อาการนางอย่างร้ายจนส่ายหน้า
เห็นกับตาพร่ำเพ้อละเมอฝัน
คุยกะเงาเต้นกะเงาใช่เท่านั้น
แปร์น้องฉัน..เป็นมาก..กว่าปากดี

ส่งรักษาพาพักไม่ยักหาย
ซ้ำโรคกลายเช้าเย็นเห็นถี่ถี่
ก็อย่างว่าหาหมอแบบขอที
แหกห้องหนีจากสถานกลับบ้านเคย

จะปล่อยนิ่งทิ้งหนอก็สงสาร
ยามมองผ่านหนักใจรู้ไหมเอ่ย !
ห่วงก็ห่วงรักก็รักเป็นหลักเลย
แม่ทรามเชย..จมดิ่ง..ดูยิ่งตัน

ปัญญาผุดสุดท้ายมุ่งหมายช่วย
เพ้อเฮงซวยสั่งจิตคิดแบบนั้น
ตั้งสำนักเจ้าแม่ซะ !...เลยล่ะกัน
ชื่อ.."แปร์ปันแบ่งสุข"..กับทุกคน


สำนักทรง รับดูดวง  บอกหวย  ดูแล้วน่าจะไปได้ดี


Jannjao