|
หัวข้อ: ห่มขวัญ เริ่มหัวข้อโดย: วินวิน ที่ 10 สิงหาคม, 2569, 11:48:00 PM ห่มขวัญ ต่อให้ใจเราชื่นด้วยตื่นอยู่ ยอดพธูถึงเวลาคราพักผ่อน จงหลับตาปิดใจรีบไปนอน ราตรีจรพอฟ้าสางพลางอ่อนแรง ทิ้งทุกอย่างกังวลที่หม่นหมอง เอาวางกองทิ้งไปด้วยใจแกร่ง ลบรอยขุ่นของโลกโศกแสดง หลากเรื่องแกล้งกวนใจให้คลายลง หนาวหรือไม่พี่ไกลเกินจะเดินถึง ห้วงคำนึงห่วงใยใฝ่ประสงค์ อยากห่มผ้าให้คลายหายพะวง แม้หนาวคงอุ่นได้ใต้แพรพรม ได้เวลาแล้วเจ้าเข้านอนเถิด จินต์เตลิดหนไหนใจขื่นขม ให้เจ้าทิ้งกลับมานิทรารมณ์ พี่ขอพรพระพรหมห่มขวัญนาง วิน หัวข้อ: Re: ห่มขวัญ เริ่มหัวข้อโดย: ก้านมะลิ ที่ 11 สิงหาคม, 2569, 12:59:39 AM ~ขอแบ่งพรพรหมห่มขวัญบ้าง~ (http://dl9.glitter-graphics.net/pub/2056/2056559hzs1zdzee2.gif) ต่อให้ตาอยากหลับกลับตื่นอยู่ ด้วยมิรู้นานเท่าใดใกล้ฟ้าสาง ทุกคราข่มฝืนนำธรรมนำทาง กลับเห็นร่างเขาคนนั้นที่ฉันรัก ใช้ร่มธรรมปกป้องคุ้มครองจิต ด้วยไม่อยากยึดติดและคิดหัก แต่กิเลศมัวหมองครองใจนัก คงหลงภักดิ์เพียงเขานั้นจนบั้นปลาย หนาวเหลือเกินหัวใจข้างในนี้ แม้จะมีผ้าห่มผืนกี่หมื่นหลาย คงมิพอห่มให้ไอหนาวคลาย ตราบวันตายความปรีดาหาไม่มี ขอแบ่งพรพระพรหมห่มขวัญบ้าง ฉันเดินย่าง...พร้อมล้มไป...ในทุกที่ ปรารถนาของใจใครคนนี้ คงฝันดีได้พักผ่อนแค่ตอนตาย (http://dl9.glitter-graphics.net/pub/2056/2056559hzs1zdzee2.gif) หัวข้อ: Re: ห่มขวัญ เริ่มหัวข้อโดย: วินวิน ที่ 11 สิงหาคม, 2569, 11:08:06 AM ถ้ารักแล้วมันเจ็บให้เก็บทิ้ง ใจไม่นิ่งสงบให้จบสาย ความสัมพันธ์มันเหี่ยวทำเดียวดาย จงวางคลายปล่อยมันอย่าผันมา ตกภวังค์กิเลสเหตุเศร้าหมอง จำประคองหัวใจไปเถิดหนา อันผู้ใดทำเพลียเสียน้ำตา ก็จงอย่าเก็บฝันมันไม่ดี รักตัวเองก่อนสาวแม้ร้าวเหลือ หากเจ้าเชื่อจงจำฟังคำพี่ แม้นไม่รักตัวเราเศร้าเหลือที ในคืนนี้อย่างี่เง่ารีบเข้านอน พี่วินเตือนเพราะห่วงครับ 555 |