ช่วงชีวิตไร้คำนามว่า"พ่อ"
อยากจะต่อทอความหมายให้สูงยิ่ง
แต่เนื่องด้วยชีวิตนี้ที่แอบอิง
แหล่งพักพิงมิใช่"พ่อ"...จึงรอชม

มิเข้าใจความรู้สึกเมื่อได้รับ
ยากบังคับถ้อยความตามเหมาะสม
แต่ชอบนะยามเห็นความเกลียวกลม
พ่อ แม่ ลูก มิมีปมเลิก ร้าง ลา

ขอชื่นชมสถานะคำว่า "พ่อ"
ที่ยืนหยัดสู้ต่อทุกปัญหา
คือพ่อแบบเบื้องต้นในสายตา
มาตรฐานนี้หนาลูกจำรอย

ต้นกล้าจะเติบใหญ่เท่าไหร่นั้น
ทั้งพ่อพันธุ์ แม่พันธุ์ มิถดถอย
แม้นแตกกิ่งก้านไว้ในซอกซอย
ล้วนแล้วมาจากรอย..ในวัยเยาว์.

หลายคราครั้งพลั้งพลาดมิคาดหมาย
ปล่อยใจกายไหลล่วงช่วงพาดผ่าน
หลายนาทีมีค่า....มิยาวนาน
ปล่อยเป็นกาลผ่านพ้น...มิหวนคืน

จวบใจตนวนเข้าที่พำนัก
แจ้งประจักษ์นัยยะมิขัดขืน
ปรับวิธี"มีใจ"ให้หยัดยืน
โดยมิถูกทะเลกลืนเป็นคลื่นใจ

แม้นทะเลท้องน้ำนั้นสุดกู่
มิอาจรู้ลึกลงถึงตรงไหน
ต่างเกลียวคลื่นตื่นความหมายที่ต่างไป
จะลึกถึงเท่าใดใช้เวลา...

ก็เพราะคำว่าพ่อค้ำคออยู่
จึงต้องสู้ต่อไปไม่หน่ายหนี
แม้นจะล้าจะท้อบ้างในบางที
ก็ยังมีแรงใจจากครอบครัว

เจ้าตัวน้อยของพ่อยังรอรับ
ให้พ่อกลับมาบ้านมาเล่นหัว
พ่อจึงสู้สุดใจใส่สุดตัว
แม้นหนทางมืดมัวไม่กลัวมัน

ก็ล้มลุกคลุกคลานผ่านมาได้
มีร้องไห้ช้ำฟกในอกนั่น
มีจุดหมายปลายทางเป็นรางวัล
เพื่อสิ่งฝันทั้งหลายกลายเป็นจริง
 

อาการนางอย่างร้ายจนส่ายหน้า
เห็นกับตาพร่ำเพ้อละเมอฝัน
คุยกะเงาเต้นกะเงาใช่เท่านั้น
แปร์น้องฉัน..เป็นมาก..กว่าปากดี

ส่งรักษาพาพักไม่ยักหาย
ซ้ำโรคกลายเช้าเย็นเห็นถี่ถี่
ก็อย่างว่าหาหมอแบบขอที
แหกห้องหนีจากสถานกลับบ้านเคย

จะปล่อยนิ่งทิ้งหนอก็สงสาร
ยามมองผ่านหนักใจรู้ไหมเอ่ย !
ห่วงก็ห่วงรักก็รักเป็นหลักเลย
แม่ทรามเชย..จมดิ่ง..ดูยิ่งตัน

ปัญญาผุดสุดท้ายมุ่งหมายช่วย
เพ้อเฮงซวยสั่งจิตคิดแบบนั้น
ตั้งสำนักเจ้าแม่ซะ !...เลยล่ะกัน
ชื่อ.."แปร์ปันแบ่งสุข"..กับทุกคน


สำนักทรง รับดูดวง  บอกหวย  ดูแล้วน่าจะไปได้ดี


Jannjao