…ยากยิ่งนัก…

โซ...เซอะเซอ

นักกลอนระดับเพชรยอดมงกุฎ

ออฟไลน์

ออฟไลน์

กระทู้: 4171

สมาชิกดีเด่นประจำเดือนนี้..

แฟน

ผู้เริ่มหัวข้อนี้

…ยากยิ่งนัก…

« เมื่อ: 23 มกราคม, 2569, 09:57:29 PM »

หน้าแรก

…ยากยิ่งนัก…

…ยากยิ่งนัก…

“…ยากยิ่งนักที่จะบ่นเพ้อ
อยากบอกเธอทุกคำจากใจ
ไกลสุดไกลที่แห่งใดไร้ค่า
เปลี่ยวเหงาใจไม่มีเธอ
เอ่ยคำลาว่าจะกลับมาเร็ววัน
เพื่อพบกันใจมั่นสัญญา

ความจริงใจที่มี
ดั่งราตรีมีเพียงแสงจันทร์
มีดังแสงตะวันมั่นขอบฟ้า
มอบร่างกายจิตใจเป็นประกัน
ด้วยชีวันของฉันเพื่อเธอ

วันสุดท้ายที่เราได้พบ
ไม่เคยลบหรือเลือนจากลา
ตาสบตาบอกความหมายล้นค่า
ทั้งน้ำตาของเธอที่หลั่งริน

ตัวอักษรจำได้เสมอ
ขอบใจเธอที่ยังห่วงใย
คำว่ารักอักษราค่ายิ่งใหญ่
โปรดแน่ใจฉันเช่นกัน
เอ่ยคำลาว่าจะกลับมาเร็ววัน
เพื่อพบกันใจมั่นสัญญา

ความจริงใจที่มี
ดั่งราตรีมีเพียงแสงจันทร์
มีดั่งแสงตะวันมั่นขอบฟ้า
มอบร่างกายจิตใจเป็นประกัน
ด้วยชีวันของฉันเพื่อเธอ

คิดถึงฉันสักวันละนิด
อย่างฉันคิดถึงเธอเรื่อยมา
ไม่เคยลืมสิ่งสุดท้ายให้สัญญา
รีบกลับมาพบเธออย่างคำ…“

[ยากยิ่งนัก (พ.ศ.2523) : วงชาตรี
คำร้อง - วันทนา วุฑากร
ทำนอง - ดัดแปลงมาจากเพลงญี่ปุ่นชื่อ
"Haru no otozure"]

…มีเกร็ดเล็กๆน้อยๆ เกี่ยวกับเพลงนี้
ผู้แต่งคำร้องในเวลานั้น
คือเด็กหญิง“วันทนา วุฑากร”
ผู้ชื่นชอบการแต่งกลอนและบทกวี
ซึ่งเป็นนักเรียนชั้น ม.1
จากโรงเรียน มาแตร์เดอี
ที่มีอายุเพียง 13 ขวบเท่านั้น…

…ลองเปิดเพลงฟัง แล้วค่อยๆอ่านคำร้อง
ในเนื้อเพลงตามแล้ว…อืม…
ไพเราะกินใจจริงๆครับ
แล้วนึกถึงผู้แต่งในตอนนั้น
มีอายุเพียง 13 ปี
ยิ่งเพิ่มความประทับใจขึ้นอีกเป็นทวีคูณ…

   ”…คิดถึงฉันสักวันละนิด
   อย่างฉันคิดถึงเธอเรื่อยมา
   ไม่เคยลืมสิ่งสุดท้ายให้สัญญา
   รีบกลับมาพบเธออย่างคำ…“

คิดถึงกันสักน้อย……….นะเออ
อย่างที่ฉันคิดถึงเธอ…….ค่ำเช้า
คืนวันหม่นละเมอ…….…เพ้อพร่ำ
ความรักตามติดเย้า-…...หยอกแม้ในฝัน

Soul Searcher
Inspired to write 23/1/2026


	บันทึกการเข้า

~รวมทุกสำนวนของ"โซ...เซอะเซอ"ครับ~

Msp.

หนึ่งวินาทีในหัวใจคน..ไม่เท่า
บรรณารักษ์

ออฟไลน์

ออฟไลน์

กระทู้: 1462

รอยยิ้มและเสียงหัวเราะของคุณ คือรางวัลอันยิ่งใหญ่

Re: …ยากยิ่งนัก…

« ตอบ #1 เมื่อ: 24 มกราคม, 2569, 02:48:23 PM »

หน้าแรก

Re: …ยากยิ่งนัก…

ช่างสรรหาเพลงมาเล่าสู่กันฟังจังค่ะ
เรื่องราวในเพลง
มีความเป็นมาอย่างไรที่ไม่เคยรู้
ก็ดูเปิดโลกดีค่ะ

เรามันคนแปลกรึเปล่านะ
ที่เวลาคนถามว่า ปกติฟังเพลงอะไร
ความจริงคือ ไม่รู้จะตอบคําถามนี้ยังไงเหมือนกันค่ะ
เพราะไม่มีที่พิเศษในใจ
ที่ฟังไปก็คือเป็นช่วงจังหวะของชีวิต
แล้วแต่อารมณ์จะพาไป ไม่จำชื่อเพลง

เป็นคนที่ฟังเพลงอะไรก็ได้
ที่ใครเปิดอยู่ก็ฟังได้หมดค่ะ
เปิดฟังเองเมื่อไหร่ก็ปล่อยมันวนไป
แล้วแต่เพลงไหนจะส่งมา
เหมือนให้มันเป็นเพื่อนไป

แต่ถ้าเพลงแนวเพื่อชีวิตขึ้นมาเมื่อไหร่
เหมือนรู้ทุกตัวอักษร
คงเพราะเราเคยหัดเล่นกีตาร์สมัยละอ่อนมั้ง
คอร์ดมันง่ายค่ะ

ตอนนี้เล่นไม่เป็นแล้ว เคาะกะละมังแทน 555

ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ : โซ...เซอะเซอ


	บันทึกการเข้า

~รวมทุกสำนวนของ"masapaer"ค่ะ~

~สติตัวเดียวก็เอาอยู่~

โซ...เซอะเซอ

นักกลอนระดับเพชรยอดมงกุฎ

ออฟไลน์

ออฟไลน์

กระทู้: 4171

สมาชิกดีเด่นประจำเดือนนี้..

แฟน

ผู้เริ่มหัวข้อนี้

Re: …ยากยิ่งนัก…

« ตอบ #2 เมื่อ: 24 มกราคม, 2569, 11:27:50 PM »

หน้าแรก

Re: …ยากยิ่งนัก…

…ดีเลยครับไว้ว่างๆ มาตั้งวงกันครับ
เลี่ยงๆ พวก วงไพ่ วงไฮโลนะครับแหะๆ

เอาแค่วงเหล้า วงหมูกะทะ พอนะครับ
กินไป เคาะหม้อ กะละมังไป


	บันทึกการเข้า

~รวมทุกสำนวนของ"โซ...เซอะเซอ"ครับ~

Msp.

หนึ่งวินาทีในหัวใจคน..ไม่เท่า
บรรณารักษ์

ออฟไลน์

ออฟไลน์

กระทู้: 1462

รอยยิ้มและเสียงหัวเราะของคุณ คือรางวัลอันยิ่งใหญ่

Re: …ยากยิ่งนัก…

« ตอบ #3 เมื่อ: 25 มกราคม, 2569, 10:12:41 PM »

หน้าแรก

Re: …ยากยิ่งนัก…

555
ดีค่า
ข้าพเจ้ามักเป็นคนนอกวง
เพื่อนชอบไล่ให้นั่งนอกวง..
มันรำคาญความเงียบว่างั้น


	บันทึกการเข้า

~รวมทุกสำนวนของ"masapaer"ค่ะ~

~สติตัวเดียวก็เอาอยู่~

หน้า: [1] ขึ้นบน

พิมพ์

« หน้าที่แล้ว ต่อไป »

	ผู้เขียน	หัวข้อ: …ยากยิ่งนัก… (อ่าน 484 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้