| รักธรรม ย่อมกำเนิด.......จิตประเสริฐ ปราศมัวหมอง ผิดถูก จงไตร่ตรอง........ตามหลักเกณฑ์ ศีลธรรม รักธรรม นำใจหยุด........มิดึงฉุด ใจตกต่ำ โลภะ พาหะกรรม..........หากละได้ ใจแบ่งเบา รักธรรม นำเกื้อหนุน.......เสบียงบุญ ของตัวเจ้า ทุกขะ พาบรรเทา..........ด้วยน้อมรับตามความจริง รักธรรม ความสงบ.........ย่อมบรรจบ เชื่อมทุกสิ่ง ละซึ่ง การติติง.............การช่วงชิง ของตัวตน รักธรรม เพื่อวันหนึ่ง.......เราพร้อมซึ่ง ความสับสน ปล่อยละ ความวุ่นวน......สรรพสิ่ง รายรอบกาย มองเห็น ธรรมดา.........การเกิดมาแล้วลาหาย สังขาร ทั้งหญิงชาย.......ที่สุดท้าย ธุลีดิน. |
