เว็บไซต์อารมณ์กลอน เว็บไซต์สำหรับผู้มีกลอนในหัวใจ..

บทกลอนไพเราะ => กลอนคิดถึง => ข้อความที่เริ่มโดย: ณัฐสุรางค์ ที่ 24 มิถุนายน, 2561, 10:51:04 PM



หัวข้อ: ...คนทางนั้น...
เริ่มหัวข้อโดย: ณัฐสุรางค์ ที่ 24 มิถุนายน, 2561, 10:51:04 PM


๏ เสียงไผ่หวิวทิวไผ่ ไหวเริงรื่น
สายน้ำซัดพาชื่น..ช่างหรรษา
ดอกไม้ขาวสีนวลยั่วยวนตา
สกุณาต่างถิ่น..บินลาไกล

เก็บบุปผานวลผ่องต้องสายลม
มาผสมดอกรัก ปักวางให้
ข้างหน้าต่าง..ยามเช้า เคล้ากลิ่นไอ
ด้วยคิดถึงดวงฤทัย..คนทางนั้น!!

ณัฐสุรางค์ เจ้าค่ะ
๒๔ มิ.ย. ๒๕๖๑


https://youtu.be/RbQ40oF-VP0


หัวข้อ: Re: ...คนทางนั้น...
เริ่มหัวข้อโดย: soul searcher ที่ 26 มิถุนายน, 2561, 12:38:57 PM

เสียงขลุ่ยผิวทิวไผ่ไต่โลมลูบ
ประทับจูบเบาบางตรงหว่างฝัน
เคล้ากิ่งอ้อล้อลมประสมกัน
ดั่งแพรพรรณละม้ายป้องกายนวล

ถึงอยู่ห่างแสนไกลใดโพ้นภพ
พานประสบเพียงใจที่ไห้หวน
อาบวลีเฉิดฉันท์ร้อยรัญจวน
ชื่นชิดชวนสรวลเสเห่กล่อมกานท์

Soul Searcher
Inspired to write 26/6/2018



หัวข้อ: Re: ...คนทางนั้น...
เริ่มหัวข้อโดย: Wirin ที่ 26 มิถุนายน, 2561, 01:14:27 PM
:30:

ยินกอไผ่เสียดสีที่เชิงเขา
พลิ้วแผ่วมาเบาเบาเหงาทรวงฉัน
น้ำตาร่วงหล่นลงคงจาบัลย์
ดอกไม้พลันยั่วยวนชวนชื่นใจ

เด็ดบุหงาแซมผมอารมณ์รื่น
ดาดาษดื่นมองหาพาหวั่นไหว
ละอองฝนเกี่ยวเกาะเลาะก้านใบ
แต่ไฉนใจฉันนั้นมืดมน

วิริน

๒๖/๖/๖๑

 :30:


หัวข้อ: Re: ...คนทางนั้น...
เริ่มหัวข้อโดย: ณัฐสุรางค์ ที่ 26 มิถุนายน, 2561, 10:20:08 PM
 :29:

๐ คนทางนั้น เช่นไรที่ใฝ่ถึง
เฝ้าคะนึงเฟ้นตามถามเหตุผล
อารมณ์กลอนตอนขับจับใจล้น
นึกถึงคนห่างไกลเช่นไรฤา

บ้างอำนวยด้วยรักสมัครสมาน
บ้างรำพึงถึงกาล..อกหักหรือ
นัยตาพริ้มยิ้มทักประจักษ์คือ
นิยามสื่ออารมณ์กลอนได้ผ่อนคลาย ๚ะ๛

ณัฐสุรางค์ เจ้าค่ะ

ขอบคุุณ พี่โชล พี่วิริน ที่ร่วมบรรเลงบทเพลงร้อยกรอง
อันแสนประทับใจนี้ เจ้าค่ะ
คืนนี้ มีความสุขฝันดี ผักผ่อนนะเจ้าคะ
๒๖ มิ.ย. ๒๕๖๑

ฝากเพลงน่ารักๆ เข้มแข็งๆ สักเพลงนะคะ

https://youtu.be/VjLgoOPt2g4


หัวข้อ: Re: ...คนทางนั้น...
เริ่มหัวข้อโดย: Wirin ที่ 27 มิถุนายน, 2561, 10:21:11 AM
:30:

คนทางโน้นทางนั้นและทางนี้
คิดถึงทุกนาทีมิมีหน่าย
ตะวันรอนอ่อนลงคงเดียวดาย
คิดมิวายวกวนหมองหม่นใจ

อารมณ์กลอนตอนขับต้องปรับจิต
จารลิขิตขีดเส้นเน้นสดใส
หวานละมุนอุ่นเอื้อเมื่อเขียนไป
วลีใดสรรหามาร้อยเรียง

วิริน
๒๗/๖/๖๑

 :30:


หัวข้อ: Re: ...คนทางนั้น...
เริ่มหัวข้อโดย: ณัฐสุรางค์ ที่ 27 มิถุนายน, 2561, 12:18:03 PM

เสียงขลุ่ยผิวทิวไผ่ไต่โลมลูบ
ประทับจูบเบาบางตรงหว่างฝัน
เคล้ากิ่งอ้อล้อลมประสมกัน
ดั่งแพรพรรณละม้ายป้องกายนวล

ถึงอยู่ห่างแสนไกลใดโพ้นภพ
พานประสบเพียงใจที่ไห้หวน
อาบวลีเฉิดฉันท์ร้อยรัญจวน
ชื่นชิดชวนสรวลเสเห่กล่อมกานท์

Soul Searcher
Inspired to write 26/6/2018





๏ ลมลำเพยเชยผ่านสะท้านผิว
สัมผัสพลิ้วดอกไผ่หัวใจหวาน
ปลายหญ้าปล้องปองชัดเกินทัดทาน
ลมประสานปอยลูบ..ลงวูบเบา

รำพันรักฝากกานท์ผ่านท้องฟ้า
รำพึงว่าตัวไกลดวงใจเหงา  
น้ำคางเคียงยอดหญ้าระย้าเงา
พอบรรเทาอยู่ห่างต่างเวลา ๚๛  

ขออนุญาต ต่อบทร้อยกรองก่อนหน้า
สักนิดนะคะ สุขสมอารมณ์กลอน ตอนคิดถึง เจ้าค่ะ
ณัฐสุรางค์ เจ้าค่ะ
๒๗ มิ.ย.๒๕๖๑


หัวข้อ: Re: ...คนทางนั้น...
เริ่มหัวข้อโดย: ณัฐสุรางค์ ที่ 27 มิถุนายน, 2561, 12:33:32 PM
:30:

คนทางโน้นทางนั้นและทางนี้
คิดถึงทุกนาทีมิมีหน่าย
ตะวันรอนอ่อนลงคงเดียวดาย
คิดมิวายวกวนหมองหม่นใจ

อารมณ์กลอนตอนขับต้องปรับจิต
จารลิขิตขีดเส้นเน้นสดใส
หวานละมุนอุ่นเอื้อเมื่อเขียนไป
วลีใดสรรหามาร้อยเรียง

วิริน
๒๗/๖/๖๑

 :30:



๏ ความคิดถึงส่งผ่านหน้าต่างช่อง
แหวกเมฆล่องเข้าสู่ประตูเสียง
มิว้าเหว่พร้อมสดับรับสำเนียง
คนเคยเคียงเดินทางแม้ห่างไกล

แต่เช้าตรู่รู้ว่าเป็นยอดรัก
ชะรอยตามนำชักมาชิดใกล้
ทั้ง พ่อ แม่ น้อง พี่  มีรักใด  
จักสดใสเท่านี้...มิมีเลย  ๚๛

ณัฐสุรางค์ เจ้าค่ะ
ขอบพระคุณ ท่านพี่วิรินด้วยเจ้าค่ะ
๒๗ มิ.ย.๖๑  


หัวข้อ: Re: ...คนทางนั้น...
เริ่มหัวข้อโดย: soul searcher ที่ 03 กรกฎาคม, 2561, 06:35:30 PM

เสียงขลุ่ยผิวทิวไผ่ไต่โลมลูบ
ประทับจูบเบาบางตรงหว่างฝัน
เคล้ากิ่งอ้อล้อลมประสมกัน
ดั่งแพรพรรณละม้ายป้องกายนวล

ถึงอยู่ห่างแสนไกลใดโพ้นภพ
พานประสบเพียงใจที่ไห้หวน
อาบวลีเฉิดฉันท์ร้อยรัญจวน
ชื่นชิดชวนสรวลเสเห่กล่อมกานท์

Soul Searcher
Inspired to write 26/6/2018





๏ ลมลำเพยเชยผ่านสะท้านผิว
สัมผัสพลิ้วดอกไผ่หัวใจหวาน
ปลายหญ้าปล้องปองชัดเกินทัดทาน
ลมประสานปอยลูบ..ลงวูบเบา

รำพันรักฝากกานท์ผ่านท้องฟ้า
รำพึงว่าตัวไกลดวงใจเหงา  
น้ำคางเคียงยอดหญ้าระย้าเงา
พอบรรเทาอยู่ห่างต่างเวลา ๚๛  

ขออนุญาต ต่อบทร้อยกรองก่อนหน้า
สักนิดนะคะ สุขสมอารมณ์กลอน ตอนคิดถึง เจ้าค่ะ
ณัฐสุรางค์ เจ้าค่ะ
๒๗ มิ.ย.๒๕๖๑


แม้อยู่ห่างต่างหนสกลหาว
ระยิบพราวพรายพร่างหว่างนิศา
นำประดับเรียงร้อยสร้อยดารา
ผูกห่วงหาพะวงส่งถึงกัน

ชะเง้อมองสองจิตคิดมิตก
ดุจอุทกท่วมปากยากผายผัน
เอ้อระเหยลอยชายหน่ายจาบัลย์
ปล่อยเลือนฝันพลัดหายกับสายลม

Soul Searcher
Inspired to write 3/7/2018



หัวข้อ: Re: ...คนทางนั้น...
เริ่มหัวข้อโดย: ณัฐสุรางค์ ที่ 04 กรกฎาคม, 2561, 06:05:56 PM

๏ อักษรกานท์หว่านไป..ด้วยใจเศร้า
ความคิดถึงหนักเบา..มิอาจสม
บรรยากาศเพี่ยงพล้ำ..มาซ้ำตรม
หวังผสมละอองฟ้า..ธราดล  

ฟื้นอากาศแปรปรวน..ทบทวนถึง
ลดภาระหนักอึ่ง..ทวีผล
พระพายแผ่วระบัด...พัทธมน
วาโยเอ๋ยสับสน..มิสู่เรือน !!!

ณัฐสุรางค์ เจ้าค่ะ
๔ ก.ค. ๖๑
ขอบพระคุณ เจ้าค่ะท่านลุงโซลซอล
ที่ท่านร่วมต่อบทกลอนคิดถึงๆ นี้เจ้าค่ะ


@ คำศัพท์  
ธราดล : แผ่นดิน
ระบัด : กระพือ สลัด
พัทธมน : ผูกพันใจ
วาโย : ลม



หัวข้อ: Re: ...คนทางนั้น...
เริ่มหัวข้อโดย: สิริวตี ที่ 04 กรกฎาคม, 2561, 09:40:38 PM
โอ้จะเศร้าไปไยใจเจ้าเอ๋ย
ก่อนคุ้นเคยเอ่ยขานหวานคำเพื่อน
ยามดื่นดึกลึกลับกลับย้ำเตือน
ที่เคยเชือนแชชักมักพะวง

โอ้จะเศร้าไปไยใจดวงน้อย
ก่อนคำถ้อยร้อยเรียงเพียงรับส่ง
แต่ยามนี้เพียงเฉพาะใจเจาะจง
ว่าคำคงตรงใครดั่งใจคอย

สิริวตี

ขออนุญาต​มาร่วมต่อกลอนฝึกซ้อมสำนวนบ้างนะคะ​ ไม่ได้เขียนหลายวันชักไม่คล่อง​


หัวข้อ: Re: ...คนทางนั้น...
เริ่มหัวข้อโดย: ณัฐสุรางค์ ที่ 04 กรกฎาคม, 2561, 11:04:41 PM



 :34: :12: :22:


ว้าววว..ไพเราะจังเจ้าค่ะ
ขอบพระคุณค่ะ ท่านพี่สิริวตี ที่น่ารักเจ้าค่ะ


หัวข้อ: Re: ...คนทางนั้น...
เริ่มหัวข้อโดย: ณัฐสุรางค์ ที่ 25 กรกฎาคม, 2561, 04:38:26 PM
 

♤♡ ปอยเมฆชัด วัสสาน บนลานฟ้า
สกุนา บินวน เหมือนคนหงอย
ต่างเวลา ฟ้าหม่น ยามฝนปลอย
อากาศพร้อม ปลดปล่อย..น่าสบาย

ฝนทางนี้ อาจหนาว..ถึงทางโน้น
คลื่นอุทก ผ่านโพ้น ตะวันฉาย
ด้วยคนรอ ตื่นเต้น มิเว้นวาย
พิรุณสาย ทอรุ้ง ปรุงจิตใด

ฤดูกาล เปล่าเปลี่ยว เดียวดายพ้น
ฤดูกาล สับสน กระจ่างใส
ฤดูแห่ง ชีวิตเตือน ขับคลื่อนไป
เปรียบฤดูแห่งใจ ของผู้คน

ที่ห่างไกล อาจใกล้ เพียงใจรู้
แม้นห่างคู่ คิดถึงได้ วันหลายหน
มนุษย์เอื้อ เพื่อรัก แม้จักทน
เป็นสุขยิ่ง เหลือล้น..เพียงพบพาน♡♤


ณัฐสุรางค์  
๒๕..๐๗..๖๑


https://youtu.be/mUWskiAV364


หัวข้อ: Re: ...คนทางนั้น...
เริ่มหัวข้อโดย: ณัฐสุรางค์ ที่ 25 กรกฎาคม, 2561, 05:20:41 PM


♤♡ ปอยเมฆชัด วัสสาน บนลานฟ้า
สกุนา บินวน เหมือนคนหงอย
ต่างเวลา ฟ้าหม่น ยามฝนปลอย
อากาศพร้อม ปลดปล่อย..น่าสบาย

ฝนทางนี้ อาจหนาว..ถึงทางโน้น
คลื่นอุทก ผ่านโพ้น ตะวันฉาย
ด้วยคนรอ ตื่นเต้น มิเว้นวาย
พิรุณสาย ทอรุ้ง ปรุงจิตใด

ฤดูกาล เปล่าเปลี่ยว เดียวดายพ้น
ฤดูกาล สับสน กระจ่างใส
ฤดูแห่ง ชีวิตเตือน ขับคลื่อนไป
เปรียบฤดู แห่งใจ ของผู้คน

ที่ห่างไกล อาจใกล้ เพียงใจรู้
แม้นห่างคู่ คิดถึงได้ วันหลายหน
มนุษย์เอื้อ เพื่อรัก แม้จักทน
เป็นสุขยิ่ง เหลือล้น..เพียงพบพาน ♡♤


ณัฐสุรางค์  
๒๕..๐๗..๖๑


https://youtu.be/mUWskiAV364



หัวข้อ: Re: ...คนทางนั้น...
เริ่มหัวข้อโดย: soul searcher ที่ 26 กรกฎาคม, 2561, 01:11:50 PM


เหม่อมองเมฆหม่นเทา อาจเหงาบ้าง
เมื่อเวิ้งว้างหว่างทรวง พ่วงผสาน
มองลึกมองเหนี่ยวรั้ง ยั้งดวงมาน
ครั้นเคลื่อนกาล ผันเวียนคล้อยเปลี่ยนแปลง

ทว่าคิดซ้ำซ้ำ ย้ำต่อเนื่อง
มิปลดเปลื้องขื่นขม ระทมแฝง
ยิ่งเกิดทุกข์ชอกช้ำ ระกำแรง
ส้องเสียดแทงแผลงฤทธิ์ เย้ยจิตย้อน

อันว่าความรักนี้ ที่ว่าทุกข์
เพราะสรรพ์สุขสร่างเลือน มิเหมือนก่อน
หากว่ารู้จักรัก มิหักรอน
ถึงร้างจรจากลา มิพร่ารัก

จะจากเป็นจากตาย มิหน่ายเขือ
ยังคงเหลือซาบซึ้ง ตรึงประจักษ์
เพียงเห็นรู้สุขล้อม ห้อมใจภักดิ์
พิสูจน์วรรค...รักมอบไร้ตอบแทน

Soul Searcher
Inspired to write 26/7/2018



หัวข้อ: Re: ...คนทางนั้น...
เริ่มหัวข้อโดย: สิริวตี ที่ 26 กรกฎาคม, 2561, 02:02:33 PM
เอาเป็นว่ารู้อย่างนี้ก็ดีแล้ว
เพราะเห็นแววชวนเชื่อสุขเหลือแสน
อันความรักสูงยิ่งสร้างดินแดน
พิมานแมนแม้นปั้นฝันครรลอง

รักที่ดีต่อใจโดยไม่คิด
สุจริตที่มิเอาเป็นเจ้าของ
ถนอมเถิดถนอมจักว่ารักน้อง
สวมแทรกในวรรคทองของกวี

สิริวตี


หัวข้อ: Re: ...คนทางนั้น...
เริ่มหัวข้อโดย: soul searcher ที่ 31 กรกฎาคม, 2561, 09:47:16 PM

(กาพย์ยานี ๑๑)

เฉิดฉันตะวันฉาย
วจะร่ายระบายสี
ชำแรกแทรกรตี
วจีล่วงห้วงลำยอง

หากแม้นมิลงรัก
จารสลักด้วยวรรคทอง
ฤาสิ้นถวิลปอง
สองตาแม่มิแลเหลียว

จริงใจใส่ถักร้อย
เอื้อนอรรถคล้อยด้อยคมเคียว
หวามวาท มิปราดเปรียว
เกี้ยวกล่อมกานท์ปานกวี

มองเมฆแล้วเสกสรร
เคลิ้มใฝ่ฝันบรรเจิดศรี
ฝันค้างเพราะบางที
หลงลืมวัย...ใกล้ชรา

Soul Searcher
Inspired to write 31/7/2018