เมื่อมิอาจตัดรอนก่อนลาจาก
อยู่บนซากรากรอยช้ำน้ำตาไหล
อยากอดทนกร่นฝืนคืนหัวใจ
แต่ไม่รู้...ทำไม?...ไม่อาจลา

จมอยู่กับภาพจำครั้งอดีต
บรรจงกรีดรีดเค้นความโหยหา
จมอยู่ใต้ท้องน้ำตลอดมา
แต่ยังเหนือพสุธาที่ฉ่ำเย็น

แม้นสองเท้าแตะพื้นมิคืนกลับ
สองตาหลับหวังลืมความทุกข์เข็ญ
ดั่งกับว่าเต็มใจ.."ยืนไม่เป็น"
และมิยอม"มองเห็น"...ซึ่งตัวเรา

"ทะเลใจ"บางครา...เงียบสงบ
หากเปิดใจคงได้พบทั้งสุข-เศร้า
อยากจะจมล่มหายไม่เหลือเงา
ก็สุดแท้จะเลือกเอา...ที่เหมาะใจ.

สิ่งฉุดรั้งยังคงอยู่ตรงหน้า
อดีตครางามงดมิหดหาย
แนบตรึงจิตคิดเคียงร้อยเรียงราย
จนงมงายซับซ้อนทำอ่อนแอ

วัฎจักรรักหลงหมุนคงรอบ
คือคำตอบกลายกลวงทุกข์ดวงแข
บอกสั่งตนคนใหม่อย่าได้แคร์
จนใจแท้หากเก่ากลับเข้าครอง

ทะเลช้ำย้ำรักถูกผลักไส
ทะเลใจเฝ้าคอยหลุดลอยล่อง
ภาพย้ำเตือนเปื้อนหน้าน้ำตานอง
ปาดมือสอง..ยืนอยู่..สู้ต่อไป


Jannjao

เดินโซซัดโซเซเป๋ขาลาก
ยุคลำบากพักใจไปเลียแผล
ยามจมดับอับโชคโศกงอแง
อยากนอนแผ่ปล่อยทิ้งทุกสิ่งอัน

คำลาจากอยากขอต่อสิ่งหนึ่ง
หยุดลากดึงเถิดชะตาข้าหนาวสั่น
ยอมแพ้แล้วปล่อยลงปลงทุกอัน
เงื้อดาบบั่นคอได้ในทันที

หลับตาลงยื่นคอขอรับมีด
หรือจะกรีดหัวใจจะไม่หนี
ศิโรราบมอบกายใช้บัตรพลี
หยุดตรงนี้สิ้นกันนั้นเถิดเอย



Msp.

 ต้นแคนาในสวนหลังบ้าน ..บานเร็วร่วงเร็ว วันนี้ร่วง 3 ดอก พึ่งตัดทอนกิ่งลง เก็บมาฝากค่ะ
เขียนเสร็จตั้งแต่เช้าพึ่งมีเวลามาโพส..ยุ่งอะไรหนักหนาเนาะ ชีวิต ^.^