กานท์มาลีฮึกเหิมเพิ่มความกล้า
จับจั่นเจาตีลังกาทำหน้าขึง
พิกุลแก้วยิ้มหวานหนังตาตึง
ก่อนดีดผึงแจ้นลับมิกลับมา


ล้อเล่น ขออภัย โอดครวญ แลบลิ้น

เชิญฝากเสียงสำเนียงถ้อยให้เริงรื่น
ให้"คนนั้น" ได้เชยชื่นจนสุขศรี
ให้สมดังกลิ่นหอม "กานท์มาลี"
อบอวลไปให้ถึงที่...."ที่รอคอย"

แม้นจะเหมือนหวังหนึ่งที่เรืองแสง
แต่มิด้อยเรี่ยวแรงจะคว้าสอย
หาก"คนนั้น"ได้มาเห็นถึงร่องรอย
ความหวังนี้ไม่เล็กน้อย...หากพบกัน.


ยินดีที่รู้จักค่ะ

ยามนั่งปั้นต่อเติม...เราแสนสุข
ความทรงจำกลับปนทุกข์มิหล่นหาย
คิดถึงแล้ว เศร้า สุข คลุกเม็ดทราย
ทุกความหมายรายล้อมความทรงจำ

จับปากกาเขียนจดหมายในวันนี้
ถึงรุ่นพี่ที่ใจเรียกพ่อทูนหัว
แต่เจ้านายดักฟังดันรู้ตัว
เลยรู้ทั่วว่า"รุ่นพี่"คือ"เจ้านาย"

ไข่เป็ด สีชมพู ตาเหลือ ซาบซึ้ง


ถั่วต้มแล้วจ้ากานท์มาลี อิอิ

ถึงกับต้องรวมตัวมาเรียกหา
หลายวันกว่าจะส่งไปทั่วแผ่นผืน
หายไปนานมันเหงาทุกค่ำคืน
พอกลับมาก็ชื่นมื่นถ้วนทุกคน

สมาชิกก็เป็นห่วงพี่มะแปร์หลายท่านทีเดียวค่ะ อิอิ