|
หัวข้อ: " น้ำเอย " เริ่มหัวข้อโดย: รอยทรายบนสายลม ที่ 14 ตุลาคม, 2569, 11:24:07 PM " น้ำเอย "
เสียงน้ำไหลใจหายมิคลายเศร้า เหมือนน้ำเมามวนหัวจนตัวหลง รับมือได้มิอาจทันบรรเทาลง โธ่!โลกคงสั่นคลอนถอนศรัทธา ทางลาดเบี่ยงเลี่ยงได้ใจหายวับ รถลาดับเมืองบาดาลลนลานหา พิรุณลั่นหลั่งรินจนชินตา เอือมระอาก็มิเว้นจะเป็นจริง ธรรมชาติปรากฎบทเรียนหรู เคาะประตูเทียบเรือนเตือนทุกสิ่ง มนุษย์เหตุทำลายป่าพาพึ่งพิง จงประวิง..หยุดถลำก่อนอำลา " รอยทราย " 14 ต.ค. 2569 |