งานแต่งใครช่างหวานน้ำตาลจืด
ขอให้ยืดยืนยาวพราวสะพรั่ง
มีใบบัวแต่งสวนสวยด้วยใบบัง
ยอดหญ้ายังยินดีมีพลิ้วลม


masapaer


แก้วร้าว  สีขาว   กระจก   น่ากลัว

ชมพู่   ผกา   หอม   ละไม

เป็นแค่หลุมหลบภัยให้เธอพัก
หลงทึกทักว่าเธอมีใจให้
กว่าจะรู้สึกตัวก็สายไป
ทุ่มทั้งใจไปแลัวแห้วตามเคย