เป็นอาการโรครุมใกล้คลุ้มคลั่ง
ยามนอนนั่งเพ้อสั่งระวังหนา
พร่ำครวญครางอย่างร้ายหลายเวลา
ทั้งหน้าตาดำคล้ำสีกล่ำนิล

คงใกล้แล้วละหนอละออเจ้า
บ้าเร่งเร้าเสียงแปร่งลิ้นแข็งหิน
ชอบพูดเพ้อละเมอไปเบื่อได้ยิน
แสนชาชินเซ็งจิตความคิดนาง

ตำหนิจริงชิงชังทุกครั้งเล่า
ภาพฝังเก่า...ปมชาย..เขากลายห่าง
ตัองลำบากปากบ่นแบบจนทาง
หวังทุกข์สร่างเพ้อเศร้าต้องเข้าใจ

ถ้าประจำรำคาญขอวานแจ้ง
ถึงตึกแดงรับแม่คงแก้ได้
โรคแปรปรวนกวนชาวบ้านปล่อยนานไป
กำเริบใหญ่มิคุ้ม..ช่วยอุ้มไปเร็ว


Jannjao

…ช่วงนี้แต่งกลอนไม่ค่อยออก
เอาเพลงมาฝากละกันครับ

ฟัง “กุ้มใจ“ แบบไม่มีลอลิง
เผื่อจะหาย“กลุ้มครับ



 

โซ

หมอคงเซ็งเหน่งน้อยพบบ่อยจัด
จัดคิวลัดเก็บกักเพื่อรักษา
คำโค้ดลับ "กลับบ้าน" น่ะกานดา
หมายความว่า..หมอให้..หิ้วไปเลย

เจ้าหน้าที่ปรี่แทรกจับแบกหาม
หอบคนงามถือขาหน้าตาเฉย
อุ้มขึ้นรถกฎทำแก่จำเลย
ปลายทางเผย.ณ.สถาน..มุ่งบ้านแดง

ที่อบอุ่นคุ้นคราอยู่อาศัย
ห้องเก่าไง..วิมานวาด..เคยผลาดแผลง
วีรกรรมทำฤทธิ์ผิดสำแดง
ตะโกนแข่งเพ้อเศร้าและเหงาซึม

ถามกับหมอขอทายหายหรือไม่?
หมอตอบไป..อาจห่างบ้าง..หากครางหงึม
แต่ถ้าเพ้อละเมอซ้ำแบบงำงึม
แดจังกึม..รั่วหลีกคงอีกนาน

ปล่อยหล่อนไว้ในสถานการรักษา
เผื่อหายบ้า..บุ๊ปปั๊บ..ค่อยกลับฐาน
ขอจงรู้อยู่กะหมอ..อย่าก่อการ
ดื้อรำคาญ...นอกรีต..โดนฉีดยา


Jannjao