รอคอยเธออภัยให้แก่กัน (วินวิน)
ค่ำคืนไหนใจลอยบ่อยแอบเพ้อ
เฝ้าละเมอมองดาวพราวฟ้านั่น (วินวิน)
มันก็ไม่ใช่ 2 วรรคสิครับป๊า ต้องขึ้นเรื่องยังไงครับ
|
21
เมื่อ: 1 ชั่วโมงที่แล้ว
|
||
| เริ่มโดย พรานไพร - กระทู้ล่าสุด โดย วินวิน | ||
|
ลบรอยช้ำบาดหมางให้บางเบลอ
รอคอยเธออภัยให้แก่กัน (วินวิน) ค่ำคืนไหนใจลอยบ่อยแอบเพ้อ เฝ้าละเมอมองดาวพราวฟ้านั่น (วินวิน) มันก็ไม่ใช่ 2 วรรคสิครับป๊า ต้องขึ้นเรื่องยังไงครับ |
||
|
22
เมื่อ: 2 ชั่วโมงที่แล้ว
|
||
| เริ่มโดย พรานไพร - กระทู้ล่าสุด โดย โซ...เซอะเซอ | ||
|
พอต่อสองวรรคเสร็จ
พี่วิน ต้องเริ่มต้นอีก สองวรรคด้วยครับ ดีๆ มีคนมาเล่นแล้ว  |
||
|
23
เมื่อ: 2 ชั่วโมงที่แล้ว
|
||
| เริ่มโดย ณัฐสุรางค์ - กระทู้ล่าสุด โดย วินวิน | ||
|
หลงเสน่ห์สาวกลอนนอนเจ็บหนัก กลัวอกหักช้ำผวาน้ำตาหลั่ง เจ็บซ้ำสองร้องครวญป่วนใจจัง จะนอนนั่งโอดครวญปั่นป่วนใจ  วินวิน |
||
|
24
เมื่อ: 2 ชั่วโมงที่แล้ว
|
||
| เริ่มโดย ณัฐสุรางค์ - กระทู้ล่าสุด โดย ณัฐสุรางค์ | ||
|
ร่ายบทกลอนอ่อนช้อย..ประอรประเอียง มนต์ประเดียงเชิญสดับประดับสอง สื่ออะไรใครรู้บอกบทตอน แจงบททอนปริศนาภาษาไทย ปลูกต้นคอยโตช้ากว่าจะโต ปลูกแตงโมเห็นดีมีผลได้ ปลูกต้นรักน้ำท่วมขังทรวงใน ปลูกอะไรดีหนอขอถามที ณัฐสุรางค์ ๒๓ ต.ค.๒๕๖๙ Inspired to write : Oct 23, 2026 |
||
|
25
เมื่อ: 2 ชั่วโมงที่แล้ว
|
||
| เริ่มโดย จั่นเจา - กระทู้ล่าสุด โดย วินวิน | ||
|
(กุหลาบ) แดง (กำมะหยี่) สีสวยสด มิงามงดเท่าเธอเพ้อแทบคลั่ง ฝากกำไล(ลูกปัด)จัดใส่ลัง วางที่นั่งใกล้(เชิงเทียน)รอเธอมา วินวิน กล้อง พรุ่งนี้ เดินทาง เริ่มต้น |
||
|
26
เมื่อ: 2 ชั่วโมงที่แล้ว
|
||
| เริ่มโดย พรานไพร - กระทู้ล่าสุด โดย วินวิน | ||
|
ลบรอยช้ำบาดหมางให้บางเบลอ
รอคอยเธออภัยให้แก่กัน (วินวิน) ยังไงครับ |
||
|
27
เมื่อ: 3 ชั่วโมงที่แล้ว
|
||
| เริ่มโดย B.easterbiw - กระทู้ล่าสุด โดย ก้านมะลิ | ||
 คืนจันทร์เห็นเงาร่าง กำลังปีนมาที่ชานเรือน มันชื่อกัลตัวแสบ  พิกุลไปอ่านมา เค้าว่า ไฮกุ มักใช้แต่งชมธรรมชาติ แล้วดูกลอนลงไปเมื่อวาน แล้ววันนี้อยากวกเข้าธรรมชาติ แล้วนี่คือบทที่ได้ อั่ยหย๋าาาาา มองจันทร์บนดาดฟ้า ปีนหลังคาบ้านเพื่อน ฝนตก นอนฟุตบาทนับดาว  แกงตัวเองซะงั้น |
||
|
28
เมื่อ: 3 ชั่วโมงที่แล้ว
|
||
| เริ่มโดย B.easterbiw - กระทู้ล่าสุด โดย ก้านมะลิ | ||
|
แม่รอพ่อกลับบ้าน คืนข้างแรม จิ้งหรีดกรีดร้อง พ่อไม่เคยกลับมา  |
||
|
29
เมื่อ: 7 ชั่วโมงที่แล้ว
|
||
| เริ่มโดย โซ...เซอะเซอ - กระทู้ล่าสุด โดย ณัฐสุรางค์ | ||
|
เติมสีฟ้า อีกนิดนะ..ทะเล และจะเห่ลมให้ระลอกคลื่น หลับอยู่ในความฝันทั้งวันคืน ฉันอยากชื่นฉ่ำประกาย กับสีฟ้า… เติมสีเขียวอีกนิดนะ.. แผ่นดิน และจะรินฝนล้างฝุ่นหมอกฝ้า ฉันอยากเห็นความเขียว เต็มสายตา เมื่อยามฉันตื่นขึ้นมาบนความจริง… ขอ ฟังเสียงนกหน่อย.. ได้ไหม ?? มาร้องเพลงแห่งไพรให้สรรพสิ่ง ท่ามกลางกาลเวลาถูกทอดทิ้ง ที่ป่าเถื่อนเกลื่อนกลิ้งอยู่รอบกาย… ขอดอกไม้บานหน่อยนะ..ดอกไม้ และจะให้ผีเสื้อมาฟ้อนส่าย ฉันอยากเห็นสีสันพรรณราย มาต้อนรับรุ้งสายวสันตฤดู… หยุดประเดี๋ยว!!ได้ไหม ?? พายุร้าย!!.. หยุดส่งสายสุนีบาตมาข่มขู่ กัมปนาทกราดเกรี้ยวอันเกรียวกรู เพื่อสักครู่เจ้าจะหลั่งซึ่งฝนริน… เติมความรักสักหน่อยนะ.. หัวใจ เติมความหวังให้ไกล อย่าให้สิ้น จะหยัดอยู่สู้ท้าเถื่อนธรนินทร์ เพื่อแผ่นดินจะงดงามด้วย ความรัก.. ผู้ประพันธ์ อ. เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์. ฝากไว้อีกสักบน เจ้าค่ะ ณัฐสุรางค์ |
||
|
30
เมื่อ: 7 ชั่วโมงที่แล้ว
|
||
| เริ่มโดย ณัฐสุรางค์ - กระทู้ล่าสุด โดย ณัฐสุรางค์ | ||
|
ทอดแสงจันทร์ จนจวน..อุษาสาง หัวใจวาง..นานมาจนสาสม บทประพันธ์ หวานลักษณ์ จักจบลง แต่ว่า"รัก" ยืนยง จักรวาล ต่อรักมากเพียงไรต้องตายจาก คือวิบากเอ็นดูทุกคู่ผ่าน ธรรมชาติเช่นนี้เป็นบทกาล ทรมาน พิษรัก พัลวัน จึงต่อว่าจันทราประสาฟ้อง หลั่งน้ำตา รวีนอง ฟ้องพ่อท่าน กำหนดโทษทัณฑ์ให้ เราไกลกัน น้องตะวัน ไม่อาจพบ พี่จันทรา เราไม่อาจเคียงครองปองเขนย ไม่อาจเชยเคียงคู่สิเน่หา ไม่อาจแม้มองล้ำเขตดารา เมื่อเธอมา..เพลานั้นฉันต้องไป โอ้ว่า...ปฏิหาริย์แห่งรัก มีเพียงดาราเผลอสักพัก สบตาได้ ฉันอิงแอบ มองเธอ จากไกลๆ ทำหน้าที่..มิส่องแสงมากเกินไป มีจุดยืน "ณัฐสุรางค์" ๒๓ ต.ค.๒๕๖๙ ขอบคุณ คุณลุงโซ ที่ส่งบทกวีและบทเพลง เดือนเพ็ญ นี้มาวางให้ค่ะ มันมีความหมายสำคัญมากที่เดียว มันช่วยแก้ไขอาการ เบิร์นเอ้าท์(หมดไฟไม่อยากทำอะไร)ของรวีได้ดีนัก ขอบคุณพี่ๆน้องๆ ชาวกวีทุกท่าน ที่ผลัดกันมาสร้างงานเขียนดีดี ทุกคนค่ะ ต่อจากบทนี้ รวี ขอนุญาตนำวางบทกวีของท่าน อ. เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์ นะคะ เรียนเชิญค่ะ บทกวีโดย อ. เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์ เติมสีฟ้า อีกนิดนะ..ทะเล และจะเห่ลมให้ระลอกคลื่น หลับอยู่ในความฝันทั้งวันคืน ฉันอยากชื่นฉ่ำประกาย กับสีฟ้า… เติมสีเขียวอีกนิดนะ.. แผ่นดิน และจะรินฝนล้างฝุ่นหมอกฝ้า ฉันอยากเห็นความเขียว เต็มสายตา เมื่อยามฉันตื่นขึ้นมาบนความจริง… ขอ ฟังเสียงนกหน่อย.. ได้ไหม ?? มาร้องเพลงแห่งไพรให้สรรพสิ่ง ท่ามกลางกาลเวลาถูกทอดทิ้ง ที่ป่าเถื่อนเกลื่อนกลิ้งอยู่รอบกาย… ขอดอกไม้บานหน่อยนะ..ดอกไม้ และจะให้ผีเสื้อมาฟ้อนส่าย ฉันอยากเห็นสีสันพรรณราย มาต้อนรับรุ้งสายวสันตฤดู… หยุดประเดี๋ยว!!ได้ไหม ?? พายุร้าย!!.. หยุดส่งสายสุนีบาตมาข่มขู่ กัมปนาทกราดเกรี้ยวอันเกรียวกรู เพื่อสักครู่เจ้าจะหลั่งซึ่งฝนริน… เติมความรักสักหน่อยนะ.. หัวใจ เติมความหวังให้ไกล อย่าให้สิ้น จะหยัดอยู่สู้ท้าเถื่อนธรนินทร์ เพื่อแผ่นดินจะงดงามด้วย ความรัก.. ผู้ประพันธ์ อ. เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์.  |
||