…คิดถึงจัง…

…คิดถึงจัง…

ฝากคิดถึง ถลึงตา เขียนมาบอก
เหมือนลวงหลอก ให้ฉัน ฝันเรื่อยเปื่อย
ฝันเห็นเธอ สวยซึ้ง ร่างกึ่งเปลือย
ผมยาวเฟื้อย ปรกกายา น้อยอาภรณ์

เสียงครางชื่อ ฉันซ้ำซ้ำ จดจำแม่น
จนต้องคอย จับขาแว่น แน่นมิผ่อน
ประหนึ่งภาพ วาบหวามนั้น จะสั่นคลอน
คอดโค้งงอน พร่าพราย คลายชัดคม

ยามเธอเหยียด เยื้องย่าง สำอางเด่น
จุดซ่อนเร้น เผยแทรก แหวกปลายผม
ชีพจร สะดุ้งสะดุด ฉุดอารมณ์
ช้อยชื่นชม ชักเวลา เนิ่นช้านาน

เธอส่งยิ้ม ประพิมพ์ประพาย คล้ายนางกวัก
เหลืออึกอัก เอื้อมคว้าแตง แกว่งเพ่นพ่าน
ล้วงสัมผัส รัดรึง คลึงโอฬาร
จนเหงื่อกาฬ ซ่านกระซิก ดุจพริกกิน

เวลาทอด ยาวไกล เท่าไหร่ไม่รู้
แม้นประตู ล็อกปลด ทั้งหมดสิ้น
ปลิดซุกซ่อน ใจกาย ละลายริน
มืดมลทิน มิดชิด ไร้ปิดบัง

เมื่อปราศจาก ความลับ คับข้องจิต
ปลอดเรื่องติด ค้างกมล แต่หนหลัง
มอบจริงใจ ใสสะอาด พิลาสพลัง
คิดถึงจัง จวบเจอหน้า…ขอยืมก่อนสักห้าพัน…แหะๆ

[แม่ตำลึง (2542) : TEEN&KIM
คำร้อง/ทำนอง - เกียรตินคร ประชากุล]

โซ…เซอะเซอ
11 กุมภาพันธ์ 2569

	ผู้เขียน	หัวข้อ: …คิดถึงจัง… (อ่าน 30 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้