เว็บไซต์อารมณ์กลอน เว็บไซต์สำหรับผู้มีกลอนในหัวใจ..

บทกลอนไพเราะ => กลอนเศร้า => ข้อความที่เริ่มโดย: Wirin ที่ 27 พฤศจิกายน, 2562, 04:18:10 PM



หัวข้อ: [email protected] ลมหนาว[email protected]
เริ่มหัวข้อโดย: Wirin ที่ 27 พฤศจิกายน, 2562, 04:18:10 PM
:34:

สายลมหนาว พัดมา อุราหวั่น
ลมเหมันต์ หันเยือน เหมือนห่วงหา
เพลงรักหวาน แผ่วเศร้า เคล้าวิญญา
หยาดน้ำตา เอ่อรวม ท่วมฤทัย

กลัวทุกอย่าง ห่างหาย มะลายล่วง
กลัวติดห้วง เหวรัก ชักหวั่นไหว
กลัวหลงทาง กลางป่า พนาไพร
กลัวเธอเดิน จากไป .ไม่กลับคืน

ถ้อยเพลงรัก ผ่านพลิ้ว ลิ่วลมหนาว
ทุกเรื่องราว จำแม่น วันแสนชื่น
ราตรีกาล นานนัก รักพังครืน
ลืมตาตื่น ขึ้นมา หามีเธอ

จึงร่ายกานท์ หวานหยด รันทดแสน
ดาวเดือนแทน คำตอบ มอบเสนอ
หยิบหยาดหยด น้ำค้าง วางปรนเปรอ
โอบกอดเธอ ในฝัน วันฟ้าคราม

เพลงรักแว่ว แผ่วมา พาใจหาย
ดาราฉาย รายเรียง เอียงแก้มถาม
ยังรักกัน อยู่ไหม ในนิยาม
ปล่อยฉันพล่าม เดี๋ยวเถอะ เจอะลูกปืน

วิริน
๒๗/๑๑/๖๒

 :34:


หัวข้อ: Re: [email protected] ลมหนาว[email protected]
เริ่มหัวข้อโดย: โซ...เซอะเซอ ที่ 27 พฤศจิกายน, 2562, 11:53:30 PM


“สายลมหนาว” พัดพา อุราแกว่ง
วิ่นเว้าแหว่ง วิงวอน กลอนสะอื้น
หนาวเรือนกาย นั้นขอ เพียงก่อฟืน
หนาวกล้ำกลืนใจ ปาด หยาดน้ำตา

“กลัวทุกอย่าง” คือชนวน ห่างสรวลเส
กลัวถูกเท ฟันแล้วทิ้ง ยิ่งผวา
กลัวตื่นตูม ตาเถร เมนส์มิมา
กลัวชาติหน้า เกิดเป็นควาย อายผู้คน

“ถ้อยเพลงรัก” อาจเพี้ยน เจอะเนียนขาว
ผมดำ, ยาวช่วงขา พาสับสน
รัตติกาล หวามหวาด ปราศผู้คน
เผือดผจญ ขวัญหนี ตานีไพร

“จึงร่ายกานท์” ประชด ทั้งหมดนี่
กะหล่ำปลี ชีช้ำ ทำไฉน
ถูกสตรี มีครรภ์ ถาม, หวั่นใจ
นั่นน่ะลูกของใคร รู้ไหมจ๊ะ

“เพลงรักแว่ว” ย้ำเยือน เดือนที่เก้า
ลูกของเรา เจริญวัย ใกล้คลอดน่ะ
บทนิยาม ความรัก หนักภาระ
รู้ไว้ซะ หัดป้องกัน ก่อนลั้นลา

...ได้รับแรงบันดาลใจ จากกลอน [email protected]ลมหนาว[email protected]
ของแม่วิรินครับ...หึหึ

Soul

 :12:



หัวข้อ: Re: [email protected] ลมหนาว[email protected]
เริ่มหัวข้อโดย: Wirin ที่ 01 ธันวาคม, 2562, 09:46:48 AM
:15:

ก็ว่าไปตามกลอนตอนกล่าวอ้าง
น้องนวลนางขอบคุณบุญหนักหนา
ที่เป็นห่วงอยู่ห่างห่างบางเวลา
ยังอุตส่าห์นึกถึงซึ้งเลยเรา

สายลมหนาวมาอีกใจฉีกช้ำ
เหมือนตอกย้ำความเหน็บเจ็บกว่าเก่า
ปาดน้ำตาแห้งหายคลายบรรเทา
ใยมัวเฝ้าพร่ำเพ้อละเมอครวญ

กลัวทุกสิ่ง คงไม่ ใช่ฉันแน่
หากตาแก่กินตับเถอะจับสวน
ด้วยหมัดขวาหมัดซ้ายหลายกระบวน
ขอเชิญชวนอยากลองตรองให้ดี

วิริน

๑/๑๒/๖๒

 :34: