Username:

Password:


  • หน้าแรก
  • ห้องสนทนา
  • ช่วยเหลือ
  • ค้นหา
  • เข้าสู่ระบบ
  • สมัครสมาชิก
เว็บไซต์อารมณ์กลอน เว็บไซต์สำหรับผู้มีกลอนในหัวใจ.. >> กระทู้เมื่อเร็วๆ นี้
หน้า: 1 ... 3 4 [5] 6 7 ... 10
 41 
 บทกลอนไพเราะ / กลอนให้แง่คิด / ให้ใจงอกงาม..ท่ามกลางบาดแผล
 เมื่อ: 23 เมษายน, 2569, 01:26:00 AM 
เริ่มโดย Msp. - กระทู้ล่าสุด โดย Msp.

ให้ใจงอกงาม..ท่ามกลางบาดแผล



ทุกครั้งที่โกรธ
ฉันไปลงโทษกับสนามหญ้า
เตะสุดขุดดิน..ขณะหลั่งรินน้ำตา
แปลงผักก็เกิดขึ้นมา..หลังจากนั้น

ฉันหว่านเมล็ด
พอหว่านเสร็จก็ยังมิอาจคลายโศกศัลย์
วิ่งกระแทกฝ่าเท้า..ใช่เพราะเมามัน
เพื่อเขย่าใจที่ไหวหวั่น..ให้มันกลับมา

มิสาแก่ใจคนบ้าคลั่ง
ความเจ็บขังฝังใจลึก..ดั่งถูกอัดทับกับหินผา
จึงขุดดิน..ขุดมัน..ปานจะขุดหารากความโศกา
ธรณีที่มองไปก็คล้ายใบหน้า..ใครบางคน

ฉันจึงได้บ่อน้ำ
ด้วยกระทำโง่เขลา..กับความรู้สึกเจ็บปวดแสนสับสน
จึงปล่อยปลา..หวังลอยความความคิดติดวังวน
ที่มั่นเอ่อล้นความเจ็บช้ำ..ตามน้ำไป

ค่ำคืนที่โดดเดี่ยว
ความเจ็บก็โหมเชี่ยว..อารมณ์สุดข่มไหว
ฉันเปิดคอมพร้อมมือพิมพ์ความอัดอั้นลงไป
เขียนพรรณนาบรรยาย..ความแค้นระทม

หนึ่งคืนของความโศก
ดั่งโลกนี้จ้องทำร้ายหมายลงทัณฑ์..ขวัญขื่นขม
บีบอัด กระแทก แหวกเนื้อเถืออารมณ์
ความช้ำตรม..บ่มงานเขียนใช่เพียรมัน

หนึ่งเดือนผ่าน
ดอกผักเบ่งบานข้างบ่อปลา..ดั่งว่าฝัน
ปลาน้อยใหญ่เติบโต..ว่ายน้ำเล่นผ่านคืนวัน
และตัวฉัน..หนังสือกลอนเศร้า..ก็มีตัวตน

ฉันยังคงเจ็บปวดร้าว
กับความเศร้า..ร้าวราน..ทุกคราวหน
มันไม่เคยหนีหายจากใจเราไปได้..ยังคงเวียนวน
แต่มิอาจหยุด..การก้าวเดินบนถนนชีวิตเรา

ฉันนั่งมองบ่อปลา
สายธาราไหลผ่านม่านตาเมื่อคราเหงา
อาจคือธารสองสาย..ที่คลอนัยน์เบา - เบา
สายหนึ่ง..คือความภูมิใจที่ผ่านเศร้ามันได้ในวันนี้


Masapaer




 42 
 บทกลอนไพเราะ / กลอนรัก / Re:  คนนอกความฝัน
 เมื่อ: 22 เมษายน, 2569, 11:43:30 PM 
เริ่มโดย ผู้เฒ่า..โง่งม - กระทู้ล่าสุด โดย ผู้เฒ่า..โง่งม
         ภาพจำ

หลงรูปลมชมเงาว่างเปล่าก็รัก
ใจรู้จักแต่รักเธอเสมอ
ทุกภาพจำคำแรก ที่พูดกับเธอ
อยู่ในใจเสมอ ว่าเราเคยมีกัน

เธออยู่ทุกที่ในความรู้สึก
ทุกซอกส่วนลึก ในใจฉัน
ตอนเธอเดินจากไปสิ้นสายสัมพันธ์
ไม่เหลือเลยความฝันฉันต้องทำใจ

ความรักไม่มีอะไรแน่นอน
เกมส์กลซับซ้อน ยอกย้อนอ่อนไหว
รอยยิ้มกับน้ำตา คละประสมกันไป
แล้วแต่ผู้ใด โชคดีหรือมีน้ำตา

จันทร์ยังมีงามเด่น คืนเพ็ญกระจ่าง
คืนแหว่งเว้าเคว้งคว้าง อยู่ กลางฟ้า
ไม่สวยสมบูรณ์ งดงามทุกเวลา
เสน่หาเหินห่าง ก็ไม่ต่างจันทร์

ลมหายใจเคลื่อนคล้อยลอยละล่อง
ความทรงจำ เป็นกล้องเก็บภาพฝัน
ความรู้สึก สุกขีอยากรีรัน 
ตราบที่ยังไม่ตายจากกัน ไม่ลืมเลือน

ความรักไม่มีอะไรแน่นอน
บางบทบางตอน ยอกย้อนซ่อนเงื่อน
รอยยิ้มปนน้ำตา ตอกย้ำซ้ำเตือน
ใจไม่ลืมเลือน ภาพรักที่เคยผ่านมา


.

 43 
 บทกลอนไพเราะ / กลอนเศร้า / Re: ชายขี้แพ้
 เมื่อ: 22 เมษายน, 2569, 08:21:54 PM 
เริ่มโดย กวินพัฒน์ - กระทู้ล่าสุด โดย ยูริน
ช่วงนี้งานมันหนักพักกันหน่อย
แวะมาอ่อยเสี่ยขาอย่าหน้าเหี่ยว
วิ่งเดินงานขวัญอ่อนนอนซีดเซียว
ใช่หนีเที่ยวเบี้ยวนะเสี่ยมะแปร์

น้ำมันแพงหยวนนะอย่าตัดเบี้ย
ใจละเหี่ยเสี่ยขาเสี่ยเพลียจะแย่
ชายคนนั้นตัดไหมชายขี้แพ้
หายนานแท้ปรับหนักหักเงินเดือน


ยูริน


งานมันเยอะนี่คะ  เอ็มหายจ้อยเลยตัดเบี้ยหนักๆ 

 44 
 บทกลอนไพเราะ / กลอนเศร้า / พรุ่งนี้อาจสายเกินไป
 เมื่อ: 22 เมษายน, 2569, 04:20:10 PM 
เริ่มโดย hort39 - กระทู้ล่าสุด โดย hort39
อาจไม่มีพรุ่งนี้นะที่รัก
อย่าหาญหักด้วยคำแรงแสลงหู
วันนี้ยอมพรุ่งนี้ไม่ใครจะรู้
ชีวิตคู่ควรถนอมน้ำใจกัน
 
(กลอนบทนี้เก็บความรู้สึกจากข่าวนะครับ)

 45 
 บทกลอนไพเราะ / กลอนเปล่า / Re: ถ้าโลกนี้มีความหมาย
 เมื่อ: 22 เมษายน, 2569, 11:26:50 AM 
เริ่มโดย พิกุลแก้ว - กระทู้ล่าสุด โดย พิกุลแก้ว


ถ้าเปรียบชีวิต...ในตอนนี้

มองเห็นสิ่งดีๆมากมาย...ที่เกิดขึ้น

ขอบคุณตัวเอง...ที่ไม่พร้อมก็ยังหยัดยืน

แต่ก็ยังไม่อาจฝืน....คำว่า โชคชะตา



อย่างน้อย...ฉันก็ยังโดดเด่น

เวลาที่ใครๆเห็น...ต่างก็รับรู้ว่า

ประสบการณ์ต่างๆ...ที่เคยผ่านมา

มันหนักหนาสาหัสมาก...สักเพียงใด



อาจไม่ได้...สง่าผ่าเผย

และอาจไม่มีถ้อยคำชมเชย...ยามมองใกล้

ไม่มีความสำคัญ...กับผู้ใด

เพียงแค่...ยังยืนไหวได้เพียง...ลำพัง



ไม่โทษฟ้า .... ไม่โทษใคร

ทุกอย่างล้วนผ่านไปแล้วเป็นเรื่องของความหลัง

ฉันไม่มีเสียง...ที่จะเรียกหาใครดังๆ

แต่ฉันพร้อม...ที่จะเป็นผู้รับฟังทุกอย่าง...อย่างตั้งใจ



"ไม่เป็นไร"... คำนี้คือที่พัก

จะเรื่องรัก เรื่องงาน หรือ ชีวิตไม่สดใส

สุดท้าย...ทุกอย่างต้องผ่านไป

เหลือเพียงแค่ฉันที่ได้สิทธิ์...การก้าวเดิน...



 46 
 อารมณ์กลอน / ฉันท์ กาพย์ ร่าย / Re: กาพย์ยานี ๑๑ - แค่คนผ่านทาง
 เมื่อ: 22 เมษายน, 2569, 11:08:30 AM 
เริ่มโดย พิกุลแก้ว - กระทู้ล่าสุด โดย พิกุลแก้ว


รอคอยผู้ค้นพบ.........นอกระบบการค้นหา
ใช่เห็นเพียงด้วยตา...แต่เห็นทั้งห้วงหัวใจ

อยู่กับความมืดมิด......กับชีวิตเกินแก้ไข
คำถามเพียงกลไก.....ได้ระบายข้อเท็จจริง

อยู่กับคลื่นความหวัง....ไร้พลังจนหยุดนิ่ง
ไร้แรงจะแย่งชิง...........แต่ไม่อาจคิดทำลาย

รอคอยโดยไม่รู้...........การมีอยู่ไร้จุดหมาย
อ้อมกอดไร้ร่างกาย......ยังฝันใฝ่ถึงตัวตน

หากพบเพียงสักครั้ง....แสงความหวังหลังฟ้าฝน
จะลองส่องตาจน........ได้หลุดพ้นความมืดดำ.







 47 
 อารมณ์กลอน / โคลง / Re: โหมดชีวิต
 เมื่อ: 22 เมษายน, 2569, 10:49:13 AM 
เริ่มโดย พิกุลแก้ว - กระทู้ล่าสุด โดย พิกุลแก้ว


การกระทำสอดคล้อง......วาจา

สัตย์ซื่อจักนำพา...........สื่อให้

มีน้ำหนักราคา.............แม้นสงบ

คุณค่าจักเพิ่มไซร้.........เหมาะแล้วคู่ควร


 48 
 อารมณ์กลอน / ฉันท์ กาพย์ ร่าย / Re: กาพย์ยานี ๑๑ - แค่คนผ่านทาง
 เมื่อ: 21 เมษายน, 2569, 10:25:23 PM 
เริ่มโดย พิกุลแก้ว - กระทู้ล่าสุด โดย พิกุลแก้ว


เมื่อโลกเริ่มโหดร้าย.......จิตผ่อนคลายในความเชื่อ
ศรัทธาร้างจางเจือ.........แทบไม่เหลือสักผู้คน

ความคิดบิดเบือนแบบ.....จิตคับแคบแนบหวังผล
ประโยชน์คือเบื้องบน......แลเบื้องล่างเป็นสิ่งใด

ไร้หลักจะยึดมั่น............จิตดื้อรั้นมิผ่องใส
กำเนิดมารภายใน..........แลหมดสิ้นซึ่งปัญญา

ขาดแรงจะยึดเหนี่ยว.......จิตมิเหลียวมองเบื้องหน้า
ตกหล่มโลกมายา..........มิอาจฟื้นเพื่อคืนใจ

เหยียบย่ำผู้ต่ำกว่า.........จิตรักษาสิ่งใดไว้
มิสนมันผู้ใด................กระทำตามใจของตน

ไร้แก่นแห่งคุณค่า.........จิตอ่อนล้าวาจาหม่น
นี่หรือปัญญาชน............เพียงตั้งต้นก็แพ้ภัย.




 49 
 อารมณ์กลอน / โคลง / Re: โหมดชีวิต
 เมื่อ: 21 เมษายน, 2569, 09:57:06 PM 
เริ่มโดย พิกุลแก้ว - กระทู้ล่าสุด โดย พิกุลแก้ว


เมื่อสายตาคู่นั้น............หมางเมิน

แม้นอยู่ร่วมทางเดิน.......ชิดใกล้

เป็นเพียงเศษส่วนเกิน....ไกลห่าง

ใจเจ็บจึงยอมให้...........เลิกร้างรักลา



 50 
 อารมณ์กลอน / ฉันท์ กาพย์ ร่าย / Re: กาพย์ยานี ๑๑ - แค่คนผ่านทาง
 เมื่อ: 21 เมษายน, 2569, 03:03:30 PM 
เริ่มโดย พิกุลแก้ว - กระทู้ล่าสุด โดย พิกุลแก้ว



เสียงนกคุยจุบจิบ........ดังกระซิบจนเซ็งแซ่
กระรอกร้องจอแจ.......กระโดดร่อนจนชำนาญ

จิ้งหรีดยังร้องทัก........มิหยุดพักการส่งสาร
กิ้งก่าจึงรำคาญ..........กระโดนงับแล้วจับกลืน

หยุดนิ่งเพียงหนึ่งวิ.......แต่ก็มิคิดขัดขืน
ไม่อยู่ร่วมจุดยืน..........อันตรายให้ห่างกัน

งูเขียวที่แอบซุ่ม..........รอขยุ้มอย่างเย้ยหยัน
ตุ๊กแกโผล่มาทัน.........เห็นงูเขียวจึงพ้นภัย

ไม่ต่างอะไรนัก...........เมื่อรู้จักโลกกว้างใหญ่
มีสิ่งที่ซ่อนใจ.............หลบอยู่ใต้ความยินดี

เราต่างเป็นผู้ล่า..........ออกค้นหาตามแผนที่
พิชิตเหล่าไพรี...........แต่ที่แท้แค่หลอกตา

สุดท้ายกลายเป็นเหยื่อ....มิอยู่เหนือกรรมเบื้องหน้า
จากเด็กสู่ชรา..............วงจรนี้มิอาจคลาย.




หน้า: 1 ... 3 4 [5] 6 7 ... 10
Powered by SMF 1.1.15 | SMF © 2006-2009, Simple Machines LLC
Simple Audio Video Embedder
| Sitemap
NT Sun by Nati

หน้านี้ถูกสร้างขึ้นภายในเวลา 0.412 วินาที กับ 29 คำสั่ง
กำลังโหลด...