|
หัวข้อ: ...แด่สายฝน..ที่ตกหล่นบนความเหงา.. เริ่มหัวข้อโดย: พิกุลแก้ว ที่ 10 พฤศจิกายน, 2568, 02:22:27 PM (https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcStvxvK85KvAG1XEwJkY2HMNqO-MgaDmJPVjQ&s)
เสียงสายฝนหล่นครืนจากฟากฟ้า ไม่เหลือสักเสี้ยวเวลา..."จะเงียบหาย" บรรยากาศ..ขาด-เกิน..เกินบรรยาย ทั้งวุ่นวายและทั้งเหงาไปพร้อมกัน ต้นไม้เปียกปอนไปทั้งลำต้น ส่วนใบบนเปียกช้ำ...ในใจฉัน ยิ่งรู้สึก"ความเจ็บปวด"เข้าโรมรัน แอบคิดถึง"แสงตะวัน"...วันผ่านมา เหลือบไปมองศาลาที่หน้าบ้าน กลับหวั่นไหวใจสะท้าน...ความโหยหา ความวังเวง เหงาเงียบ..ในเวลา เพียงแค่ว่า "ฝนตก" ...มาหลายวัน เอื้อมสองมือออกไป...รับสายฝน.. ละอองหล่นประปราย...คล้ายแปรผัน จากเม็ดฝนหล่นร่วงอย่างดึงดัน ตอนนี้กลั่นสั่นกระจาย...เป็นละออง ดูดซับความหนาวเย็น...กระเซ็นซ่าน เป็นอาหาร "ความหงา"..ของเราสอง อยู่ใกล้กันเพียงกายได้หมายปอง แต่มิอาจสอดคล้อง..."สองอารมณ์". (https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhzYBA4Sc7bsPmBJGyu6ovZJXIAEVFzSJG8zvJsSKxj9SKlaL8i5KAWTgh2WWXBPudK8sGeKWT-ABL0eQ2l3s1cz5IHGF6xMNExGbNHPa4QpmvzHPX2mWE7qi4RxntqFW0SxQORzAXOq5s/s1600/tsm60.gif) หัวข้อ: Re: ...แด่สายฝน..ที่ตกหล่นบนความเหงา.. เริ่มหัวข้อโดย: ก้านมะลิ ที่ 18 กันยายน, 2569, 01:22:32 AM เงียบเสียจนได้ยินชัดลมพัดฝน หนาวเสียจนหันหาหยิบผ้าห่ม ต่างคนต่างหันหลังเลือกชัง-ชม สองอารมณ์จึงคล้ายเชือกคลายเกลียว ความรู้สึกข่มขมระทมถ้อย ปล่อยล่องลอยไปพร้อมฝนบนใจเสี้ยว หากเหลือใจแตกป่นจนซีดเซียว แม้ผู้เดียวเก็บประกอบเพื่อปลอบตน หากความเหงารายล้อมพร้อมถมทับ เธอวกกลับลุยฝ่าแสนห่าฝน ฉันมอบร่มให้นะ...ถ้ามืดมน กางมันจนพ้นผ่านวันฝนพรำ (https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiTrc0bdB33uKQRF3rXwCresotcFO2YcoGlS8kSfcqMAR-Xdlg55F67DZleFTXRqIDeZXKP8TzBIs84z0gB3BaW6P7jRzSP1m0McQynuhMRxkZKV7Ff4rBu8GeoCRksPMmcXS3Bm0RvsaA/s320/952032zpppvqmven.jpg) หัวข้อ: Re: ...แด่สายฝน..ที่ตกหล่นบนความเหงา.. เริ่มหัวข้อโดย: ยูริน ที่ 18 กันยายน, 2569, 10:20:55 AM น้ำที่เฉียบบาดลึกดังศึกนอก
ไหลระลอกท่วมกายในคืนค่ำ คลุ้งไปฝนหนาวมานพานสุดช้ำ หลบดื่มดื่มความเหงาใจเราเอง ยูริน หัวข้อ: Re: ...แด่สายฝน..ที่ตกหล่นบนความเหงา.. เริ่มหัวข้อโดย: msp. ที่ 18 กันยายน, 2569, 10:56:06 PM เมื่อสายฝนหล่นลงบนความเหงา ฝนของเราหล่นไหลนองหลายเข่ง ตากฝนพรำน้ำตาหลั่งยังฟังเพลง ใจบรรเลงเพลงเศร้าเรานอนฟัง ฝนหลั่งมาบ่าหล่นบนความเศร้า เมื่อรักเก่าคือมีดคอยกรีดหลัง จะหลับตื่นขื่นขมจมจนพัง ขยี้จัง! ความเหงากะเอา..ตาย! masapaer หัวข้อ: Re: ...แด่สายฝน..ที่ตกหล่นบนความเหงา.. เริ่มหัวข้อโดย: พิกุลแก้ว ที่ 19 กันยายน, 2569, 10:45:40 AM (https://stickershop.line-scdn.net/stickershop/v1/sticker/847893965/android/sticker.png?v=1)
เพลานี้ฝนยังคงบรรจงมอบ ฟ้าสีเทาเข้าครอบหลั่งเป็นสาย จากค่ำคืนฝืนข้ามความเดียวดาย จวบจนถึงยามสายเริ่มคลายตัว เดินออกไปรับละอองของน้ำฝน ท้องฟ้ายังมืดหม่นจนถ้วนทั่ว รดหัวใจด้วยความเหงาเข้าระรัว หย่อนเมล็ดความหวาดกลัวทุกทิศทาง รู้สึกถึงความเงียบที่เรียบง่าย แต่แอบแฝงความใจหายทุกก้าวย่าง เพราะว่าเหงา...จึงเงียบเหมือนใจบาง ดั่งอยู่ในโลกกว้างเพียงลำพัง. หัวข้อ: Re: ...แด่สายฝน..ที่ตกหล่นบนความเหงา.. เริ่มหัวข้อโดย: วินวิน ที่ 20 กันยายน, 2569, 04:17:58 PM ยามฝนพรำทำใจเอาไว้แล้ว
นอนหน้าแป้วช้ำใจในความหลัง ใต้เงาฝนทนเเหงาเขาชิงชัง นอนหลับทั้งคำนึงจึงระทม ยามฝนพรำทำเราเฝ้าคิดถึง เขารำพึงถึงใครเกินใจข่ม อยู่ใต้เงาหัวใจให้ช้ำตรม กอดกับลมห่อมกับเหงาเศร้าเดียวดาย วินวิน https://www.youtube.com/watch?v=FUe2_s88P_8 หัวข้อ: Re: ...แด่สายฝน..ที่ตกหล่นบนความเหงา.. เริ่มหัวข้อโดย: msp. ที่ 20 กันยายน, 2569, 09:21:11 PM ฉันจะยืนกอดฝนคืนหม่นนี้ กอดฉันซีด้วยฝนพรำวนสาย ให้ฉันเหน็บหนาวสั่นสะท้านกาย เถิดฝนปรายสายฝนจงหล่นมา ฉันจะยื่นมือรับกับสายฝน ล้างกมลอ่อนแอและผวา ฉันขอใช้ฝนพรำล้างน้ำตา เป็นเพื่อนยาปลอบขวัญที่สั่นเทา masapaer หัวข้อ: Re: ...แด่สายฝน..ที่ตกหล่นบนความเหงา.. เริ่มหัวข้อโดย: พิกุลแก้ว ที่ 21 กันยายน, 2569, 07:32:28 PM (https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTDHH5SD9YY9EzGPNwptGYXtAA26JQEyBaz6auO0hk5QJHIZF9R3Kyk9Yw4&s=10)
ยามหัวใจหนาวเหน็บในความเงียบ ภายนอกเหมือนราบเรียบมิเคยเหงา ยังคงมีรอยยิ้มของตัวเรา กับน้ำตาของความเศร้าเงาฝนพรำ ยามฝนหลั่งรดมาน้ำตารื้น เสียงฟ้าครืนกลืนกลบคราพลบค่ำ ยามฝนจากยังฝากฝังซากทรงจำ ที่ยังคงกระหน่ำรดหัวใจ กอดตัวเองนอนคุดคู้ในผ้าห่ม เพื่อหลบลมแห่งความเหงาคราชิดใกล้ แต่กลับเหมือนกอดความเหงาลึกเข้าไป เสียงกระซิกน้ำตาไหล.....ไม่ได้นอน (https://4.bp.blogspot.com/-qeZj9HaDyUs/T4ag0YRRkPI/AAAAAAAAlZs/DyygtSWCo9k/s1600/1141881wlqjs3xehe.gif) หัวข้อ: Re: ...แด่สายฝน..ที่ตกหล่นบนความเหงา.. เริ่มหัวข้อโดย: ยูริน ที่ 22 กันยายน, 2569, 11:20:02 AM ใกล้สิ้นแล้วความเหงาในสายฝน วัฏฎ์เวียนวนเข้าหนาวเหมือนคราวก่อน ฤดูเปลี่ยนเวียนไปใจอาวรณ์ กลัวเหงาซ้อนตามข่มระทมใจ ยามคราวฝนหม่นรักหนักความเหงา เหมันต์เข้าเศร้าเฉือนเหมือนกันไหม จะสิ้นสุดจุดเหงาเศร้าเมื่อใด อกฤทัยคงร้าวทุกคราวกาล ยูริน |