เว็บไซต์อารมณ์กลอน เว็บไซต์สำหรับผู้มีกลอนในหัวใจ..

บทกลอนไพเราะ => กลอนเปล่า => ข้อความที่เริ่มโดย: พิกุลแก้ว ที่ 25 ตุลาคม, 2569, 07:18:16 PM



หัวข้อ: ✎ บันทึกหน้าหวาน
เริ่มหัวข้อโดย: พิกุลแก้ว ที่ 25 ตุลาคม, 2569, 07:18:16 PM
(https://cdn.pixabay.com/photo/2019/09/21/19/19/vintage-4494596_640.jpg)

รอยปากกา...ที่เคยเขียนคำว่า "รัก"

ทำให้หยุดชะงัก...ไปกับเรื่องราวเก่า-เก่า

ในยามนั้น...ทุกนาทีมีแต่คำว่า "เรา"

ไม่เหลือพื้นที่ของความเงียบเหงา..สักนาที

✎............................

อ ด ไ ม่ ไ ด้ ...ที่จะคิดถึง

กับเรื่องราวหวานซึ้ง..ที่ถูกบันทึกในเล่มนี้

และยังแอบอมยิ้ม...ไปกับเรื่องราวดี-ดี

ก็อยากรู้เหมือนกันนะ...

ว่าตอนนี้...เ ธ อ เ ป็ น อ ย่ า ง ไ ร ?


──── ❧〰༺❦༻〰☙ ────



หัวข้อ: Re: ✎ บันทึกหน้าหวาน-ขลาดรัก
เริ่มหัวข้อโดย: พิกุลแก้ว ที่ 26 ตุลาคม, 2569, 10:56:52 AM
(https://www.wikihow.com/images/thumb/6/6f/Ask-a-Girl-to-Be-Your-Girlfriend-Step-20-Version-2.jpg/-crop-375-300-375px-nowatermark-Ask-a-Girl-to-Be-Your-Girlfriend-Step-20-Version-2.jpg)

มีเรื่องอยากจะสารภาพนะ
ไม่รู้ว่าเธอ...ยังอยากจะฟังอยู่ไหม
โกรธกันอยู่หรือเปล่า...จึงทำเหมือนเมินกันไป
แต่กลับไม่เคยห่างไกลกันสักเสี้ยวนาที

ฉัน...ไ ม่ เ ค ย รั ก ใ ค ร ม า ก่ อ น
การแสดงออก...เลยดูย้อนแย้งแบบนี้
อยากอ้อน...อยากกอด...แต่เกรงว่าจะเกินพอดี
เลยปฏิเสธเธอไปทุกที....ทุกครั้งที่เธอต้องการ

ฉัน...ไ ม่ ก ล้ า...ที่ จ ะ ซื่ อ ต ร ง
เลยตอบสนองออกไปส่งๆ แบบนั้น
แต่ไม่เคยสักนิด...ที่คิดว่าจะหยุดรักกัน
มันกลับตรงข้ามที่ฉันคง...ไม่อาจจะถอนตัว

ฉัน...ไ ม่ ก ล้ า ที่ จ ะ บ อ ก รั ก บ่ อ ย ๆ 
ทั้งที่อยากจะพูดออกมาเป็นร้อย
.....และป่าวประกาศไปทั่ว......
แต่ใจนึงฉันก็...รู้สึกหวาดกลัว
เธออาจจะขุ่นมัวเพราะความไม่พอดี

อ ย่ า โ ก ร ธ ฉั น เ ล ย น ะ...
ต่อไปนี้ฉันจะพยายาม...พูดทุกอย่างที่มี
แต่ขอร้อง....ได้โปรดโอบกอดฉันทุกที
...ที่กล่าวประโยคนั้นออกไป...

"ฉันจะรอคอยคำตอบของเธอ"


  ★•: *' `*: •☆  ☾ (❁´◡`❁) ☽  ☆•: *' `*: •★




หัวข้อ: Re: ✎ บันทึกหน้าหวาน : เธอคือบันทึกรักของฉันเพียงเล่มเดียว
เริ่มหัวข้อโดย: ก้านมะลิ ที่ 26 ตุลาคม, 2569, 04:31:50 PM

เธอคือบันทึกรักของฉันเพียงเล่มเดียว

(http://www.klonthaiclub.com/pic/bar_115.jpg) (http://www.klonthaiclub.com)

น้ำหมึกเดินทางผ่านเวลา
ซึมทะลุจากหนึ่งหน้าไปสู่อีกหน้าข้างหลัง
มีรอยย่นยับผ่านการเปิดจับซึ่งมิอาจนับครั้ง
มีร่องรอยคราบน้ำตาหยดฝัง...บนกระดาษบางเบา

รอยฉีกหน้าขาดถูกประสานด้วยสก๊อตเทปใส
กลีบดอกกุหลาบสีแดงไวน์เปลี่ยนเป็นน้ำตาลไหม้เงียบเหงา
มีฝันร้อยฝันที่ไม่มีวันเป็นจริงของเรา
และมีฉันที่ยังใช้หัวใจดวงเก่า...รักเธอเรื่อยมา

น้ำหมึกในวันวาน...ยังคงซึมผ่านหัวใจเงียบเหงา
กระดาษซีดเหลืองบางเบา...ยังเฝ้ารอเธอกลับมาหา
ร่องรอยความรักซึ่งเธอเคยสลักผ่านวาจา
หัวใจฉันไม่เคยออกเดินทางไปสำรวจความรักของอีดใครเลยสักครา
.....เพราะตลอดทั้งชีวา..."เธอคือบันทึกรักที่ฉันโหยหา...เพียงเล่มเดียว"

(http://www.klonthaiclub.com/pic/bar_115.jpg) (http://www.klonthaiclub.com)