ปานทิพย์เทวี
๏ งามเอ๋ยแม่ งามหยดปานหยาดฟ้า
จนพระแม่อุมา ยังเกรงขาม
ทั่วเรือนร่างน่าชมสมลือนาม
คมเนตรแวววับวาม ดูงามตา
๏ งามเอ๋ยแม่งามล้ำอรชร
งามยิ่งเมื่อบังอร เจ้ามองหา
คิ้วขนงโก่งงอน ดั่งศรรามา
จันทร์ยังต้องหลบเมฆา เพราะเอียงอาย
๏ อยากจะกอดเป็นเจ้าของเธอคนเดียว
อยากยึดเหนี่ยว ดอกฟ้าเป็นคู่หมาย
อยากจะอยู่แนบชิดสนิทกาย
กลัวเทวาใจร้าย ห้ามหมายชม
๏ งามเอ๋ยแม่งามนักสูงศักดิ์ศรี
ดุจปานทิพย์เทพี ช่างเหมาะสม
แอบหมายปอง เสน่หาในอารมณ์
แต่ขื่นขม ไร้ปัญญาเอามาเอย ๚ะ๛
![](http://aromklon.com/Smileys/emotion/em4.gif)