Username:

Password:


  • หน้าแรก
  • ห้องสนทนา
  • ช่วยเหลือ
  • ค้นหา
  • เข้าสู่ระบบ
  • สมัครสมาชิก
เว็บไซต์อารมณ์กลอน เว็บไซต์สำหรับผู้มีกลอนในหัวใจ.. >> บทกลอนไพเราะ >> กลอนรัก >> รักสุดท้ายที่ปลายฟ้า
หน้า: [1]   ลงล่าง
« หน้าที่แล้ว ต่อไป »
พิมพ์
ผู้เขียน หัวข้อ: รักสุดท้ายที่ปลายฟ้า  (อ่าน 7256 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้
ณัฐสุรางค์
นักกลอนผู้รอบรู้
****
<font color=gray><b>ออฟไลน์</b></font> ออฟไลน์

กระทู้: 379



สมาชิกดีเด่นประจำเดือนนี้..

แฟนพันธุ์แท้




ผู้เริ่มหัวข้อนี้
| |
รักสุดท้ายที่ปลายฟ้า
« เมื่อ: 13 สิงหาคม, 2561, 08:44:16 PM »
หน้าแรกหน้าแรก

รักสุดท้ายที่ปลายฟ้า


๏ ทิพย์สุดาลาวัลย์เจ้ากรรแสง
เนตรนัยช้ำก่ำแดงหทัยหวัง
ทุกข์ระทมขมจิตมิจีรัง
เลือนสลายคล้ายดั่งลมพัดทวน

ให้โศกศัลย์อาดูรเพิ่มพูนนัก
ด้วยเพียงรักหวาดหวั่นมาผันผวน
กระอักกระอวนกวนใจให้เรรวน
ช่างชี้ชวนให้เราเศร้าเหลือดี

เหตุอันใดใจเผลอละเมอล่อง
ราวดั่งต้องมนต์ปองจึงหมองศรี
ด้วยวจีคำหวานหว่านพาที
ทรวงข้านี้พองโตมโหราฬ

รักคนรอรอรักคนรักรอ
เพียรพะนอหทัยใจฉ่ำหวาน
พี่จากเรือนเดือนปิด..มิเบ่งบาน
จันทร์สว่างเนิ่นนานกลับตาลาย

ข่าวว่าพี่หนีหายมลายรัก
หรือข้าวปลาน้ำต้มผัก รสสลาย
อยู่กับเย้าเฝ้าถนอมพร้อมใจกาย
แม้นชีพวายรอรักท่านกลับเรือน

คำเขาลือถือตามความลำบาก
เพียงคำพูดต่อปากดูเสมือน
รักทรวงแม่แท้รักมิแชเชือน
ดุจตะวันคู่เดือนตามรอยวาง

จงมั่นใจในรักนะคนดี
รักเจ้านั้นทั้งชีวีมิเคยห่าง
อย่าได้ทุกข์โศกใจยามเดินทาง
เชื่อคำมั่นรักนางเพียงผู้เดียว

คำพี่มอบตอบร้อย..วลีรัก
น้องประจักษ์รู้ในสายใยเหนียว
มิเป็นไรน้องใจแกว่งประเดี๋ยวเดียว
พี่กลับมาพาน้องเที่ยวภูเขาทอง

อันเนื้อคู่รักจริงยิ่งฝึกฝน
ความเชื่อมันตัวตนคนทั้งสอง
อันความรักอย่าหูเบาควรเข้าตรอง
เพื่อประคองรักจิต..นิจนิรันดร์๚ะ๛

ณัฐสุรางค์
๑๔.๐๘.๒๕๖๑
รักสุดท้ายที่ปลายฟ้า
บทกวีดั่งมีชีวิต
 








ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
รพีกาญจน์, พิณจันทร์, โซ...เซอะเซอ
บันทึกการเข้า

~♥ " รวมทุกสำนวนของ ณัฐสุรางค์ ค่ะ "♥~

หน้า: [1]   ขึ้นบน
พิมพ์
« หน้าที่แล้ว ต่อไป »
กระโดดไป:  

Powered by SMF 1.1.15 | SMF © 2006-2009, Simple Machines LLC
Simple Audio Video Embedder
| Sitemap
NT Sun by Nati

หน้านี้ถูกสร้างขึ้นภายในเวลา 0.202 วินาที กับ 36 คำสั่ง
กำลังโหลด...