"กระสุนพระอินทร์"
รักกันมาหลายปีพี่ไม่ขอ
ได้แต่รอขันหมากอยากร่วมฝัน
ตั้งตาคอยร่วมหอรอนานวัน
ชักไหวหวั่นฉันกลัวตีตั๋นคาน
แม่ก็ถามอยู่บ่อยแทบถอยถอด
ต้องนอนกอดกายหนาวแอบร้าวฉาน
“เอ็งลองหาความจริงสิ่งบนบาน”
แม่เล่าขานบอกไว้ไปลองดู
มี ”กระสุนพระอินทร์” ถิ่นพฤกษา
กิ้งกือป่าม้วนนอนเป็นก้อนอยู่
เมื่อมีภัยกายตวัดป้องศัตรู
ปลอดภัยรู้คลายร่างพลางเดินไป
เปลือกหุ้มแข็งเขียวอินทร์ตามถิ่นชื้น
คอยกินกลืนพืชซากกากตะไคร่
ผู้รักษาความสะอาดกวาดเศษไย
บำรุงไพรด้วยมูลหนุนป่าดง
แลพบได้ตามพงดงดิบชื้น
พณาตื่นสมบูรณ์สมดุลส่ง
จึงจะพบเห็นแจ้งสำแดงองค์
ให้ก้มลงแตะมันจะปั้นตัว
เลือกเอาหนึ่ง..อธิษฐานบนบานกล่าว
หากสิ้นหนาวคราวนี้ได้มีผัว
หนึ่งอึดกลั้นหายใจให้คลายกลัว
คืนหางหัวตัวเครียดเหยียดคืนเดิม
อธิษฐานตั้งใจในตัวข้า
ปรารถนาลาโสดโปรดส่งเสริม
แตะหน้าผากครอบเศียรเอาเวียนเจิม
จับยามเริ่มกลั้นใจ..ให้รีบคลาย (สาธุ)
หนึ่งนาทีนี้นานปานสิบชาติ
ใจจะขาดดับดิ้นสิ้นชีพหมาย
อย่ายอมแพ้แค่อึดใจ..(ถ้าไม่ตาย)
ลุ้นเสี่ยงทาย..แต่งไหมให้รู้กัน!
จะขอหรือจะขอ จะแต่งหรือจะแต่ง
masapaer
ฮึบ!หน้าเขียวอินทร์แล้วแม่!.. Help me!
ใกล้ตัว สถานที่เราอยู่บอกได้ว่าสมบูรณ์เหมือนหุ่นคนเขียน กระสุนพระอินทร์ จริง ถ่ายวันที่ 9 ก.ค.69
ยังไม่ได้อธิษฐานอะไร คิดว่าหน้ามืดตายก่อนแน่ ปล่อยต่อชะตาดีกว่าค่ะ 55
