|
หัวข้อ: ยามเช้า (กลอน โคลง ฉันท์) เริ่มหัวข้อโดย: share ที่ 21 มกราคม, 2569, 11:51:07 AM กลอนหก @ ยามเช้า เฝ้าดู สุรีย์รุ่ง แสงพุ่ง พ่างฟ้า หล้าไสว สิ่งสรรพ ขานขับ ประทับใจ ตระหนักใน พระคุณ ธ หนุนนำ โคลงสี่สุภาพ @ จึ่งข้าฯ ร่ำพร่ำร้อง...............ขับขาน ถวายกาพย์โคลงกลอนกานท์...แซ่ซ้อง แทนคุณ ธ อภิบาล..................ทุกเมื่อ พลาดผิดมิทรงจ้อง.................จับใช้โทษา อินทรวิเชียรฉันท์ ๑๑ @ ข้าฯ ตรอง ตระหนักซึ้ง จิต(ะ)จึง มุรับใช้ ผองผู้ ระทมไห้ ภย(ะ)พาล ลุรอดเทอญ พ่าง น. พื้น, มักใช้เข้าคู่กันเป็น พ่างพื้น เช่น พ่างพื้นพสุธา. ว. เพียง, เช่น เหมือน, แทบ, พาง หรือ ปาง ก็ว่า. ภย [พะยะ–] (แบบ) น. ความกลัว, ของที่น่ากลัว. (ป., ส.). |