…รักเธอแต่เธอไม่รู้…

…รักเธอแต่เธอไม่รู้…

…รักของฉันมิต้องการสิ่งใดใด
ทุกอย่างล้วนออกจากใจ มิไยเก้อ
ฝันลมลมแล้งแล้ง แฝงละเมอ
เพียงตัวฉัน…“รักเธอแต่เธอไม่รู้”

มิเผยบอกความในใจบาดบั่น
แสนไกลห่างเส้นทางฝันนั้นสุดกู่-
กว่าเผยอผยอง…เฝ้ามองดู
ตราบตรึงตราอุราอยู่มิรู้คลาย

“รักเธอแต่เธอไม่รู้”ฟังดูประหลาด
เหลือสุดคาดเดารัก ถึงหลักหมาย
เพียงพบรัก เพื่อรัก มิทักทาย
ปล่อยให้มันหลอมละลาย อยู่ภายใน

แม้รักปราศครอบครองมิหมองเศร้า
อีกทั้งความเปลี่ยวเหงาทุเลาได้
แฝงแอบความอบอุ่นละมุนละไม
ทดแทนสิ่งพร่องไปจากกายนั้น

เพียงเขียนคำสื่อรักวรรควิลาส
พิศวาสก็ลัดล่วงสู่ห้วงฝัน
รักข้างเดียวมิหน่ายท้อแค่รอวัน-
ปฏิสัมพันธ์รักมั่นนั้นสุกงอม

“รักเธอแต่เธอไม่รู้”ยังกู่ก้อง
ทุกหับห้องหัวใจ ฝันใฝ่ถนอม
เมื่อสายตาสื่อภักดีพลียินยอม
รอวันพร้อมเพรียงจัก…บอกรักเธอ

“…รักเธอ เธอไม่รู้หรอก เก็บไว้ในใจก็พอ 
เห็นเธอ เธอไม่เห็นหรอก แอบเห็นก็เพียงข้างเดียว 
เก็บมาฝันใฝ่ สร้างความหวังใหญ่ 
ว่าเราสองดั่งเป็นคนรักเคียงกัน
 รักเธอแต่เธอไม่รู้…“

[รักเธอแต่เธอไม่รู้ (2531):
หนุ่มเสก เสกสรร ชัยเจริญ]

Soul Searcher
Inspired to write 7/1/2026

	ผู้เขียน	หัวข้อ: …รักเธอแต่เธอไม่รู้… (อ่าน 510 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้