เว็บไซต์อารมณ์กลอน เว็บไซต์สำหรับผู้มีกลอนในหัวใจ..

บทกลอนไพเราะ => กลอนให้แง่คิด => ข้อความที่เริ่มโดย: อินทรี ที่ 01 กรกฎาคม, 2569, 07:31:54 PM



หัวข้อ: โบยบินถิ่นแหลมริ่ว
เริ่มหัวข้อโดย: อินทรี ที่ 01 กรกฎาคม, 2569, 07:31:54 PM
นกป่าปาล์ม
โบยบินถิ่นแหลมริ่ว
โฉบฉิวทิวป่าเขาพะโต๊ะ


ตอนที่๑ ชมอ่าวบางน้ำจืด

o ท่องสำรวจเส้นทางสร้างแลนด์บริดจ์
เริ่มต้นทิศชายเลฝั่งหลังสวน
กวัดกวีหวังท้องถิ่นคิดทบทวน
เขาเลสวนล้วนแผ่นดินสินบ้านเรา

o โกยทรัพยากรคลอนแคลนท้องถิ่น
น้ำตารินหากหมดสิ้นอย่างโขดเขลา
ล่วงกาลลูกหลานจักดูเบา
เมาพัฒนาสุกเผาผิดทาง

o เมกะโปรเจ็คล้านล้านบาทคาดการณ์ไว้
ท่าเรือใหญ่ถมทะเลไกลกว้างขวาง
หายนะระบบนิเวศเห็นรางราง
บางน้ำจืดจรดบ้านเรือนลำเนา

o โค้งสุดตาอ่าวงามบางน้ำจืด
หาดชมพืชเลชมปลาป่าชมเขา
ผืนสมุทรสะท้อนชีวิตเห็นเป็นเงา
โอบเอื้อเหล่าชาวบ้านเรือประมง

o พร่างพราวสวนมะพร้าวงามวิไล
เรือนรีสอร์ทผ่อนคลายใจตามประสงค์
ร้านอาหารคาเฟ่เก๋ยืนยง
ธุรกิจพอดำรงรอบอ่าวงาม

o ปักป้ายขายที่ก็มีเห็น
เซ็นเบอร์โทรโชว์ไว้ไถ่ถาม
เถาวัลย์ปกหญ้ารกอาราม
รอผู้ซื้อฟื้นเขตคามคืนชีวา

o สวนหินคือแก่งหินแนวชายฝั่ง
รังสรรค์งานพิถีพิถันมาเนิ่นช้า
หินซับซ้อนซ่อนซอนสัตว์นานา
ทั้งลูกปลาปูน้อยหอยนางรม

o โอ้นางรมอาบแดดลมธรรมชาติ
คลื่นทะเลซัดสะอาดช่วยเพาะบ่ม
อาหารบริสุทธิ์มนุษย์ชื่นชม
อาณานิเวศน่านิยมเปรมปรีดิ์

o อุบัติการณ์กำเนิดหาดดึกดำบรรพ์
ตะลึงงันซากฟอสซิลมัมมี่
แหล่งศึกษาวิทยาศาสตร์ธรณี
ที่กระบี่เรียกกันว่าสุสานหอย

o เหตุฟอสซิลสลับทับถมหนา
โพ้นอดีตคราบึงน้ำจืดเป็นน้ำกร่อย
น้ำเค็มบุกแคลเซียมคาร์บอเนตทิ้งร่องรอย
ตกตะกอนรวมเปลือกหอยเป็นพื้นศิลา

o บางน้ำจืดมิจืดจางห่างเสน่ห์
หาดทรายเท่ทิวพร้าวสูงสง่า
หาดแก่งหินเดินถอดเกือกบาดบาทา
หาดฟอสซิลยลศิลากาลนาน

o ข้ามสะพานผ่านคลองบางหยี
ปลุกหลายเรือนตามวิถีหมู่บ้าน
อาชีพสุจริตชนมิลนลาน
ทำประมงพื้นบ้านเกษตรกร

o ตัดทลายเมื่อลูกปาล์มสุกเริ่มร่วง
ห้วงห่วงหวงดูกังขึ้นพร้าวก่อน
ยางพาราเปิดกรีดหลังหน้าร้อน
ทุเรียนห้ามตัดอ่อนข้อสำคัญ

o เว้นว่างหาปลาเข้างานสวน
บนควนมิ่งไม้สถิตอยู่ทั้งนั้น
แหล่งประชุมกลุ่มพืชสารพัน
ณ แหลมริ่วแดนอัศจรรย์ดินสมบูรณ์

o "ริ่ว"ละม้าย"ลิ่ว"คำโคลงเก่า
เรื่องเล่านิราศนรินทร์มิสาบสูญ
พี่จากนางร่ำไห้ใจอาดูร
เถิดเกื้อกูลกล่าวโคลงตามครรลอง

o จากมามาลิ่วล้ำ     ลำบาง
บางยี่เรือราพลาง     พี่พร้อง
เรือแผงช่วยพานาง  เมียรม่าน มานา
บางบ่รับคำคล้อง      คร่าวน้ำตาคลอ

~~~__________________~~~