรู้ศัตรูมิตร        
       ใครจักคิดเอ็นดูผู้อาศัย
       มองเห็นแต่พระแม่เจ้ากับท้าวไท    
       ที่มอบรักฝากใจได้แท้จริง”

       ๏ พระมารดรย้อนคำย้ำความว่า                                        
       “แม่เข้าใจในวาจาเจ้าทุกสิ่ง
       รักจากลาย่อมอาลัยไม่ท้วงติง  
       แต่สำคัญเป็นอันยิ่งการสงคราม

      ๏ จักต้องมีจิตมั่นห้าวหาญนัก                                        
       ขอจงหักความห่วงหามารดาห้าม
       น้องจักไม่มีภัยใดก็ตาม                                                    
       เชื่อเถิดความรักแม่นั้นปานแก้วตา”

        ๏ พระโลมลูบจูบลาโนราห์น้อง                          
       ชลนัยน์ไหลนองอาบใบหน้า
       ก้มลงกราบพระบาทภัสดา                                                
       “พี่รีบไปรีบมาหนาน้องรอ”    




หัวข้อ: Re: พระสุธน มโนราห์ คำกลอน ธนุ เสนสิงห์
เริ่มหัวข้อโดย: ธนุ เสนสิงห์ ที่ 04 มกราคม, 2561, 09:25:30 AM

      ๏ มารดาห้าม “อย่าร่ำร้องเป็นลางร้าย”                        
    ภูษาซับปรางขวาซ้ายกอดพระศอ
   “จงไปดีมีชัยไม่ทดท้อ                                                      
    แม่นี้ขอดูแลน้องมิหมองมัว”

     ๏ พระสุธนหักหม่นใจไปทัพหน้า                                        
    เมื่อสุดคำร่ำลาแม่ทูนหัว
    หน้าที่ชาติกับหัวใจไม่พันพัว                                            
    สละสุขส่วนตัวเพื่อปวงชน

     ๏ เสด็จตรวจกองทัพนับพลรบ                              
    ศาสตราครบจึงพระองค์ทรงม้าต้น
    อีกหนึ่งร้อยไอยรามารวมพล                                          
    พร้อมบัดดลรัวกลองชัยมุ่งไปพลัน

     ๏ แลอาทิตย์ราชามาคืนหนึ่ง                                    
    บรรทมกึ่งราตรีนิมิตฝัน
    เป็นที่แปลกประหลาดอัศจรรย์                                        
    พระอันตะไส้ใหญ่นั้นไหลทะลัก

      ๏ พุ่งออกจากพระอุทรร่อนเวหน                                  
    สามรอบวนจักรวาลอาการหนัก
    ตื่นบรรทมทันใดวุ่นใจนัก                                                
    จึงหวังจักฟังคำโหรทำนาย




หัวข้อ: Re: พระสุธน มโนราห์ คำกลอน ธนุ เสนสิงห์
เริ่มหัวข้อโดย: ธนุ เสนสิงห์ ที่ 04 มกราคม, 2561, 09:26:50 AM

       ๏ ปุโรหิตคิดการอันโหดเหี้ยม                                      
    โดยตระเตรียมแผนงานอันหลากหลาย
    ทั้งจูงจิตราชันนั้นงมงาย                                                    
    ทูลถวายความใดได้ดั่งจินต์

     ๏ และป้องกันมิให้ใครขัดขวาง                                    
    บนหนทางที่ตั้งหวังถวิล
    จึงรับคำทำพิธีพลีมลทิน                                                    
    สะเดาะเคราะห์ธานินทร์ตามบัญชา

     ๏ “โรงพิธีที่จัดตั้งหลังวังราช                                        
    ให้เสนาอำมาตย์ล้อมแน่นหนา
    ห้ามผู้อื่นเข้าไปในชายคา                                                  
    พระองค์ต้องเอกาอยู่แดเดียว

     ๏ โดยจำศีลภาวนาเจ็ดราตรี                                        
    การพิธีอย่ามีใครไปข้องเกี่ยว
    คนรุกล้ำปะรำไม่ได้แท้เทียว                                          
    แม้เฉียดเฉี่ยวพิธีขลังพังลงพลัน

     ๏ สิ่งของบูชายัญนั้นมากนัก
    ส่วนหนึ่งจักหาได้จากไพรสัณฑ์
    สัตว์นานารวมห้าร้อยชีวัน
    ชีวิตคนก็เท่ากันทำการพลี”





หัวข้อ: Re: พระสุธน มโนราห์ คำกลอน ธนุ เสนสิงห์
เริ่มหัวข้อโดย: ธนุ เสนสิงห์ ที่ 05 มกราคม, 2561, 09:01:36 AM

       ๏“ข้าจักสั่งพรานไพรให้ถ้วนหน้า                              
     เร่งรีบจับสัตว์ป่าส่งกรุงศรี
     คนนั้นใช้ผู้ชั่วช้าประดามี                                                
     คัดจากที่จองจำเป็นสำคัญ”

        ๏ “อีกชีวันนั้นเน้นจำเป็นนัก                                
      ต้องทรงหักฤทัยห้ามไหวหวั่น
      อีกเอกอุชีวาที่ว่านั้น                                                        
      จักต้องบั่นชีวินแห่งกินนร”

        ๏ ราชันฟังนั่งอึ้งตะลึงหลง                                          
      “อันเจาะจงต้องข้ามเขินเนินสิงขร
      ไปจับเหล่ากินราวิชาธร                                                    
      โดยรีบร้อนคงอับจนหมดหนทาง”

       ๏ ในครานั้นปุโรหิตเข้าชิดใกล้                                    
      ชี้แนะให้ราชันนั้นใจกว้าง
     “อยู่ในวังนี้แน่แท้หนึ่งนาง                                                
      เชื้อชาติอย่างเดียวกันนะมโนราห์”

       ๏ ราชันฟังดังนั้นว่า “หาได้ไม่                                      
      เธอคือยอดดวงใจของบุตรข้า
      เป็นดวงเนตรและวิญญาณพระมารดา  
      ห้ามเกี่ยวข้องสุณิสาแห่งข้านะ”



หัวข้อ: Re: พระสุธน มโนราห์ คำกลอน ธนุ เสนสิงห์
เริ่มหัวข้อโดย: ธนุ เสนสิงห์ ที่ 05 มกราคม, 2561, 09:02:35 AM

        ๏ ปุโรหิตคิดคำขานมาหว่านล้อม                                    
     จักน้าวน้อมให้ละเหี่ยเสียสละ
     กล่าวความต่อ “ข้อนี้หรือคือภาระ                                  
     ที่ราชะจักต้องป้องปวงชน

      ๏ หาไม่แล้วมิแคล้วตายมลายหมด                              
     การณ์กำหนดให้น้องนางสร้างกุศล
     แม้นปล่อยกาลผ่านไปก็ไม่พ้น                                        
     ยังทำให้ทุกคนต้องมรณา
    
      ๏ พระสุธนยังหนุ่มแน่นแสนองอาจ                            
     ต้องสามารถหาใหม่ได้ในภายหน้า
     ในตอนนี้พระองค์ต้องป้องพารา                                          
     มิอาจผันบัญชาเป็นอื่นใด”

       ๏ ราชันอึ้งตะลึงงันตันคำแย้ง                                      
     จักสำแดงคัดค้านทางด้านไหน
     ปุโรหิตถือนริศคิดปลงใจ                                              
     กราบลาไปออกคำสั่งดังต้องการ

      ๏ ขึ้นทูลความพระมารดา “ราชาสั่ง                                
     ห้ามผู้ใดใครยับยั้ง ฟังบรรหาร
     ด้วยธานีมีเคราะห์ร้ายมลายลาญ                                      
     ต้องเตรียมงานพลีชีวาบูชายัญ



หัวข้อ: Re: พระสุธน มโนราห์ คำกลอน ธนุ เสนสิงห์
เริ่มหัวข้อโดย: ธนุ เสนสิงห์ ที่ 05 มกราคม, 2561, 09:03:21 AM

      ๏ คนและสัตว์ตัดศีรษะละห้าร้อย                                  
     อีกหนึ่งนั้นเพียงน้อยต้องอาสัญ
     กินนรวงศ์องค์ใดหาไม่ทัน                                                  
     เมื่อคับขันต้องเป็นนางมโนราห์

      ๏ อีกเจ็ดวันนั้นเอาเข้าพิธี                                              
     กินรีบูชายัญด้านวังหน้า”
     ก่อนกลับหลังสั่งเตรียมพร้อมล้อมอาณา
     เริ่มตั้งศาลเพียงตาฝ่ายกาลี  

      ๏ พระมารดรร้อนอุราผวาจิต                                          
     วิปริตอันใดไฉนนี่
     หรือภูตพรายฝ่ายดำงำธานี                                                  
     สิงฤดีกษัตริย์วิปลาสไป

      ๏ มโนราห์มาขวัญหายมลายสิ้น                                    
     องค์ภูมินทร์คิดร้ายได้ไฉน
    “โอ้องค์พี่พระสุธนอยู่หนใด
     มิช่วยน้องต้องบรรลัยในครานี้

      ๏ ก่อนจะจากฝากฝังอย่างแน่นหนัก                            
     สละรักหักใจลาทำหน้าที่
     รู้ห่วงน้องหมองใจไม่อยากลี้                                                
     เหมือนดั่งมีลางสังหรณ์ก่อนจากลา”




หัวข้อ: Re: พระสุธน มโนราห์ คำกลอน ธนุ เสนสิงห์
เริ่มหัวข้อโดย: ธนุ เสนสิงห์ ที่ 06 มกราคม, 2561, 09:56:21 AM

       ๏ พระมารดรวอนว่า “อย่าตระหนก                                
     แม่จะปกป้องลูกสุณิสา
     แสนรักหวงประหนึ่งดวงนัยนา                                          
     ใครจะมาทำร้ายมิได้แท้

      ๏ ลูกอยู่ยั้งในวังบรรทมที่                                                
     ลั่นดาลไว้ให้ดีนอกจากแม่
     อย่าเปิดรับกับใครไร้ข้อแม้                                                
     ต้องรีบแก้รอราช้าไม่ทัน

      ๏ แม่จะเข้าเฝ้าองค์พระทรงฤทธิ์                                    
     กราบทูลว่าอย่าหลงผิดพลาดมหันต์
     ต้องแก้ไขเป็นอะไรให้เป็นกัน”                                            
     พระมารดาว่ากระนั้นผันผายจร

      ๏ ออกมุ่งหน้าไปหาอาทิตย์ราช                                
     หมู่อำมาตย์ทูลมารดาว่า “ช้าก่อน
     องค์ราชันท่านไปท้ายนคร”                                                  
     พระมารดรบ่ายหน้าจะคลาไคล

      ๏ อำมาตย์ทูลพระมารดาว่า “บัดนี้                                      
     ทรงสะเดาะเคราะห์พิธีเข้ามิได้
     พระบรรหารนั้นเน้นมิเว้นใคร                  
     เสนาในล้อมไว้หลายสิบชั้น



หัวข้อ: Re: พระสุธน มโนราห์ คำกลอน ธนุ เสนสิงห์
เริ่มหัวข้อโดย: ธนุ เสนสิงห์ ที่ 06 มกราคม, 2561, 09:57:10 AM
     ๏ ต้องชะลอการเฝ้าดังกล่าวขาน                                    
     จนกว่าผ่านเจ็ดราตรีที่กวดขัน”
     พระมารดา “รอช้าไม่ได้อย่างนั้น                                    
     ใครหรือกล้ามาขวางกั้นราชินี”

      ๏ อำมาตย์น้อม“หม่อมฉันทำตามรับสั่ง                            
     ต้องยับยั้งคุมเข้มอย่างเต็มที่
     สละให้ได้แท้แม้ชีวี                                                            
     ขอพระองค์ทรงปรานีไว้ชีวัน

      ๏ ด้วยหากการพิธีนี้พังสิ้น                                            
     ชาวพาราทั่วธานินทร์จักอาสัญ
     ปุโรหิตทำนายไว้สำคัญ                                                    
     พระมารดาและราชันก็อันตราย”

      ๏ พระมารดรมิผ่อนตามคำค้านว่า  
     ขอมุ่งหน้าไปหลังวังดังมั่นหมาย
     โรงพิธีมีทหารนับพันนาย    
     ล้อมศาลาเรียงรายกายติดกัน

      ๏ พระองค์อ้อนวอนเสนาหาฟังไม่                                
     นิ่งมิไหวเขยื้อนเหมือนปูนปั้น
     พระมารดาจนปัญญาจะผลักดัน                                        
     ร้องครวญคร่ำรำพันถึงมโนราห์



หัวข้อ: Re: พระสุธน มโนราห์ คำกลอน ธนุ เสนสิงห์
เริ่มหัวข้อโดย: ธนุ เสนสิงห์ ที่ 06 มกราคม, 2561, 09:57:55 AM

      ๏ “แม่รักลูกผูกพันปานชีวาตม์                                          
   ยังมิอาจช่วยลูกสุณิสา
   ช่างกระไรหนอใจพระราชา                                        
   สิ้นเมตตาแล้วยังจะมล้างชนม์”

    ๏ จำย้อนคืนกลับหลังยังวังหลวง                                    
   การทั้งปวงที่หมายมิได้ผล
  “ฤๅมโนราห์เจ้าเข้าตาจน                                    
   จะถูกคนใจร้ายเชือดเลือดไหลนอง

    ๏ เวรกรรมมากพรากเมืองมาน่าอนาถ                            
   ยอมร้างญาติร่วมสมสู่เป็นคู่สอง
   ลูกสุธนรักใคร่ได้เคียงครอง                                              
   มิอาจป้องเมียรักจากไพรี

    ๏ มนุษย์หนอยอว่าสัตว์สุดประเสริฐ                              
   แล้วไฉนหมายละเมิดซึ่งศักดิ์ศรี
   เห็นแก่ตนหลงมนต์มารกาฬกาลี  
   สร้างราคีเลวร้ายให้นริศ

    ๏ ร้ายดีใดใช่จากเคราะห์เพราะด้วยเหตุ                          
   เรื่องทุเรศงมงายเข้าใจผิด
   ล้วนแต่เกิดจากกรรมนำชีวิต                                                
   คนสิ้นคิดหมายดับสรรพชีวา”  
 



หัวข้อ: Re: พระสุธน มโนราห์ คำกลอน ธนุ เสนสิงห์
เริ่มหัวข้อโดย: ธนุ เสนสิงห์ ที่ 08 มกราคม, 2561, 09:19:36 AM
        ๏ มาถึงห้องบรรทมในหทัยห่อ                                        
      คิดแก้ไขฉันใดต่อดีเล่าหนา    
      เคาะทวารเรียกขานมโนราห์                                            
      เมื่อพบหน้าพระแม่กอดพลอดรำพัน

       ๏ “เขาล้อมองค์ราชาแน่นหนานัก                            
      แม่มิได้พบพักตร์ดังหมายมั่น
      จักคิดอ่านฉันใดต่อไปกัน                                                    
      ช่วยแม่นั้นแก้เหตุการณ์อันเลวร้าย”

       ๏ มโนราห์มาโศกเศร้าเกินกล่าวขาน
      เรื่องขัดราชโองการนั้นอย่าหมาย
      หากได้พบภัสดาเพื่อลาตาย                                                
      มิเสียดายชีวาลับลาไป  

       ๏ พระมารดา มโนราห์โศกาหนัก                                    
      ยิ่งแสนรักยิ่งโศกวิโยคใหญ่
      เจ็บยิ่งยวดปวดร้าวเศร้าฤทัย                                            
      เกินจักคิดแก้ไขไม่สมประดี

       ๏ ครานั้นปุโรหิตประดิษฐ์ศาล                                          
      จะทำการบูชายัญบั่นเกศี
      จัดเตรียมการอันใดใช้ในพิธี                                                
      หกราตรีจึงพร้อมพรั่งสมดังใจ



หัวข้อ: Re: พระสุธน มโนราห์ คำกลอน ธนุ เสนสิงห์
เริ่มหัวข้อโดย: ธนุ เสนสิงห์ ที่ 08 มกราคม, 2561, 09:20:20 AM

         ๏ วันที่เจ็ดตอนบ่ายในวันนี้                                              
      บูชายัญการพลีที่ยิ่งใหญ่
      ทหารต่างเตรียมการทุกด้านไว้                                          
      คุมแข็งขันกันมิให้ใครคัดค้าน

       ๏ พระมารดา มโนราห์ในครานั้น                                      
      แสนโศกศัลย์ถึงวาระวันประหาร
      มโนราห์ว่า “ลูกนี้พลีลมปราณ
      หากเป็นการป้องชีวิตพระบิดร

       ๏ พระมาดาแลวงศาคณาญาติ                                          
      ประชาชาติไอศูรย์อดิศร
      แต่เสียใจไม่ได้ลาพระภูธร  
      แลยอกรกราบบาทภัสดา

       ๏ พระองค์ไปสู้สงครามลามประชิด                                
      เมื่อทำกิจเสร็จสรรพกลับมาหา
      รู้ว่าน้องต้องดับดิ้นสิ้นชีวา
      พี่คงสุดโศกาเศร้าอาลัย

       ๏ ขอฝากคำทั้งน้ำตาว่าลาแล้ว                                          
      ลูกแน่แน่วดวงจิตพิสมัย
      แต่ชาตินี้มิกลายคืนเป็นอื่นไกล
      ขอมั่นภักดิ์ภูวไนยไปนิรันดร์



หัวข้อ: Re: พระสุธน มโนราห์ คำกลอน ธนุ เสนสิงห์
เริ่มหัวข้อโดย: ธนุ เสนสิงห์ ที่ 08 มกราคม, 2561, 09:21:10 AM

           ๏ วาสนาน้องน้อยในชาตินี้                                              
       จำจากพี่ด้วยภัยใหญ่มหันต์
       ขอพระองค์จงสุขศรีชื่นชีวัน                                          
      ไว้ชาติหน้าค่อยพบกันมั่นมิคลาย”  

        ๏ ยังคงไม่ถึงที่..สิ้นชีวิตชีวิต    
       มโนราห์มาฉุกคิดมิทันสาย
       บอกกับพระมารดร“ก่อนจะตาย  
       อยากขอรำถวายชุดกินรี

        ๏ พรานไพรเก็บปีกหางทั้งหลายไว้                                  
       อยู่ที่ไหนโปรดช่วยหามาเร็วรี่”
       พระมารดาฟังดังนั้นพลันยินดี
      “อยู่กับแม่แลปรานีให้ลูกยา

        ๏ ตอนนี้ขอสิ่งไหนแม่ให้หมด                                    
       มิเอากฎใดมาผูกแล้วลูกจ๋า
       แม่มิดีหน้าที่ด้านพระมารดา                                      
       มิอาจป้องภัยบีฑาดังวาที

        ๏ สิ่งอันใดให้ฤดีลูกมีสุข                                            
       ถึงแม่ทุกข์อย่างไรไม่หลีกหนี
       ถ้าปล่อยให้เขาทำลายวายชีวี
       เป็นหมื่นปีบาปมิล้างจากกลางใจ”



หัวข้อ: Re: พระสุธน มโนราห์ คำกลอน ธนุ เสนสิงห์
เริ่มหัวข้อโดย: ธนุ เสนสิงห์ ที่ 09 มกราคม, 2561, 07:30:55 AM
 
  ‎   ๏ รำพึงพลางย่างสู่ห้องบรรทมสถาน                                  
    แล้วหยิบย่ามของพรานนั้นมาให้
    “ปีกและหางเช่นนางหงส์จงพาไป
    เพื่อสวมใส่ดังถวิลจินตนา”
  
     ๏ มโนราห์ยินดีเป็นที่ยิ่ง                                                      
    นี่คือสิ่งสุดหมายมาดปรารถนา
    จึงสวมใส่แล้วร่ายรำตามลีลา                                              
    เหมือนเช่นหน้าบัลลังก์พระบิดร

     ๏ และพระมารดาจันท์กินรี                                              
    ราชินีไกรลาสเขตสิงขร
    พระแม่คิดท่ากรีดกรายคล้ายละคร    
    เยื้องย่างฟ้อนร่วมหกพระพี่นาง

      ๏ ออกตั้งท่าร่ายรำตามแม่สอน                                      
    ประนมกรยักย้ายส่ายปีกหาง
    จนยินเสียงอื้ออึงมาหน้าพระปรางค์                                      
    กู่ก้องพลาง “เร็วเถิดเปิดทวาร

     ๏ อย่าช้าจนพ้นฤกษ์ยามตามวางไว้                                  
    ถ้ากระชั้นนั้นจักใช้กำลังทหาร  
    ร่วมฉุดชักหรือผลักดันที่ลั่นดาล                      
    กระทำการนี้ตามคำบัญชา



หัวข้อ: Re: พระสุธน มโนราห์ คำกลอน ธนุ เสนสิงห์
เริ่มหัวข้อโดย: ธนุ เสนสิงห์ ที่ 09 มกราคม, 2561, 07:38:34 AM

        ๏ พระมารดา “มิเปิดให้ใครฆ่าลูก                                    
    แม่ทำใดไม่ถูกแล้วลูกจ๋า
    มิช้านานเขาพังดาลทวารา  
    ควักดวงตาดวงแดของแม่ไป”

      ๏ มโนราห์ยินท่านมารดาเอ่ย                                            
   “โอ้แม่เอ๋ยลูกมิอยากพรากไปไหน
    เมื่อเหตุการณ์บีบคั้นถึงบรรลัย
    ก็จำเป็นจำใจจากไกลกัน

     ๏ ขอฝากคำย้ำความยามลูกนี้                                            
    จรลีจากไปไกลเขตขัณฑ์
    ความจงรักภักดีมีนิรันดร์                                                      
    จักคงมั่นมิลาละพระสุธน”

      ๏ เสียงเลื่อนลั่นการกระทุ้งทวารก้อง                                  
    โนราห์น้องบินจรร่อนเวหน
    ลอดทางช่องพระแกลแก้อับจน                                            
    ออกมาพ้นปราสาทราชวัง

     ๏ ยังบินวนบนอากาศมิอาจร้าง                                        
    อกอ้างว้างอาลัยแทรกใจหวัง
    จักไปพบภัสดาละล้าละลัง                                                    
    สงครามยังมีภาวะอันตราย

[/color][/size]


หัวข้อ: Re: พระสุธน มโนราห์ คำกลอน ธนุ เสนสิงห์
เริ่มหัวข้อโดย: ธนุ เสนสิงห์ ที่ 09 มกราคม, 2561, 07:39:44 AM

        ๏ อยากพบพี่ที่สุดรักต้องหักห้าม  
      นึกถึงความถูกต้องมองความหมาย
      เจอกันใหม่ถ้าไม่ตรมจนล้มตาย
      ต้องไปหาพระฤๅสาย พระมารดร

       ๏ ท่านคือบุพการีที่นำหนุน                                              
      อันทรงคุณความดีมีมาก่อน
      นานนับปีที่พระองค์ทรงทุกข์ร้อน                                        
      ห่วงอาทรลูกถูกจับเข้าปัญจาล์

       ๏ ครบสามรอบร่อนเวหนวนวังหลวง                              
      จึงตัดห่วงบินจรร่อนถลา
      ขึ้นกินลมเหินไปในเมฆา  
      มุ่งไกรลาสนครามิช้าที

        ๏ ครั้นมาถึงซึ่งริมหิมพานต์                                              
      ร่อนลงแวะกราบกรานพระฤษี
       ตั้งใจจะแถลงแจ้งคดี    
       เผื่อว่าพระสวามีจะผ่านมา

        ๏ ถึงอาศรมบังคมองค์ผู้ทรงพรต
      หลังประณตพระมุนีมีปุจฉา
     “โยมลูกเต้าเหล่าใครจากไหนนา                                      
      ดูหน้าตาแต่งองค์ต่างวงศ์กัน”



หัวข้อ: Re: พระสุธน มโนราห์ คำกลอน ธนุ เสนสิงห์
เริ่มหัวข้อโดย: ธนุ เสนสิงห์ ที่ 12 มกราคม, 2561, 10:37:02 AM

          ๏ “ตัวลูกนี้กินรีมโนราห์                                            
      จากไกรลาสบรรพตาเชิงสวรรค์
      ครั้งมาลงสรงสระศรีมิไกลนั้น
      นาคบาศพรานมาพันผลักดันไป

       ๏ ถวายตนให้สุธนราชบุตร                                              
      ทรงพิศุทธ์มอบรักจริงอันยิ่งใหญ่
      ลูกได้เป็นชายาพระทรงชัย
      ครองรักในปัญจาล์มานับปี

      ๏ วันหนึ่งปัจจามิตรคิดประจญ                                        
     พระสุธนป้องพาราทำหน้าที่
      ออกทัพหน้าท้าชิงชัยกับไพรี
      แล้วเกิดมีเรื่องร้ายขึ้นในวัง

       ๏ พระบิดาน่ามีจิตคิดหนักหน่วง                                    
      ด้วยความห่วงศึกที่รับเป็นทัพหลัง
      หากราชบุตรามาพลาดพลั้ง  
      ต้องทรงตั้งทัพใหญ่ไปรอนราญ

       ๏ จนพระองค์ทรงนิมิตอันผิดแปลก  
      ซึ่งแต่แรกก่อนไรไม่เคยผ่าน
      ว่าอันตะพระทรงฤทธิ์พิสดาร  
      ทะลักไปในจักรวาลสามรอบวน




หัวข้อ: Re: พระสุธน มโนราห์ คำกลอน ธนุ เสนสิงห์
เริ่มหัวข้อโดย: ธนุ เสนสิงห์ ที่ 12 มกราคม, 2561, 10:37:54 AM

          ๏ จึงให้หาปุโรหิตผู้คิดร้าย  
       มาทำนายความฝันอันเป็นผล
       เกิดเตรียมการบูชายัญผลาญสัตว์ คน  
       เป็นเบื้องต้นละห้าร้อยไม่น้อยเลย

        ๏ ยังหมายดึงหนึ่งชีวินกินรี                                              
       สิ้นเมตตาปรานีโอ้อกเอ๋ย
       องค์ราชัยไม่คัดค้านการสังเวย    
       และพระองค์มิทรงเผยพระวรกาย

        ๏ พระมารดาปรานีมิมีช่อง                                                
       จะปกป้องลูกดังตั้งใจหมาย
       เขาอ้างราชโองการมั่นไม่คลาย    
       ลูกมิถึงที่ตายด้วยมารดา

       ๏ พรานไพรฝากปีกหางแต่ครั้งก่อน                                  
       ให้องค์พระมารดรทรงรักษา
       ท่านมอบให้สวมใส่พลันทันเวลา
       ภัยบีฑามาถึงจึงบินจร

        ๏ ขอฝากองค์ผู้ทรงศีลปิ่นกุศล  
       ถ้าหากว่าพระสุธนผู้ทรงศร
       ทรงทราบความตามมาจากนาคร    
       คงแวะเพื่อขอพรพระสิทธา



หัวข้อ: Re: พระสุธน มโนราห์ คำกลอน ธนุ เสนสิงห์
เริ่มหัวข้อโดย: ธนุ เสนสิงห์ ที่ 12 มกราคม, 2561, 10:39:20 AM

      ๏ ขอท่านช่วยแถลงแจ้งการณ์นี้                                          
    ย้ำวจีจากใจให้ทราบว่า
    โปรดย้อนกลับคืนยังวังราชา                                                
    ขอร้องอย่าได้คิดติดตามไป

     ๏ หิมพานต์มากภัยใหญ่มหันต์                                    
    พนาวันคีรีวงอสงไขย
    สุดจักห้ามปรามพระองค์ยังจงใจ  
    โปรดมอบให้ซึ่งผ้ารัตกัมพล

      ๏ เก็บไว้ใช้ยามภัยมาเวลาสั้น                                    
    หลีกไม่ทันครั้นคลุมกายคล้ายล่องหน
    อีกธำมรงค์วงนี้ให้ไว้แทนตน  
    พอนำหนุนอุ่นกมลคนไกลกัน

      ๏ และโอสถเทเวศวิเศษแท้                                              
    เพื่อช่วยแก้อันตรายกลางไพรสัณฑ์
    หิมพานต์มีภัยมากมายครัน                                                
    จำประจัญทีละด่านนานหลายปี

     ๏ ความมุ่งหวังตั้งใจจริงต้องยิ่งใหญ่  
    มิมีใครเคยดั้นด้นพ้นไพรศรี
    เป็นฉันใดใช้เดชาบารมี”        
    ฝากวลีแล้ววันทาขอลาจร



หัวข้อ: Re: พระสุธน มโนราห์ คำกลอน ธนุ เสนสิงห์
เริ่มหัวข้อโดย: ธนุ เสนสิงห์ ที่ 13 มกราคม, 2561, 09:32:04 AM


          ๏ ออกทะยานผ่านไปในเวหน                                          
       ติดลมบนเหนือเมฆาถลาร่อน
       เส้นทางเดิมจากคงคาถึงนาคร  
       แต่ครั้งก่อนบินผ่านเนิ่นนานมา

       ๏ ถึงไกรลาสเวียงชัยดั่งใจหวัง                                          
       บินร่อนลงตรงหน้าวังดังปรารถนา
       หยุดยั้งอยู่ริมประตูนครา        
       เอ่ยบัญชานายทวารชานเวียงชัย

        ๏ “มโนราห์ลาไกลไปนานนัก                                        
       สองพระองค์ยังคงรักอยู่หรือไม่
       กราบทูลว่ามโนราห์มากรุงไกร  
       โปรดฉันใดตามเมตตาพระปรานี”

        ๏ นายทวารชาญชัยรีบไปเฝ้า
       กราบทูลเจ้าไกรลาสรุ่งเรืองศรี
       ครบถ้วนความตามอรรถคดี
       กินรีมโนราห์เผยอารมณ์

       ๏ “มิเข้าเมืองมาพลันยังหวั่นจิต
       ด้วยนางคิดการณ์ไกลไม่เหมาะสม
       เพราะว่าเคยได้ออกนอกสังคม
       จากชื่นชมอาจติฉินชนนินทา”




หัวข้อ: Re: พระสุธน มโนราห์ คำกลอน ธนุ เสนสิงห์
เริ่มหัวข้อโดย: ธนุ เสนสิงห์ ที่ 13 มกราคม, 2561, 09:33:17 AM

        ๏ องค์ราชัน ราชินีศรีไกรลาส                                            
     ทราบทันทีกระวีกระวาดออกมาหา
     รวมทั้งหกกินรีพี่กานดา                                                  
     พรั่งพร้อมหน้าพร่ำพลอดกอดกันกลม

       ๏ ส่งเสียงพร้องน้องเอ๋ย โอ้ลูกเอ๋ย                                    
     ได้กลับคืนมาชื่นเชยแสนสุขสม
     แล้วสอบถามความทุกอย่างหลังชื่นชม                                  
     รื่นอารมณ์มโนราห์เผยวาที
  
      ๏ “พรานไพรเหมือนใจร้ายใช้นาคบาศ                      
     เข้ามาคาดรัดกายมิให้หนี
     นำดำเนินเดินฝ่าวนาลี  
     มิกดขี่ข่มเหงเคร่งเกินไป

      ๏ จรจรัลสู่ปัญจาล์ในครานั้น                                                
     กว่าสิบวันพากายมิใคร่ไหว
     ก่อนถึงวังข้างสวนขวัญอันพิไล    
     หม่อมฉันได้พบหน้าพระสุธน
    
       ๏ ทรงเมตตาปรานีเป็นที่ยิ่ง                                                
     เอาใจใส่ทุกสิ่งจิตกุศล
     ช่วยรักษาพยาบาลเจ็บผ่านพ้น      
     พระทรงพลมิเคยมีนารีใด



 


หัวข้อ: Re: พระสุธน มโนราห์ คำกลอน ธนุ เสนสิงห์
เริ่มหัวข้อโดย: ธนุ เสนสิงห์ ที่ 13 มกราคม, 2561, 09:36:17 AM

         ๏ เมื่อพระมอบดวงจิตพิศวาส                                            
      ลูกสามารถสัมผัสจิตพิสมัย
      แม้อยากขัดตัดรักสุดหักใจ      
      ปลงฤทัยอยู่ใต้เบื้องพระบาทา

       ๏ พระครองคู่อยู่กับลูกอย่างสุขศรี      
      ทรงปรานีรักหวงดั่งดวงยิหวา
      พระชนกพระชนนีมีเมตตา            
      ทั้งไพร่ฟ้าทั่วแคว้นแสนชื่นชม

      ๏ จนสงครามลามประชิดติดเขตขัณฑ์    
      องค์ราชันเห็นบุตราว่าเหมาะสม
      ออกทัพหน้าครานั้นพลันตรอมตรม  
      แต่จำข่มใจลารักษาเมือง

       ๏ ก่อนจากไกลได้ฝากฝังอย่างแน่นหนัก                            
      รู้ว่ารักลูกมากมายห่วงหลายเรื่อง
      คล้ายกังวลคนมิไกลใจขุ่นเคือง                                          
      เลี้ยงไม่เชื่องด้วยจิตคิดอาธรรม์                  
  
       ๏ เนื่องกาลนั้นราชันอาทิตย์ราช      
      เกิดนิมิตผิดคาดประหลาดฝัน
      ห่วงบุตราปราชัยภัยอนันต์                                                  
      เปิดช่องให้คนร้ายนั้นปั่นฤดี




หัวข้อ: Re: พระสุธน มโนราห์ คำกลอน ธนุ เสนสิงห์
เริ่มหัวข้อโดย: ธนุ เสนสิงห์ ที่ 15 มกราคม, 2561, 08:56:20 AM

          ๏ ทำนายฝันราชันว่ากาลีนัก                  
       พระองค์จักอาสัญพร้อมมเหสี
       ไอศูรย์สิ้นปิ่นเสนาประชาชี                
       เกิดอัคคีโลกันต์ผลาญพารา

        ๏ แล้วจะบูชายัญเป็นการใหญ่                                        
       สัตว์ คนใช้ละห้าร้อยไม่น้อยกว่า
       และอีกหนึ่งกินรีหมายบีฑา  
       พระมารดาท่านดูรู้เล่ห์กล

        ๏ ปุโรหิตคิดแผนงานการล้มล้าง    
       แม้หาทางช่วยอย่างไรไม่เป็นผล
       เพราะเขาวางรูปแบบอันแยบยล                                          
       คุมกองพลนับแสนแทนราชัน

        ๏ แยกท่านท้าวเข้าพิธีที่วังหลัง                                      
       เหมือนกักขังพระวรกายไว้ที่นั่น
       ถือบัญชาราชัยไว้สำคัญ                                                
       อุบายอันอำมหิตคิดการณ์ไกล                                      

        ๏ ห้ามเฝ้าแม้แต่ราชินีท่าน                                                
       สั่งทหารล้อมแน่นหนาฝ่ามิได้
       จึงหมดทางต้านทานประการใด  
       ลูกต้องลี้หนีภัยจากไกลมา



หัวข้อ: Re: พระสุธน มโนราห์ คำกลอน ธนุ เสนสิงห์
เริ่มหัวข้อโดย: ธนุ เสนสิงห์ ที่ 15 มกราคม, 2561, 08:57:00 AM

       ๏ เชื่อนักหนาสวามีมิทอดทิ้ง                                              
     รู้ความจริงทั้งผองต้องมาหา
     แต่จะถึงซึ่งไกรลาสนครา                    
     หรือชีวาสิ้นเสียหว่างกลางอรัญ”

      ๏ พระบิดาฟังวาทีดังที่กล่าว                                              
     ว่า “เรื่องราวรักพรากมากโศกศัลย์
     สองกำเนิดเกิดกายแสนไกลกัน          
     ยังพบพักตร์รักมั่นเทพบันดาล

       ๏ เป็นบุพเพนำพาดลมาให้                                          
     สร้างบุญร่วมกันไว้ยิ่งไพศาล
     ถ้าเช่นนั้นพบกันได้ไม่เนิ่นนาน                                            
     จงทำใจให้สราญรอวารวัน

       ๏ การสำคัญพ่อบัญชาต่อหน้านี้    
     ฟังให้ดีมโนราห์เจ้าจอมขวัญ
     ซึ่งความรักของพ่อแม่แลพี่นั้น    
     มิรังเกียจเดียดฉันท์กันสักนิด

      ๏ แต่ลูกไปเป็นชายาของมนุษย์                                          
     สูญเสียความบริสุทธิ์จากดวงจิต
     แม้ว่าพ่อแม่พี่มิได้คิด  
     หากยังผิดขอเวลาล้างราคี



หัวข้อ: Re: พระสุธน มโนราห์ คำกลอน ธนุ เสนสิงห์
เริ่มหัวข้อโดย: ธนุ เสนสิงห์ ที่ 15 มกราคม, 2561, 08:57:39 AM

         ๏ เหล่ากินนรกินรีนี้ทั้งหลาย                                              
       ล้วนรังเกียจกลิ่นกายคนเหลือที่
       จะติฉินนินทามากพาที                                      
       พระปรางค์มีอยู่มากมายชายเวียงวัง

        ๏ มโนราห์ค้างยังปรางค์ในสวน                                        
       ตามสมควรแก่การณ์อันพ่อสั่ง
       เจ็ดปีเจ็ดเดือนเศษเขตอยู่ยั้ง    
       มิใช่อยู่ลำพังอย่างเดียวดาย

        ๏ พ่อพี่พี่และมารดามาเยี่ยมได้                                      
       มิจากไกลลาร้างจนห่างหาย
       อีกสาวใช้ห้าร้อยมาล้อมขวาซ้าย        
       ที่มอบหมายดูแลมโนราห์      
    
         ๏ ตักน้ำในสระสินธุ์ประทิ่นพร้อม                                    
       วันละห้าร้อยกระออมสรงอุษา
       เพื่อชำระกลิ่นมนุษย์จากกายา                    
       และล้างคำครหาดั่งว่าไว้”

         ๏ มโนราห์หลายคราเหงาเศร้ายิ่งล้น    
       ห่วงกังวลภัสดามาได้ไหม
       พักเรื่องมโนราห์ค้างข้างกรุงไกร        
       พาย้อนไปศึกปะทะพระสุธน



หัวข้อ: Re: พระสุธน มโนราห์ คำกลอน ธนุ เสนสิงห์
เริ่มหัวข้อโดย: ธนุ เสนสิงห์ ที่ 16 มกราคม, 2561, 07:41:12 AM

        ๏ ตั้งแต่ยกโยธาไปครานั้น                                                
      แลพระองค์ทรงมุ่งมั่นสรรค์กุศล
      แม้นใช้ศรพรหมาสตร์พิฆาตชน        
      ริปูกายมลายป่นในทันที

       ๏ มิทรงเน้นเข่นฆ่าปัจจามิตร                                            
      เพียงประชิดทะลวงไล่ให้หลีกหนี
      จนถึงจอมฤทธาคู่ราวี                                                      
      เปล่งวจีบัญชาว่าจงฟัง
 
       ๏ “ถ้าหมายมั่นการต่อสู้ริปูแท้          
      มิได้มีข้อแม้มาแต่หลัง
      หากยิงศรศิลป์ชัยไม่ยับยั้ง
      ทัพท่านทั้งสิ้นจะมรณา”  

       ๏ แล้วพระองค์ได้ทรงสำแดงเดช                                        
      ร่ายพระเวทยิงศรรามข้ามเวหา
      เสียงสนั่นลั่นเลื่อนสะเทือนฟ้า                    
      วนกลับมาเข้าแหล่งแห่งจำนง

       ๏ ผู้จอมทัพสดับฤทธิ์ศรรามราช  
      ก้มลงกราบพระบาทดังประสงค์
      รู้พระทัยไม่เมตตาพาปลดปลง      
      การณรงค์ระงับถอยทัพไป



หัวข้อ: Re: พระสุธน มโนราห์ คำกลอน ธนุ เสนสิงห์
เริ่มหัวข้อโดย: ธนุ เสนสิงห์ ที่ 16 มกราคม, 2561, 07:41:57 AM

        ๏ พระสุธนจึงสั่งเดินทางกลับ                                            
      เมื่อการศึกเสร็จสรรพอย่างยิ่งใหญ่
      มิมีผู้พ่ายแพ้แลมีชัย                  
      คงมั่นในดำริสันติวิธี

       ๏ แม้นทั่วไปในโลกหล้ามาขบคิด                                    
      หลีกเลี่ยงพิษการสงครามตามวิถี
      เจรจาปราศรัยมิตรไมตรี        
      ทั้งโลกนี้ย่อมพบสงบเย็น

       ๏ เพราะความโลภมากล้ำเหลิงอำนาจ                              
      ประชาชาติส่วนมากจึงยากเข็ญ
      มหาอำนาจหวังสร้างประเด็น          
      ให้เกิดความลำเค็ญกลางโลกา

       ๏ พระสุธนถอยทัพย้อนกลับหลัง                                      
      จากชายแดนเหมือนดังปรารถนา
      อกไห้หวนถึงนวลน้องมโนราห์  
      พระบิดรมารดาจากมาไกล

       ๏ ชนบทสดสีสันพันธุ์พฤกษา                                            
      สกุณาจำเรียงส่งเสียงใส
      แม้ดาษดื่นสิ่งรื่นรมย์มิชมใด
      กลับมาถึงซึ่งกรุงไกรไม่เนิ่นนาน




หัวข้อ: Re: พระสุธน มโนราห์ คำกลอน ธนุ เสนสิงห์
เริ่มหัวข้อโดย: ธนุ เสนสิงห์ ที่ 16 มกราคม, 2561, 07:42:44 AM

      ๏ ขึ้นเฝ้าพระบิดาอาทิตย์ราช                                            
    ประชุมอยู่หมู่อำมาตย์เต็มราชฐาน
    การสงครามความเช่นไรทูลรายงาน  
    พระภูบาลชื่นชมสมฤทัย

     ๏ แต่ส่วนลึกนึกขึ้นมาโศกาหนัก                                    
    รู้ลูกรักมโนราห์ค่ายิ่งใหญ่
    เมื่อเกิดเรื่องมิดีต้องหนีไป      
    ความเสียใจราชบุตรสุดอนันต์

     ๏ จะดำรัสขัดพระทัยพูดไม่ออก                                  
    อยากจะบอกความนัยให้อัดอั้น
    พระสุธนทูลลาบิดาพลัน            
    รีบผายผันไปกราบท่านพระมารดร

     ๏ บังคมบาทราชมารดาหน้าพระที่                                  
    ราชินีทรงกันแสงเรี่ยวแรงอ่อน
    สลดสุดด้วยบุตราเหลืออาวรณ์                                            
    ยกพระกรค่อนอุระโศกระบม

     ๏ พระสุธนห้ามมารดาอย่ากันแสง                                  
    โปรดสำแดงเหตุใดให้ขื่นขม
    พระแม่โศกลูกพลอยเศร้าร้าวระทม  
    ขอจงข่มฤดีมีวาจา




หัวข้อ: Re: พระสุธน มโนราห์ คำกลอน ธนุ เสนสิงห์
เริ่มหัวข้อโดย: ธนุ เสนสิงห์ ที่ 17 มกราคม, 2561, 09:19:12 AM

        ๏ พระมารดาว่า “แม่นี้ผิดอนาถ                                         
     มิสามารถป้องลูกสุณิสา
     เหตุด้วยองค์ทรงฤทธิ์พระบิดา                                               
     ทรงนิมิตผิดแปลกว่าอันตะนั้น

      ๏ ไหลออกวนโลกาทักษิณาวัตร                                         
     คิดหวั่นใจภัยวิบัติอาจมหันต์
     ปุโรหิตจิตที่มีอาธรรม์                                                           
     ทำนายฝันราชาว่าร้ายนัก
 
      ๏ จักสูญเสียพาราอาญาสิทธิ์                                             
     ทั้งชีวิตวงศ์วานมลานหนัก
     ต้องบูชายัญร้ายตามทายทัก                                               
     เหมือนดังผลักบาปใหญ่ให้ราชัน

       ๏ สัตว์ห้าร้อยชีวาหาไม่ยาก                                             
     ห้าร้อยมากนักโทษที่คดีมหันต์
     หนึ่งกินรีหมายบีฑาบูชายัญ                                               
     เจาะจงนั้นด้วยจิตที่คิดร้าย

       ๏ วางแผนการอันแยบยลตั้งตนใหญ่                     
     ออกคำสั่งอย่างไรได้ดังหมาย
     แยกราชัยไปหลังวังสั่งล้อมกาย                                 
     กิจทั้งหลายอ้างพระราชโองการ




หัวข้อ: Re: พระสุธน มโนราห์ คำกลอน ธนุ เสนสิงห์
เริ่มหัวข้อโดย: ธนุ เสนสิงห์ ที่ 17 มกราคม, 2561, 09:36:17 AM

       ๏ แม่เองยังขอเข้าเฝ้ามิได้                                        
      พลากรกั้นไว้มิให้ผ่าน
      จะช่วยลูกมโนราห์ฝ่ามือมาร                                      
      ทุกทางปิดสุดคิดอ่านแก้การณ์ร้าย

       ๏ จึงลั่นดาลทวาราแห่งปราสาท                          
      สองเราหวาดอกสั่นจนขวัญหาย
      มโนราห์ขอปีกหางก่อนวางวาย                                  
      รำถวายตามถนัดฝึกหัดมา
 
       ๏ มิเห็นทางใดช่วยได้จึงไม่ขัด                              
      เธอร่ายรำตามถนัดหลายท่วงท่า
      ทหารวังเข้าพังดาลทวารา                                            
      พร่ำวาจาไหว้วอนก่อนลาไกล

       ๏ ฝากคำมั่นกับแม่แต่ชาตินี้                                  
      ความจงรักสวามีคงยิ่งใหญ่
      ขอเป็นคู่อยู่รองบาททุกชาติไป                                  
      สุดอาลัยจบคำต้องอำลา

       ๏ แม่รู้ลูกเสียใจใหญ่มหันต์                                  
      แต่ต้องรักษ์ชีวันสุณิสา
      ยอมมิได้ให้เขาย่ำเห็นตำตา                                        
      แม่มิว่าถ้าลูกจะเคืองระคาย”




หัวข้อ: Re: พระสุธน มโนราห์ คำกลอน ธนุ เสนสิงห์
เริ่มหัวข้อโดย: ธนุ เสนสิงห์ ที่ 17 มกราคม, 2561, 09:37:07 AM

           ๏ พระสุธนยินวาจามารดาท่าน                              
       ปิ่มดวงมานนั้นจะแตกสลาย
       สิ้นเรี่ยวแรงแห่งพระวรกาย                                      
       พระโลหิตติดตามสายอัสสุชล

        ๏ โทมนัสแสนหนักเมียรักหนี                                    
       พระชนนีปลอบเท่าใดไม่เป็นผล
       ระทมทอดกอดประคองกันสองคน                          
       แสนวิโยคโศกท้นพระหทัย
 
         ๏ “มโนราห์นวลน้องรักของพี่                            
       ดวงฤดีพี่ถูกควักจากอกได้
       เหมือนเหว่ว้าลาแดนมาแสนไกล                            
       โถทำไมยังมีผู้บีฑา

        ๏ พี่แสนห่วงอาลัยจะไกลจาก                              
       ถึงเอ่ยปากฝากท้าวไทไว้นักหนา
       ที่แท้องค์ทรงฤทธิ์พระบิดา                                      
       กลับเป็นมารผลาญชีวาไม่อารี

        ๏ ช่างกระไรใจดำหนอทำได้                                  
       ลูกสะใภ้ไร้ค่าสิ้นราศี
       นึกถึงจิตลูกสักนิดก็มิมี                                            
       โถสุดที่อัดอั้นเกินบรรยาย