ผู้ร้ายพ่ายรัก

หัวใจเป็นเพียงก้อนเนื้อเท่ากำปั้น
มีเหมือนกันคนละดวง ในทรวงอก
ความรู้สึกจริงจัง ละเมอเพ้อพก
ล้วนมีอยู่ในอก สวรรค์นรกมีทุกคน

ไม่มีใครอยากเป็นคนไม่ดี
พลาดมีหรือตั้งใจ เกิดได้หลายหน
ร้ายหรือดี หัวใจต่างมีเป็นของตน
ปุถุชน รัก โลภ โกรธ หลง ทุกคนต่างมี

ลูกผู้ชาย ร้องไห้ไม่เป็น
ลำบากยากเข็น พานพบไม่หลบหนี
แต่ความรัก  ตัวร้ายบั้นปลายไม่ดี
รักที่มีเหมือน กระต่าย หมายจันทร์

ชีวิตย้อมสีเทาอยู่ในเงามืด
เป็นเส้นขะหนาน ยาวยืด  ระหว่างเธอกับฉัน
ไม่อาจเดินร่วมทางไปด้วยกัน
ทั้งที่ฝันฉันมีเธอตลอดเวลา

รักเธอไม่ได้น้อยกว่าใครเขา
แต่รักสิ้นเค้า เงาเธอละเมอหา
เป็นคนเลว สำหรับเธอในสายตา
รู้ตัวดีไม่มีค่า แต่ว่าก็รักเธอ

ลูกผู้ชาย ร้องไห้ไม่เป็น
ทั้งรู้ ทั้งเห็น สิ้นหวังยังพร่ำเพ้อ
ถึงจะร้ายใจอ่อนทุกตอนเจอ
แพ้สายตาของเธอ เสมอมา


.