หัวข้อ: ...นารีปราโมทย์...
เริ่มหัวข้อโดย: โซ...เซอะเซอ ที่ 15 พฤศจิกายน, 2569, 10:38:00 AM
...นารีปราโมทย์...
๑ (กลอนห้า)
แม้นพบมิสบพักตร์ เผลอรักปักฤดี เฉิดโฉมโลมกวี นารีเริงระบำ
คืนนี้ฟ้ามีดาว สกาวพริบพราวพร่ำ หว่างใจมิดมืดดำ น้อมนำคำหวานรัก
รังสรรค์ทุกวันริน- ระบิลร้อยทอถัก เร้นพรางตรงหว่างวรรค ลงลักษณ์บอกรักเธอ
๒ (กลอนสุภาพ)
แม้อาจเพี้ยงภาพฝันสรรค์ประโลม งามเฉิดโฉมโนมพรรณนั้นถ้วนถี่ พลันสดับพร้อยพร่ำคำกวี หลงพาทีสุดถอนผ่อนระบาย
เหมือนจรดหัวใจใส่อักษร สื่อสุนทรงดงามด้วยความหมาย ตราบรำพันมิเลือนคล้อยเคลื่อนคลาย ฟุ้งกำจายรวยระรินกลิ่นหอมรัก
ฝากสายลมรัญจวนหวนระรึง หอบคะนึงถึงเธอเพ้อหน่วงหนัก จวบหัวใจให้นิยาม ทุกหวามวรรค- ที่ลงลักษณ์ปักซึ้งตรึงตราทรวง
๓ (โคลงสี่สุภาพ)
เสียงหยาดหยดร้อยร่ำ...คำกวี สูงทอดปฐพี..................ชะง่อนเงื้อม สายใยปิ่มรตี................เปี่ยมรัก แม้หวาดเกินอาจเอื้อม....สุดห้ามปรามถวิล
Wu6w-HUTOjU
...ขอทดลองร้อยเรียงบท“นารีปราโมทย์“ ครับ...
Soul Searcher Inspired to write 15/11/2026
|
|