|
หัวข้อ: @ ความเศร้าใต้เงาฝน @ เริ่มหัวข้อโดย: กระต่ายเทา ที่ 31 สิงหาคม, 2569, 09:05:20 PM ...ความเศร้าใต้เงาฝน...
พิรุณพร่างพรายละอองชวนหมองหม่น ตะวันพ้นขอบฟ้าอำลาแสง ฤทัยคนพลาดหวังยังอ่อนแรง ฝืนสำแดงว่าแข็งกล้ายืนท้าทาย อนาจนักรักเอยเคยครองจิต ไม่เคยคิดเปลี่ยนผันสัญญาหมาย จะเคียงคู่อยู่กันจนวันตาย แต่สุดท้ายต้องจบพบน้ำตา ผิดที่ฉันผิดที่ใครไม่อาจรู้ เกินจะกู้รักคืนฝืนใฝ่หา ต่างจิตใจต่างไปต่างวิญญา ไม่นำพาสัญญาใจที่ให้กัน ความผูกพันในใจไม่เลือนลบ มิอาจกลบด้วยกาลที่ผ่านผัน ยามคำนึงหวนหายังจาบัลย์ แม้ยามฝันยังเศร้าเคล้าน้ำตา คงเป็นเพราะรักเราไม่เท่ากัน มีเพียงฉันยังคงพะวงหา ใต้เงาฝนปนเปื้อนเกลื่อนน้ำตา นานจนกว่าใจพร้อมยอมลืมเธอ กระต่ายเทา หัวข้อ: Re: @ ความเศร้าใต้เงาฝน @ เริ่มหัวข้อโดย: masapaer ที่ 31 สิงหาคม, 2569, 09:40:40 PM ต่างมีแนวความคิดไร้ผิดถูก ต่างก็ปลูกอารมณ์บ่มเสมอ ปล่อยให้ความห่างเหินเมินจนเบลอ จนไผลเผลอกับอีกฝ่ายใจรวนเร ต่างก็ล้าต่อกันสัมพันธ์ห่าง ระยะทางก้าวผ่านพลันหักเห หมดความหลงคราวหนึ่งพึงอยากเท เริ่มใจเขวคิดต่างก็ห่างลา masapaer หัวข้อ: Re: @ ความเศร้าใต้เงาฝน @ เริ่มหัวข้อโดย: พิกุลแก้ว ที่ 31 สิงหาคม, 2569, 09:47:02 PM (https://stickershop.line-scdn.net/stickershop/v1/sticker/745321087/iPhone/[email protected]?v=5)
แสงนภาสะท้อน...เคล้าก้อนเมฆ สายลมพัดโหวกเหวกแว่วโหยหา ก่อนหยาดน้ำพร่างพรมพสุธา ตกจากฟ้ารินร่ำฉ่ำชื้นทรวง เสียงสายฝนหล่นเหยาะกระเทาะหิน กลับได้ยินเป็นเสียงเธอในบางช่วง ไร้สาเหตุความคิดถึงมาล่อลวง ความเจ็บปวดยังหนักหน่วงแม้นยาวนาน ฝนเริ่มซาเหลือเพียงกลิ่นอายเหงา ฝนยังตกในใจเรามิก้าวผ่าน ข้างนอกเริ่มทอแสงฟ้า..ส่องตระการ สร้างตำนานฟ้าหลังฝนอย่างเดียวดาย. หัวข้อ: Re: @ ความเศร้าใต้เงาฝน @ เริ่มหัวข้อโดย: จั่นเจา ที่ 01 กันยายน, 2569, 08:31:50 AM กระจกอาบคราบฝนหลากบนตึก ฟ้าร้าวลึกดังไกลจนใจหาย มองแสงแล่บแว่บข้างอย่างเดียวดาย น้ำตาชายรินหลั่งความหลังลอย เรื่องเก่าก่อนย้อนเวลา ณ.ครานั้น เธอเคียงฉันร่วมก่อไม่ท้อถอย อดทนสู้อยู่ข้างบนทางคอย สวรรค์น้อย..เปี่ยมรัก. ทอถักรัง เก็บเงินกอบตอบแทนแสนเหน็ดเหนื่อย อดทนเรื่อย..เปลี่ยนปรับมิกลับหลัง ดีหรือโศกโลกนี้มิจีรัง ชะตาพลั้งพลาดผลด้วยคนลวง เธอตกเล่ห์เพทุบายชายคนนั้น สดสีสันล่อหลงหลุดลงบ่วง เรื่องอื้อฉาวคาวศรีโลกีย์พ่วง น้ำตาร่วงตามพบประสพมา จิตต่ำตกอกสุมไฟรุมเศร้า ภาพเก่าเก่ารักเราย้อนเข้าหา จ่อมเจ่าจุกทุกข์เหตุเวทนา เจียนจมบ้าเพ้อคลั่งอย่างชังชิง สติฟื้นคืนกลับก่อนอับเฉา หมู่เพื่อนเก่าเกื้อหนุนการุณยิ่ง ปลุกปลอบทึ้งดึงตามสู่ความจริง ว่า..ผู้หญิง..มิร้ายร่น..ทุกคนไป มองชีวิตคิดกลางหาทางสุข สิ่งเป็นทุกข์..พักอิง..ละทิ้งได้ โลกสวยสดงดงามอร่ามวิไล ฟากฟ้าไกล..สว่างบน..คราฝนเลย Jannjao หัวข้อ: Re: @ ความเศร้าใต้เงาฝน @ เริ่มหัวข้อโดย: วินวิน ที่ 01 กันยายน, 2569, 11:53:38 AM ในสายฝนหม่นลวงพ่วงความเหงา ระทมเศร้าเท่าใดไม่อาจเอ่ย เกินรู้สึกลึกมากยากความเปรย ชายเชยเชยเคยช้ำยามเธอลา เธอเลือกเฟ้นเส้นทางอย่างที่ใช่ เธอเลือกใจของตนรนปรารถนา จนอาจลืมผู้ใดได้น้ำตา สุดปวดปร่าเป็นอดีตเธอกรีดมัน วินวิน |