จะเติมไฟไฝ่ฝันอันแน่วแน่
มิยอมแพ้ฝ่าฝันในทุกสิ่ง
จะรอคอยความฝันวันเป็นจริง
ไม่ทอดทิ้งฝันว้างกลางทางเดิน.

ทุกชีวิตดิ้นรนหาจุดหมาย
แต่สุดท้ายใจดับกลับขื่นขม
เหลือแค่เพียงทะเลทุกข์สุขระทม
หัวใจล่มอัปปางกลางทะเล

จะสุขหรือคือทุกข์เพียงเท่านั้น
มิสำคัญเท่าใจไม่หวนเห
แม้นสายคลื่นซัดซ่าพาซวนเซ
หากหัวใจไม่หล่นเท....ทะเลใจ

จึงเห็นสุข คือสุขแสนซาบซึ้ง
ยามเห็นทุกข์ ทุกข์ถึงจึงหวามไหว
สองสิ่งอยู่คู่เคียงดังสายใย
คล้ายกลไกเกี่ยวคล้อง...สองทางลม.

เพราะคืนนั้นคืนไหนใจแพ้ตัว
คืนและวันอันน่ากลัวสลัวแสง
คลื่นซัดสายกายเปลี่ยวไร้เรี่ยวแรง
ครายื้อแย่งตกลงกลางทะเลใจ

เพราะคืนนั้นคืนไหนใจเพ้อฝัน
ผ่านพ้นวันหวังเขาเอาใจใส่
ดั่งนกน้อยคอยห่มแรงลมไป
โชคสิ้นไร้..หายลับ..ไปกับลม


Jannjao

เสียงเพลงครวญชวนชมลมพัดโบก
ทั้งสุขโศกเศร้าซม...ล้วนหวั่นไหว
คลื่นกระหน่ำซัดซา"ทะเลใจ"
ย่อมปราชัยในหมุดหมายที่ไร้แรง.

เช่นกันค่ะคุณพิมพ์ภัสสร ......
บทเพลงที่ยกมา พิกุลชอบมากค่ะ ยังฟังอยู่เลยในทุกวันนี้

ขอบคุณค่ะ คุณพิกุลแก้ว อ่านกลอนแล้วเพลงนี้ลอยมาในหัวเลยค่ะ
ทะเลใจคลื่นลมแรงกว่าทะเลน้ำ ขอให้มีความสุขทุกทิวาราตรีนะคะ

คืนนั้นคืนไหน ใจเพ้อฝัน
คืนและวันฝันไปไกลลิบโลก
ดั่งนกน้อยลิ่วล่องลอยแรงลมโบก
พออับโชคตกลงกลางทะเลใจ

อยู่ สน.รอเขามาเอารถ
มิปรากฎผู้ต้องหาชักว้าวุ่น
ซากกรังเกรอะเขรอะทั่วตัวถังพรุน
สีเทาตุ่น..เทินหิ้ง..ทิ้งหรือไง

เจ้านายเร่งเขม็งมองสอดส่องถาม ?
สั่งติดตามนวลอนงค์ด้วยสงสัย
คืนรถกลับปรับบ้างทำอย่างไร
หรือทิ้งไว้..ตั้งโก้..ปลูกโหระพา !

เบอร์ติดตามนามฮัลโหลก็โทรไม่ติด
หากชีวิตอยู่ครบอยากพบหน้า
จงลืมเรื่องเคืองกันเถิดขวัญตา
ทุกข้อหา..จับเพราะห่วง..แม่ดวงใจ

สิ้นเดือนพลาดขาดสิทธิ์มิติดต่อ
คดีรอ..เริ่มบท..ตามกฎใหญ่
หลายกรรมถึงจึงจ่อฟ้องต่อไป
หากมาไว..ระงับ..แค่ปรับเอง !


รีบมา สน. มาจ่ายค่าปรับแล้วนำขยะคืนไป

Jannjao

เมฆวันนี้น่ารัก

หากรักแล้วสุขใจให้เรียกรัก
หากรักแล้ว "อกหัก"อย่านิ่งเฉย
ไปปล่อยนกปล่อยปลาให้เสบย
ปล่อยใจเกยเสาไฟฟ้าท้าแดดลม

หากรักแล้วยกยิ้มริมฝีปาก
ก็จงรักให้มากหากเหมะสม
หากรักแล้วความรู้สึกมันหย่อมยม
จงฝากคมเฉือนรัก....แล้วหักใจ.(ซ๊าทุ)