|
หัวข้อ: กลอนสุภาพ เรื่อง พระพุทธ: พระอาจารย์ เริ่มหัวข้อโดย: หมูทะเล ที่ 22 ตุลาคม, 2569, 10:12:03 PM (https://www.bloggang.com/data/walking-in-the-rain/picture/1490188519.gif) นับถือศาสนาไหนไม่สำคัญ เพราะพระสัพพัญเพียงอยากให้ เหล่าสาวกได้ดำเนินไปใน ยังหนทางใหม่ที่ถูกที่ควร แย่หน่อย! รักจากพระพุทธถูกแบ่งแยก สาวกแตกความคิดแปลกไม่คิดหวน ลืมเหตุผลตถาคตแรกชักชวน ชินสีห์หวังปลดตรวนบ่วงโลกีย์ ขณะที่สาวกหวังลาภยศ อนุชนประณตน้อมไม่หน่ายหนี อาจารย์หวังสบายไร้ราคี ศิษย์ดีอยากได้บุญก็ซื้อศรัทธา กว่าจะรู้รู้ว่าตนเดินทางผิด กรรมลิขิตคิดบันดาลไร้เมตตา ตามบันทึกความดีเทพยดา ใครดีมากรรมดีตอบให้ชอบใจ ส่วนใครใจร้ายกรรมก็ร้ายกลับ รายงานไม่อาจสลับดีชั่วได้ เงินทองอาจเป็นแค่ของนอกกาย ช่วยพลิกร้ายเพียงคำสุคโต รังสรรค์โดย หมูทะเล เมื่อคุณจิตตก แต่ยังต้องปั่นงานต่อ :smiley18: (https://www.bloggang.com/data/w/walking-in-the-rain/picture/1490186999.gif) หัวข้อ: Re: กลอนสุภาพ เรื่อง พระพุทธ: พระอาจารย์ เริ่มหัวข้อโดย: พิกุลแก้ว ที่ 22 ตุลาคม, 2569, 11:16:09 PM (https://1.bp.blogspot.com/-yadATUGWbiA/T4ag4qUsrSI/AAAAAAAAlac/TGL2__ivG_g/s1600/1146632tr1h4dnkow.gif)
หากว่ามองตามเปลือกเหมือนแบ่งแยก การจำแนกแตกหน่อจนมากโข แต่หากมองภาพรวมการเติบโต ถึงยามที่ต้นโพธิ์นั้นผลัดใบ เมื่อสร้างเหตุให้เห็นเป็นแบบอย่าง ย่อมสร้างทางแห่งผลทั้งไกล-ใกล้ ตามจังหวะเวลาพาแกว่งไกว ตามที่จิตมิผ่องใสจะนำทาง แต่ความจริงคือสิ่งเดียวที่แน่แท้ แม้นมีเหตุผันแปรมาขัดขวาง สิ่งใดเกิดย่อมดับดังอับปาง แล้วสล้างก่อกำเนิดหมุนเวียนไป แม้นว่ามีผู้ทำลายให้เราเห็น จิตเราจึงทุกข์เข็นอย่างร่ำไห้ แต่ทว่าผู้สร้างผ่องอำไพ ยังสถิตอยู่ในพระธรรมา (https://1.bp.blogspot.com/-yadATUGWbiA/T4ag4qUsrSI/AAAAAAAAlac/TGL2__ivG_g/s1600/1146632tr1h4dnkow.gif) |