เรื่องที่ 33 ง่วงมากมาย ทำไงหายง่วง
(1) ถึงยามบ่ายสายตาคล้ายว่าเฉื่อย
นั่งจนเมื่อยเรื่อยหาวเอาไม่อยู่
จะกี่แก้วกาแฟแม่โฉมตรู
มิเท่าสู้ออกเดินหน่อยจึงค่อยดี
(ที่รัก)
(2) ตั้งชื่อรกวกวนอ่านจนง่วง
ให้นึกห่วงจริงแท้มะแปร์ศรี
สลับเขียนเพียรพากเล่นยากดี
เปลี่ยนเถอะพี่ตั้งสั้นสั้นเท่านั้นพอ
(Jannjao)
(3) พี่มะแปร์พักร้อนนอนอกหัก
น้องที่รักมาแทนแม่นแล้วหนอ
หากพี่เขย(เคยเป็น)ง่วงหน่วงตารอ
แต่งกลอนก็ช่วยได้หายง่วงเอง
(ที่รัก)
(4) เอาน้ำแข็งโปะตาว่าไปแล้ว
กาแฟแก้วเข้มหน่อยนะคนเก่ง
หากยังง่วงงัวเงียเพลียอย่าเกรง
เรานักเลงลุกไวไปห้องนอน
(ยูริน)
(5) ยังไม่หายซึมเศร้าเหงาง่วงหนัก
น้องที่รักตามพี่สาวเจ้ามาก่อน
จะพาเดินเพลินทางบ้างเขียนกลอน
หายง่วงนอนได้แน่เรียกแปร์มา
(วินวิน)
(6) คนจะพักเพราะเจ็บอยากเย็บแผล
ยังวิ่งแร่ตะโกนนะคนบ้า
ตะลิงปิงแก้ง่วงแก้หน่วงตา
มะนาวผ่าจิ้มเกลือเผื่อแปร์ที
(Msp.)
(7) แอบมาทักมิตรนักกลอนบ้านสรวลเส
ประคารมกันมีเฮ..ช่างสรวลสี
ขอฝึกเขียนเช่นนี้บ้างนะคนดี
ไม่ถัดเต็มที่ต้องฝึกปรือ
(♥ ณัฐสุรางค์ ♥)
(8)ไม่เข้าใจไขข้องพี่ต้องช่วย
งงตรงไหนบอกด้วยพี่ช่วยสื่อ
ไม่มีง่วงเรียนโต้โชว์ฝีมือ
มะนาวอื้อเรียกไวให้ทุกคน
(วินวิน)





