เว็บไซต์อารมณ์กลอน เว็บไซต์สำหรับผู้มีกลอนในหัวใจ..

บทกลอนไพเราะ => กลอนรัก => ข้อความที่เริ่มโดย: ผู้เฒ่า..โง่งม ที่ 13 พฤศจิกายน, 2564, 12:23:31 AM



หัวข้อ:  คนนอกความฝัน
เริ่มหัวข้อโดย: ผู้เฒ่า..โง่งม ที่ 13 พฤศจิกายน, 2564, 12:23:31 AM

ฝันของเธอหวานชื่น มีคืนไหน
ยังเหลือฉันเก็บไว้ อยู่ในฝัน
เหลือบ้างไหมความดีเคยมีกัน
มีบ้างไหมเหลือฉันในฝันเธอ

เธอหมดแล้วใช่ไหมหัวใจรัก
ต่างจากฉันรู้จัก อยู่เสมอ
ขอบคุณที่สอนให้ได้พบเจอ
ไม่ลืมแน่คิดเสมอเธอเป็นครู

สำหรับเธอความฝัน มีฉันไหม
แค่น้ำตาตกในฉันก็รู้
ภาพที่เห็นเธอทำให้ฉันดู
ฉันก็รู้ รู้อยู่เธอเปลี่ยนไป

เมื่อสิ้นไร้ไม้ตอก อยู่นอกฝัน
ขาดคนคอยแบ่งปัน สวรรค์ให้
กระทั่งฝันซ่อนเร้น มิเห็นใจ
จงกรีดกันฉันไกล หัวใจเธอ

ก็โอดครวญบ่นบ้างเพียงบางครั้ง
มิสนใจใครจะฟังเสียงเสนอ
เมื่อในฝันสิ้นค่าหาไม่เจอ
ต้องสั่งใจควรเผลอ.ลืมเธอเอย //
(https://i.ibb.co/JCgw1m8/IMG20211110172241-01.jpg) (https://ibb.co/52wg0GC)


หัวข้อ: Re:  คนนอกความฝัน
เริ่มหัวข้อโดย: ผู้เฒ่า..โง่งม ที่ 28 พฤศจิกายน, 2564, 09:46:18 PM
๏ หยาดเหงื่อจากฝ่ามือสู่ด้ามจอบ
ผมเผ้ากรอบหน้าคล้ำผิวดำกร้าน
เงยหน้ามองแดดกล้าแต่คางาน
คิดต้องการหยุดพักแต่หักใจ

๏ อีหล่าขอค่าใช้จ่ายเรียนหนังสือ
ก็สองมือคนเป็นพ่อต้องหาให้
ขืนชักช้าลูกอดจะพึ่งใคร
พอคิดได้มือขยับจอบสับเอย ๚ะ๛


หัวข้อ: Re:  คนนอกความฝัน
เริ่มหัวข้อโดย: ผู้เฒ่า..โง่งม ที่ 29 พฤศจิกายน, 2564, 06:46:25 PM
๏ ไม่ได้เป็นตัวเลือกในวันนั้น
ส่วนลึกฉันเข้าใจและไม่โกธร
มีแต่คำว่าห่วงใยและขอโทษ
ดีไม่พอเป็นคนโปรดไม่โทษใคร

    ๏ อยู่กับฉันวันหน้าอนาคต
อาจจะหมดสู้คน อื่นไม่ได้
รักของฉันมันแย่มีแค่ใจ
มิอาจสร้างความสุขให้ กับเธอเอย ๚ะ๛


หัวข้อ: Re:  คนนอกความฝัน
เริ่มหัวข้อโดย: โซ...เซอะเซอ ที่ 30 พฤศจิกายน, 2564, 06:34:00 PM


แม้จะอยู่นอกฝัน ชวนบั่นท้อ
จักเฝ้ารออย่างอดทน ไม่บ่นเผย
เยี่ยงน้ำหยดลงหิน ยินเปรียบเปรย
มิหยุดเอ่ยคำหวาน ผ่านพจี

…ขอร่วมต่อกลอนด้วยคนนะครับ…
โซ…เซอะเซอ
30 พฤศจิกายน 2564




หัวข้อ: Re:  คนนอกความฝัน
เริ่มหัวข้อโดย: ผู้เฒ่า..โง่งม ที่ 02 ธันวาคม, 2564, 09:53:52 PM
ขอบคุณครับ ที่มาต่อกลอน คุณ โซ…เซอะเซอ 

เอากลอนมาลงเป็นเพื่อนเพจครับ อยากให้มีคนสนใจเขียนกลอนเยอะ.ๆ

๏ กำไลหินสีแดงแฝงความรัก
มิแปรพักตร์เป็นอื่นย่อมยืนสี
หทัยตรงคงคำพร่ำวจี
จะร้ายดีคลาด-เคียงขอเสี่ยงทาย

๏ ตะขอเงินสองชายคล้ายสลัก
ร้อยความรักเกื้อกูลมิสูญหาย
แม้รักร่วมสวมสนิทให้ติดกาย
เมื่อใดสายสวาทวอดจึงถอดเอย ๚ะ๛


หัวข้อ: Re:  คนนอกความฝัน
เริ่มหัวข้อโดย: MASAPAER ที่ 04 ธันวาคม, 2564, 02:29:21 PM
เป็นแค่คนนอกฝันแอบหวั่นไหว
เป็นแค่คนนอกหัวใจไม่เอื้อมถึง
นอกสายตาของเธอเพ้อรำพึง
นอกคำนึงของเขาที่เฝ้ามอง

 :14:


หัวข้อ: Re:  คนนอกความฝัน
เริ่มหัวข้อโดย: โซ...เซอะเซอ ที่ 04 ธันวาคม, 2564, 06:57:58 PM


เพราะคนเรามีสิทธิ์จะคิดฝัน
แม้ไหวหวั่นกับคนที่มีเจ้าของ
ใช่ช่วงชิงไขว่คว้าเพื่อหาครอง
แค่เกี่ยวดองคล้องศิลป์จินตกวี

wadd_1CR5DA

…ขอต่อกลอนนะครับ
อาจารย์ Stardust อุตส่าห์มาเล่นด้วยทั้งที… :12:

โซ…เซอะเซอ
4 ธันวาคม 2564




หัวข้อ: Re:  คนนอกความฝัน
เริ่มหัวข้อโดย: ผู้เฒ่า..โง่งม ที่ 07 ธันวาคม, 2564, 12:15:44 AM
ความทรงจำ  เหมือนอ้อมแขน ที่ไม่เคยปล่อยให้ใจ ได้มีโอกาสไขว่คว้าหาสิ่งใหม่ ๆ อีกเลย


     ๏ เปิดสมุดบันทึกหน้าสุดท้าย

ความทรงจำนอนหงายอยู่ตรงหน้า

ตัวอักษรขีดเส้นใต้เตะสายตา

เขียนไว้ว่า..เธอไม่รักต้องหักใจ



     ๏ แต่เวลาเนิ่นนานที่ผ่านโลก

สุขหรือโศกยังลืมเธอไม่ได้

และมิอาจลืมเธอตลอดไป

ทั้งคำที่ขีดเส้นใต้..ก็ไม่ลืม ๚ะ๛


https://www.youtube.com/watch?v=ChYm5KvUkJQ


หัวข้อ: Re:  คนนอกความฝัน
เริ่มหัวข้อโดย: MASAPAER ที่ 08 ธันวาคม, 2564, 07:23:28 AM
ขีดเส้นใต้ไม่ตรงลงเรียนใหม่
มีแต่ขีดทิ้งไปเพราะไม่ปลื้ม
รักที่มีให้ไปแค่ให้ยืม
อย่าทำลืมคืนรวมดอกบอกไว้เลย

ไม่ถนัดเน้นความยามเห็นต่าง
มีแต่ลบทิ้งขว้างทำวางเฉย
คนนอกฝันมันชาบ้าไปเลย
คนคุ้นเคยนอกใจเชอะ!ไม่แคร์

 :28:

ล้อเล่นเด้อ :21:


หัวข้อ: Re:  คนนอกความฝัน
เริ่มหัวข้อโดย: Wirin ที่ 09 ธันวาคม, 2564, 06:31:56 AM
 :27:

ขีดเส้นใต้ ไม่ตรง คงเมาเหล้า
หรือเมารัก หนักเข้า เมาจนแอ๋
ทั้งสองเมา เศร้านัก รักผันแปร
ขีดเส้นใต้ ยังแย่ แหมเห็นใจ

วิริน

ร่วมแจมจ้า หยอก ๆ

 :27:


หัวข้อ: Re:  คนนอกความฝัน
เริ่มหัวข้อโดย: โซ...เซอะเซอ ที่ 09 ธันวาคม, 2564, 08:27:56 AM


ที่ขีดเส้นมิตรง คงมือสั่น
เพราะหวาดหวั่นเผลอผิด เปลี่ยนชิดใกล้-
กลายเป็นเกลียดขี้หน้า ระอาไป
พาลจุดไฟ เผาบ้าน ย่านบางแค (555)

จากนอกฝันกลายนอกใจ ไฉนนี่
เปรียบแค้นนี้ฝังรอย เฝ้าคอยแฉ
ทำโผล่ผลุบอุบแอบ แบบต้องแปล
ร้องงอแง เข้าเค้า…เง้าเหงาจริง!

…มาช่วยจุดไฟ เอ้ยขีดเส้น อีกคนครับ…
โซ…เซอะเซอ
9 ธันวาคม 2564


 :12:



หัวข้อ: Re:  คนนอกความฝัน
เริ่มหัวข้อโดย: ผู้เฒ่า..โง่งม ที่ 12 ธันวาคม, 2564, 08:26:48 PM
ชีวิตคนไม่ต่างจากเทียน..เป็นได้หลายๆ อย่าง สำหรับคนอื่น..
รอสักวัน แปลงร่างเป็น ความทรงจำ แล้วก็ค่อยๆ หายไป

      ๏ เทียนใกล้มอดริบหรี่แสงหรุบหรู่
ไส้เทียนสั้นมองดูอยู่ไม่ไหว
กินตัวเองเนือยเนือยเรื่อยเรื่อยไป
ทั้งเนื้อเทียนและไส้ทำลายตน

     ๏ แต่ก็ส่งความสว่างให้ผู้อื่น
ประโยชน์คืนย้อนกลับไม่สับสน
ต่างจากบางมนุษย์ปุถุชน
เรื่องเสียสละบางคนไม่ทนทำ ๚ะ๛   12/12/64

https://www.youtube.com/watch?v=w0e8w7tJKZ4


หัวข้อ: Re:  คนนอกความฝัน
เริ่มหัวข้อโดย: โซ...เซอะเซอ ที่ 13 ธันวาคม, 2564, 07:36:39 AM


ใคร่หยิบยกวรรคทองร้อยกรองคัด
ปราชญ์โคลงกลอน”เนาวรัตน์”ปรัดร่ำ
แม้นหมดจดงดงาม นัยความ,คำ
จึ่งขอนำมาบอก ออกแสดง

“…เทียบทุกคำที่เขียนคือเทียนไข
ผู้เผาไหม้ตัวเองเพื่อเปล่งแสง
ยิ่งค่าความงามเทิดเจิดแจรง
ยิ่งเสียดแทงหัทยางค์ให้ร้างเลย...”*


เทียบแสงเทียนส่องทาง สว่างทัศน์
ส่องมนัสผ่านศิลป์ มุนินทร์เผย
ผู้พานพบสบเห็น เช่นเปรียบเปรย
มิอาจเฉย ฉุกคิด พินิจความ

ค่าของเทียน นิมิตหมาย ขจายขจ่าง
คืนสว่างสู่ทรวง พ้นบ่วงสาม
โลภโกรธหลงปลงปล่อย พยายาม-
ต่อแสงงาม สืบทอด ก่อนมอดเทียน

…ขออนุญาต ต่อกลอนนะครับ อ่านกลอน
ของท่าน “ผู้เฒ่า…” แล้วนึกถึงกลอน
ของท่านอาจารย์เนาวรัตน์ เลยขอเอามาลง
ไว้ให้ครับ

โซ…เซอะเซอ
13 ธันวาคม 2564


*จากบทกลอน “ใบศรี” ในหนังสือ
กวีนิพนธ์ “คำหยาด”
โดยท่านอาจารย์เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์



หัวข้อ: Re:  คนนอกความฝัน
เริ่มหัวข้อโดย: ผู้เฒ่า..โง่งม ที่ 14 ธันวาคม, 2564, 11:03:30 PM
เมื่อเธอจะเดินจากไป สิ่งที่ฉันทำได้ ..คือ สวมรองเท้าให้เธอ

 ๏ ถ้าจะไปไปเลยอย่าเอ่ยปาก

ไม่ต้องฝากเหตุผลฉันทนไหว

เชิญเลยถ้าวันนี้ไม่มีใจ

ฉันไม่โกรธโทษอะไรตามใจเธอ

 
๏ ผิดเพราะฉันดูแลเธอ ไม่เต็มที่

สนองได้ไม่ดี ข้อเสนอ

สิ่งที่ขาดหาใหม่ขอให้เจอ

และยังมีให้เสมอ ความหวังดี ๚ะ๛

https://www.youtube.com/watch?v=8nx5hbMKl7o


หัวข้อ: Re:  คนนอกความฝัน
เริ่มหัวข้อโดย: ผู้เฒ่า..โง่งม ที่ 18 ธันวาคม, 2564, 07:31:51 PM

ข้างข้างไม่มีใคร ก็ใช่ว่ามันเป็นที่ว่าง ..

     ๏ หาผู้ชายเบ็ดเสร็จสำเร็จรูป
ต้องจุดธูป บนบานนะทูนหัว
หาแบบหล่อหุ้มทองหมดทั้งตัว
มาทำผัวจะมีที่ไหนกัน

      ๏ ยุคนี้ผู้ ชายหาทำยายาก
ไปเป็นเกย์ก็มากยากคัดสรร
บวชพระและติดคุกนับอนันต์
เหลือแย่งชะนีไม่ทัน อย่าฝันเอย ๚ะ๛
 
https://www.youtube.com/watch?v=FA_qywLy1yc


หัวข้อ: Re:  คนนอกความฝัน
เริ่มหัวข้อโดย: MASAPAER ที่ 21 ธันวาคม, 2564, 09:03:58 PM
:27:

ขีดเส้นใต้ ไม่ตรง คงเมาเหล้า
หรือเมารัก หนักเข้า เมาจนแอ๋
ทั้งสองเมา เศร้านัก รักผันแปร
ขีดเส้นใต้ ยังแย่ แหมเห็นใจ

วิริน

ร่วมแจมจ้า หยอก ๆ

 :27:
ขีดเส้นใต้ไม่ตรงคงไม่แย่
ถึงเมาแอ๋แม่รู้ยังสู้ไหว
เดินบ่ตรงลงข้างทางช่างประไร
ขีดเส้นใหม่อีกทีดีดีนะ

 :28:


หัวข้อ: Re:  คนนอกความฝัน
เริ่มหัวข้อโดย: MASAPAER ที่ 21 ธันวาคม, 2564, 09:15:54 PM


ที่ขีดเส้นมิตรง คงมือสั่น
เพราะหวาดหวั่นเผลอผิด เปลี่ยนชิดใกล้-
กลายเป็นเกลียดขี้หน้า ระอาไป
พาลจุดไฟ เผาบ้าน ย่านบางแค (555)

จากนอกฝันกลายนอกใจ ไฉนนี่
เปรียบแค้นนี้ฝังรอย เฝ้าคอยแฉ
ทำโผล่ผลุบอุบแอบ แบบต้องแปล
ร้องงอแง เข้าเค้า…เง้าเหงาจริง!

…มาช่วยจุดไฟ เอ้ยขีดเส้น อีกคนครับ…
โซ…เซอะเซอ
9 ธันวาคม 2564


 :12:


ขีดเส้นใต้มือสั่นขวัญมันเสีย
ใจอ่อนเพลียพลังดังผีสิง
เกินบังคับทิศทางช่างบ้าจริง
ไฟไหม้ลามก็วิ่งนิ่งทำไม

หรือขาสั่น :28:




หัวข้อ: Re:  คนนอกความฝัน
เริ่มหัวข้อโดย: โซ...เซอะเซอ ที่ 25 ธันวาคม, 2564, 06:55:25 AM



เส้นสั่นคือ มือลั่น หรือสั่นขา
หรือประหม่า พยายาม ข่มหวามไหว
มิสะทกสะท้านหรอก บอกวุฒวัย
เห็นลามไฟ จึงยืนอึ้ง เกือบครึ่งวัน

โซ…เซอะเซอ
25 ธันวาคม 2564




หัวข้อ: Re:  คนนอกความฝัน
เริ่มหัวข้อโดย: ผู้เฒ่า..โง่งม ที่ 27 ธันวาคม, 2564, 11:22:37 AM

(https://i.ibb.co/ZzTqV7T/7.jpg) (https://ibb.co/60sjmLs)


https://www.youtube.com/watch?v=ECRQt4stdWw


หัวข้อ: Re:  คนนอกความฝัน
เริ่มหัวข้อโดย: ผู้เฒ่า..โง่งม ที่ 04 มกราคม, 2565, 11:53:00 AM
โลกสองใบย่อมมียากกว่า  โลกใบเดียวที่กว้างใหญ่

     ๏ ถ้าความรักจำกัดแค่สองคน
เสียโอกาสปี้ป่นอีกคนหาย
อ้อมกอดขวาโอบนางอยู่ข้างกาย
แล้วแขนซ้ายว่างเปล่าจะเหงาใจ

    ๏ ควรเติมเต็มความรักทั้งซ้ายขวา
เทวดาช่วยอุ้มสมหน่อยได้ไหม
ฤาผีป่าเจ้าเขาลำเนาไพร
ช่วยดลให้สมปองเคียงครองเอย ๚ะ๛   

https://www.youtube.com/watch?v=mGjGNgALeks


หัวข้อ: Re:  คนนอกความฝัน
เริ่มหัวข้อโดย: ผู้เฒ่า..โง่งม ที่ 11 มกราคม, 2565, 08:51:11 PM
หมากับปลากระป๋อง หรือ หมามองเครื่องบิน ..
มันเหมือนกับความคิดถึง ที่อยู่นอก ขอบเขตของอ้อมแขน..

     ๏ ที่ตั้งอยู่ตรงหน้าคือปลากระป๋อง
ที่นั่งอยู่แล้วมอง คือน้องหมา
น้องคงคิดทำไงใครจะมา
เปิดเอาปลาในกระป๋องสนองพุง

     ๏ เหมือนความรักบางคนไม่กล้าพูด
น้ำลายบูดผัดวันประกันพรุ่ง
รักอ้ำอึ้งด่วนสลับต้องปรับปรุง
งั้นไม่รุ่ง เหมือนน้องหมากับปลาเอย ๚ะ๛ 
 
https://www.youtube.com/watch?v=4WcMRO1e9_4



หัวข้อ: Re:  คนนอกความฝัน
เริ่มหัวข้อโดย: ผู้เฒ่า..โง่งม ที่ 19 มกราคม, 2565, 07:55:47 PM
ความชอบที่แตกต่าง ทำให้ความเหินห่างเกิดขึ้น..

     ๏ โลกของความแตกต่างที่เป็นอยู่
แม้จะดูร่วมเดินเหมือนเหินห่าง
เรื่องเดียวกันพูดไปคนละทาง
อาหารชอบคนละอย่างแล้วต่างกิน

      ๏ ทัศนคติเคยเหมือนกับเลือนแล้ว
เบียร์ต่างแก้วยี่ห้อไม่คุ้นลิ้น
ฟังเพลงคนละแนวหูไม่ชิน
หรือทั้งสิ้นเป็นเพราะใจเปลี่ยนไปเอย ๚ะ๛   

https://www.youtube.com/watch?v=EqU9NiBrpWE


หัวข้อ: Re:  คนนอกความฝัน
เริ่มหัวข้อโดย: ผู้เฒ่า..โง่งม ที่ 30 มกราคม, 2565, 07:37:02 PM

(https://i.ibb.co/CKxbvMh/image.jpg) (https://ibb.co/3mtpWMB)


https://www.youtube.com/watch?v=-pTaCgtVkS4


หัวข้อ: Re:  คนนอกความฝัน
เริ่มหัวข้อโดย: ผู้เฒ่า..โง่งม ที่ 07 กุมภาพันธ์, 2565, 05:51:29 PM
 หุ่นยนต์

สถานะภาพ…หุ่นยนต์.เพศชาย
ชื่อ……………โง่งม.0001
รหัส………….ครับผม
ภารกิจ………ยุติชั่วคราว.ซ่อมแซม
ราคา…………ไม่มี
ส่วนสึกหรอ….ทั้งตัวและหัวใจ..


เพราะฉันเป็นหุ่นยนต์ที่คนสร้าง
ทุกทุกอย่างจดจำแต่คำสั่ง
ทีท่าแค่คำนับคอยรับฟัง
ชอบหรือชังปฏิบัติมิขัดใจ

โปรมแกรมวางคำรับแค่ครับผม
มันจะขมจะขื่นต้องขืนไหว
จะถูกผิดมองเห็นต้องเป็นไป
ตามกลไกที่วางเธอสร้างมา

หัวใจฉันเล็กเล็กเป็นเหล็กเก่า
ที่เธอเอาเข้าใส่แต่ไร้ค่า
สนิมเกาะรันทดหมดราคา
รอเวลาผุกร่อนถึงตอนพัง

เลือดเนื้อฉันก็ไม่เหมือนใครเขา
มันโง่เง่าชาชินความสิ้นหวัง
มิอาจร้องบอกไปให้ใครฟัง
ซ่อนภวังค์เจ็บจนคุ้นแค่หุ่นยนต์

ลมหายใจอ่อนอ่อนทุกตอนเจ็บ
ฉันก็เก็บเมื่อเธอให้ซึ้งในผล
เป็นเพียงหุ่นตลอดศกไม่วกวน
มิคล้ายคนไหลลื่นทุกคืนวัน

ฉันเป็นเพียงหุ่นยนต์ที่คนสร้าง
โปรแกรมวางตามถนัดจะจัดสรร
ถูกใจเธอผ่องแผ้วก็แล้วกัน
ส่วนตัวฉันเหล็กเก่าเก่านะเจ้านาย

แต่ยังมีอีกเช่นกันที่ฉันขอ
โปรดช่วยต่อรสชาติที่ขาดหาย
ใส่โปรแกรมน้ำตาลูกผู้ชาย
เพื่อระบายความรันทดที่กดดัน

เผื่อสองตาของฉันมันสะอาด
เห็นโอกาสแนวทางจะสร้างฝัน
น้ำตาหุ่นโง่เขลามิเท่าทัน
อย่าลืมกันช่วยแถม..โปรแกรม.น้ำตา…[email protected]

จินตนาการที่ผ่านมานานมาก..

https://www.youtube.com/watch?v=wHAzuo0kYxk


หัวข้อ: Re:  คนนอกความฝัน
เริ่มหัวข้อโดย: ผู้เฒ่า..โง่งม ที่ 17 กุมภาพันธ์, 2565, 08:34:00 PM

๏ กำไลหินสีแดงแฝงความรัก
มิแปรพักตร์เป็นอื่นย่อมยืนสี
หทัยตรงคงคำพร่ำวจี
จะร้ายดีคลาด-เคียงขอเสี่ยงทาย

๏ ตะขอเงินสองชายคล้ายสลัก
ร้อยความรักเกื้อกูลมิสูญหาย
แม้รักร่วมสวมสนิทให้ติดกาย
เมื่อใดสายสวาทวอดจึงถอดเอย ๚ะ๛

https://www.youtube.com/watch?v=WXtstw12Hi4


หัวข้อ: Re:  คนนอกความฝัน
เริ่มหัวข้อโดย: ผู้เฒ่า..โง่งม ที่ 21 กุมภาพันธ์, 2565, 10:47:04 PM
*** กระท่อมร้อยบุปผา ***

กระท่อมน้อยหว่างแนวกลางแถวไผ่
ซ่อนอยู่ในป่ากว้างข้างขุนเขา
มีสายธารไหลอ้อมกระท่อมเรา
แต่ขาดเงาน้องนุชบุษบา

พฤกษชาติหลากพรรณอันสดชื่น
ภิรมย์รื่นชดช้อยร้อยบุปผา
รัญจวนหอมตอมด้วยกุมรา
พิศสง่าธรรมชาติพิลาสชม

หิรันญิ. การ์เถา.ดอกขาวใหญ่
ช่อกล้วยไม้เจ้าพนาสง่าสม
กุหลาบป่าปาหนัน.โน้น.ลั่นทม
นั่นดอกส้ม สารภีมะลิลา

มหาพรหมสาวหยุดพุดสามสี
บานบุรีขิงแดงข้างดาหลา
ราชพฤกษ์นมสวรรค์สะบันงา
นั่น.เฟื่องฟ้ามะป่วนลำดวนดอย

งามตันหยงกระดังงาชบาช้าง
แก้วเจ้าจอมดอกช้องนาง..ข้างคำฝอย
มองรักเร่พวงคราม..ดอกสามปอย
ฉุนส้มป่อยเผยอแย้มแต้มพยอม

บุหรงเลื้อยกล้วยค่างขางหัวหมู
ดอกคำฟูอัญชัน.โน้น.จันทร์หอม
กล้วยหมูสังข้าวตอกดอกกระดอม
จำปาขอมจำปูนคูณชมพู

การเวกศรีตรังสังหยูเขา
บุหงาเถาบัวสวรรค์นั่น..นมหนู
ส่าเหล้าต้นบุนนาคราชครู
พวงชมพูสะพลีศรีมาลา

เหลืองจันทน์..สะแกแสง.แดง.หงอนไก่
โสกเหลืองใหญ่ตำหยาวเข็มขาวป่า
อินทนิลกลึงกล่อมหอม.ทิวา
สร้อยระย้าพวงโกเมนพิมเสนดง

พู่จอมพลไข่ดาวข้าวหลามป่า
พุดน้ำบุศย์พวงวิวาห์เกาะกาหลง
ชมนาดคายค่าวคู่ประยงค์
มหาหงส์โบตั๋นกรรณิการ์

นั่น.นางแย้มต้นโมกโสกสปัน
ทานตะวันเบญจมาศวาสนา
กระโมกเขา.นมควาย.เอื้องหมายนา
โสกระย้าดาวเรืองเหลืองดอก.กลาย

กาสะลองชงโคยี่โถขาว
โน้น.ช้างน้าวแสงจันทร์ นั่น.ดอกหวาย
แสดสยามรำเพยดอก.เขยตาย
บัวกินสายบัวผุดพุดตะแครง

เห็นโปร่งกิ่ว..รสสุคนธ์มณฑาป่า
ฉัตรลีลาคำมอกดอกแสลง
กล้วยไม้ดินเพชรหึงพลับพลึงแดง
นั่น.ต้องแล่งพุดป่าราชาวดี

ข้าวหมากหอมนางแดงแสลงใจ
บุหงาใหญ่กะเจียนดอกเทียนสี
มากกว่าร้อยพฤกษานานามี
กระท่อมนี้หอมล้ำ..สุดพรรณนา

สายน้ำเลาะเซาะหินไอดินกรุ่น
หอมละมุนอบอวลมวลบุปผา
เสียงนกร้องก้องหนมีมนตรา
ห่อมพฤกษากายใจละไมละมุน

ขาดแต่นุชนิ่มน้องที่ปองหมาย
แสนเสียดาย..ไร้วาสนาหนุน
อธิฐานภพหน้าโปรดการุญ
เอื้อผลบุญส่งคู่มาอยู่เอย[email protected]

https://www.youtube.com/watch?v=voA49BIsMMY


หัวข้อ: Re:  คนนอกความฝัน
เริ่มหัวข้อโดย: ผู้เฒ่า..โง่งม ที่ 25 กุมภาพันธ์, 2565, 09:32:52 PM
๏ เรามองฟ้าผืนเดียวกันตลอด
แต่ว่าในอ้อมกอดกลับห่างเหิน
ทุกเข็มนาฬิกาที่ก้าวเดิน
ทำร้ายใจกันเกินพรรณา

๏ เราไกลกันเกินกู่เราอยู่ห่าง
ที่กั้นกลางขวางไว้เกินไขว่คว้า
อาจเป็นเพราะต่างไม่จำนรรจา
คงมิใช่เพราะขอบฟ้า ตรงหน้าเรา ๚ะ๛

https://www.youtube.com/watch?v=ph8qeWLn7ZQ


หัวข้อ: Re:  คนนอกความฝัน
เริ่มหัวข้อโดย: ผู้เฒ่า..โง่งม ที่ 01 มีนาคม, 2565, 12:29:49 PM
ชีวิตไม่ใช่การแสดง ไม่มีผู้กำกับ ไม่มีคนสั่งคัท..
รอยยิ้ม กับ น้ำตา ต้องสร้างเอาเอง..

     ๏ และแล้วความอ้างว้างก็กางแขน
โอบกอดฉันไว้แนบแน่นจนอึดอัด
ยิ่งดิ้นรนยิ่งกลุ้มยิ่งรุมรัด
ต้องการผลัด ผลักออกเพราะยอกใจ

     ๏ เชิญความสุขเข้ามากอดฉันบ้าง
ความอ้างว้างเลิกกอดฉันได้ไหม
เหมือนที่รักพบกันยาก อย่าจากไป
กอดฉันให้เนิ่นนานชั่วกาลเอย ๚ะ๛ 
 
https://www.youtube.com/watch?v=U3pu6IM0Kps


หัวข้อ: Re:  คนนอกความฝัน
เริ่มหัวข้อโดย: ผู้เฒ่า..โง่งม ที่ 08 มีนาคม, 2565, 04:30:30 PM
   
    *** ลมหายใจแห่งรัตติกาล***


  ๏ ราตรีประดับดาว
แสงแวววาวผิวทะเล
เสียงคลื่นเจ้ากล่อมเห่
แสนว้าเหว่ห้วงหัวใจ

๏ เหม่อมองทะเลครวญ
รอยรัญจวนสนิทนัย
ลึกล้ำเกินคำไข
ปวดร้าวในห้วงใจคน

๏ นางหนึ่งเจ้าผันผ่าน
โฉมสะคราญมุ่งสู่ชล
ยลรอยความกังวล
อัสสุชลคลอดวงตา

๏ พิศพักตร์เจ้างามผ่อง
ใยหม่นหมองยามมองหา
ผ่านเลยถึงธารา
เพียงหันหน้าชายตามอง

๏ สายน้ำที่เยือกเย็น
คลื่นกระเซ็นย้ำผิวผ่อง
โสมขับแสงดาวส่อง
งามเทียมทองยามได้ยล

๏ ใยเจ้ามิยั้งก้าว
ย่ำทรายขาวสู่สายชล
หายไปในวังวน
ขาดเงาคนมิหวนคืน

๏ ครืนครืนเสียงซัดสาด
ป่าวประกาศว่ายังตื่น
ทะเลทุกวันคืน
มันก็ตื่นอยู่ร่ำไป

๏ เพียงโฉมเจ้าลาลับ
ไปมิกลับหรือไฉน
โศกเอ๋ยโศกอันใด
จึงทำให้คิดสั้นเอย


๏ สุดห้วงบ่วงความคิด
ตามประชิดเจ้าทรามเชย
อันใดจึงร้างเลย
ชีวิตเคยอภิรมย์

๏ คว้าร่างอรชร
โอบสมรดั่งใจสม
อุ้มร่างนางระทม
ขึ้นสู่ฝั่งได้ดั่งใจ

๏ งามยิ่งนักโฉมเอ๋ย
ใยมิเอ่ยคำปราศรัย
เจ้านอนพับหลับใหล
นั้นทำให้ข้าโศกตรม

๏ กายเจ้าที่เย็นเฉียบ
กลางความเงียบยินแต่ลม
หวีดหวิวห้วงโพยม
เสียงดังขรมหวั่นอุรา

๏ ลมหายใจเจ้าสิ้นสาย
เสียงเงียบหายใจประหม่า
พลิกกลับจับกายา
นอนคว่ำหน้าใส่บ่ายืน

๏ โอบอุ้มขึ้นเขย่า
เพียงเบาเบาให้เจ้าตื่น
สายน้ำที่เจ้ากลืน
จงไหลคืนกลับออกมา

๏ โฉมเจ้ายังนอนนิ่ง
ดุจเจ้าทิ้งความปรารถนา
ไม่หวนทวนเวลา
กลับเคหาโลกพิไล

๏ ริมฝีปากรูปกระจับ
สัมผัสรับลมหายใจ
ถ่ายทอดความห่วงใย
ที่รินไหลสู่กายนาง

๏ สายลมจากดวงใจ
อิงอุ่นไอจากเรือนร่าง
แสงส่องแม้นเลือนราง
พิศกระจ่างงามละไม

๏ คิ้วโกร่งดั่งคันศร
เส้นผมอ่อนดุจใยไหม
สะคราญแม้หลับไหล
เพราะเหตุใดใยเจ้าโศก

๏ โฉมเอยใยเจ้าเศร้า
เหตุใดเล่าวิปโยค
เปรียบเหมือนโลกทั้งโลก
ตามเศร้าโศกมิเว้นวาย

๏ โอบกอดเจ้าหอมกรุ่น
เอื้อไออุ่นให้หนาวคลาย
ลูบผมพลิ้วสยาย
เจ้าเคลื่อนกายลืมตามอง

๏ ดวงตาอันหมองเศร้า
มิต่างเราที่หม่นหมอง
สบตาคราประคอง
เจ้าก็มองสบสายตา

๏ จวบรุ่งอุษาสาง
อยู่เคียงข้างต่างมองหา
เพียงพบเพื่อสบตา
หมื่นวาจาต่างเงียบงัน

๏ สัมผัสหน้าต่างใจ
บ่งบอกนัยสู่ใจกัน
แทนถ้อยคำรำพัน
ความกดดันในจิตใจ

๏ จนแสงสุรีย์ส่อง
เพลาต้องจรจากไกล
ต่างคนต้องต่างไป
ต่างเข้าใจโลกของตน

๏ พบกันเพื่อพลัดพราก
หันหลังจากริมฝั่งชล
หันหลังเพื่อตัวตน
คนค้นคนต่างเข้าใจ

๏ อย่าผูกความสัมพันธ์
รักเหมือนฝันอันอ่อนไหว
ความเจ็บสั่งสอนให้
ถนอมไว้ทั้งใจกาย

๏ หาดทรายที่พาดยาว
กับรอยก้าวบนพื้นทราย
ไม่นานลบรอยหาย
สิ้นสลายแม้เค้าลาง

๏ เงาร่างทับทางแยก
มันไม่แปลกต้องแยกทาง
เดินถนนต่างอ้างว้าง
ดีกว่าสร้างแผลทางใจ ๚ะ๛

https://www.youtube.com/watch?v=Xe2vE7wFPYM


หัวข้อ: Re:  คนนอกความฝัน
เริ่มหัวข้อโดย: ผู้เฒ่า..โง่งม ที่ 13 มีนาคม, 2565, 08:22:23 PM
 
  *** โจรปล้นใจ***

ณ ราตรีที่คนหลับขยับตื่น
ลุกขึ้นยืนเดินย่องเข้าห้องสาว
เดาะรหัสปากสั่นเสียงสั้น-ยาว
ใจรัวกราวลืมชื่อฝ่ามือเย็น

ประตูแย้มเปิดให้เข้าไปย่อง
มิค่อยคล่องมืดมัวตัวไม่เห็น
กระซิบแผ่วออมคำอย่างลำเค็ญ
ย่องมาเป็นแมวขโมยมีเภทภัย

กระหวัดกอดออดอ้อนสมรมิ่ง
สองกายอิงแนบฝาดั่งอาศัย
อกระรัวตัวสั่นประหวั่นนัย
ยังอ่อนวัยกระซิบเผยมิเคยทำ

เสียงจิ้งจกร้องทักชักสะดุ้ง
ชวนเข้ามุ้งนั่งยิ้มกระหยิ่มขำ
ไม่เดียงสาโง่เขลาต้องเข้านำ
เคยจดจำนึกบทอยากทดลอง

กลั้นใจกอดมือซนไม่พ้นร่าง
ต้องเนื้อนางเสน่ห์ท่วมร่วมสนอง
หอมกลิ่นกรุ่นผิวสงวนนวลละออง
โอบประคองเอนกายที่หมายตา


ลมหายใจแทรกดังภวังค์รัก
เสียงอึกอักอ่อยออดชวนถอดผ้า
เสียงงึมงำพร่าเลือนเจ้าเอื้อนมา
ขอสัญญาแค่ถอดนอนกอดกัน

ภาพสลัวจันทร์ส่องที่ช่องแตก
ตามฝาแยกยลนวลที่ชวนฝัน
รัญจวนจิตชิดกายมิอายจันทร์
เยือนสวรรค์ลูบร่างข้างข้างมือ

เสียงกระเส่าข้างหูโฉมตรูสั่น
ฉอเลาะกันเต็มใจมิไขสือ
เสน่หาร้อนเร่าดั่งเขาลือ
ร่วมกระพือพิศวาสที่บาดทรวง

เอ๊ก.อี่.เอ๊ก เสียงไก่ยั้งใจหยุด
มิเร่งรุดโลมเล้าของเจ้าหวง
จิตประหวัดหวั่นผจญในผลพวง
เหมือนหลอกลวงหวังเคียงแต่เพียงกาย

สำนึกนัยมองเห็นความเป็นหญิง
แม้นแอบอิงคิดถามหาความหมาย
พรหมจรรย์เพียงครั้งหวังทำลาย.
ลูกผู้ชายอย่าทำข่มสำรวม

มิรบเร้าเคล้านวลทบทวนฝัน
นอนกอดกันเสื้อผ้ามิหาสวม
แยกเรื่องรักความใคร่.ไม่กำกรวม
แม้จะท่วมด้วยฤทธิ์กฤติยา

เอ๊ก.อี่.เอ๊ก.เสียงกระชั้นใกล้วันใหม่
ต้องลาไกลคลาดแคล้วไปแล้วหนา
คืนยินยลบนวิมานที่ผ่านมา
ยังเหลือค่าความสาวไร้คาวชาย


กาลเวลาเลี้ยวลดทศวรรษ
คนจรจัดเจอนางที่ห่างหาย
กุมมือมั่นปากอิ่มรอยพริ้มพราย
บอกความหมายมิตรภาพตราบนิรันดร์

เป็นเพียงแค่เศษคนชอบปล้นใจ
แล้วจากไปเรียงร้อยแต่รอยฝัน
ช่วงชีวิตผันผ่านมานานวัน
มิอาจปั้นชีวิตอย่างคิดเอา

บทสรุปโจรปล้นใจบอกไว้ว่า
ควรรู้ค่ารักงาม.หยุดความเขลา
รักหรือใคร่ดีชั่วอย่ามัวเมา
ความรักเรา คือการให้..ใช่.ครอบครอง ๚ะ๛   

https://www.youtube.com/watch?v=e11aPtyQAfU


หัวข้อ: Re:  คนนอกความฝัน
เริ่มหัวข้อโดย: ผู้เฒ่า..โง่งม ที่ 21 มีนาคม, 2565, 02:59:40 PM

๏ คนลำบากกว่าเราในโลกนี้
ยังคงมีอีกมากที่ยากเข็ญ
และหลุดพ้นความลำบากได้ยากเย็น
อาจจะเป็นเพราะกรรมเก่าที่เขามี

๏ อย่ามองแต่คนที่เขาดีกว่า
เสียเวลาท้อใจไร้ศักดิ์ศรี
จะย่ำแย่เลิศหรูดูให้ดี
เพราะบางทีบางสิ่งไม่จริงเอย ๚ะ๛

https://www.youtube.com/watch?v=7NPRT6ZiJnA


หัวข้อ: Re:  คนนอกความฝัน
เริ่มหัวข้อโดย: ผู้เฒ่า..โง่งม ที่ 25 มีนาคม, 2565, 12:40:09 PM
     
      ฉันตายไม่ได้
*วิญญานและความรัก*


 ๏ แม้นอนหงายที่โถงในโลงตั้ง
ได้แว่วฟังคำพระ.ละสังขาร
มิเคยลืมความฝันเมื่อวันวาร
ยังแผ่วหวานซับซ้อนแอบซ่อนทรวง

 ๏ หยดน้ำใสไหลเลอะที่เปรอะหน้า
สิ้นสัญญารักเอยที่เคยหวง
ถึงเวลาละทิ้งสิ่งทั้งปวง
หมดทุกห่วงนิวรณ์ต้องนอนนาน

 ๏ ไปไม่กลับหลับไม่ตื่นไม่ฟื้นแน่
ก็เพียงแค่ร่างคนที่พ้นฐาน
ที่หยัดยืนมั่นคงตรงวิญญาณ
ยังซมซานไม่จบ.คอยพบเธอ

 ๏ ขอไปคอยที่ข้างทางช้างเผือก
จะเย็นเยือกไม่ท้อรอเสมอ
แม้เนิ่นนานเพลาจะมาเจอ
ถึงจะเก้อยังคอยไม่น้อยใจ

 ๏ แม้ต่างภพภูมิกันยังมั่นคง
และซื่อตรงต่อรักมิผลักไส
วิญญาณรักห่วงเธอเสมอไป
ถึงจะไกลแค่ร่างมิร้างลา

 ๏ ในโลงมืดกว้างศอกที่ตอกแน่น
วางบนแท่นลายทองยังมองหา
เสียงพระสวดกรวดน้ำช้ำวิญญา
วาสนาน้อยมากต้องจากไกล

 ๏ ในโลกคนสุขีเถิดที่รัก
มอบใจภักดิ์แม้สิ้นอายุขัย
ถ้าสวรรค์มองเห็นแล้วเป็นใจ
เกิดภพใหม่ขอมีเธอตลอดกาล..๚ะ๛   

https://www.youtube.com/watch?v=xBcuK2-5k1E


หัวข้อ: Re:  คนนอกความฝัน
เริ่มหัวข้อโดย: ผู้เฒ่า..โง่งม ที่ 30 มีนาคม, 2565, 11:00:04 PM
 เวลาสำหรับลมหายใจ ..หมดลงเมื่อไหร่
เวลาของความคิดถึง..ถึงจะหมดตามไป..

 *ฉันมั่นใจ*


๏ ฉันคงเหลือเวลาอีกไม่มาก
ก่อนลาจากโลกไปสู่ความฝัน
แม้จะสิ้นเยื่อใยสายสัมพันธ์
มานานวันแต่ก็ยังคิดถึงเธอ


๏ไม่ถึงกับฟั่นเฟื่อนหรือบ้าใบ้
แต่เวลาผ่านไป..เจ็บช้ำเสมอ
ถึงร้อยวันพันปีไม่เคยเจอ
แต่ยังฝันเพ้อเจ้อ..ถึงเธอประจำ


๏ บางครั้งนั่งมองฟ้าหางตาชื้น
ความรู้สึกขมขื่นเก็บกลืนกล้ำ
ทุกภาพทุกสัมผัสทุกถ้อยคำ
ยังตอกย้ำซ้ำซากยากตัดรอน


๏ ทะลุเวลา หาฉัน..บ้างได้ไหม
มากุมมือฉันไว้เหมือนแต่ก่อน
มากระซิบข้างหูเวลานอน
ฉันอ้อนวอนร้องขอด้วยน้ำตา


๏ ฉันคงเหลือเวลาอีกไม่มาก
และคงยากสำหรับฝันอันไร้ค่า
สุดปลายมือเกินเอื้อมจนปัญญา
ไว้ชาติหน้าพบกัน..ฉันจะคอย ๚ะ๛

https://www.youtube.com/watch?v=7_lh5_ZAU74


หัวข้อ: Re:  คนนอกความฝัน
เริ่มหัวข้อโดย: ผู้เฒ่า..โง่งม ที่ 05 เมษายน, 2565, 10:45:43 AM

        *แม่ใจร้าย กับ ไม้ขัดหม้อ*


 แม่เป็นคนร่างท้วมตัวใหญ่ เสียงดัง พูดและทำอะไรเร็ว ปากร้าย มือไวมาก โดยเฉพาะตอนรำไม้ขัดหม้อ ( ไม้ขัดหม้อ เป็นไม้ที่ใช้ขัดฝาหม้อ ดงข้าว ใช้สำหรับหุงข้าว ปัจจุบัน มีหม้อหุงข้าวไฟฟ้ามาใช้ ไม้ขัดหม้อ เลยหายไปจาก ความทรงจำของผู้คน ) ลูกทุกคนเห็นแม่ ถือไม้ขัดหม้อ เหมือนถือไม้อาญาสิทธิ์ สั่งให้ทำอะไรต้องรีบทำ..แล้วไม้ขัดหม้อก็ดูเหมือน มันพร้อมที่จะอยู่ในมือของแม่ตลอดเวลา

ตอนเช้าต้องรีบอาบน้ำ แต่งตัวชุดนักเรียน เสร็จแล้วรีบมากินข้าว ตัวโตอาจจะต้องเสริม ซดน้ำข้าวด้วย ( ผลผลิตของแม่กับไม้ขัดหม้อ ) ใครชักช้า โอ้เอ้วิหารราย ก็ต้องหวาดเสียวกับเงาของไม้ขัดหม้อ ที่จ้อง ถลึงตามองอยู่ตลอดเวลา

ก่อนไปโรงเรียน ถ้ามีใครที่อายุมากกว่าเราอยู่ในบ้าน ต้องไหว้ สวัสดีครับ ก่อนไปโรงเรียนทุกวัน..ตอนเย็นกลับมาเจอใครก็ต้องสวัสดีอีก เสร็จแล้วเปลี่ยนเสื้อผ้าชุดนักเรียนออก แต่ยังไม่ได้ออกไปวิ่งเล่น ด่านแรกต้องท่องสูตรคูณก่อน เริ่มกันตั้งแต่ ป.3 ทุกคน เริ่มจาก..แม่ 2

เสียง ซองนึงซอง..ซอง ซองสี่..ซองซาม หก ฯลฯ ..ยังติดหูอยู่จนทุกวันนี้..ผลัดกันท่อง ใครท่องผิดก็ไม้ขัดหม้อ หวดขวับ..เจ็บก้น น้ำตาซึม รสชาติที่ไม่เคยลืมจนทุกวันนี้ ลูกแม่ทุกคน ไม่ทันจบ ป.3 สูตรคูณแม่ 12 ได้กันทุกคน เป็นนกแก้ว นกขุนทองเลย เสร็จเรื่องสูตรคูณ ก็ท่องบทอาขยาน...

สมัยก่อน ป..3 ป.4 ป .5 หรือ ป.6 ก็จะมีบทอาขยาน เฉพาะชั้น..แม่ใจร้ายกับไม้ขัดหม้อ จะเคี่ยวเข็ญ ลูกทุกคน ให้ท่องได้ตั้งแต่ต้นปีทุกที แล้วก็คัดไทย..เขียนไทย โดยเฉพาะเขียนไทยตามคำบอก เขียนผิดตี ผิดตีมือ มันเจ็บมากเลย กว่าจะผ่านมาได้แต่ละชั้น แต่ละปี มันมีเรื่องที่ต้องจดจำมากมาย

พี่คนโต ตอน ป.6 สอบได้ 53% ไม่ได้สอบตก แต่แม่จับมัดกับต้นมะม่วง เรียกลูกทุกคนมายืนดู บอกว่า สอบได้ไม่ดี ไม่ตั้งใจเรียน แม่ตีด้วยหางเข็มขัด เสียงพี่ร้องเหมือนเจ็บมาก ตั้งแต่นั้นมา ลูกทุกคนเข้าใจตรงกันเลยว่า..ถ้าสอบได้แบบ..เกือบตก หมายถึงโดนตี ต้องตั้งใจเรียนกันมากขึ้น..

ความที่คิดไม่ทันในวันนั้น บ่อยครั้ง คิดว่าแม่ใจร้าย ไม่อยากอยู่กับแม่เลย แล้วก็เกลียดไม้ขัดหม้อมาก มีโอกาสจะจับเขวี้ยงทิ้งลงคลองบ่อย ๆ

ในความใจร้ายของแม่ บางเรื่องไม่ได้เห็นแล้ว ในสังคมยุคปัจจุบัน เช่น ถ้าโดนครูทำโทษ ตีมาหนึ่งที ถ้าแม่รู้ กลับบ้านแม่จะตีเพิ่มอีกสองที..สิ่งที่แม่บังคับยัดเยียดให้มา ตั้งแต่ตอนเด็ก..ซึ่งปัจจุบันท่านไม่ได้อยู่คอยจ้ำจี้จ้ำไช แล้ว แต่ลูกยังคิดเลขเร็ว ยังเขียนคำไทยระวังผิด และยังมีบทอาขยานอยู่ในใจ กลายเป็นบทกลอนง่าย ๆในวันนี้..

ชีวิตที่เดินทางไกล มาจนเหนื่อยล้า ด้านหลังมีแต่ความอ้างว้าง ด้านหน้าที่เดียวดายโดดเดี่ยว..
นึกถึงความรู้สึกอบอุ่น..จากฝ่ามือกร้านๆของแม่ที่วางไว้บนหัว สอนให้ลูกอดทน..เข้มแข็ง..
วันนี้ไม่มี ..ไม่เหลืออะไรสักอย่าง

ไม่มีแม่ใจร้าย ไม่เห็นไม้ขัดหม้อแล้วในชีวิตนี้..ผมคิดถึงนะ


๏ คลื่นไส้หูวิ้งวิ้งสวิงสวาย
อยากเปรี้ยวกระวนกระวายน้ำลายสอ
น้ำย่อยย้อยเกินข่มขึ้นขมคอ
ผะอืดผะอมลมรอขืนคอคาย

๏ ลำบากลำบนเหนื่อยนักน้ำหนักเพิ่ม
ท้องก็เริ่มป่องรับขยับขยาย
สัญชาติญาณเพศแม่แผ่ขจาย
คำว่าแม่เริ่มเป็นนายแต่นั้นมา

๏ ครบกำหนดคลอดออกมาน้ำตาไหล
เหมือนแม่ได้ของขวัญอันล้ำค่า
เสียงลูกร้องแรกพบเมื่อสบตา
ความเจ็บปวดหายจากหน้า ยิ้มมาแทน

๏ แล้วอ้อมกอดของแม่ตั้งแต่เริ่ม
มีแต่เพิ่มรักห่วงและหวงแหน
ถึงยากจนแม่สู้อย่าดูแคลน
ด้วยสองแขนลูกกี่คนแม่ปรนเปรอ

๏ ตอนยังเล็กผิดถูกก็ลูกแม่
โตเป็นหนุ่มหรือแก่ ลูกแม่เสมอ
หัวใจแม่หมายมุ่งบำรุงบำเรอ
เรื่องของลูกแม่ไม่เผลอ จะลืมเลือน

๏ แต่โลกหมุนเรื่อยไปไร้วันหยุด
วัฏจักรของมนุษย์ต้องขับเคลื่อน
มีผูกพันพลัดพรากยากแชเชือน
จึงตักเตือน ตอกย้ำ .แม่สำคัญ

๏ ใช้น้ำตาแทนหมึกเขียนถึงแม่
ช่วงชีวิตยอดแย่ที่แปรผัน
มีความทุกข์เป็นนายอยู่รายวัน
ขาดคนร่วมฝ่าฟันไม่ทันการ

๏ กว่าจะซึ้งเข้าใจคำว่าแม่
ต้องรอจนตัวแก่เพลาผ่าน
อยู่บนโลกทุกข์-สุขมายาวนาน
มองลูกหลานภาพต่างต่างมิห่างไกล


๏ ภาพย้อนไปหนหลังเมื่อยังเด็ก
เป็นเทวดาตัวเล็กเล็กที่ยิ่งใหญ่
แม่ถนอมเลี้ยงดูคอยตามใจ
ริ้นจะไต่ไรจะตอมไม่ยอมเลย

๏ มะม่วงที่แม่ปอก แม่ลอกเปลือก
แม่ก็เลือกเนื้อป้อนให้ก่อนเอ่ย
แม่กินเนื้อติดเมล็ดเหมือนเช่นเคย
รักของแม่เปิดเผยถ้าเอ่ยยาว

๏ ปลาทูที่ แม่ทอดแม่ถอดก้าง
แม่กินหัวกับหางเอาคลุกข้าว
เนื้อปลาหอมอร่อยลิ้นคลอกลิ่นคาว
ให้ลูกกินทุกคราวที่ทอดปลา

๏ ตั้งแต่เกิดตีนเราเท่าฝ่าหอย
น้ำลายย้อยยิ้มแย้มบนใบหน้า
เรียนหนังสือจนเราเติบโตมา
คำว่าแม่มีค่ากว่าสิ่งใด

๏ คนที่รู้จักเราดีที่สุด
คือมนุษย์ แม่จงอย่าสงสัย
จดจำเรื่องของเรามากกว่าใคร
รักห่วงใยทั้งชีวิตลองคิดดู

๏ เกิดชาติไหนก็ขอเป็นลูกแม่
ถึงวันที่ย่ำแย่แม่ไม่อยู่
เอาความรักแม่คุ้มคอยอุ้มชู
แม้หดหู่ ใจกระจ่างสู้ทางตัน

๏ คนเป็นลูกสุดท้ายเข้าใจแม่
ก็หวังแค่บอกเล่าเพื่อสร้างสรรค์
ให้คิดถึงพระคุณแม่อย่าลืมกัน
ควรสำนึกผูกพันจนวันตาย ๚ะ๛

https://www.youtube.com/watch?v=RSLVpaLd704


หัวข้อ: Re:  คนนอกความฝัน
เริ่มหัวข้อโดย: ผู้เฒ่า..โง่งม ที่ 09 เมษายน, 2565, 02:12:02 PM
               ** เธอง่ายเอง **

    ๏ จะตามง้อหวงหึงไปถึงไหน
เข้าใจไหมสำหรับฉันเธอมันเก่า
ที่ผ่านมาเส้นทางระหว่างเรา
เป็นเพียงเงาคราวครั้งมิตั้งใจ

     ๏ ที่ผ่านมาเธอเคยหลอกให้ชอกช้ำ
เธอยังจำเหตุการณ์นั้นได้ไหม
เธอก็เคยลวงกันทิ้งฉันไป
ฉันจำไว้คอยย้อนสั่งสอนเธอ

     ๏ และนี่คือความหลังในครั้งเก่า
ฟังแล้วเศร้าถ้อยคำจำเสมอ
เจ็บพอกันบ้างไหมเมื่อได้เจอ
คำเลิศเลอเธอฟังอย่าวังเวง

     ๏ เข้าใจไหมสำหรับฉันเธอมันเก่า
เรื่องของเราอุ้มสมใช่ข่มเหง
เธอยินยอมพร้อมใจให้ฉันเอง
อย่ามาเร่งตอบย้ำความสัมพันธ์

     ๏ โปรดจำไว้ใช่ฉันนั้นข่มเหง
เธอง่ายเองควรรับสำหรับฉัน
คำที่กรีดหัวใจยามไกลกัน
ก็เธอนั่นหยิบยื่น เอาคืนไป ๚ะ๛   ..20-4-48

เรียบเรียงเป็นบทกลอนจากอารมณ์เพลง..เธอง่ายเอง  ของวง : Hyper

https://www.youtube.com/watch?v=DWhRbW1Ib7I


หัวข้อ: Re:  คนนอกความฝัน
เริ่มหัวข้อโดย: ผู้เฒ่า..โง่งม ที่ 12 เมษายน, 2565, 06:41:14 PM
สวัสดีปีใหม่ไทยครับ
(https://i.ibb.co/tMLLnS0/12998637-1060220084051109-5981618144181347609-n.jpg) (https://ibb.co/xSFFwyn)


หัวข้อ: Re:  คนนอกความฝัน
เริ่มหัวข้อโดย: ผู้เฒ่า..โง่งม ที่ 18 เมษายน, 2565, 08:53:31 PM
 
**We are not the World**


๏ ขอโลกคืนให้เขาเช่นเก่าก่อน
มีหลังคาคุ้มหัวนอนพออาศัย
มีผ้าห่มกันหนาวพออุ่นไอ
เหลือกำลังต่อสู้ใหม่ยามลืมตา

๏ เห็นเหลือแต่แววตาไร้ความหวัง
ขาดพลังชีวิตอันมีค่า
ยังวัยเยาว์โปรดจงเวทนา
ชีวิตไร้เดียงสา..หยุดฆ่าฟัน

๏ ไม่ใช่ We are the World สำหรับเขา
โลกว่างเปล่า..เกินกว่าใจจะใฝ่ฝัน
กับความหมายของการอยู่ร่วมกัน
และความจริงน่าหวาดหวั่น..พอกันที


๏ ขอโอกาสซุกซนอยู่บนโลก
เหมือนกับเด็กที่มีโชคในโลกนี้
มอบวัยเด็กให้เขาเท่าที่มี
เท่าที่ได้ก็ยังดี..โปรดเมตตา


๏ We are not the World ถ้าจะคิด
เด็กพวกนี้ก็มีสิทธิ์จะกล่าวหา
เพราะพวกเขาบริสุทธิ์ไร้มารยา
เรื่องเข่นฆ่าบ้าอำนาจไม่เข้าใจ

๏ พวกเขาคือเด็กยังเล็กนัก
มิรู้จักเรื่องราวของผู้ใหญ่
ไม่ได้คิดไม่ได้หวัง..เรื่องสิ่งใด
ความรักใคร่คือสิ่งที่ต้องการ

๏ ความเป็นจริงแม้มิอาจจะช่วยได้
ขอเพียงร่วมส่งใจอธิษฐาน
แผ่เมตตาให้เขาพ้นจากคนพาล
สิ่งเลวร้ายจงพ้นผ่านชั่วกาลเอย ๚ะ๛

https://www.youtube.com/watch?v=U6L4sytVm6U


หัวข้อ: Re:  คนนอกความฝัน
เริ่มหัวข้อโดย: ผู้เฒ่า..โง่งม ที่ 24 เมษายน, 2565, 04:55:37 PM
             **สบู่**

    ๏ อันคนเรา อาบน้ำ ทุกค่ำเช้า
จะต้องเอา ก้อนสบู่ เข้าถูร่าง
แล้วขัดถู คราบเปื้อน ให้เลือนราง
เอาน้ำล้าง สบู่ออก ที่ฟอกมา

     ๏ บ้างก็เลือก สบู่หอม ถนอมผิว
รักษาริ้ว รอยย่น บนใบหน้า
บ้างก็ใส่ น้ำนม ผสมยา
หวังรักษา ผิวพรรณ ฟอกกันไป

    ๏ บ้างก็เชื่อ ของนอก เขาหลอกล่อ
ซื้อยี่ห้อ ถูทุกวัน ทันสมัย
บ้างนิยม ทดลอง แบบของไทย
สมุนไพร ใส่ทำ ตามตำรา

    ๏ โฆษณา ว่าดี ไม่มีเสีย
ใครเขาเชียร์ ของดี วิ่งรี่หา
ฟอกจนผิว ผุดผาด สะอาดตา
มิรู้ว่า สะอาดไป ถึงไหนกัน

     ๏ ชำระล้าง ภายนอก แล้วบอกสวย
ก็เห็นด้วย สวยงาม ตามที่ฝัน
แต่ภายใน ใครเล่า จะเท่าทัน
ยังปล่อยมัน สกปรก รกรุงรัง

     ๏ จะล้างจิต ฟอกใจ ให้กระจ่าง
คงต้องสร้าง สบู่ใหม่ เอาให้ขลัง
ผสมสูตร ธรรมะ เป็นพลัง
ตั้งจิตหวัง สร้างทำ แต่กรรมดี

     ๏ แล้วถูฟอก จนสิ้น อายุขัย
รักษาใจ พ้นกิเลส เหตุบัดสี
โลภโกรธหลง ฟอกให้บ่อย อย่าปล่อยมี
เมื่อถึงที่.สุขได้ แม้นตายเอย ๚ะ๛   

https://www.youtube.com/watch?v=y6ET4aSMUwk




หัวข้อ: Re:  คนนอกความฝัน
เริ่มหัวข้อโดย: ผู้เฒ่า..โง่งม ที่ 29 เมษายน, 2565, 09:26:43 PM

             ** เวิ้งว้าง **

    ๏ เหนื่อยกับการรอคอยที่ว่างเปล่า
คำที่เขาชื่นชม ลมลมแล้งแล้ง
ความรู้สึกยามเผลอที่เธอแสดง
เหมือนหยิบมีดมาแทงตรงหัวใจ

   ๏ ดั่งของเล่นที่เธอเริ่มจะเบื่อ
รู้สึกอีหลักอีเหลื่อ ยามอยู่ใกล้
ฉันรู้ดีถึงเวลาต้องจากไป
ก่อนหมดสิ้นเยื่อใยระหว่างเรา

  ๏ แต่จะเก็บความรู้สึกดีดีไว้
ถึงแม้ไร้คุณค่าและโง่เขลา
เป็นคนที่ห่างใจเธอไม่เอา
ก็ขออยู่อย่างเหงาเหงาตลอดไป

    ๏ โชคดีนะขอให้มีความสุข
ฉันอาจมีความทุกข์แต่ทนไหว
เธอยังเป็นเจ้าของลมหายใจ
และสายใยสายสวาท มิขาดเอย ๚ะ๛

https://www.youtube.com/watch?v=UzI1IWl2kY8



หัวข้อ: Re:  คนนอกความฝัน
เริ่มหัวข้อโดย: ผู้เฒ่า..โง่งม ที่ 04 พฤษภาคม, 2565, 11:48:53 PM
คำว่า*รัก*อย่ายึดติด
คำว่า*สนิท* อย่าหลงใหล
ทุกอย่างในโลกย่อมเปลี่ยนไป
ประสาอะไรกับใจคน ๚ะ๛
   

    ๏ เราคงลืมกันได้เมื่อไม่พบ
เรื่องของเราคงจบเลิกคบหา
แสนเสียดายเพียงกาลที่ผ่านมา
บางช่วงมันมีค่าน่าจดจำ

๏ มันมีหวานมีชื่นมีขื่นขม
มีสนิทชิดชมอารมณ์ขำ
มียั่วเย้าเสแสร้งมีแกล้งทำ
มีน้ำคำปลอบโยนประโลมใจ

๏ ณ บัดนี้เราห่างกันสุดกู่
ฉันไม่เห็นไม่รู้ เธออยู่ไหน
แต่มันมีสิ่งหนึ่งตลอดไป
คือมีเธออยู่ในใจตลอดกาล ๚ะ๛
   

https://www.youtube.com/watch?v=UQMNcws1MUQ



หัวข้อ: Re:  คนนอกความฝัน
เริ่มหัวข้อโดย: ผู้เฒ่า..โง่งม ที่ 09 พฤษภาคม, 2565, 10:36:10 PM

    ** หมาขี้เรื้อนกับดาวลออ **


   ๏ ขนหร็อมแหร็มสีคล้ำกระดำกระด่าง
เดินลากหางหนังถลอกกลิ่นออกเหม็น
ขยับซ้ายย้ายขวาท่าลำเค็ญ
เหมือนไม่เห็นหนทางระหว่างเดิน

   ๏ ขยับเกาที่ตาประสาสัตว์
หัวสะบัดหูตกระหกระเหิน
ขี้เรื้อนกินสิ้นงามความจำเริญ
ใครมองเมินรังเกียจเสนียดตา

   ๏ น่าสังเวชสัตว์โลกผู้อาภัพ
คราตกอับโดดเดี่ยวใครเหลียวหา
เหลือซากร่างร่อนเร่เพียงเอกา
ชีวิตหมากับเราก็เท่ากัน

   ๏ ผ่านเวลาลงโทษอย่างโหดร้าย
สิ้นจุดหมายยากถามถึงความฝัน
ต่างผ่านความขมขื่นทุกคืนวัน
ต่างผูกพันธ์อดีตกาลระรานใจ

   ๏ เพียงแต่เรามีโอกาสฉลาดกว่า
ยังพูดจาบอกกล่าวเรื่องราวได้
มีดวงตามองเห็นความเป็นไป
โลกวิไลสัมผัสบ้างเป็นบางครา

   ๏ หลับเถิดเพื่อนพักใจอย่าไหวหวั่น
หลับแล้วฝันคงไม่น้อยวาสนา
เพื่อนจงหลับในห้วงของดวงตา
หมู่ดาราชดชม้ายแอบหมายมอง

   ๏ ในห้วงฝันก่อนสางที่ลางเลือน
หมาขี้เรื้อนดั่งโดมผู้จองหอง
แม้จะรักหลงใหลเฝ้าหมายปอง
เพียงประคองซ่อนรักแต่หักใจ

   ๏ ไม่อาจบอกความรู้สึกเพราะนึกกลัว
เห็นแก่ตัวรั้งดาวสกาวใส
แม้ว่าดาวจะหลงปลงฤทัย
แต่อย่างไรดาวที่เห็นก็เป็นดาว

   ๏ โชคชะตาพาพบยากหลบพ้น
เธอจะหล่นจะร่วงจากห้วงหาว
แต่ความรักต่อเนื่องเป็นเรื่องราว
ยากจะกล่าวสาวต่อทรมาน

   ๏ มิอาจฉุดดาวไว้ด้วยใยรัก
จำต้องหักใจส่งด้วยสงสาร
แม้ต้องเจ็บมืดมัวไปชั่วกาล
ขอดาวผ่านกลับฟ้าอย่ามามอง

   ๏ หมาขี้เรื้อนร้าวรานสักปานไหน
น้ำใสใสไหลบ่าจากตาสอง
มองดาวบนเวหาน้ำตานอง
ดาวจงผ่องมองเด่นบนเส้นทาง

   ๏ คำว่ารักความจริงแม้ยิ่งใหญ่
แต่มิใช่ทุกสิ่งและทุกอย่าง
อย่าปล่อยรักบังตาให้ฝ้าฟาง
ความแตกต่างชีวิตควรคิดไกล

   ๏ หนึ่งราตรีผ่านไปเสียงไก่ขัน
ปลุกตะวันให้ขยับจากหลับไหล
ปลุกหมา-คน.ดาวลออก้าวต่อไป
รักด้วยใจสมควรทบทวนเอย ๚ะ๛   

https://www.youtube.com/watch?v=4s5K7a3NX24


หัวข้อ: Re:  คนนอกความฝัน
เริ่มหัวข้อโดย: ผู้เฒ่า..โง่งม ที่ 15 พฤษภาคม, 2565, 12:24:09 PM

(https://i.ibb.co/258S9JB/1.jpg) (https://ibb.co/4Js2qkx)



https://www.youtube.com/watch?v=1synoYVHcmY


หัวข้อ: Re:  คนนอกความฝัน
เริ่มหัวข้อโดย: ผู้เฒ่า..โง่งม ที่ 21 พฤษภาคม, 2565, 10:10:04 PM
         ** ลั่นทม**


 ๏ เรียกลั่นทมนมนานมาหลายปี
เปลี่ยนชื่อเป็นลีลาวดีเลยมีค่า
หลากผู้คนแตกตื่นทั้งพารา
มันก็เลยขึ้นราคาจะบ้าตาย

๏ ตาเล็กเล็กราคาสองตาหมื่น
แต่เวลาขายคืน ขมขื่นขาย
ซื้อเป็นตาขายเป็นต้น โตเท่าควาย
ตลาดวายขายจนท้อไม่พอกิน

๏ ต้องก้มหน้าก้มตา กินยาขยัน
ขยายพันธุ์หั่นยับเพิ่มทรัพย์สิน
ตัดจนเหี้ยนมือหงิกเป็นอาจินต์
ยังเหลือตอลงดินเป็นตำนาน

๏ แต่เพราะชอบไปแล้วเลยทิ้งยาก
เหลือแต่ซากก็รักไม่หักหาญ
กระแสสิ้นคนหมดความต้องการ
สีไม่หวานกลิ่นไม่หอมไม่ยอมดม

๏ คล้ายความรักหมดช่วงโปรโมชั่น
สิ้นรักกันของหวานก็พาลขม
คนเคยใช่ไร้ค่าไม่น่าชม
ดั่งลั่นทมรักหดหมดราคา

๏ ถนอมรักให้สวยและให้หวาน
ให้ความรักอยู่นานนานและมีค่า
เหมือนลั่นทมคงอยู่ในสายตา
ประดับประดา..วงการต้นไม้เอย..๚ะ๛

https://www.youtube.com/watch?v=QMLAPZ1EnjQ&list=RDDyihTyLPURU&index=2


หัวข้อ: Re:  คนนอกความฝัน
เริ่มหัวข้อโดย: ผู้เฒ่า..โง่งม ที่ 24 พฤษภาคม, 2565, 09:45:51 PM
เมื่อคนรุ่นใหม่ ไม่ยูเทิร์นมาหาบทกลอน
ถ้ามัวนอน พรุ่งนี้บทกวีจะหายไป..
 
     ๏ ขออภัยอย่าตลกจกตาฉัน
ก็รู้ทันกี่แอพที่แอบแต่ง
ไม่ตรงปกหลอกเห็นเธอเล่นแรง
ชอบแอบแฝงทำสวยเสียสายตา
     ๏ แต่เพราะฉันใจบางเมื่อแรกเห็น
ดูไม่เป็นหลงเล่ห์เสน่หา
พอรู้ตัวขอเทเสียเวลา
แม่อีกาคาบพริกเลิกกิ๊กเอย ๚ะ๛ 
 
https://www.youtube.com/watch?v=n32PxBLrut4


หัวข้อ: Re:  คนนอกความฝัน
เริ่มหัวข้อโดย: ผู้เฒ่า..โง่งม ที่ 29 พฤษภาคม, 2565, 09:36:01 PM
         **คนกวาดถนน**

    ๏ ก่อนไก่โห่จวนเวลาอุษาสาง
ขยับร่างเหมือนจะลุกหัวซุกหมอน
บิดขี้เกียจตัดพ้อจะขอนอน
ยังอาวรณ์หมอนที่ฉ่ำคราบน้ำลาย

    ๏ แต่พอนึกถึงงานพาลสะดุ้ง
คงจะยุ่งงานใหญ่ถ้าไปสาย
ใบหน้ายักษ์นั่นเล่ากับเจ้านาย
ทะลึ่งคล้ายมองเหมือนเป็นเพื่อนกัน

    ๏ ต้องรีบลุกปลุกร่างให้สร่างง่วง
โดดไปจ้วงน้ำอาบล้างคราบฝัน
ฟอกสบู่ออกแรงแปรงซี่ฟัน
ผิวปากลั่นเสร็จไม่สายสบายองค์

    ๏ สวมชุดเก่งสีดำตามตำแหน่ง
สะพายแล่งตะกร้าที่ใส่ผง
หยิบไม้กวาดพาดบ่าท่าบรรจง
ร้องเสียงหลงเพลงหมอลำที่ชำนาญ

    ๏ เดินลัดเลาะเกาะกลางหว่างถนน
ฟ้าเบื้องบนรัศมีสุรีย์ฉาน
เริ่มวันใหม่ถนนเก่าที่ยาวนาน
เป็นเขตงานต้องดูแลแล้วแต่นาย

    ๏ กวาดขยะใครกันขยันทิ้ง
รถก็วิ่งขวักไขว่น่าใจหาย
ต้องอาบเหงื่อต่างน้ำจนฉ่ำกาย
เป็นคนขายหยาดเหงื่อก็เพื่อเงิน

    ๏ เพียงชิวหายามลิ้มพออิ่มท้อง
มิหมายมองสิ่งสูงปานเขาเขิน
เป็นคนเล็กในนิยามความเจริญ
ยังเพลิดเพลินงานไม่ท้อฉันก็คน

    ๏ เสร็จจากงานโซเซกลับเคหา
หมดเวลาทำงานกวาดถนน
สร้างความสุขสรรหาประสาตน
แต่ตั้งบนตำแหน่งแห่งศีลธรรม

    ๏ ชีวิตหนึ่งแม้นน้อยด้อยวาสนา
แต่มีค่าต่อเนื่องใช่เรื่องขำ
ถ้าขยะมากล้นขาดคนทำ
คงคลาคล่ำสกปรกรกทั้งเมือง

    ๏ สังคมคนหลากหลายความหมายต่าง
แต่หนทางเกี่ยวพันอนันต์เนื่อง
ชีวิตคนต่างมุ่งความรุ่งเรือง
เฉพาะเรื่องความคิดนั้นผิดกัน

    ๏ ถ้าไม่แข่งแบ่งรักรู้จักคิด
เลิกยึดติดตัวตนให้คนหยัน
ต่างชีวิตหยุดแข่งคอยแบ่งปัน
รู้เท่าทันความอยากดีทิ้งที่มา

     ๏ งานทุกอย่างงดงามมีความหมาย
แม้นต่างสายงานแผกใช่แยกค่า
อันศักดิ์ศรีของคนบนโลกา
ต่างหน้าตา ค่ามิต่าง ระหว่างคน..๚ะ๛

https://www.youtube.com/watch?v=jm_2S0whbRo


หัวข้อ: Re:  คนนอกความฝัน
เริ่มหัวข้อโดย: ผู้เฒ่า..โง่งม ที่ 03 มิถุนายน, 2565, 06:52:45 PM

(https://i.ibb.co/4V3SSDw/6.jpg) (https://ibb.co/QKtHHq7)


https://www.youtube.com/watch?v=bmGI0fybt1I


หัวข้อ: Re:  คนนอกความฝัน
เริ่มหัวข้อโดย: ผู้เฒ่า..โง่งม ที่ 08 มิถุนายน, 2565, 12:14:31 AM
**มิดะ จีดะ**


จากปากคำสาวบนดอย 5 ท่าน ที่ขายบริการอยู่ที่ อ.สุไหงโกลก..
ยืนยันว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องจริง..เป็นประเพณีของชาวเขาเผ่าอีก้อ..มาแต่นาน


เธอทั้งห้าคนมาขายตัว..เพื่อต้องการชีวิตที่ดีกว่าบนดอยสูง..เธอไม่มีที่ไปและไปไหนไม่ได้..
ไม่มีบัตรประชาชน..คำตอบของเธอ..ในคำถามหนึ่ง…ซึ่งไม่เคยลืมจากการรับรู้..ที่สลดใจ..
ขายตัวได้เงินเอาไปทำอะไร..


ฝากธนาคารไม่ได้..จ่ายค่าคุ้มครองบ้าง..และยังชีพ..
ส่วนหนึ่งนำไปฝากหลวงพ่อที่วัดไว้..เวลาตายจะได้เอาไว้ซื้อโลงใส่ศพ..และเป็นการทำบุญด้วย..


พวกเธอบอกว่า..ชีวิตสาวอีก้อ..สำหรับคนพื้นราบ..มีค่าต่ำกว่าแม่หมูเพียงตัวเดียวซะอีก..
อาจจะมีคนเคยว่าเธอ..หลายปีที่ผ่านไป..ในความรู้สึก..วันนั้นที่เคยบอกและวันนี้ยังอยากจะบอก…
เธอเป็นคนที่มีค่า...มีค่าในความเป็นคน วันนี้ไม่ว่าพวกเธอจะอยู่ภพไหน...ยังมีค่าในความรู้สึกนี้เสมอ..


ปัจจุบันชาวอีก้อ..พัฒนามากแล้ว..ถ้าพูดถึงประเพณี..จีดะ-มิดะ..จะกลายเป็นเรื่องลึกลับประจำเผ่า…
ซึ่งถือเป็นเรื่องบัดสีในปัจจุบัน เราเพียงอยากจะบอกว่า…


ประเพณีของชาวเผ่าเขา..ใช่เรื่องเลวร้าย..เพราะทำด้วยความเปิดเผย…
ต่างจากยุคนี้ ของคนพื้นราบ..มีบ้านเล็ก-บ้านใหญ่..มีหญิงขายบริการ และมีชายขายบริการ..มีชู้รัก มีกิ้ก…
เป็นเพราะโลกเปลี่ยนไป หรือใจคนเปลี่ยน..…


ถ้าว่าประเพณีนั้นบัดสี..แล้วสภาพสังคมในปัจจุบัน..เราจะเรียกว่าอะไร…

   
   ๏ ถิ่นธุรกันดารตำนานเก่า
มีเรื่องเล่าร่ำลืออันอื้อฉาว
บนดอยสูงซ่อนเร้นเป็นเรื่องราว
ผู้หญิงสาวพรหมจรรย์ผ่านพิธี


    ๏ วัยกำดัดรุ่นสาวถึงคราวหวั่น
ต้องฝ่าฟันสัมผัสเรื่องบัดสี
เพราะเป็นกฎอุปเท่ห์ประเพณี
ให้นางพลีความสาวต้องคาวชาย


    ๏ เป็นบทเรียน.จีดะ.คอยสั่งสอน
กามารมณ์มีขั้นตอนไม่เสียหาย
ตำนานผาพรหมจรรย์สละกาย
คือจุดหมายสถานที่นางพลีตน


     ๏ กลางม่านหมอกแมกไม้ในไพรพฤกษ์
ความสำนึกต่อเนื่องประเทืองผล
เป็นเรื่องแปลกคนนอกบอกพิกล
สร้างวังวนเพื่อพร่าคุณค่าสตรี


    ๏ ใช่เรียนรู้สั่งสอนขั้นตอนหญิง
ตำนานจริงก็สอนชายให้สุขี
เชิงสวาทเสน่หาประดามี
ก็บ่งชี้สอนพบประสบการณ์


    ๏ เป็นตำแหน่ง.มิดะ.งามสดสวย
สาวเก็บส่วยพรหมจรรย์หนุ่มฝันหวาน
พอเสียงเปลี่ยน ฟังแปลกนมแตกพาน
บรรลุกาลเรียนเล่ห์เสน่ห์นาง


    ๏ จีดะหนุ่ม.มิดะสาวที่กล่าวถึง
เป็นผู้ซึ่งใจจรดหมดขนาง
ทั้งชีวิตร่วมฉลองเป็นของกลาง
เพียงหยิบวางคลอเคล้าไม่เข้าใคร


   ๏ ผ่านพิธีพลีกายทั้งชายหญิง
รอวันจริงเลือกคู่ดูสดใส
จารีตลาน..สาวกอดร่วมสอดใจ
พิสมัยเป็นคู่ผัวและตัวเมีย


   ๏ เล่าตำนานบัดสีเผ่าอีก้อ
เป็นหัวข้อประเพณีดีหรือเสีย
สมัยใหม่เรื่องคู่ยิ่งดูเพลีย
มิรู้เมียเสียตัวหรือผัวใคร


    ๏ บนความต่างของปากจากสมอง
ในมุมมองพิศวงน่าสงสัย
เรื่องตำนานรู้เห็นที่เป็นใจ
ต่างอะไรกับสมัย..ปัจจุบัน..๚ะ๛   19-7-47

https://www.youtube.com/watch?v=wqJsZYibWcI


หัวข้อ: Re:  คนนอกความฝัน
เริ่มหัวข้อโดย: ผู้เฒ่า..โง่งม ที่ 11 มิถุนายน, 2565, 03:53:59 PM
**นางงามตู้กระจก**

    ๏ จากถิ่นฐานบ้านป่าเคยอาศัย
สู่เมืองใหญ่ดิ้นรนเพื่อค้นหา
หลีกหนีความลำเข็ญที่เป็นมา
เพื่อเงินตราทางใหม่จึงใคร่ลอง

   ๏ เจ้านกไพรโผ.ลงจากดงดอย
คิดตามรอยความฝันพลันสนอง
สู่เมืองกรุงศิวิไลซ์ดั่งใจปอง
มาขุดทองลองเขื่องเมืองอมร

    ๏ เดินถนนเห็นรถแล้วหดหู่
จอดกันอยู่เป็นแพแลสลอน
ค่อยค่อยคืบดุจทากที่ยากจร
ร้อนก็ร้อนคิดจะไปหนใดกัน

    ๏ นกไพรจากพฤกษ์พนาราคาต่ำ
สองเท้าย่ำติดตามหาความฝัน
ผ่านเพลาเหนื่อยกายมาหลายวัน
สู้บากบั่นสมัครงานที่ผ่านตา

    ๏ สังคมเมืองอลวนต่างคนอยู่
มิเคยรู้น้ำใจยากใฝ่หา
ต่างดิ้นรนปนเล่ห์ทุกเวลา
เรื่องคุณค่าน้ำใจมิใคร่มี

     ๏ โฉมไม่งามความรู้ก็ดูต่ำ
ตัดใจจำสัมผัสความบัดสี
เลือกไม่ได้โผ.ลงดงโลกีย์
เอาร่างพลีสนองค่าเงินตราชาย

    ๏ เป็นหมอนวดอวดร่างในอ่างน้ำ
เขาขย้ำโหมขยี้ศักดิ์ศรีหาย
ร่างอาภัพชอกช้ำสิ้นคำอาย
เอาเรือนกายเป็นเป้าให้เล้าโลม

    ๏ น้ำตาร่วงเอ่อนองริมสองแก้ม
ยามแต่งแต้มเพิ่มสินประทินโฉม
ต้องแต่งล่อต่อเขาเข้าตะโบม
ถ้าทรุดโทรมเห็นเบื่อคงเหลือทน

    ๏ คล้ายดั่งผักดั่งปลาเขามาเลือก
เงินดั่งเชือกผูกมัดเพราะขัดสน
ใครจะเห็นคุณค่ารู้ว่าคน
สู้ดิ้นรนเพื่อท้องที่ต้องกิน

    ๏ เป็นสมันในอ่างสิ้นทางเปลี่ยน
ชายวนเวียนผลัดพบมิจบสิ้น
เปลี่ยนสามีตีตราเป็นอาจินต์
รอยมลทินคราบชั่วติดตัวตาย

    ๏ เพลาผ่านนานมาหมดค่าสาว
เปรอะคราบคาวทรุดโทรมเพราะโหมขาย
ณ.ที่นี้ความสดหมดทั้งกาย
ต้องโยกย้ายเปลี่ยนตู้ดูลำเข็ญ

     ๏ วัฏจักรนางงามตู้กระจก
ในหัวอกหม่นหมองใครมองเห็น
หวังลืมตาอ้าปากคงยากเย็น
ความจำเป็นมีทั่วครอบครัวตน

    ๏ พ่อและแม่แก่ชราต้องหาเลี้ยง
มิอาจเลี่ยงหลบผลัดแม้ขัดสน
น้องเล็กเล็กเรียงรายอีกหลายคน
น้ำตาหล่นทุกครายามหากิน

    ๏ ใครใครชมเอ็นดูเหมือนชู้ผ่าน
ลิ้มความหวานดั่งหมายคลายถวิล
หมุนเวียนผลัดผ่านมาเป็นอาจินต์
ค่าเพียงดินผ่านชายเพียงหมายเงิน

    ๏ นั่งมองผ่านกระจกหัวอกเศร้า
บางครั้งเหงาคิดรักก็จักเขิน
จะมีใครหมายปองมิมองเมิน
ช้ำเหลือเกินเรื่องคู่กับผู้คน

    ๏ เปรียบดอกไม้ริมวิถียังดีกว่า
ยังมีค่าใช้ประดับกับถนน
ชีวิตหญิงรันทดเฝ้าอดทน
ค่าของตนกับดอกไม้ยังไกลกัน

    ๏ บริการปลดเปลื้องเรื่องความใคร่
พลั้งเผลอไปติดโรคต้องโศกศัลย์
ติดเชื้อร้ายประทุษหยุดชีวัน
ชีวิตสั้นนับถอยคอยเวลา

    ๏ เจ้านกไพรหมดท่าน้ำตาล่วง
สำนึกห่วงคนบนดอยจะคอยหา
มิอาจอยู่ดูแลพ่อแม่ชรา
อนิจจาใครลิขิตชีวิตเรา

     ๏ นี่น่ะหรือชีวิตคนอยู่บนโลก
ทางสายโศกมิสดใสดั่งใครเขา
หมายความชื่นสุขสันต์มาบรรเทา
เหมือนหาเงาเข็มร่วงในห้วงชล

    ๏ จิตมนุษย์สุดลึกเกินนึกนัก
มันยอกยักแยกยอนย้อนฉงน
เหมือนรากไม้งอกรกดูวกวน
เปรียบใจคนสัปดนวกวนเวียน

    ๏ ชีวิตของนางงามตู้กระจก
สกปรกคนเดียดกระเบียดกระเสียร
คราบโลกีย์คลุ้งฉาวคาวจนเอียน
มิอาจเปลี่ยนคำประณามนางงามคาว

    ๏ ใครจะรู้จะเป็นผู้เห็นค่า
ผู้หญิงหากินกามขายความสาว
ชีพมลายปลดเปลื้องจบเรื่องราว
แม้ถึงคราวจบสิ้นก็ยินดี

    ๏ รับจดหมายคำฝากมาจากแม่
พ่อที่แก่ป่วยมากน่าจากหนี
คงไม่นานยากอยู่มาดูที
โอกาสมีชั่วครู่มาดูใจ

    ๏ เคราะห์กระหน่ำกรรมซ้อนถึงตอนเศร้า
โรครบเร้ารุมจับเกินรับไหว
ทางบ้านมีเรื่องร้อนต้องจรไป
และคงไม่กลับมาขายค่าคน

    ๏ เก็บสมบัติพัสถานออกขานขาย
คนใกล้ตายลำบากยุ่งยากขน
ขอเหลือเพียงคราบชั่วติดตัวตน
กลับขึ้นบนดอยสงบหลบจากกรุง

    ๏ เตรียมข้าวของหยูกยาเสื้อผ้าฝาก
หมากแห้งตากปลาเค็มใส่เต็มถุง
ของกำนัลฝากน้าพี่ป้าลุง
ทั้งน้องนุ่งแม่พ่อรอกลับคืน

    ๏ ต้องลาแล้วเมืองกรุงมุ่งสู่ป่า
หลั่งน้ำตาคลาไคลใจสะอื้น
ขายศักดิ์ศรีเจ็บจำต้องกล้ำกลืน
และขมขื่นชีวิตต้องปลิดปลง

    ๏ นั่งรถไฟยาวนานกลับบ้านเก่า
เบื้องหลังเศร้าเบื้องหน้ายิ่งพาหลง
จะอยู่ได้นานไหมใจพะวง
อาการทรงกับทรุดมิหยุดรอ

    ๏ ตามผิวกายแผลพุปะทุหนอง
นัยน์ตาหมองแววซ่อนวิงวอนขอ
เป็นโรคเอดส์ระกำก็ช้ำพอ
อย่าได้ล้อท้ออายเพราะสายตา

     ๏ สุดปลายทางรถไฟยังไกลบ้าน
ต้องโดยสารรถไปเข้าในป่า
ละจากรถซมซานผ่านพนา
ใช้เวลาจึ่งคล้อยลุดอยบน..// ภาคแรก //

https://www.youtube.com/watch?v=GrirnysEorA



หัวข้อ: Re:  คนนอกความฝัน
เริ่มหัวข้อโดย: ผู้เฒ่า..โง่งม ที่ 16 มิถุนายน, 2565, 09:07:36 PM
      ๏ คะนึงครวญชวนสลดทุกบทบาท
ลิ้มรสชาติรันทดสลดผล
สิ่งสุดท้ายได้รับสำหรับตน
คือทุกข์ทนยลแค่กระแสกรรม

     ๏ จะโทษดินโทษฟ้าก็หาไม่
โทษหัวใจไม่รักดีที่ถลำ
เข้าบ่วงทุกข์เคล้าคละเป็นประจำ
จนต้อยต่ำหมดค่ามิว่าใคร

     ๏ รถยังวิ่งเดินหน้าน้ำตาเปื้อน
มันวิ่งเคลื่อนตามรางที่วางให้
แต่ชีวิตสิ้นรางสิ้นทางไป
จะมีใครเวทนาหันมามอง

     ๏ ถึงจุดหมายสถานีที่สุดท้าย
ต้องตะกายแรงหญิงยกสิ่งของ
มิมีใครคอยขยับเข้ารับรอง
ชายตามองทำแสดงแล้วแกล้งเมิน

    ๏ กะเล่อกะล่าแถวหน้าสถานี
มองไม่มีรถเข้าสู่เขาเขิน
ละล้าละลังชีวิตคิดจะเดิน
ก็เหลือเกินเดินย่ำจะลำเค็ญ

     ๏ หารถเหมาตัดใจรีบไปก่อน
ต้องคอยซ่อนแผลไว้มิให้เห็น
กว่าจะถึงตีนดอยคงคล้อยเย็น
จะทันเห็นหน้าพ่อไหมหนอเรา

     ๏ จากไปนานบ้านเมืองประเทืองผล
ทุกแห่งหนถนนสร้างเชื่อมทางเขา
ป่ารกชัฏเคยเคียงกลับเกลี้ยงเกลา
ผู้ใดเผาพลิกป่าเป็นนคร

     ๏ คนชั่วตัดทำลายแอบขายป่า
ยังเชิดหน้าคร่อมตอ คอสลอน
ฯพณฯท่านหน้าหนามิอาทร
ใครจะค่อนฉ้อฉลมิสนใจ

     ๏ เป็นเพียงคนธรรมดาใกล้ลาโลก
สิ้นทุกข์โศกหมดลงอสงไขย
มิเคยคิดวกเวียนเบียดเบียนใคร
แต่ยังไกลคำว่าข้าก็คน

     ๏ มองผู้สาวละอ่อนตอนกำดัด
จิตประหวัดห่วงหาน่าฉงน
อธิษฐานอย่าคอยย้อนรอยตน
หลีกให้พ้นถนนบาปตราบนิรันดร์

     ๏ ถึงเชิงดอยสิ้นถนนรถยนต์วิ่ง
รถจอดนิ่งคนสลดหมดความฝัน
ผีกลับหลุมแพ้แสงแห่งตะวัน
เราเช่นกันกลับดอยมาคอยตาย

     ๏ สังขารกร่อนอ่อนเพลียละเหี่ยโหม
ร่างทรุดโทรมโรครั้งกำลังหาย
พะรุงพะรังเดินอ่วมเหงื่อท่วมกาย
มองจุดหมายขาสั่นประหวั่นใจ

    ๏ ตะวันรอนอ่อนมัวสลัวแสง
คนสิ้นแรงก้าวขาน้ำตาไหล
หนทางชันลำบากยังยากไกล
ต้องเดินไปใจมั่นกลั้นน้ำตา

     ๏ เจ้านกไพรขมขื่นคิดคืนคอน
จะหวนย้อนรังเก่าบินเข้าหา
ปีกพิการกระพือยื้อเวลา
สุดอ่อนล้ายังฝืนจะคืนรัง

     ๏ กระเซอะกระเซิงเดินย่ำจนค่ำมืด
เดินจนหืดขึ้นคอรอความหวัง
มีสักคนผ่านด้วยช่วยประทัง
พาไปยังกระท่อมน้อยที่จากมา

     ๏ แสงกระจ่างจันทร์ส่องลงต้องร่าง
สิ้นแรงย่างเยื้องกรายจะไปหา
ทรุดลงนั่งร้องไห้ในพนา
หมดปัญญาเหนื่อยเกินจะเดินไป

     ๏ พื้นสะเทือนเสียงสะท้อนย้อนเข้าหู
ยินเสียงรู้เหมือนม้าวิ่งมาใกล้
ตะโกนก้องร้องลั่นสนั่นไพร
กระโจนไปไม้มือกระพือวน

     ๏ ชะงักงันพระนั่งบนหลังม้า
มองสีกาด้วยจิตคิดฉงน
ร้องถามว่าเจ้านี้ผีหรือคน
ใยพิกลป่าเปลี่ยวอยู่เดียวดาย

     ๏ จะไปไหนเส้นทางระหว่างป่า
หรือค้นหาอะไรสิ่งใดหาย
เดินในป่าทุกข์ยากลำบากกาย
จงขยายบอกเล่าเรื่องเจ้ามา

     ๏ ยกสองมือขึ้นพนมแล้วก้มกราบ
ลำดับภาพเล่าหวนกลับครวญหา
ถึงพ่อเฒ่าเจ็บไข้วัยชรา
ขอเห็นหน้าครั้งสุดท้ายก่อนสายไป

     ๏ พระคุณเจ้ากล่าวว่าสีกาเอ๋ย
กรรมแล้วเอยเราจะแจ้งแถลงไข
พ่อของเจ้าทิ้งถิ่นเพิ่งสิ้นใจ
เมื่อยามใกล้พลบค่ำย่ำระฆัง

     ๏ สิ้นเสียงสุดดุจสิ้นทั้งวิญญาณ์
หลั่งน้ำตาโศกสลดเพราะหมดหวัง
พ่อสิ้นลมลงแล้วละล้าละลัง
ทิ้งคนหลังดูใจไปไม่ทัน

     ๏ พระคุณเจ้าร้องสั่งให้รั้งอยู่
จะหาผู้ช่วยไปจากไพรสัณฑ์
สั่งสิ้นเสียงขยับม้าลับตาพลัน
เสียงสนั่นม้าวิ่งดั่งทิ้งนาง

    ๏ เย็นยะเยือกเจ็บแปลบลมแนบหนาว
กายร้อนผ่าวไข้รุมเข้าสุมร่าง
นัยน์ตาจ้องเพ่งพิศหลงทิศทาง
สรรพางค์ปวดร้าวเกินกล่าวคำ

     ๏ ระลึกภาพนางงามนั่งตามตู้
ลำดับผู้คนผ่านเคยขานขำ
ลำดับชายเคยค้าขาประจำ
บ่นพึมพำพร่ำเปรอะถ้อยเลอะเลือน

        ๏ น้ำตาหลั่งไหลย้อยอุ่นรอยแก้ม
รอยยิ้มแกมแซมสลดประชดเหมือน
รู้สัญญาความตายใกล้มาเยือน
สัญญาณเตือนว่าชีวิตจะปลิดปลง

     ๏ คิดถึงพ่อรอลูกจะไปหา
ถึงเวลาตามไปคงไม่หลง
คิดถึงญาติพี่น้องร่วมเผ่าพงศ์
แล้วล้มลงสิ้นสายลมหายใจ

     ๏ อนิจจาใครลิขิตชีวิตเศร้า
ใครจะเอาเหตุผลมาแก้ไข
ทุกเรื่องราวลำเข็ญที่เป็นไป
พรหมหรือใครเนรมิตขีดให้เดิน

     ๏ หนึ่งชีวิตจบสิ้นโอบดินสอน
อุทาหรณ์สอนเราจากเขาเขิน
ดำรงชีพดีชั่วอย่ามัวเพลิน
ค่อยค่อยเดินมั่นคงอย่าหลงทาง

     ๏ บทสุดท้ายนางงามตู้กระจก
มิใช่ยกคนยากมาถากถาง
หยิบประเด็นเห็นค่าจับมาวาง
เพียงจะสร้างแนวให้สอนใจกัน..๚ะ๛   //จบ//

https://www.youtube.com/watch?v=90aadGtJ9Is



หัวข้อ: Re:  คนนอกความฝัน
เริ่มหัวข้อโดย: ผู้เฒ่า..โง่งม ที่ 21 มิถุนายน, 2565, 07:34:14 PM

(https://i.ibb.co/2t4nGnX/3.jpg) (https://ibb.co/jMX6n67)

https://www.youtube.com/watch?v=Md1RBcYgXIo


หัวข้อ: Re:  คนนอกความฝัน
เริ่มหัวข้อโดย: ผู้เฒ่า..โง่งม ที่ 26 มิถุนายน, 2565, 10:24:14 AM
 วันนั้น วันนี้ และวันพรุ่งนี้ จะมีได้เพราะ..เธอ..

       ** นิยายรักขาดตอน **

    ๏ ยังจดจำคำเคย เอ่ยรักฉัน
สารพันวิงวอนจนอ่อนไหว
ผ่านเวลาคนดีก็หนีไป
ทิ้งฉันไว้โดดเดี่ยวเพียงลำพัง


    ๏ เสียงกระซิบข้างหูเคยแว่วหวาน
อดีตกาลผ่านพ้นเรื่องหนหลัง
คำรักที่เคยแผ่วมิแว่วดัง
เธอทำลายความหวัง เหมือนดั่งนิยาย


    ๏ จงพินิจคิดดูให้รู้รัก
แรกรู้จักสืบสานแล้วผ่านหาย
น่าสงสารเริ่มรักตะเกียกตะกาย
บทสรุปส่งท้าย ทางใครทางมัน


    ๏ ถ้าขอได้วิงวอนขอพรพระ
ดลหัวใจทุกขณะ จงหยุดฝัน
ขอเวลาแห่งรักหยุดสักวัน
สิ้นสุดสายสัมพันธ์ ที่ทรมาน


    ๏ นิยายรักขาดตอนต่อไม่ติด
หัวใจเธออำมหิตสิ้นสงสาร
ขอบคุณเสี้ยวหนึ่งใจเคยให้ทาน
รสรักผ่านรู้ฤทธิ์จำติดใจ


    ๏ จบนิยายรักขาดตอนวิงวอนว่า
จงศรัทธาความรักอย่าผลักไส
ค่าของรักสูงยิ่งเหนือสิ่งใด
และมิใช่ ความต้องการ แค่ผ่านเอย..๚ะ๛
 
https://www.youtube.com/watch?v=4JIHLK-9YDQ



หัวข้อ: Re:  คนนอกความฝัน
เริ่มหัวข้อโดย: ผู้เฒ่า..โง่งม ที่ 30 มิถุนายน, 2565, 09:48:39 AM
ศิลปะในการใช้ชีวิตคู่ ต้องใช้เหตุ ใช้ผล ว่าได้ เถียงได้..
แต่พยายาม อย่าให้มีเสียง ลอดไรฟันออกมา..

              ** แม่ศรีเรือน **
 
   ๏ เสียงเขาสั่งดังมาก้มหน้ารับ
เร่งขยับเก็บของแล้วร้อง จ๋า
ถูบ้านเสร็จพับผ้าแล้วนะแก้วตา
จะรีบมาทำกับข้าวให้เจ้ากิน

   ๏ ใช่เกรงขามความรักรู้จักผ่อน
จะกินนอนใช้ศาสตร์อย่าขาดศิลป์
อยู่ร่วมกันหรรษาเป็นอาจินต์
เสียงสั่งสิ้นเสแสร้งแสดงตาม

   ๏ สั่งเพียงคำทำแกงเขียวหวานไก่
พี่เกรงใจวาจามิกล้าถาม
ไข้หวัดนกระบาดยังตะกลาม
แม้ครั่นคร้ามแย้งพธูกลัวหูยาน

   ๏ ไปตลาดจับจ้องซื้อของสด
ผักทั้งหมดสดตลอดต้องปลอดสาร
เลือกเนื้อไก่เจ้าประจำอย่างชำนาญ
แล้วซมซานรีบขยับกลับเรือนเรา

   ๏ ทั้งมะพร้าวเครื่องปรุงพะรุงพะรัง
ก็แค่หวังถูกใจงามเฉลา
ถึงเรือนย่องใช้เสียงเพียงเบาเบา
รบกวนเขาหวาดเสียวประเดี๋ยวซวย

   ๏ โถแม่คุณนอนสบายน้ำลายยืด
เสียงกรนครืด โฉมตรูยังดูสวย
ย่องเข้าครัวยิ้มขำท่าสำรวย
เขามิช่วยก็ไม่ลุ้นจะจุนเจือ

    ๏ คั้นกะทิแยกแยะหัวและหาง
เอาไก่ล้างเลาะกระดูกอย่าให้เหลือ
ค่อยค่อยแล่แช่น้ำส้มผสมเกลือ
แกงแล้วเนื้อนุ่มขาวสิ้นคาวคลอ

   ๏ หยิบครกวาง คว้าสากลำบากแล้ว
เสียงจะแว่วกวนใจเจ้าไหมหนอ
เอาผ้ารองครกตั้งมิรั้งรอ
ตอนตำขอเบาเบาก่อนอันตราย

   ๏ ลูกผักชีคั่วไฟอ่อนตำก่อนหน้า
ลูกยี่หราตะไคร้ตำละเอียดหาย
ผิวมะกรูดกะปิ-ข่าตำเกือบตาย
ส่วนแม่คุณนอนสบายกรนอย่างเดียว

    ๏ หอมห้าหัวกระเทียมสองเคยทำรู้
พริกขี้หนูไม่ค่อยเผ็ดเม็ดสีเขียว
รากผักชีสองช้อนโต๊ะอย่าลืมเชียว
อ้อ ประเดี๋ยวพริกไทยลืมไปเรา

  ๏ สักสิบเม็ดเสร็จผสมงมกระหน่ำ
ตำตำตำนึกแต่ใบหน้าเขา
เสียงออกดังเนื้อเย็นไม่เห็นเงา
ถ้าโดนเผาจะฟื้นตื่นไหมเธอ

   ๏ คงเพราะกรรมทำไว้แต่ปางก่อน
เอาแต่นอนบังอรนอนเสมอ
บุญหรือกรรมบรรจบให้พบเจอ
แต่ก็เผลอรักและยอมถนอมใจ

   ๏ ตำน้ำพริกได้ที่พอดีแล้ว
นึกถึงแนวปรุงแกงแสดงไหว
หัวกะทิแบ่งกึ่งเอาตั้งไฟ
แล้วเคี่ยวให้แตกมันเป็นขั้นตอน

   ๏ เอาน้ำพริกลงผัดกลิ่นจัดฉุน
ปลุกแม่คุณเดินเซเร่มาสอน
ท้าวสะเอวยุ่งยากแม่ปากบอน
ต้องวิงวอนเสียงระห้อยแม่ถอยไป

   ๏ น้ำตาลปิ๊บหนึ่งช้อนควรอ่อนหวาน
พอประมาณหวานปะแล่มแหลมมิไหว
ใบมะกรูดน้ำปลาปรุงตามใจ
แล้วเอาไก่ลงผัดต้องหัดจำ

   ๏ หางกะทิคั้นแบ่งแจงไว้เผื่อ
พร้อมมะเขือใส่ตามนะงามขำ
ฝาปิดไว้กันมะเขือเนื้อจะดำ
พอเดือดซ้ำได้ที่แล้วนะแก้วตา

   ๏ หัวกะทิอีกกึ่งพึงต้องใส่
ราดหน้าไปโรยอีกทีพริกชี้ฟ้า
แล้วอย่าลืมต้องใส่ใบโหระพา
ตามตำราเชิญยุพินกินแล้วนอน

    ๏ สอนหูซ้ายทะลุออกหูขวา
เหนื่อยระอาแม่ศรีเรือนเกลื่อนคำสอน
นึกข้างในใจสยบพบบังอร
ขืนยอกย้อนออกเสียงคงเสี่ยงตาย..๚ะ๛   

https://www.youtube.com/watch?v=nIqSdLmab4A



หัวข้อ: Re:  คนนอกความฝัน
เริ่มหัวข้อโดย: ผู้เฒ่า..โง่งม ที่ 04 กรกฎาคม, 2565, 09:59:03 AM

(https://i.ibb.co/qdtLM0x/4.jpg) (https://ibb.co/Czkp5JW)


https://www.youtube.com/watch?v=iaA1-ox6y_c


หัวข้อ: Re:  คนนอกความฝัน
เริ่มหัวข้อโดย: จั่นเจา ที่ 04 กรกฎาคม, 2565, 11:14:10 AM
มิเจอะเจอ..ห่วงใยพาลใฝ่หา
ทุกข์คณาดวงจิตยามคิดถึง
เหมือนลอยเคว้งถลำเพ้อรำพึง
สุขครั้งหนึ่งช้ำร้อยเฝ้าคอยครา

พี่รอยืนคืนค่ำแสงย่ำแล้ว
ไร้น้องแก้วที่เพ้อละเมอหา
ภาพนงคราญรานรุกทุกเวลา
ไฟเผาฆ่าร้อนเร่าเกินเข้าใจ

Jannjao


หัวข้อ: Re:  คนนอกความฝัน
เริ่มหัวข้อโดย: ผู้เฒ่า..โง่งม ที่ 08 กรกฎาคม, 2565, 11:14:32 AM
ให้พักอย่างเต็มใจ แม้เต็มไปด้วยความเจ็บปวด..

                ศาลาพักคน

   ๏ หมื่นคนผ่านพักพบแล้วหลบหาย
บ้างทิ้งสายน้ำตาเปื้อนหน้าฉัน
บ้างฝากคำรังเกียจเบียดเบียนกัน
บ้างเติมฝัน บ้างเขลา บ้างเข้าใจ

   ๏ เหมือนศาลาริมทางข้างถนน
รับผู้คนแปลกหน้าเข้าอาศัย
เพลาล่วงเนิ่นนานที่ผ่านไป
มันทำให้ชินชาไร้อารมณ์

    ๏ ไม่มีเจ็บเก็บหมดทุกบทบาท
ยอมดั่งทาสคอยรับการทับถม
ทุ่มเทมาเจ็บช้ำหรือคำชม
มันสิ้นคมหมดค่าไม่อาวรณ์

    ๏ เมื่อผุพังสิ้นค่าศาลาร้าง
อยู่ริมทางมองเป็นอนุสรณ์
สิ้นถ้อยคำถกเถียงเลิกเกี่ยงงอน
เมื่อผุกร่อนสิ้นลมก็ล้มกอง

    ๏ หมดสิ้นความเสียใจสิ่งใดอีก
ขอหลบหลีกโลกเก่าที่เศร้าหมอง
มิแต่งเสริมเติมค่าให้น่ามอง
เลิกหมายปองน้ำใจผู้ใดเอย..๚ะ๛   

https://www.youtube.com/watch?v=-Dy1MNb8Gl8



หัวข้อ: Re:  คนนอกความฝัน
เริ่มหัวข้อโดย: โซ...เซอะเซอ ที่ 09 กรกฎาคม, 2565, 03:09:55 PM


…Honesty…


บนโลกอันกว้างใหญ่ไพศาลนี้
เสาะหามีเพิงพัก พบรักแสวง
ที่ที่ความจริงใจ ซื่อใสแสดง
ปลอดปลอมแปลง บ่วงเล่ห์เพทุบาย

เพียงเพื่อพิงผ่อนพัก พำนักบ้าง
จวบสิ้นทางยาวไกล ไร้จุดหมาย
ก่อนคลื่นซัดโถมสาด ทิ้งหาดทราย
กลบชีพดายด่าวดิ้น หว่างสินธู

หากโชคดีจากแผ้วพาน ผลาญชีวิต
เจอะมิ่งมิตร ไปมาคบหาสู่
เจียดร่มไม้ชายคา ผ้าลาดปู
ศาลาอยู่คุ้มเกศ พ้นเภทภัย

จงหยิบยื่นคำหอม ถนอมถ้อย
เปี่ยมแช่มช้อยท่วงท่า อัชฌาสัย
หยุดกำกวมสวมหน้ากาก ฝังฝากไป-
มอบจริงใจ ซื่อสัตย์ อย่างชัดเจน

ouSoL_vet3I


โซ…เซอะเซอ
9/7/2565





หัวข้อ: Re:  คนนอกความฝัน
เริ่มหัวข้อโดย: ผู้เฒ่า..โง่งม ที่ 12 กรกฎาคม, 2565, 10:51:52 AM

(https://i.ibb.co/LCn9rXZ/8.jpg) (https://ibb.co/hKD2cJm)


https://www.youtube.com/watch?v=s3pq2V3rh4Q


หัวข้อ: Re:  คนนอกความฝัน
เริ่มหัวข้อโดย: ผู้เฒ่า..โง่งม ที่ 16 กรกฎาคม, 2565, 10:04:32 AM
รอยเท้าบนผืนทราย กับ ความทรงจำที่หล่นหายบนทรายเปียก

               **ทะเล จันทร์**

    ๏ ภาพบุหลันปวดร้าวทุกคราวเห็น
สายลมเย็นแผ่วหมายผิวกายหนาว
ณ ราตรีมิเคยเลือน เดือนสกาว
เห็นเรื่องราวเคยกลบฝังริมฝั่งชล

     ๏ งามทิวคลื่นซัดโถมกลับโหมฝั่ง
มาหยุดยั้งแผ่วหายเมื่อปลายหน
เหลือคราบฟองฟ่องฟูอยู่ข้างบน
ซบเงาสนทาบกลืนกับผืนทราย

     ๏ โอบถนอมคู่เคล้าจูบเย้าหยอก
กระซิบบอกความนัยที่ใจหมาย
หอมละมุนเนื้อนางสรรพางค์กาย
สวาทสายเสน่ห์เยือนมิเลือนราง

     ๏ กระเซ็นย้อยฝอยคลื่นระรื่นเล่น
ต้องเนื้อเย็นเปียกนองประคองร่าง
แนบไออุ่นแบ่งเผื่อเพื่อเนื้อนาง
จนหนาวสร่างร้อนนัยหัวใจแทน

     ๏ ซบร่างก่ายชายหาดคลื่นสาดใส่
ศศิไล้อายอางขนางแถน
ลำนำรักชื่นชมไร้พรมแดน
ดั่งเมืองแมนแดนสรวงในทรวงซน

     ๏ เพลาผ่านนานไปหัวใจห่าง
สวาทจางร้างรสกำหนดผล
เสน่หากลบฝังริมฝั่งชล
เหลือเพียงคนเปล่าเปลี่ยวเดินเดียวดาย

     ๏ จันทร์ดวงเก่าฟ้าเดิมกับคนเหงา
เพื่อนคือเงาส่วนตนอีกคนหาย
เมื่อสิ้นรักแรมร้างคนข้างกาย
ยากจะมีความหมายในอารมณ์

     ๏ ทะเลจันทร์ฝันหมดก็ลดค่า
ย้อนกลับมามองภาพความสุขสม
อธิษฐานผ่านฟ้าน้ำตาพรม
ความขื่นขมห่างเหทะเล จันทร์ ๚ะ๛   

https://www.youtube.com/watch?v=vYQ2UXfvBZw



หัวข้อ: Re:  คนนอกความฝัน
เริ่มหัวข้อโดย: ผู้เฒ่า..โง่งม ที่ 20 กรกฎาคม, 2565, 10:24:03 AM
สุขโศก โลกเศร้า เหงา หัวเราะ..ก็เพราะเป็นมนุษย์ที่ไม่ตายด้าน..

    ๏ นกเคล้าคู่ยามพลบบนคบไม้
มองผ่านไปอิจฉามิอยากเห็น
อยู่เดียวดายตัวตนคือคนเป็น
สุดลำเค็ญน่าอนาถคู่ขาดแคลน

    ๏ เจ็บที่เห็นเธอกุมมือคนอื่น
ต้องสะอื้นอึดอัดกัดฟันแน่น
แต่ต้องฝืนส่งยิ้มไปให้แทน
ยิ้มเย็นแบบแค่นแค่นแทนน้ำตา

   ๏ อธิบายความรู้สึกมันลึกล้ำ
มันเจ็บช้ำยากเขียนเป็นภาษา
ฉันจดจำทุกสิ่งเธอให้มา
มิตัดพ้อเจรจา ไม่ว่าอะไร

     ๏ เป็นคนหมดความสำคัญเมื่อวันผ่าน
 เวลาของความหวานถูกผลักไส
จากกันแล้วเปล่าประโยชน์ไม่โกรธใคร
แล้วจะทำสังฆทานให้คนใจลวง

     ๏ เลิกกันด้วยน้ำตาต้องลาแล้ว
ไม่ต้องพูดเสียงแผ่วตะขิดตะขวง
ภาพที่เห็นเหมือนมีดกรีดกลางทรวง
คนต่อไปห้ามควงมาร่ำลา ะ๛

https://www.youtube.com/watch?v=E1vgz18vCRw



หัวข้อ: Re:  คนนอกความฝัน
เริ่มหัวข้อโดย: ผู้เฒ่า..โง่งม ที่ 24 กรกฎาคม, 2565, 11:43:36 AM
ฉันเป็นทุกสิ่งได้เพื่อเธอ ถ้าเธอ..อยากให้เป็น..

    .  **ปลาทอง**

   ๏ สายธารรักเย็นเฉียบอันเงียบเหงา
ปลาโง่เขลาแหวกว่ายไม่หน่ายหนี
เธอรู้ไหมจากกันมานานปี
กี่ร้อยหมื่นนาทียังมีเธอ

   ๏ ฉันอาจเหมือนปลาทองในบางเรื่อง
ทำตัวเชื่องสวยงามอยู่เสมอ
ทุกเรื่องราวผ่านพ้นที่ได้เจอ
ฉันอาจเผลอลืมได้ตลอดมา

   ๏ แต่เรื่องเกี่ยวกับเธอทุกทุกอย่าง
ถึงอยู่ห่างเหมือนคนละฟากฟ้า
แม้ต้องกลายเป็นคนเจ้าน้ำตา
จำได้ตลอดมาชั่วนาตาปี

   ๏ หลงน้ำครำมีเงาพระจันทร์ฉาย
ก็ต้องว่ายจนจบไม่หลบหนี
รู้ว่าพลาดอาจหมดสิ้นชีวี
แต่เวลาคงไม่มีให้หนีเธอ 

   ๏ อยากให้ความจำสั้นเหมือนปลาทอง
เมื่อเคยมองแล้วลืมได้เสมอ
ลบทุกสิ่งทุกอย่างที่ได้เจอ
เอาแต่ทำปากเผยอบ่นพึมพำ

   ๏ ทั้งรูปไม่ต้องจำรวมคำกล่าว
ลืมเรื่องราวแบบปลาช่างน่าขำ
รักสิ้นสิทธิ์คิดน้อยไม่คอยจำ
แม้เจ็บช้ำชินชาเป็นปลาเอย ๚ะ๛

https://www.youtube.com/watch?v=9gZcV_pqHXQ



หัวข้อ: Re:  คนนอกความฝัน
เริ่มหัวข้อโดย: ผู้เฒ่า..โง่งม ที่ 28 กรกฎาคม, 2565, 08:27:12 AM

(https://i.ibb.co/hcdfBTG/10.jpg) (https://ibb.co/gdWVSc0)

image upload (https://imgbb.com/)

https://www.youtube.com/watch?v=HRzfwWq8hNM


หัวข้อ: Re:  คนนอกความฝัน
เริ่มหัวข้อโดย: โซ...เซอะเซอ ที่ 28 กรกฎาคม, 2565, 11:20:18 AM


…แด่คนเคยรัก…

…แด่คนเคยรักกันเมื่อวันก่อน
เหลืออักษรแฝงเหตุเร้นเจตได้
เหนียมฝากวรรคทักถามสื่อความนัย
เลิกกันไป…ไหงสตังค์ยังไม่คืน!!

LFlPQBdd-TQ

โซ…เซอะเซอ
28 กรกฎาคม 2565




หัวข้อ: Re:  คนนอกความฝัน
เริ่มหัวข้อโดย: ผู้เฒ่า..โง่งม ที่ 01 สิงหาคม, 2565, 10:34:27 PM
คำบางคำ ฟังแล้ว ฟังอีก ฟังได้ตลอดทั้งชีวิต...
ตราบยังมีลมหายใจ..แม้ต้องเจ็บปวดเสมอ เมื่อได้ยิน..

              ** อยากฟังซ้ำ**

     ๏ อยากฟังซ้ำคำหวานเมื่อกาลก่อน
อยากจะย้อนเวลารักอีกสักหน
อยากโอบกอดเคียงครองแค่สองคน
อยากยินยล คน-คำเคยจำลา

   ๏ ลมหายใจหอมกรุ่นยังอุ่นอยู่
คำข้างหูยังแว่วกังวานหา
ไออุ่นแนบแสนหวานเคยผ่านมา
ยังตรึงตราติดตัวอยู่ชั่วกาล

   ๏ ริมฝีปากยามแย้มแต่งแต้มยิ้ม
รสแรกลิ้มจุมพิตแฝงฤทธิ์หวาน
รอยสัมผัสขาดแคลนมาแสนนาน
เหลือสุสานภาพวิจิตรนิจนิรันดร์

   ๏ อ้อมกอดร้างห่างเขาลับเงาหาย
รักมิคลายจืดจางแม้ต่างฝัน
ภาพอดีต ณ วันที่เคยมีกัน
ยังคงมั่นหวนหาทุกนาที

   ๏ อยากฟังซ้ำภาษาคำว่ารัก
ใจโง่นักรักจบมิหลบหนี
ดุจสายแส้วนเวียนเข้าเฆี่ยนตี
สุขฤดีเจ็บพิกลก็ทนไป.

    ๏ ขอคำรักลวงล่อมาต่อฝัน
ช่วยหลอกกันอีกหน่อยซ้ำรอยไหว
ฉันทนเจ็บชินชารักษาใจ
ยังทนได้อยากฟังซ้ำถ้อยคำเธอ ๚ะ๛

https://www.youtube.com/watch?v=Teh5IuaRfYw



หัวข้อ: Re:  คนนอกความฝัน
เริ่มหัวข้อโดย: โซ...เซอะเซอ ที่ 04 สิงหาคม, 2565, 06:04:52 AM


…เพียงคำเดียว...

“เพียงคำเดียวที่ปรารถนา
อยากฟังให้ชื่นอุรา ใจพะว้าพะวัง
นานเท่านานพี่คอยจะฟัง
คำนี้คำเดียวพี่หวัง
จะฟังจากปากดวงใจ…

…หรือเจ้าลืมถ้อยคำคำนี้
จึงทำไม่รู้ไม่ชี้
ดังไม่มีเยื่อใย
แม้นเจ้าลืมเจ้าเลือนเคลื่อนคลาย
พี่เตือนให้อีกก็ได้
ก็รักอย่างไรเจ้าเอย”


vess54VZEu0

คำใดหนอบาดริ้ว..............อารมณ์
รอยกรีดเถือมีดคม-...........กริบแท้
ยังบ่ ลึกเทียมจม................ใจจ่อม
คงติดตรึงตราแม้...............ตราบม้วยมรณ์ถวิล

เปรียบฝนฟ้า ไอฟอง ละอองฟุ้ง
แต้มแต่งรุ้ง สวยใส ชื่นใหลหลง
ก่อนลดแสง แปลงสี ริบหรี่ลง
เมื่ออาทิตย์ อัสดง ตรงฟ้าปลาย

บทร้อยร่ำ คำกลอน ก่อนฟ้าสาง
คงมิต่าง รัญจวน ชิดชวนหมาย
พอตกค่ำ น้ำตา กลับพร่าพราย
ทะลักทลาย ท่วมใน ใจดวงนั้น

ดั่งดาวดับ ลับเดือน เลือนหลงฟ้า
ตราบคอยท่า พาที อยู่ที่นั่น
คอยความรัก คืนมา สู่หากัน
จวบแสงจันทร์ กระจ่าง หว่างฟ้างาม

เพียงพยัก พักตร์พริ้ม ยิ้มผสาน
ข่มฟุ้งซ่าน เก็บไว้ ใครจักห้าม
แต่หากเผลอ ลุ่มหลง พะวงความ
จนวาบหวาม สิใจ หวั่นไหวนัก

สื่อสำเนียง เคียงวาท พ้องพาดถึง
อาจคะนึง ล้นทรวง เพ้อหน่วงหนัก
ฤ เป็นเพียง รุ่มระบาย คมคายวรรค
คราลมรัก ระริกขาน พัดผ่านใจ

ฝากสังคีต โคลงกลอน อักษรสวย
ดื่มด่ำด้วย จิตรตี พลีมอบให้
แม้ยามตื่น เพ้อผาย กลับหายไป
จักพานพบ กันใหม่ ในนิทรา

เพียงคำเดียวบอกเจ้า…จอมใจ
มิเอ่ยเอื้อนบอกใคร……อื่นชี้-
ถึงจะอยู่แสนไกล………ยังผูก พันเนอ
เพียงเอ่ยคำคำนี้………จิตน้าวคะนึงหวน

Soul Searcher
Inspired to write 4/8/2022

(เอากลอนเก่ามาแต่งใหม่ครับ)



หัวข้อ: Re:  คนนอกความฝัน
เริ่มหัวข้อโดย: ผู้เฒ่า..โง่งม ที่ 05 สิงหาคม, 2565, 11:22:54 PM

(https://i.ibb.co/bm20hHf/13.jpg) (https://ibb.co/RbBFnh5)

https://www.youtube.com/watch?v=D8K33Gbr_kY


หัวข้อ: Re:  คนนอกความฝัน
เริ่มหัวข้อโดย: ผู้เฒ่า..โง่งม ที่ 09 สิงหาคม, 2565, 11:01:36 PM
อยากได้ อยากดี ยามที่ขาดเธอ..

             **ขอฝัน**

    ๏ ขอเป็นน้ำเพื่อให้ชุ่มใจชื่น
ขอเป็นคืนรองรับยามหลับใหล
ขอเป็นวันโชติช่วงเพื่อดวงใจ
ขอเป็นไอตักอุ่นยามหนุนนอน

     ๏ ขอเป็นผ้าห่มกายให้คลายหนาว
ขอเป็นบ่าวคอยฟังคำสั่งสอน
ขอเป็นนกหวังเห็นเธอเป็นคอน
ขอเป็นคนเขียนกลอนคอยอ้อนเธอ

     ๏ ขอเป็นลมหายใจอยู่ใกล้ชิด
ขอเป็นเพื่อนคู่คิดติดตามเสมอ
ขอเป็นฟ้าครองขวัญคอยบำเรอ
ขอเป็นคนที่หนึ่งของเธอเสมอไป

    ๏ ขอมากมายหลายอย่างคนช่างฝัน
เพาะห่างกันแค่เพียงอยากเคียงใกล้
กระซิบคำว่ารักและห่วงใย
ซบฟังเสียงหัวใจเมื่อใกล้กัน ๚ะ๛

https://www.youtube.com/watch?v=YAfMrg6PWKA


หัวข้อ: Re:  คนนอกความฝัน
เริ่มหัวข้อโดย: โซ...เซอะเซอ ที่ 12 สิงหาคม, 2565, 09:32:39 PM


…อยาก...

อยาก...กระซิบคำนั้น จนสั่นไหว
อยาก...อบอวลหัวใจ ด้วยไออุ่น
อยาก...กระชับวงแขน อ่อนละมุน
อยาก...นอนหนุนตักนิ่ม ทอดยิ้มเธอ

อยาก...ขีดเขียนกลอนเกี้ยว เกี่ยวใจสอง
อยาก...ตระกองกอดใกล้ หทัยเสมอ
อยาก...ฟุ้งฝันลมแล้ง แฝงละเมอ
อยาก...พบเจอเรียนรู้ อณูนวล

อยาก...ฟังเสียงหัวใจ ไหวระริก
อยาก...พลันพลิกคลายทุกข์ คืนสุขถ้วน
อยาก...ร้อยรึงสัมผัส รัดรัญจวน
อยาก...ชิดชวนหยาดเยิ้ม จนเคลิ้มคลอ

อยาก...ทะยานแถบทิว ละลิ่วล่อง
อยาก...เที่ยวท่องแย้มเยือน ทั่วเรือนหอ
อยาก...ละไมละเมียด ละเอียดลออ
อยาก…ค่ำรอเคียงหมอน นอนฝันดี

อยาก...เปลี่ยนฟ้าทึมเทา ทึบเงาหม่น
อยาก...เปลี่ยนย่นยู่ยับ จับมาคลี่
อยาก...เปลี่ยนกล้ำกรายเพียง เสียงกวี
อยาก...เปลี่ยนทั้งหมดนี้ ดีบันดาล

อยาก...แบกทุกข์แทนกัน แบ่งปันรัก
อยาก...เอื้อนวรรคเฉิ่มเชย เอ่ยคำหวาน
อยาก...บอกพี่รักเจ้า แม้เก่ากาล
อยาก...เท่านานเพียงใด...ตรึงใจคอย

jk5X-jRv1lI

Soul Searcher
Inspired to write 12/8/2022

(เอากลอนเก่ามาปรับแก้ใหม่ครับ)



หัวข้อ: Re:  คนนอกความฝัน
เริ่มหัวข้อโดย: ผู้เฒ่า..โง่งม ที่ 13 สิงหาคม, 2565, 09:54:26 PM
**ว.2 – ว.8 ..คลื่นรักไม่มีความถี่**


    ๏ หมุนหาคลื่นความถี่เคยมีอยู่
เป็นคลื่นคู่รักเอยที่เคยหวาน
จูนไม่ติดคลื่นสั้นขาดสัญญาณ
มิพบพานคลื่นรวมเคยร่วมใจ

    ๏ อยู่ที่คลื่นช่องไหนหมุนไม่พบ
รักติดลบอารมณ์สุดข่มไหว
หากไม่รักจะหวงห่วงทำไม
อยู่ใกล้ไกล มีเธอเสมอมา

     ๏ หรือเป็นคลื่นความถี่ไม่มีรัก
เธอแปรพักตร์เปลี่ยนคลื่นเสน่หา
รับสัญญาณของใครใจแก้วตา
ปล่อยฉันบ้าหาคลื่นทั้งคืนวัน

    ๏ ก็เพียงคิดน้อยใจใช่จะว่า
มันเย็นชาเกินจิตจะคิดฝัน
สัญญาณคลื่นครั้งนี้ไม่มีกัน
เหมือนเธอบั่นคลื่นที่ให้จากใจเธอ

    ๏ แม้ลำบากยากเย็นไม่เป็นอื่น
ยังจูนคลื่นหวังพบเธอเสมอ
รักลางเลือนเท่าไหร่ยังใคร่เจอ
ถึงจะเก้อเจอหรือไม่ใจก็ตรม

     ๏ ที่หนึ่งพลาดคอยบำเรอเป็นเบอร์สอง
ตัวสำรองโง่ซะให้สาสม
เฝ้าแต่เครื่องหมุนคอยรอยอารมณ์
ต้องระทมขมขื่นเพราะคลื่นลวง ๚ะ๛   

https://www.youtube.com/watch?v=tBeCa9BKRYQ



หัวข้อ: Re:  คนนอกความฝัน
เริ่มหัวข้อโดย: โซ...เซอะเซอ ที่ 16 สิงหาคม, 2565, 08:57:48 AM


ต่างคนต่างคลื่นคล้าย…...ยุงตี
ภายนอกเหมาะสมดี….…เพริศแพร้ว
ภายในทิฐิมี……………..สูงโด่ง
เหลือบ่าทนกันแล้ว……….ต่างต้องเลิกรา

คราแรกยอมอ่อนเอื้อ….…อำนวย
ร่วมสุขทุกข์จนรวย…….….ผ่านแผ้ว
นานไปบ่นโชคซวย…….…จูนผิด คลื่นเฮย
ความถี่นี้เลิกแล้ว………….บ่ เข้ายุคสมัย

มนุษย์เราเป็นเยี่ยงนี้……..นะเออ
คนใหม่ปลื้มเสียงเธอ…….แจ่มแจ้ว
คนเก่าเบื่อพบเจอ….……..เสียงบ่น
หาใหม่ ฤ คลาดแคล้ว…...รอดพ้นบ่นเสียง

โซ…เซอะเซอ
16 สิงหาคม 2565