เว็บไซต์อารมณ์กลอน เว็บไซต์สำหรับผู้มีกลอนในหัวใจ..

บทกลอนไพเราะ => กลอนรัก => ข้อความที่เริ่มโดย: โซ...เซอะเซอ ที่ 25 สิงหาคม, 2569, 12:32:09 AM



หัวข้อ: ...ชวนชมจันทร์ ปันความหวาน...
เริ่มหัวข้อโดย: โซ...เซอะเซอ ที่ 25 สิงหาคม, 2569, 12:32:09 AM


...ชวนชมจันทร์ ปันความหวาน...



kHO-RqqdHOc

อยากบอกรักใครสักคนกังวลอยู่
เธอสิงสู่ที่แห่งไหนในโลกกว้าง (โซ...เซอะเซอ)
ความรักก็คงเหมือนคืนเดือนจาง
เฝ้าฝันอย่างคนผู้มิรู้พอ

ดึกมากแล้วรวยรินกลิ่นเกสร
กลิ่นจำปีหอมอ่อนแล้วจรหนอ (กัลมลี*)
เคล้ากลิ่นแก้มแซมลมประสมคลอ
ลึกซึมแทรกทรวงละออนั่งรอเธอ

xlgo2Ckv1DA

หว่างทอดมองแสงจันทร์หวั่นวิตก-
คำสัญญาเพียงโกหกพกลมเก้อ (โซ...เซอะเซอ)
"รักที่หนึ่ง" เคยย้ำถ้อยคำเพ้อ
ยังหาเจอหรือไม่ในใจนั้น

ยามค่ำคืนเธอยังมองท้องฟ้าไหม?
ฉันร้องไห้อยู่คนเดียวอย่างเปลี่ยวขวัญ (กัลมลี*)
หากฟากฟ้าที่เธอมองส่องถึงกัน
เธอคงเห็นว่าฉันกลั้นน้ำตา

ABfpPZyi5zQ

อยากจะเอื้ออกอุ่นให้หนุนแนบ
ลบบาดแผลเจ็บแปลบเปลื้องขมปร่า (โซ...เซอะเซอ)
และอยากขอเอื้อตักให้สักครา
ด้วยห่วงหาทั้งยังคงหวังดี

ฉันเจ็บร้าวมามากขอรักบ้าง
แม้รุ่งรางรักจะร้างห่างวิถี (กัลมลี*)
จักขอเป็นรักสุดท้ายที่เธอมี
จวบชีวีด่าวดิ้นสิ้นสุดปราณ

acNRx0mY2ME

จักขอเป็นทุกอย่างท่ามกลางรัก
เป็นเสาหลักปักลงมั่นคงฐาน  (โซ...เซอะเซอ)
หากเข็มทิศแห่งรักหักก่อนกาล
จักเผยด้านห่วงหาก่อนอาลัย

หัวใจนี้เกิดมาน่าสงสาร
เหมือนขอทานคนหัวเราะยิ้มเยาะให้ (กัลมลี*)
เมินปล่อยเขายิ้มเยาะหัวเราะไป
ต่อแต่นี้ทุกสิ่งไซร้ไม่เหมือนเดิม

qsrRs-lcCyY

เธอมีฉันเคียงกายคลายเหงาเปลี่ยว
สองก้อยเรียวเกี่ยวไว้รักใหม่เริ่ม (โซ...เซอะเซอ)
หนาวน้ำค้างหยาดฟ้าหล่นมาเติม
นี่ฉันเคลิ้มฝันหรือคือความจริง

หวังใยป่านสัมพันธ์ฟั่นแน่นเหนียว
หากคลายเกลียวก็คงคล้ายตายทุกสิ่ง (กัลมลี*)
เชือนแชถามคร้ามครั่นหวั่นประวิง
เกรงรักวิ่งพลัดเพริดเตลิดไกล

dRmMHkzOlfo

ขอเธอมองลึกล่วงผ่านดวงตา
หากความหมายนั้นหนาสื่อว่าใช่ (โซ...เซอะเซอ)
มิรู้ภาพที่เห็นคิดเช่นใด
ให้เวลาตอบหัวใจยามใกล้กัน

เธอซมซานเพราะดวงจิตแพ้คิดถึง
คนที่ซึ้งคนที่ใช่แค่คล้ายฉัน (กัลมลี*)
อดีตย่อมหล่อหลอมปัจจุบัน
สอดผสานความผูกพันในวันนี้

oPBOcUH05QY

มิคิดเปรียบเทียบเธอกับผู้ใด
เพียงเพราะเธอทำหัวใจฉันเต้นถี่ (โซ...เซอะเซอ)
ขอส่งมอบความจริงใจทั้งหมดมี
แล้วรอเธออยู่ที่...ประตูใจ (โซ...เซอะเซอ)


Qtpf2g3UeDY

...จบบริบูรณ์...


...ขออนุญาต จบ นะครับ
เพราะความยาวกลอนกำลังพอดี
ไม่เยิ่นเย้อ จนเฝือเกินไป...
(ที่จริงคือเริ่มหมดมุก...หึหึ)

อีกทั้งจบเนื้อหาได้อย่างลงตัว
(จบแบบมีเครื่องหมายคำถาม?
ให้ผู้อ่านจินตนาการเอาเอง)

...ขอขอบคุณน้องกัลมลี* เป็นอย่างยิ่ง
 ที่ให้เกียรติมาร่วมเล่นต่อกลอนด้วย
ทำให้ได้กระทู้กลอนสละสลวยเก็บไว้ย้อนอ่าน
นับเป็นหนึ่งกระทู้ในดวงใจเลยครับ

ไว้หามุกใหม่ๆได้แล้วมาเล่นกันอีกนะครับ...

...ขอคารวะ...

Soul Searcher
Inspired to write 24/8/2026





หัวข้อ: Re: ...ชวนชมจันทร์ ปันความหวาน...
เริ่มหัวข้อโดย: กานท์มาลี ที่ 25 สิงหาคม, 2569, 01:52:57 AM

ชวนชมจันทร์ปันความหวานหวามจิต
ถ้อยคำมิตรงามแท้กว่าแขไข
สลักซึ้งตรึงทรวงจากห้วงใจ
อ่านวรรคไหนก็ชอบ-ชม อมยิ้มตาม

ก้านมะลิ
 :smiley43:
ว่าแต่ว่า กัลมลี* ใครอ่ะ ดูน่ารักนะคะ
ลุงนอนดึกอ่ะ ระวังไม่สบายนะคะ

ปล. วันนี้ไม่สบาย หมดแรงเถียงกับผีป่า ไปละ