สักวาแขนขาข้างขวาเอ๋ย
ฉันไม่เคยก่อเวรใครขุ่นหมอง
ขอจงหายปวดเมื่อยสมใจปอง
จักได้คล่องสร้างกุศลหนต่อไป
ผูกฉันไว้กับบาปเก่าเช่นวันนี้
แล้วเธอมีความสุขสงบไหม
ทำร้ายกันจะเกิดประโยชน์อะไร
โกรธดุจไฟสุดท้ายก็ย้อนเธอเอย
สักวาญาติทิพย์ญาติธรรรม
บรรเทาอัมพฤกษ์นึกนึกหาย
ที่เจ็บหนักขอให้ได้ผ่อนคลาย
ดาวเคราะห์ร้ายสลายกับน้ำมนต์
นายเวรเก่าอย่าถือสาอภัยเถิด
ขอบุญเปิดชะล้างอกุศล
บาปค้างภพเบาบางในบัดดล
เราต่างคนต่างเป็นอิสระเอย
