เว็บไซต์อารมณ์กลอน เว็บไซต์สำหรับผู้มีกลอนในหัวใจ..

บทกลอนไพเราะ => กลอนคลายเครียด => ข้อความที่เริ่มโดย: Msp. ที่ 18 มกราคม, 2569, 07:08:33 PM



หัวข้อ: กลุ้ม
เริ่มหัวข้อโดย: Msp. ที่ 18 มกราคม, 2569, 07:08:33 PM
กลุ้ม

 :coffee:

นอนเท้าก่ายหน้าผากมากเรื่องกลุ้ม
คิดเร้ารุมสุมหัวรัวเป็นสาย
หัวจะปวดสวดมนต์จนตาลาย
หาเรื่องคลายกลุ้มจังทำยังไง

คนนอนน้อยลอยตาว่าคงรอด
เหล้าท่วมปอดยอดอื้อซื้อขวดใหม่
งานนอกมาตีงานหลักพักเช่นไร
ต้องหายใจแบ่งฝ่ายตายแล้วเรา

กินก็อิ่มยิ้มไหวใจก็สู้
นอนคุดคู้อู้แอบแบบว่าเศร้า
เงินมันล้นวนหัวมั่วจนเมา
นอนร้านเหล้าเข้างานมันใกล้ดี

แม้ยามกินบ่ได้นอนยังร้อนรุ่ม
นอนหลับกลุ้มกินบ่ได้ใจเต้นถี่
หลับเป็นตายไม่ปลุกลุกไม่มี
ตื่นอีกทีหุ้นขึ้นยืนตะลึง

ทองยังขึ้นกลุ้มใจขายไม่หมด
แสนสลดปีนี้มีเงินถึง
เกิดมาสวยรวยเกินเดินรำพึง
หนุ่มมองจึ้งสายตาน่ารำคาญ

มีแต่เรื่องคิดมากลำบากเลือก
ชายข้าวเปลือกคัดไว้ไม่ค่อยผ่าน
มีแต่หล่อรวยร่ำชอบทำงาน
น่าสงสารเรานักจักเลือกใคร

ขอเลือกงานตอนนี้งานที่รัก
เวลาพักไม่มีแอบหนีได้
นอนคนเดียวเที่ยวลำพังฟังเพลงไป
กลุ้มไฉนไปเรื่อยเมื่อยก็นอน

กลุ้มใจแท้แม่เอ๊ยเคยสงบ
นั่งนับศพยุงลายให้โหยอ่อน
ไร้อารมณ์ข่มจิตลิขิตกลอน
อรชรบ่นเสร็จเสด็จลา


Msp.

 :15:













หัวข้อ: Re: กลุ้ม
เริ่มหัวข้อโดย: จั่นเจา ที่ 19 มกราคม, 2569, 08:52:54 AM


เป็นอาการโรครุมใกล้คลุ้มคลั่ง
ยามนอนนั่งเพ้อสั่งระวังหนา
พร่ำครวญครางอย่างร้ายหลายเวลา
ทั้งหน้าตาดำคล้ำสีกล่ำนิล

คงใกล้แล้วละหนอละออเจ้า
บ้าเร่งเร้าเสียงแปร่งลิ้นแข็งหิน
ชอบพูดเพ้อละเมอไปเบื่อได้ยิน
แสนชาชินเซ็งจิตความคิดนาง

ตำหนิจริงชิงชังทุกครั้งเล่า
ภาพฝังเก่า...ปมชาย..เขากลายห่าง
ตัองลำบากปากบ่นแบบจนทาง
หวังทุกข์สร่างเพ้อเศร้าต้องเข้าใจ

ถ้าประจำรำคาญขอวานแจ้ง
ถึงตึกแดงรับแม่คงแก้ได้
โรคแปรปรวนกวนชาวบ้านปล่อยนานไป
กำเริบใหญ่มิคุ้ม..ช่วยอุ้มไปเร็ว


Jannjao


หัวข้อ: Re: กลุ้ม
เริ่มหัวข้อโดย: Msp. ที่ 19 มกราคม, 2569, 07:00:37 PM
ท่าจะจริงอย่างว่านะท่านพี่
ดูช่วงนี้ตกมันพลันลงเหว
คลำสะดือรื้อขอบหารอบเอว
ไขมันเปลวเยิ้มย้วยซวยจริงเชียว

เจอคุณพี่ดีใจคล้ายเจอหมอ
รักน้องแบบฮาร์ดคอร์พอเสียวเสียว
ช่วยดูแลเอาบุญอุ่นกลมเกลียว
พูดแล้วเอี้ยวตัวขึ้นคอหาหมอกัน

เดินตรงไปข้างหน้าเลี้ยวขวาพี่
แวะซื้อหมี่ผัดไข่ให้กับฉัน
กินบนคอหมออยู่ไหนไม่สำคัญ
เดินให้มั่นอย่าเซ เฮ้!เดี๋ยวตี

เดินดีเซ้!เซถลาขาถลำ
กินหมี่คำสำลักกระอักหมี่
หล่นราดหัวรั่วรดหมดพอดี
กัดหูทีพี่บ้าตาไม่ดู!

ถึงห้องหมอรอบแป๊บแว๊บหมอถึง
ไฉนดึงขาพี่จั่นฉันหดหู่
หลายคนงัดจัดลากมากกูรู
"คนไข้อยู่ญาติกลับนะอย่าวุ่นวาย"

ว้า!หมอไล่หนูกลับจับพี่ฉัน
กลับแล้วกันหมอดีพี่คงหาย
ที่นอนดีเอานะคงสบาย
ลาพี่ชายไปล่ะมะแปร์ลา

Msp.






หัวข้อ: Re: กลุ้ม
เริ่มหัวข้อโดย: โซ...เซอะเซอ ที่ 20 มกราคม, 2569, 06:26:59 PM

…ช่วงนี้แต่งกลอนไม่ค่อยออก
เอาเพลงมาฝากละกันครับ

ฟัง “กุ้มใจ“ แบบไม่มีลอลิง
เผื่อจะหาย“กลุ้มครับ

-iS1QcV0I7E

 :12:

โซ


หัวข้อ: Re: กลุ้ม
เริ่มหัวข้อโดย: จั่นเจา ที่ 21 มกราคม, 2569, 09:40:53 AM


หมอคงเซ็งเหน่งน้อยพบบ่อยจัด
มอบคิวลัดเก็บกักเพื่อรักษา
คำโค้ดลับ "กลับบ้าน" น่ะกานดา
หมายความว่า..หมอให้..หิ้วไปเลย

เจ้าหน้าที่ปรี่แทรกจับแบกหาม
หอบคนงามถือขาหน้าตาเฉย
อุ้มขึ้นรถกฎทำแก่จำเลย
ปลายทางเผย.ณ.สถาน..มุ่งบ้านแดง

ที่อบอุ่นคุ้นคราอยู่อาศัย
ห้องเก่าไง..วิมานวาด..เคยผลาดแผลง
วีรกรรมทำฤทธิ์ผิดสำแดง
ตะโกนแข่งเพ้อเศร้าและเหงาซึม

ถามกับหมอขอทายหายหรือไม่?
หมอตอบไป..อาจห่างบ้าง..หากครางหงึม
แต่ถ้าเพ้อละเมอซ้ำแบบงำงึม
แดจังกึม..รั่วหลีกคงอีกนาน

แม่งามงอนนอนพักเพื่อรักษา
หากหายบ้า..บุ๊ปปั๊บ..ค่อยกลับฐาน
ขอจงรู้อยู่กะหมอ..อย่าก่อการ
ดื้อรำคาญ...นอกรีต..โดนฉีดยา


Jannjao


หัวข้อ: Re: กลุ้ม
เริ่มหัวข้อโดย: Msp. ที่ 22 มกราคม, 2569, 05:38:56 PM

…ช่วงนี้แต่งกลอนไม่ค่อยออก
เอาเพลงมาฝากละกันครับ

ฟัง “กุ้มใจ“ แบบไม่มีลอลิง
เผื่อจะหาย“กลุ้มครับ

-iS1QcV0I7E

 :12:

โซ


กุ้มใจไม่มี ล.ลิง แต่จริงๆนะอยากกุมใจ

ขนาดเขียนไม่ออกนะคะ..แหง่มๆๆ  วางกระทู้เหมือนวางกับระเบิด
 :28:


หัวข้อ: Re: กลุ้ม
เริ่มหัวข้อโดย: Msp. ที่ 22 มกราคม, 2569, 05:57:33 PM
แม่งามงอนนอนพักเพื่อรักษา
หากหายบ้า..ปุ๊ปปั๊บ..ค่อยกลับฐาน
ขอจงรู้อยู่กะหมอ..อย่าก่อการ
ดื้อรำคาญ...นอกรีต..โดนฉีดยา


Jannjao




ดูระริกระรี้ชี้ชมห้อง
สุดช่ำชองห้องหับรับรักษา
นั่นห้องพี่นี่ห้องน้องคล้องแขนพา
ก้าวนำหน้าเชื้อเชิญจูงเดินไป

คอยบอกกฎความเนี้ยบระเบียบจัด
มาดสันทัดแนะนําทําสิ่งไหน
อยู่มาก่อนถามพี่มีอะไร
จะปลอดภัยตามพี่ดีแน่นอน

มองพี่จั่นฉันเคลิ้มตาเยิ้มหนัก
จะหลงรักรุ่นพี่นี้เกินถอน
ช่างเทคแคร์อบอุ่นกรุ่นอาวรณ์
ดั่งพระเอกละครตอนหนอนกิน

พี่เดินตรง..ตรงด้วยฮ้วย!น่ารัก
ชี้โชว์หนักเสื้อกาวน์นี่เจ้าถิ่น
พี่พาเหินเดินฟ้าถลาบิน
น้องได้ยินบินด้วยอวยพี่ชาย

พี่ลื่นล้ม..ล้มตามพี่ขำน้อง
พี่นอนมองแมงสาบกราบไฟฉาย
ทำตามพี่สิจ๊ะจะสบาย
ทำตามคล้ายเงาพี่ดีจังเลย

พี่กินเตี๋ยวหัวเราะเยาะน้องเล่น
สำลักเส้น..ออกนาสิกไหลยิกเหวย
ปลื้มแค่ไหนไม่สู้อยู่ดอกเอย
ทำมิได้ดอกเว้ย!..เฮ้ย!เวรกรรม

Msp.



หัวข้อ: Re: กลุ้ม
เริ่มหัวข้อโดย: จั่นเจา ที่ 23 มกราคม, 2569, 08:34:23 AM


พูดละเมอเพ้อพล่านอาการหนัก
"แปรน้องรัก"แย่ไวไถลถลำ
มโนมั่วจั่วลมผสมนำ
เติมแต่งคำสตอรี่ไร้ที่มา

สุดแต่แม่แถไถว่าไปทั่ว
จับแพะมั่วแกะกิ้งกืออย่าถือสา
โรคประชุมรุมเร้ากว่าเก่านา
คงปีหน้า..หากมิหาย..อาจกลายเกิน

ขอร้องหนอหมอจ๋ารีบมาช่วย
อาการป่วยจิตปลิวใช่ผิวเผิน
ถึงเบื่ออยู่ดูบ้างอย่าหมางเมิน
ถ้าหนักเกิน..ไฟฟ้ากระตุ้น..กันวุ่นวาย


จับช๊อตไฟฟ้ารักษาเลยครับหมอ

Jannjao


หัวข้อ: Re: กลุ้ม
เริ่มหัวข้อโดย: Msp. ที่ 24 มกราคม, 2569, 01:43:07 PM
อุ๊ย!

ขนสะดุ้งพุงไหวคล้ายลูกคลื่น
มิอยากตื่นฟื้นไข้กลัวใจหาย
มีคุณพี่ห่วงใยไม่เสื่อมคลาย
อยู่สบายในนี้มีพี่ดูแล

สั่งหมอได้ไฟช๊อตกอดพี่แน่น
สุดแรงแขนหมื่นโวลต์คนจอมแถ
อยู่นิ่งไว้นะจ๊ะอย่างอแง
ให้นอนแผ่ตายคู่หนูก็ยอม

Msp.

555 อาการหนักจนหมอใช้ไฟช็อตตัวเองแทนแล้วค่ะ


หัวข้อ: Re: กลุ้ม
เริ่มหัวข้อโดย: จั่นเจา ที่ 25 มกราคม, 2569, 08:33:00 AM



ไฟกระแสแน่นักเพื่อรักษา
พูดเหมือนว่าถูกเอาใส่เบ้าหลอม
มันจิ๊ดจิ๊ดสะกิดเล็บเจ็บปลอมปลอม
จงเตรียมพร้อมปวดแสบสักแป๊บเดียว

ปล่อยมือรุมกุมพี่เถิดศรีน้อง?
เลิกปากร้องโวยวายเหมือนตายเดี่ยว
ทำตรองตรึกยึกยักช้านักเชียว
เอ้าแสงเขียว ! เครื่องพร้อม..ยอมจำนน

เอ้า! ยังดิ้นปลิ้นเปลือกแกะเชือกล่าม
พยายาม..อีกครา..ปากด่าบ่น
ถีบกระจายรายเรียงโต๊ะเตียงตน
กระเสือกกระสน..จะหนี..หาที่ไป

แม่คุณหนอ...ก่อกรรมเลยลำบาก
หมอจับลากขึ้นเขียงเปลี่ยนเตียงใหม่
ล๊อคอีกครั้งสั่งงานจัดการไว
กระแสไฟ..กระตุ้นปั๊บ..จึงหลับลง


สงบได้ การรักษาได้ผลดี 55

Jannjao


หัวข้อ: Re: กลุ้ม
เริ่มหัวข้อโดย: Msp. ที่ 25 มกราคม, 2569, 10:25:27 PM
หลับสบายตายละมั้งยังไม่ฟื้น
ฝันทั้งคืนแขนขาเดี้ยงร้องเสียงหลง
ลืมตาขึ้นชื่นทรวงดวงอนงค์
เหล่าเอกองค์เทวามารอบเตียง

พิศพักตร์เคลิ้มละไมใจละม่อม
ฉันจึงยอมเพี้ยนต่อขอขึ้นเขียง
หมอล้อหล่อล่ำแท้แพ้สำเนียง
ซุกหน้าเอียงหมอจ๋ารักษาที

ไปไปไป๊บางคนงานล้นหนัก
ไปนอนพักอยู่บ้านนั้นเถอะพี่
ขอบพระคุณส่งหมอแหมหล่อดี
ปล่อยฉันตายตรงนี้พี่ไปเลย


ไปไป๊..555

Msp.





หัวข้อ: Re: กลุ้ม
เริ่มหัวข้อโดย: จั่นเจา ที่ 26 มกราคม, 2569, 07:36:56 AM


"กรรม"โผล่ผลุบปุ๊บปั๊บตกกับ"หมอ"
ดันรูปหล่อ..ตรงเค้า..งานเข้าเฉย
สายตาปิ๊งยิ่งนัก.."แปร์"..รักเลย
เกาะกุมเกย..หมอแน่น..ดั่งแฟนกัน

จะนั่งนอนวอนเว้า"แปร์"เข้าใกล้
เดินปรี่ไป..ทวงสิทธิ์..ตามคิดมั่น
"หมอ"วิ่งหนี.."แปร์"โถม..รุกโรมรัน
ชายในฝัน..กาวน์ขาว..เหน็บหนาวทรวง

ยืนระยะประชิดตรงติดแนบ
"หมอ"ซ่อนแอบ..หลบเห็น..หนีเป็นช่วง
ต้องระกำลำบากเคราะห์ฝากดวง
"หมอ"ตกบ่วง..พิศวาส..อนาถใจ


สงสารหมอ

Jannjao


หัวข้อ: Re: กลุ้ม
เริ่มหัวข้อโดย: Msp. ที่ 26 มกราคม, 2569, 04:36:03 PM
เรื่องของหมอกับแปร์แหมใครส่อง
มาทำร้องจุ๊จ๊ะว่าหาความให้
คอยสอดแนมทำแลแหย่เข้าไป
อิจฉาหมอหรือไงไม่ทำงาน

มานั่งเฝ้าแอบดู่คู่สวีท
เดี๋ยวแม่ดีดลูกตาอย่าจุ้นจ้าน
ใครโชคร้ายไม่มีนี่โรงบาล
รวมสถานหมอหล่อป่วยต่อเลย

หมอรุมรักผลักส่งตรงหมอหนุ่ม
หลากเข้ารุมกอดจับแกล้งหลับเฉย
คนหนึ่งจับลากล้มแทบก้มเงย
เพลียจริงเอยสลบซบแล้วนะ :0920:


แหมจะเข้าด้อมป่ะล่ะ


Msp.

เฮ้อ!กลุ้ม 555  กลุ้มกลอนตัวเอง











หัวข้อ: Re: กลุ้ม
เริ่มหัวข้อโดย: จั่นเจา ที่ 27 มกราคม, 2569, 08:25:19 AM


"หมอ"คงบอกหลอกหลอนสมกลอน"กลุ้ม"
"แปร"ล้อมรุมราวีไม่ยี่หระ
คนปวดจิตคิดท้อคือหมอนะ
บวชเป็นพระดีกว่าไหม? หายไปเลย !

ทั้งกอดรัดฟัดเหวี่ยงข้างเคียงคู่
ดูดู๊ดูบางคราเกาะขาเฉย
เป็นลูกลิงวิ่งวุ่นแบบคุ้นเคย
โอ้อกเอ๋ยหมอเจ็บหนาวเหน็บใจ

หมอเซ็นต์สั่งหนังสือลงแบบส่งด่วน
"แปร"ก่อกวน..บ้างหนอยังพอไหว
นี่เหิมเกริมเสริมขั้นเลื่อนชั้นไป
ปรับเปลี่ยนใหม่..อยู่ห้องเขียว..ขังเดี่ยวเลย


วุ่นวายดีนัก ทีนี้อยู่คนเดียวแระ

Jannjao


หัวข้อ: Re: กลุ้ม
เริ่มหัวข้อโดย: Msp. ที่ 28 มกราคม, 2569, 05:16:18 AM
นอนสบายห้องเขียวเฟี้ยวเป็นบ้า
นั่งลอยหน้าตาใสสบายเฉย
สงบใจอิแม่แน่กว่าเคย
แม่ทรามเชยกระหยิ่มยิ้มพอใจ

โอนความคิดวายวุ่นให้คุณหมอ
ปล่อยลอยคอคนนอกตะคอกใส่
บ่นบูดเบี้ยวหน้าบึ้งตะบึงไกล
บ่นอะไรไม่รู้ดูกลุ้มจัง

หลับสบายคลายกังวลแล้วคนสวย
ทุกอย่างช่วยกลุ้มไหลไปสู่ฝั่ง
คนมองเราเขากลุ้มแทนแผนเราปัง
สม!ถูกขังข้างนอก..ช็อคเลยซี



Msp.


กลุ้มไหมล่ะ  ขังไว้ข้างนอกนั้นแหละ
แต่ละคน น่ายู่ชะมัด 555


หัวข้อ: Re: กลุ้ม
เริ่มหัวข้อโดย: จั่นเจา ที่ 28 มกราคม, 2569, 07:38:21 AM
  

กลับพันผูกถูกต้องอยู่ห้องเขียว
แบบขังเดี่ยวกรงหนูกักอยู่นี่
ความคิดเฉียบเงียบสงบเรื่องจบดี
อยู่สักปีซึมซับไล่จับเงา

"หมอ"แฮ๊ปปี้ดี้ด้าใบหน้ายิ้ม
นอนเต็มอิ่มทานอร่อยไม่หงอยเหงา
เจ้าหน้าที่ปรีเปรมเกษมมิเบา
ยาซึมเศร้าพึ่งพิงโยนทิ้งไป

ต่างสบายสยายปีกทุกข์หลีกหนี
นอก-ในนี้..สุขอุราแววตาใส
ประชามติเอกฉันท์เรื่องนั้นไง
ต่ออายุให้..ขังน้อง...อีกสองปี


สบายทั้งผู้อยู่ข้างนอกและผู้อาศัยข้างใน
อยู่ต่อไปยาวยาวเลยจ้า

Jannjao


หัวข้อ: Re: กลุ้ม
เริ่มหัวข้อโดย: Msp. ที่ 29 มกราคม, 2569, 05:37:13 AM
แน่ใจรึพี่จ๋าอย่าสรุป
พองหนอยุบผลุบไวคล้ายเป็นผี
เดี๋ยววุ่นวายร้ายต้นค้นหาดี
ข้างนอกนี้สิวุ่นจุ้นเรื่อยไป

สงบจริงไฉนมากไล่ต้อน
หลากยอกย้อนเหวกโหวกโรคคนไข้
เดี๋ยวกรี๊ดกร๊าดว้ายวี้ดฉีดยาใคร
เปลี่ยนร่างทรงองค์ใหญ่ไล่กันมัน

เป็นคนไข้แสนดีที่สงบ
มิทันครบรอบเดือนเลื่อนผ่อนผัน
หมอมาไล่กลับบ้านอยู่นานวัน
แต่ตัวฉันไม่กลับหลับต่อเลย

Msp.

คุณหมอขาห้องเขียวสองชอบมาส่องหนู หนูกลัว...
คนอะไรไม่รู้เดินถือตะหลิวผัดอากาศทั้งวัน

555



หัวข้อ: Re: กลุ้ม
เริ่มหัวข้อโดย: จั่นเจา ที่ 29 มกราคม, 2569, 08:20:13 AM


เรื่องสงบจบดีเพราะสีเขียว
ชอบนักเชียวชูเชิดตามเปิดเผย
ถูกโฉลกบุญหนุนอยู่คุ้นเคย
เยี่ยมจริงเอย..บรรยากาศ..เกินคาดเดา

ข้างในห้องร้องเพลงวังเวงฉ่ำ
ครางฮือคำเอื้อนสร้อยท่วงหงอยเศร้า
ดูเหมือนทุกข์..สุขนะนั่น..ธีมฝันเอา
ละเมอเข้า..โอเปร่า..แบบบ้าจริง

เสียงสูงโย่งโกร่งศอลั่นคอหอย
แล้วลงดอยต่ำโทนเหมือนโดนสิง
อีกประเดี๊ยวเลี้ยวโน๊ตดั่งโกรธอิง
ร้องเดินวิ่งแนวร๊อคตะคอกเอา

มลภาวะส่อเลี่ยงเสียงนรก
"หมอ"วิตก..สุขตั้งนาน..กลับงานเข้า
คือคนแรกและคนเดียว..เฟี้ยวจริงเรา
นักร้องเก่า...ตัวแม่..ค่ายแปรปรวน


หมอกลุ้มอีก แม่เอ๊ย วันวันพันกว่าเรื่อง

Jannjao


หัวข้อ: Re: กลุ้ม
เริ่มหัวข้อโดย: Msp. ที่ 30 มกราคม, 2569, 05:51:32 AM
เสียงฮึมฮำพรำพรึมตรึมข้างห้อง
เสียงมันก้องจังหวะเลยกะสวน
ตะหลิวตบประตูดูเรรวน
จังหวะม่วนห้องข้างนั่งแอบฟัง

ยินหมอบ่นรำคาญเสียงจั่นร้อง
ป่วนหน้าห้องแหกปากอยากถูกขัง
นักร้องนำทั่วลานงานเพลงดัง
พ่อร้องจังลืมตัวรัวตีลม

ตาทำมองแต่เราเฝ้าเคาะหม้อ
สุนทรียะเสนาะดูเหมาะสม
เธอเคาะฝาเราครึ้มใจได้อารมณ์
จึงระงมเสียงสวรรค์บันดาลเพลง

พ่ออินดี้ตีมั่วรัวสนั่น
ปากก็ลั่นคอโก่งร้องโฉงเฉง
ตะโกนคุมจังหวะคละนักเลง
ตะบึงเสียงตะเบงเร่งกลองรัว

เตะข้างฝาหนึ่งครั้งฟังตรูพี่!
เสียงดนตรีไม่เข้า เอ้า!ปวดหัว
เคาะให้ตรงคีย์วะกะให้ชัวร์
ตีมั่วซั่วบอกตีกลองนักร้องเซ็ง!

Msp.

นั่น! ถึงว่าป้วนเปี้ยนไม่กลับบ้าน
อาการออก 555 ตีให้ตรงคีย์เซ่!

ไปเปลี่ยนใหม่ได้แล้วตะหลิว!




หัวข้อ: Re: กลุ้ม
เริ่มหัวข้อโดย: จั่นเจา ที่ 30 มกราคม, 2569, 08:16:40 AM



มั่วปั่นปลุก..ทุกเวลาจะพาหลง
คนอยู่กรงคือเธอพร่ำเพ้อเก่ง
ถูกเก็บกักขังเดี่ยวห้องเขียวเอง
ไยเขย่งเขยื้อนขยับกล่าวกลับคำ

ณ.แห่งนี้สีเขียวห้องเดียวจ้า
เติมแต่งหา..เท็จใส่ไถลถลำ
จินตนาการซ่าเซ่อละเมอนำ
จิตปรักปรำภาพหลอนหลอกซ้อนลวง

อาการแถแย่แล้วออกแนวเพ้อ
จริงนะเออ..ดูไปชักใหญ่หลวง
มโนนั่นนู่นเนื่องล้วนเรื่องลวง
พี่เป็นห่วง..ยิ่งนัก..มันหนักลง !

หากบางตอนหลอนไป..เห็นไดโนเสาร์
ตกใจเข้า..นวลศรี..วิ่งหนีส่ง
ชนฝาห้อง..น้องเอ๊ย..หัวเกยกรง
ภาระคง..ไม่พ้นหนอหมอพยาบาล

ปรึกษาต่อ..หมอจ๋า..ฉีดยาเถิด
ฤทธิ์บังเกิดผ่อนคลายสบายผ่าน
หากหยัดยืนขืนอยู่ต่อสูันาน
เชือกผูกสานมัดย้ำจนจำนน

พันธนาการล่ามเรียงบนเตียงหลัก
หากดีนักเกือบหายจึงคลายร่น
หากยังแย่หยิบยกแต่วกวน
หมอ..อย่าสนผูกล่อมัดต่อเลย

พี่หวังไกลให้ศรีหายดีขึ้น
ใช่ทำมึน..แกล้งเข้านะเจ้าเอ๋ย
ทุกวิธีดีดักเพราะรักเอย
แม่นวลเชย..หายได้แล้ว..พ้นแนวตรอม



เป็นกำลังใจให้หายวันหายคืนนะ

Jannjao


หัวข้อ: Re: กลุ้ม
เริ่มหัวข้อโดย: Msp. ที่ 31 มกราคม, 2569, 09:06:24 AM
ปวดแกนหูชั้นในไหวระริก
ปากยิกยิกจิกความทำฉันผอม
คงอดนมแต่น้อยพลอยปากมอม
อวดฟันปลอมขยันบ่นจนฉันเพลีย

ฉันล่ะหน่ายส่ายหน้าระอาพี่
บ้าทั้งปีพี่ชายใจละเหี่ย
เฒ่าชราลืมไวเพราะไร้เมีย
งงไม่เคลียร์หลงผิดคิดเรื่อยไป

หมอก็ไม่..ใครวะมาเทียวส่อง
ตีตราน้อง..คนนี้นั้นจนหมั่นไส้
คอยจับยามสามตาระอาใจ
คนอะไรไม่รู้ตัวหัวจะพัง

ส่งรักษานานปีไม่มีหาย
ยอมบ้าตายดีกว่า..พาไปขัง
ยามากมายหมอให้ใส่ประดัง
ต้องมานั่งกินเองเซ็งพ่อคุณ

Msp.

คนเราก็คิดแถแต่คนอื่นเป็นโน่นนี่
ไม่หายหรอกพี่ถอดใจรักษา เป็นเองก็ได้ฟะ 555




หัวข้อ: Re: กลุ้ม
เริ่มหัวข้อโดย: จั่นเจา ที่ 02 กุมภาพันธ์, 2569, 07:59:28 AM


สรุปจบพบพลันเธอนั้น"บ้า"
คงผวา..หลุดรั่ว..จนหัวหมุน
นั่งเพ้อพร่ำคำพลาดคล้ายขาดทุน
แม่เนื้ออุ่น..เรื่องจบ..จึงทบทวน

กลอนกลัดกลุ้มอุ้มกระเตงบรรเลงสด
จิ้มแป้นกด..เร็วรี่..ฤาถี่ถ้วน
ข้อความคิดผิดหนออาจก่อกวน
ขอหมู่มวลผองมิตรอย่าติดใจ

อันละครกลอนแก้มิ..แพ้พ้น
เหลี่ยมคูคน..หาช่อง..ผุดผ่องใส
แล้วราญรุกบุกขยี้จ้วงตีไป
หักล้างใส่..เหมือนว่า"โต้วาที"

สุขบักโกรกโศกเศร้าบ้างเต้าเรื่อง
โปรดอย่าเคืองขุ่นข้องนะน้องพี่
จริงหรือเท็จเกร็ดฝากหลายหลากมี
ถ้อยวจี..สนุก..อ่านสุขใจ

กลอนตลกโปกฮาใบหน้ายิ้ม
อารมณ์อิ่ม..ก็เพราะ..หัวเราะได้
ที่ตัดจบ. ครบคุ้ม..หาย "กลุ้ม" แล้วไง
กระทู้ใหม่.."บ้า"..อย่าท้อ..ขึ้นรอเลย !


Jannjao


หัวข้อ: Re: กลุ้ม
เริ่มหัวข้อโดย: Msp. ที่ 03 กุมภาพันธ์, 2569, 10:45:15 PM

คนแค่กลุ้มสุมไฟให้เป็นบ้า
คอยก่นว่ากัดจิกหยิกตาเฉย
ถนัดคั้นบีบแซะแก่ทรามเชย
ชอบเยาะเย้ยไล่ฟัดกัดแต่เรา

จะให้เราเป็นโน่นนี่พี่ก็จัด
พอโดนฟัดกัดข่วนขวัญเขย่า
รึจะยอมผ่อนแพ้แปร์-จั่นเจา
มาสิเอาเมาหมัดฟัดเป็นกลอน

หลากนิยายหลายบทจรดเรื่อง
ต่อกันเนืองเรื่องราวยาวสลอน
ล้วนเติมแต่งผสานการละคร
หลายฉากตอนโม้แหลกแหกอกกัน

ต่างคิดแก้แหย่หยอกคอยหลอกล่อ
กลกลอนต่อแกล้งเล่นเป็นขยัน
เพียงสนุกเฮฮาคราฟาดฟัน
เสียงสนั่นลั่นรัวหัวร่อดัง

มีแง่งอนอ้อนหลอกเพียงหยอกพี่
แสร้งโกรธนี้ทำยวนป่วนหน้าหลัง
ว่างเมื่อไหร่ไฟเผาเอาบอร์ดพัง
หัวเราะครืนทุกครั้งดังเคยมา

พนมกรก้มกราบราบหน้าตัก
หากน้องจักล่วงล้ำคำภาษา
อันปีนเกลียวเฟี้ยวแก่นแสนระอา
โปรดเมตตาอภัยอย่าได้เคือง

ตามประสาบ้าบอก็น้อมรับ
ถูกโยนทับจับทุ่มกลุ้มจนเชื่อง
กระทู้ "บ้า" ฝังรากมากอยู่เนือง
กระทู้ "คลั่ง" เดินเครื่องเรื่องต้องปัง!


Msp.



หัวข้อ: Re: กลุ้ม
เริ่มหัวข้อโดย: ยูริน ที่ 05 กุมภาพันธ์, 2569, 10:35:04 PM
การละครกลอนเล่าเข้าบทบาท
หลากรสชาติอารมณ์บ่มความขลัง
คนอ่านสุขคนเขียนไปได้พลัง
จะนอนนั่งอ่านนิทานบทกานท์กลอน

อรรถรสเติมต่อละครสั้น
สนุกมันเฮฮาหน้าสลอน
อย่าหยุดเขียนหนุ่มสาวขอเว้าวอน
อ่านก่อนนอนขำกลิ้งยิ่งสุขใจ


ยูริน


สนุกค่า ถ้าไม่มีคู่ท่านกลุ้มเลย