|
หัวข้อ: กลางทะเลทุกข์ เริ่มหัวข้อโดย: พิมพ์ภัสสร ที่ 27 กุมภาพันธ์, 2569, 01:33:31 PM เธอว่ายวนอยู่ในกลางทะเลทุกข์
ดิ้นรนหาความสุขทุกแห่งหน คลำหาทางท่ามกลางความมืดมน ไม่ยินยลไม่ฟังถ้อยคำใคร เธอไม่รู้ความสุขอยู่ใกล้ยิ่งนัก แค่หยุดพักนิ่งในใจดวงใส แค่ตระหนักรับรู้ลมหายใจ ทั้งสุขทุกข์ล้วนอยู่ในใจของเธอ หัวข้อ: Re: กลางทะเลทุกข์ เริ่มหัวข้อโดย: พิกุลแก้ว ที่ 27 กุมภาพันธ์, 2569, 02:09:25 PM คลื่นลมเห่เล่ห์ลวง"ทะเลทุกข์"
คลื่นพายุร่ายรุกบุกเสมอ คลื่นอารมณ์ห่มจินต์ถวิลเธอ คลื่นพะเนอพะเน้าเคล้าอาวรณ์ เห็นเพียงคลื่นรื่นระลอกกระฉอกใส่ บนแผ่นน้ำทะเลใจไร้อักษร ไร้แผ่นผืนยืนหยัดซัดจากจร ไร้หนทางยอกย้อนร้อนหวนคืน ยามเผลอมองท้องฟ้าคราพิโรธ ดั่งกรุ่นโกรธตัวเราที่เฝ้าฝืน น้ำตาหลั่งรดเททะเลกลืน เสียงสะอื้นขื่นขมเพียงลมเล ตราบทิวาราตรีหนึ่งจึงค้นพบ ยามตาสบพื้นน้ำทำใจเขว แสงสะท้อนสว่างวาบประดังเด คือ"ความหวัง"หล่นเททะเลใจ หากไร้ลมไร้คลื่น....สะอื้นหา ย่อมไขว่คว้าทุกสิ่งเอามาได้ แม้นดวงดาวไกลโพ้นผ่องอำไพ ยังตกสู่"ทะเลใจ"ให้เชยชม. ทักทายค่ะ คุณ พิมพ์ภัสสร (https://stickershop.line-scdn.net/sticonshop/v1/sticon/5cab08f8040ab179f9292abe/iPhone/006.png?v=2) |