ก็เพราะคำว่าพ่อค้ำคออยู่
จึงต้องสู้ต่อไปไม่หน่ายหนี
แม้นจะล้าจะท้อบ้างในบางที
ก็ยังมีแรงใจจากครอบครัว

เจ้าตัวน้อยของพ่อยังรอรับ
ให้พ่อกลับมาบ้านมาเล่นหัว
พ่อจึงสู้สุดใจใส่สุดตัว
แม้นหนทางมืดมัวไม่กลัวมัน

ก็ล้มลุกคลุกคลานผ่านมาได้
มีร้องไห้ช้ำฟกในอกนั่น
มีจุดหมายปลายทางเป็นรางวัล
เพื่อสิ่งฝันทั้งหลายกลายเป็นจริง
 

อาการนางอย่างร้ายจนส่ายหน้า
เห็นกับตาพร่ำเพ้อละเมอฝัน
คุยกะเงาเต้นกะเงาใช่เท่านั้น
แปร์น้องฉัน..เป็นมาก..กว่าปากดี

ส่งรักษาพาพักไม่ยักหาย
ซ้ำโรคกลายเช้าเย็นเห็นถี่ถี่
ก็อย่างว่าหาหมอแบบขอที
แหกห้องหนีจากสถานกลับบ้านเคย

จะปล่อยนิ่งทิ้งหนอก็สงสาร
ยามมองผ่านหนักใจรู้ไหมเอ่ย !
ห่วงก็ห่วงรักก็รักเป็นหลักเลย
แม่ทรามเชย..จมดิ่ง..ดูยิ่งตัน

ปัญญาผุดสุดท้ายมุ่งหมายช่วย
เพ้อเฮงซวยสั่งจิตคิดแบบนั้น
ตั้งสำนักเจ้าแม่ซะ !...เลยล่ะกัน
ชื่อ.."แปร์ปันแบ่งสุข"..กับทุกคน


สำนักทรง รับดูดวง  บอกหวย  ดูแล้วน่าจะไปได้ดี


Jannjao

ศรีทนได้ใครทำสมน้ำหน้า
เป็นคนบ้าคนเขามิเข้าใกล้
เป็นคนนอกวงรักหนักข้างใน
ทำอะไรก็ผิดคิดแล้วจม

คนที่มามันใช่ที่ไหนเล่า
คนที่เราหมายไว้ใจมิสม
เลยเลิกคิดแล้วไงไม่ภิรมย์
เปลี่ยนเชยชมสาวยูดูเข้าที

Msp.

ฟังแล้วเพราะดีค่ะ รอฟังเพลงต่อไปเลยค่ะ