หวนคำนึงถึงทุกข์ไร้สุขสม
ท่ามทะเล แรงลม ล้วนผกผัน
แม้นผิวน้ำระริกร่ายหน่ายตะวัน
หากใต้พื้นแผ่นน้ำนั้นยังพรั่นพรึง

ไร้เขตแดนธารามหาสมุทร
คงสิ้นสุดที่เขตดิน...ถวิลถึง
หากเรือพ่ายสลายซากจากตราตรึง
ในคำนึงหวังวาด...แตะหาดทราย.

บ่นสะบัดกัดแหลกดุแยกเขี้ยว
เห็นฟรุ้งเฟี้ยว..จัดต่ออีกข้อหา
เอกสารงานนี้ไม่มีมา
หลบหลีกหน้า..เข้าเมืองผิด..ติดลูกเดียว

เกิดขาติไหนไมตรีเหมือนพี่น้อง
ถือครรลอง...แสดง..ไม่แห้งเหี่ยว
นี่อาไร้..แอบสิง...นานจริงเชียว
ยังเปิดเดี่ยว..โผงเผง..มิเกรงใคร

อ่ะ..จ่าคำ.. นำส่ง..ขังกรงห้อง
รอเรื่องฟ้อง..จันทร์นี้..คดีใหม่
กินข้าวแดงแกงคุกอิ่มจุกใจ
หายซ่าเมื่อใด..แจ้งนายจ้าง...ของนางสาวแปร์


อ้อ..ชื่อจริง..ชื่อ...มะสะแปร์.. คนต่างด้าวนี่เอง

Jannjao

ช่วงชีวิตไร้คำนามว่า"พ่อ"
อยากจะต่อทอความหมายให้สูงยิ่ง
แต่เนื่องด้วยชีวิตนี้ที่แอบอิง
แหล่งพักพิงมิใช่"พ่อ"...จึงรอชม

มิเข้าใจความรู้สึกเมื่อได้รับ
ยากบังคับถ้อยความตามเหมาะสม
แต่ชอบนะยามเห็นความเกลียวกลม
พ่อ แม่ ลูก มิมีปมเลิก ร้าง ลา

ขอชื่นชมสถานะคำว่า "พ่อ"
ที่ยืนหยัดสู้ต่อทุกปัญหา
คือพ่อแบบเบื้องต้นในสายตา
มาตรฐานนี้หนาลูกจำรอย

ต้นกล้าจะเติบใหญ่เท่าไหร่นั้น
ทั้งพ่อพันธุ์ แม่พันธุ์ มิถดถอย
แม้นแตกกิ่งก้านไว้ในซอกซอย
ล้วนแล้วมาจากรอย..ในวัยเยาว์.

หลายคราครั้งพลั้งพลาดมิคาดหมาย
ปล่อยใจกายไหลล่วงช่วงพาดผ่าน
หลายนาทีมีค่า....มิยาวนาน
ปล่อยเป็นกาลผ่านพ้น...มิหวนคืน

จวบใจตนวนเข้าที่พำนัก
แจ้งประจักษ์นัยยะมิขัดขืน
ปรับวิธี"มีใจ"ให้หยัดยืน
โดยมิถูกทะเลกลืนเป็นคลื่นใจ

แม้นทะเลท้องน้ำนั้นสุดกู่
มิอาจรู้ลึกลงถึงตรงไหน
ต่างเกลียวคลื่นตื่นความหมายที่ต่างไป
จะลึกถึงเท่าใดใช้เวลา...