@ "เครื่องให้ใจ เศร้าหมอง" ตรองสักนิด
แม้อ่อนแอ หลงผิด อย่าท้อถอย
เมตตารัก จักอภัย มิพักคอย
ไป่ปล่อยพาล ลาภลอย สอยทำลาย

ละทุกข์ผ่านแสงสี
ท่ามโลกีย์คงหม่นไหม้
มารมีที่ภายใน
ฤาหาใช่สิ่งก่อกวน

ต้านทานแบบจำอวด
ท่อนบทสวดเพียงโหยหวน
ต่อต้านแต่ชักชวน
ทุกสิ่งล้วนความอยากตน

อยู่เมืองฤาอยู่ป่า
ใจนั่นหนาที่ดั้นด้น
กิเลสชอบผู้คน
ฝึกเร้นตนเพื่อบำเพ็ญ

หากใจมิได้ฝึก
โมหะถึกจึงทุกข์เข็ญ
ยั่วยวนทั้งเช้าเย็น
คงไม่เห็นเหตุแห่งกาม

ต่างกรรมต่างวาระ
เมืองพุทธะมิอาจห้าม
เมตตาสวาปาม
คือนิยามปัจจุบัน.

หากถามเพื่อ หาคำตอบ
ควรตีกรอบ ตามเหมาะสม
บางคำถาม เพียงคำคม
ดั่งสายลม พาดผ่านไป

เกิดมาเพื่อ มิรู้แจ้ง
สร้างเหตุแห่ง ความหมองไหม้
จนผลลัพท์ กลับเศษใจ
จึ่งรู้ไว้ ได้ปัญญา

เคยทำผิด คิดแก้ไข
เห็นเหตุไป ในภายหน้า
หากสิ่งที่ ได้ถามมา
นี่แหละหนา คำตอบแทน