|
หัวข้อ: ภาพที่มองจากริมรั้ว เริ่มหัวข้อโดย: จั่นเจา ที่ 28 พฤษภาคม, 2561, 06:38:18 PM :19: :13: :19:
น้องจำพรากจากกันหลายวันก่อน ทบทวนย้อนกรรมติดผิดหนักหนา รู้สึกทุกข์รุกไล่ในอุรา สู้บากหน้า..พบพี่..คืนดีพลัน คืนงามสวยด้วยแสงส่องแหล่งโลก จิตเศร้าโศก...ขยับใส่เข้าใกล้ฉัน น้ำตาเอ่อ..ริมทาง..ข้างรั้วนั้น เคยอยู่กัน..สถาน..ณ.บ้านเรา เสียงจั๊กจั่นเรไร..ร้องไล่แว่ว อีกรอยแนว..ยุงลิ้น..กัดกินเข้า ตะขิดตะขวงเหลือ..เกิน..ก้าวเดินเอา หยุดเกาะเสาริมรั้ว...อย่างกลัวเกรง น้ำตาพลั้งหลั่งริน..รดดินร่วง ผิดทั้งปวงถาถมเคยข่มเหง ปล่อยลอยแพแพ้พ่ายอับอายเอง สำนึกเคร่ง..ครวญคร่ำ..ยอมจำนน มองผ่านช่องห้องพี่..ไฟหรี่เปิด เรื่องบังเกิด..กลายกลับ..มิสับสน คุณธรรมนำเวียนแปรเปลี่ยนคน ก้าวข้ามพ้น..สมัคร..ขอรักคืน Jannjao หัวข้อ: Re: ภาพที่มองจากริมรั้ว เริ่มหัวข้อโดย: มนตรี ประทุม(2) ที่ 28 พฤษภาคม, 2561, 07:07:14 PM ยังรอรับรักเจ้าเฝ้าห่วงหา
เห็นบอกลาจากไกลให้ขมขื่น คงมีคนเฝ้าพนอรอรักคืน คงสุดปลื้มอยู่เคียงเข้าเรียงกัน จากวันนั้นผ่านมานานนักหนา พี่ตัวชายังเบลอเผลอหน้าหัน อยู่ในห้องคอยฝืนทุกคืนวัน ต้องหยุดฝันมี่วาดไว้ไปกับเธอ พี่ตัดใจไปแล้วแก้วตาเอ๋ย สิ่งที่เคยคบหาพาหน้าเหรอ ทำใจแล้วจากนี้มิมีเจอ แม้นรักเธอต้องลาพาทำใจ มนตรี ประทุม “มันแกว” ๒๘ พ.ค.๖๑ หัวข้อ: Re: ภาพที่มองจากริมรั้ว เริ่มหัวข้อโดย: masapaer ที่ 24 สิงหาคม, 2569, 04:04:30 PM ก้าวข้ามพ้น..สมัคร..ขอรักคืน
Jannjao นี่แหละหนาเรื่องเศร้าเพราะเราผิด เรื่องเล็กนิดของเราไงใหญ่คนอื่น กว่าจะรู้สำนึกสะอึกกลืน มิรู้ตื่นวิชาน่าเสียดาย มองลอดรั้วกลัวล้นจนหวั่นไหว คร้ามฤทัยหนาวสั่นจนขวัญหาย บาปใดสร้างครั้งเก่าใช่เบาคลาย คำตอบหมายคลายไหมถามปลายทาง ยืนให้ลิ้นเหลือบยุงพุ่งปลายเข็ม เจาะเนื้อเค็มดูดเดือดกินเลือดบ้าง แม้นสงสัยความเก่าว่าเบาจาง โทสาพลางผ่อนลงจงโทรไป มองลอดรั้วหน้าต่างข้างไฟเปิด ดูเอาเถิดตรงหน้าคราถามไถ่ หากสิ้นกรรมความโศกยกอภัย ก็คงได้เข้าหนอก็เอวัง ละห้อยคางเกยรั้วหัวก็ยุ่ง ตากลับมุ่งบ้านไกลไปอีกหลัง จ้องส่วนโค้งส่วนเว้าแหมขาวจัง เกาะรั้วหยั่งใดแน่แหมฉันงง Msp. หัวข้อ: Re: ภาพที่มองจากริมรั้ว เริ่มหัวข้อโดย: จั่นเจา ที่ 24 สิงหาคม, 2569, 09:42:56 PM เป็นเรื่องราวฉาวโฉ่อวดโอหัง ณ.คราครั้ง..หนีไกลด้วยใหลหลง ปล่อยแพน้อยลอยพลันทิ้งกันลง ชายทนงค์หญิงร้ายเพราะหลายใจ เคยทิ้งคู่รู้ตนก็วนกลับ สู่เรือนหับห้องหาน้ำตาไหล แสงสลัวริมรั้วแจ้ง..เรืองแสงไฟ ส่องจากใน..บ้านเช่า..เก่าเก่านั้น สำนึกบาปสาปสิ้นแดดิ้นแล้ว วอนพี่แก้ว...เกลียดโทษอย่าโกรธฉัน ครั้งสลัดรักกลับสลับกัน ประตูนั่น..ข้ามก้าว...ยอมรัาวรอน ภาพจากสายตาของหญิง ที่ติดกับดักของความหลงจนทิ้งชายแสนดีกับลูกไป จนวันหนึ่งตัดสินใจกลับมาที่หน้ารั้วบ้านหลังนั้น สิ่งที่ยากที่สุด คือ การฝ่าความผิดของตนเองที่ก่อไว้ เข้าไปหาอดีตที่ตนเองเป็นผู้สร้างความชอกช้ำให้กับครอบครัว Jannjao หัวข้อ: Re: ภาพที่มองจากริมรั้ว เริ่มหัวข้อโดย: masapaer ที่ 01 กันยายน, 2569, 01:53:55 PM เหรอคะนี่พี่คะแล้วไงต่อ จากการรอเข้าได้ไหมที่ในบ้าน อันความยากตอนก้าวดูยาวนาน นั่นเพราะการกระทำกรรมของตัว แม้นเห็นใจในสำนึกตรึกความผิด บาปสะกิดเวรกรรมทำลูกผัว หลงทางรักทางครองก็หมองมัว หลงทำชั่วทำไงได้รักคืน Masapaer |