เว็บไซต์อารมณ์กลอน เว็บไซต์สำหรับผู้มีกลอนในหัวใจ..

บทกลอนไพเราะ => กลอนรัก => ข้อความที่เริ่มโดย: โซ...เซอะเซอ ที่ 12 มีนาคม, 2566, 02:58:02 PM



หัวข้อ: …รักฉันนั้นเพื่อเธอ…
เริ่มหัวข้อโดย: โซ...เซอะเซอ ที่ 12 มีนาคม, 2566, 02:58:02 PM


…รักฉันนั้นเพื่อเธอ…

…ครั้งลมหนาวยาวเยือนเคลื่อนทายทัก
สายลมรักก็คืนกลายฟุ้งฟายฝัน
ท่ามกลางหมอกสีเทาบางเบาควัน
เพลินพาฉันพบเจอ…พลั้งเผลอใจ

แค่เพียงภาพรอยยิ้มพริ้มอักษร
ถ่ายทอดแววอาวรณ์อันอ่อนไหว
เข้าเติมเต็มโพรงว่างระหว่างใน-
หฤทัยโหยนั้นจนสั่นคลอน

แว่วยินเสียงครวญใครพิไลพิลาส
วรรคหวามวาทรมณีย์สีตองอ่อน
วะวาบหวิวปลิวลมคมคายกลอน
คล้ายออดอ้อนคะนึงซ่านซึ้งทรวง

ต้องลมหนาวร้าวพาอุราร้าง
แม้มิสร่างเร้ารุมทุกข์สุมหน่วง
พลันสดับยิหวาสุดาดวง
เหมือนตกห้วงภวังค์…พลั้งอีกครา

แฝงฝากรักกับชั้นบรรยากาศ
ละอองสาดซัดเททั่วเวหา
ยามเธอสูดลมรักอักษรา
พึงรู้ว่า…”รักฉันนั้นเพื่อเธอ”

“…ฉันยังซึ้งถึงวันที่เธอกับฉัน
พร่ำรักรำพันเพียงเราสอง
รักที่แสนหวาน รักที่แสนหวาน
รักฉันนั้นเพื่อเธอ…”


P-MGcJaEBgc

Soul Searcher
Inspired to write 11/3/2023




หัวข้อ: Re: …รักฉันนั้นเพื่อเธอ…
เริ่มหัวข้อโดย: โซ...เซอะเซอ ที่ 20 ตุลาคม, 2567, 07:26:11 AM

คลอเพลงรักซาบซึ้ง………ทรวงเนอ
เสียงปลุกเร้าละเมอ……….ชื่นช้อย
พิลาสพิไลเลอ……………..รสรื่น
อักขระระเนนคล้อย……….เคลิบเคลิ้มตามเสียง

จำเรียงตามแต่งแต้ม……..เติมคำ
หวานหยดย้อยลำนำ……..นุชน้อง-
เสมือนภาพทรงจำ…..……เพลงเก่า
สดับร้อยคำร้อง………..…กี่ครั้งยังถวิล

_Ulu2qAVxMs

Soul Searcher
Inspired to write 20/10/67




หัวข้อ: Re: …รักฉันนั้นเพื่อเธอ…
เริ่มหัวข้อโดย: Msp. ที่ 23 ตุลาคม, 2567, 08:48:56 PM
เปรยบอกรักกับใครไม่เอ่ยชื่อ
คิดจะสื่อถึงใครไม่จบสิ้น
เขาจะรู้อย่างไรมิได้ยิน
ไปยังถิ่นเจ้าตัวรัวบอกเลย

แฝงรักโยนขึ้นชั้นบรรยากาศ
เดี๋ยวก็พลาดเสียได้ไปเฉลย
บอกกับเธอคนงามรักทรามเชย
จงรีบเอ่ยรักฉันนั้นเพื่อใคร


masapaer

 :26:


หัวข้อ: Re: …รักฉันนั้นเพื่อเธอ…
เริ่มหัวข้อโดย: โซ...เซอะเซอ ที่ 30 ตุลาคม, 2567, 11:29:22 PM



“…โปรดมอบความรัก (…ความรักนี้ให้แก่ฉัน…)
อย่าเปลี่ยนแปรผัน (…แปรผันให้เคลื่อนคลอน…)
จะสุดหวงปักทรวงสะท้อน
อ้อนวอนขอรักก็พอ...”


AiWkniYBYko

รักกันหนอ…มาเถิดเปิดใจรัก
เอ่ยคำทักทายกันวันฟ้าใส
แอบเอียงอายส่งยิ้ม พริ้มละไม
ซ่านเอิบอิ่มพิมพ์ใจ ไม่รู้ลืม

ผุดพรูพรั่งคลั่งไคล้ ใช้อักษร-
สื่อคำกลอน ฉาดฉานปนหวาน ปลื้ม-
ผ่านลมแล้งรังสรรค์ ฝันหยิบยืม-
รสด่ำดื่ม แม้ดำรูครู่ครั้งครา

มัวโอ้เอ้ไปไย เมื่อใจรัก
อยากจะหักหาญรั้งชิงชัง ทว่า-
เหลือปิดกั้นนัยรู้สึก ทึกทักมา-
ทั่วแหล่งหล้าภพนี้ มีเพียงเรา

ขอส่งความ ตามใจ ไปเอื้อมอาจ
หว่างใจหวาดหวั่นหวามพลิกทรามเศร้า
คร้ามอกหักรักคุดทรุดซึมเซา
จนต้องพึ่งกลอนเกลา ปลอบเหงาใจ

โซ…เซอะเซอ
30 ตุลาคม 2567




หัวข้อ: …รักฉันนั้นเพื่อเธอ (๒)…
เริ่มหัวข้อโดย: โซ...เซอะเซอ ที่ 26 ธันวาคม, 2568, 07:43:24 PM



…รักฉันนั้นเพื่อเธอ (๒)…

…ครั้งลมหนาวยาวเยือนเคลื่อนทายทัก
สายลมรักก็คืนกลายฟุ้งฟายฝัน
ท่ามกลางหมอกสีเทาบางเบาควัน
เพลินพาฉันพบเจอ…พลั้งเผลอใจ


ย้อนอดีตความทรงจำ ซึ้งคำหวาน-
จากวันวาน หวนละเมอ…เธอรู้ไหม-
ยามผินมองขอบฟ้า กว่าโพ้นไกล
แต่ทำไมกลับพบเห็น เป็นหน้าเธอ

นั่งฮัมเพลงรักเก่า เขย่าขา
ราวกับว่าหัวใจ ไหวสั่นเว่อร์
ดุจเสียงร้องเพี้ยนจน เหมือนคนเบลอ
อย่างเวิ่นเว้อ ของเธอนั้น มันค้างคา

ฉันทอดมองครึ่งจันทร์ ถูกบั่นเสี้ยว
อย่างโดดเดี่ยวเปลี่ยวเศร้า เหงาเป็นบ้า
อยากจะบอกคิดถึง ทุกเวลา
แต่ฝืนอดกลั้นวาจา เก็บท่าที

ครุ่นขีดเขียนโคลงกลอน ออดอ้อนรัก
จารสลักสัญญา ส่งมานี่
มอบความรักทั้งหมดที่ฉันมี
แด่คนดี เพราะ…“รักฉันนั้นเพื่อเธอ”

“…ฉันยังซึ้งถึงวันที่เธอกับฉัน
พร่ำรักรำพันเพียงเราสอง
รักที่แสนหวาน รักที่แสนหวาน
รักฉันนั้นเพื่อเธอ…”


_Ulu2qAVxMs

Soul Searcher
Inspired to write 26/12/2025





หัวข้อ: Re: …รักฉันนั้นเพื่อเธอ…
เริ่มหัวข้อโดย: กวินพัฒน์ ที่ 29 ธันวาคม, 2568, 12:55:58 PM
รักฉันนั้นเพื่อใครไม่มีแล้ว
ดูท่าทางกินแห้วแล้วนอนเกร่อ
ครวญครางก้องร้องไห้ใจละเมอ
เฝ้าพร่ำเพ้ออาวรณ์นอนเดียวดาย

เฝ้าร้องหาความรักมักใจสั่น
รักเรานั้นเพื่อเธอเพ้อแล้วพ่าย
กินน้ำตาต่างข้างเราก็อาย
นอนฟูมฟายพ่ายรักหนักหัวใจ

กวินพัฒน์



หัวข้อ: Re: …รักฉันนั้นเพื่อเธอ…
เริ่มหัวข้อโดย: Msp. ที่ 30 ธันวาคม, 2568, 06:16:32 PM
รักฉันนั้นเพื่อใครไม่มีแล้ว
ทำสวนแห้วเลี้ยงตนจนเป็นไข้
เซ็งความรักเหม็นเบื่อรักเพื่อใคร
เอาออกไปไม่คบเราจบกัน

ไม่อยากรู้อยากเห็นประเด็นรัก
เคยแบกไว้จนหนักด้วยบากบั่น
จับทุ่มคลองฟาดโคลนบนฟากนั้น
ไม่มีวันเติมรักให้หนักทรวง


msp.

 :15:


หัวข้อ: Re: …รักฉันนั้นเพื่อเธอ…
เริ่มหัวข้อโดย: กวินพัฒน์ ที่ 06 มกราคม, 2569, 09:06:36 PM
รักสายโหดโหมดทุ่มกลุ้มใจหนัก
ไยจึงหักหาญสิ้นดุจหินร่วง
เดี๋ยวจับทุ่มจับสาดฟาดงางวง
สุดาดวงบทโหโฃดเธอโกรธใคร

คนข้างบ้านผ่านมาลาก่อนครับ
อย่าพึ่งจับเอ็มทุ่มหยุมหัวไหล่
มามองดูเท่านั้นหันหน้าไว
มาดูแล้วก็ไปบ๊ายบายลา


 :15:


กวินพัฒน์