Username:
Password:
หน้าแรก
ห้องสนทนา
ช่วยเหลือ
ค้นหา
เข้าสู่ระบบ
สมัครสมาชิก
เว็บไซต์อารมณ์กลอน เว็บไซต์สำหรับผู้มีกลอนในหัวใจ..
>>
อารมณ์กลอน
>>
ฉันท์ กาพย์ ร่าย
>>
กาพย์ยานี ๑๑ - แค่คนผ่านทาง
หน้า: [
1
]
ลงล่าง
« หน้าที่แล้ว
ต่อไป »
พิมพ์
ผู้เขียน
หัวข้อ: กาพย์ยานี ๑๑ - แค่คนผ่านทาง (อ่าน 3233 ครั้ง)
0 สมาชิก
และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้
พิกุลแก้ว
ผู้ดูแลบอร์ด
ออฟไลน์
กระทู้: 823
ผู้เริ่มหัวข้อนี้
|
|
กาพย์ยานี ๑๑ - แค่คนผ่านทาง
«
เมื่อ:
20 เมษายน, 2569, 02:43:52 PM »
หน้าแรก
กาพย์ยานี ๑๑ - แค่คนผ่านทาง
จุดเปลี่ยนของชีวิต......อาจหลงทิศจนผกผัน
ตระหนกจนงงงัน........ลืมเสียสิ้นแม้นตัวตน
กว่าจะรู้จักโลก..........เหงื่อเปียกโชกกับฟ้าฝน
เรียนรู้เหล่าผู้คน........ไร้จุดจบความยินดี
รับรู้ความแปรเปลี่ยน...ดั่งหมุนเวียนเขียนแผนที่
จุดเริ่มจุดจบมี............แต่สอดคล้องพ้องเรื่องราว
เดินผ่านทางชีวิต.........ฟ้าลิขิตความเหน็บหนาว
โดดเดี่ยวในบางคราว...แต่ไม่แล้งแทรกฤดู
ได้ผ่านวันพายุ...........ไฟปะทุลมเคียงคู่
เจ็บปวดทุกอณู..........แต่ก็พ้นวันภัยพาล
ผ่านคืนวันแสนสุข......เพื่อคืนทุกข์กลับถิ่นฐาน
เวียนว่ายไปกับกาล....และก้าวผ่านไปด้วยกัน.
ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
โซ...เซอะเซอ
บันทึกการเข้า
♥♥ รวมทุกสำนวนของ"พิกุลแก้ว" ♥♥
พิกุลแก้ว
ผู้ดูแลบอร์ด
ออฟไลน์
กระทู้: 823
ผู้เริ่มหัวข้อนี้
|
|
Re: กาพย์ยานี ๑๑ - แค่คนผ่านทาง
«
ตอบ
#1 เมื่อ:
21 เมษายน, 2569, 03:03:30 PM »
หน้าแรก
Re: กาพย์ยานี ๑๑ - แค่คนผ่านทาง
เสียงนกคุยจุบจิบ........ดังกระซิบจนเซ็งแซ่
กระรอกร้องจอแจ.......กระโดดร่อนจนชำนาญ
จิ้งหรีดยังร้องทัก........มิหยุดพักการส่งสาร
กิ้งก่าจึงรำคาญ..........กระโดนงับแล้วจับกลืน
หยุดนิ่งเพียงหนึ่งวิ.......แต่ก็มิคิดขัดขืน
ไม่อยู่ร่วมจุดยืน..........อันตรายให้ห่างกัน
งูเขียวที่แอบซุ่ม..........รอขยุ้มอย่างเย้ยหยัน
ตุ๊กแกโผล่มาทัน.........เห็นงูเขียวจึงพ้นภัย
ไม่ต่างอะไรนัก...........เมื่อรู้จักโลกกว้างใหญ่
มีสิ่งที่ซ่อนใจ.............หลบอยู่ใต้ความยินดี
เราต่างเป็นผู้ล่า..........ออกค้นหาตามแผนที่
พิชิตเหล่าไพรี...........แต่ที่แท้แค่หลอกตา
สุดท้ายกลายเป็นเหยื่อ....มิอยู่เหนือกรรมเบื้องหน้า
จากเด็กสู่ชรา..............วงจรนี้มิอาจคลาย.
ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
โซ...เซอะเซอ
บันทึกการเข้า
♥♥ รวมทุกสำนวนของ"พิกุลแก้ว" ♥♥
พิกุลแก้ว
ผู้ดูแลบอร์ด
ออฟไลน์
กระทู้: 823
ผู้เริ่มหัวข้อนี้
|
|
Re: กาพย์ยานี ๑๑ - แค่คนผ่านทาง
«
ตอบ
#2 เมื่อ:
21 เมษายน, 2569, 10:25:23 PM »
หน้าแรก
Re: กาพย์ยานี ๑๑ - แค่คนผ่านทาง
เมื่อโลกเริ่มโหดร้าย.......จิตผ่อนคลายในความเชื่อ
ศรัทธาร้างจางเจือ.........แทบไม่เหลือสักผู้คน
ความคิดบิดเบือนแบบ.....จิตคับแคบแนบหวังผล
ประโยชน์คือเบื้องบน......แลเบื้องล่างเป็นสิ่งใด
ไร้หลักจะยึดมั่น............จิตดื้อรั้นมิผ่องใส
กำเนิดมารภายใน..........แลหมดสิ้นซึ่งปัญญา
ขาดแรงจะยึดเหนี่ยว.......จิตมิเหลียวมองเบื้องหน้า
ตกหล่มโลกมายา..........มิอาจฟื้นเพื่อคืนใจ
เหยียบย่ำผู้ต่ำกว่า.........จิตรักษาสิ่งใดไว้
มิสนมันผู้ใด................กระทำตามใจของตน
ไร้แก่นแห่งคุณค่า.........จิตอ่อนล้าวาจาหม่น
นี่หรือปัญญาชน............เพียงตั้งต้นก็แพ้ภัย.
ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
โซ...เซอะเซอ
บันทึกการเข้า
♥♥ รวมทุกสำนวนของ"พิกุลแก้ว" ♥♥
พิกุลแก้ว
ผู้ดูแลบอร์ด
ออฟไลน์
กระทู้: 823
ผู้เริ่มหัวข้อนี้
|
|
Re: กาพย์ยานี ๑๑ - แค่คนผ่านทาง
«
ตอบ
#3 เมื่อ:
22 เมษายน, 2569, 11:08:30 AM »
หน้าแรก
Re: กาพย์ยานี ๑๑ - แค่คนผ่านทาง
รอคอยผู้ค้นพบ.........นอกระบบการค้นหา
ใช่เห็นเพียงด้วยตา...แต่เห็นทั้งห้วงหัวใจ
อยู่กับความมืดมิด......กับชีวิตเกินแก้ไข
คำถามเพียงกลไก.....ได้ระบายข้อเท็จจริง
อยู่กับคลื่นความหวัง....ไร้พลังจนหยุดนิ่ง
ไร้แรงจะแย่งชิง...........แต่ไม่อาจคิดทำลาย
รอคอยโดยไม่รู้...........การมีอยู่ไร้จุดหมาย
อ้อมกอดไร้ร่างกาย......ยังฝันใฝ่ถึงตัวตน
หากพบเพียงสักครั้ง....แสงความหวังหลังฟ้าฝน
จะลองส่องตาจน........ได้หลุดพ้นความมืดดำ.
ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
โซ...เซอะเซอ
บันทึกการเข้า
♥♥ รวมทุกสำนวนของ"พิกุลแก้ว" ♥♥
พิกุลแก้ว
ผู้ดูแลบอร์ด
ออฟไลน์
กระทู้: 823
ผู้เริ่มหัวข้อนี้
|
|
Re: กาพย์ยานี ๑๑ - แค่คนผ่านทาง
«
ตอบ
#4 เมื่อ:
23 เมษายน, 2569, 03:16:34 PM »
หน้าแรก
Re: กาพย์ยานี ๑๑ - แค่คนผ่านทาง
จับจ้องมองเบื้องหน้า....รู้สึกว่าเหมือนดั่งฝัน
แผ่นหลังคนรักกัน.......ช่างยิ่งใหญ่ในใจเรา
เดินตามไม่อิดออด......มองตลอดมือของเขา
ตัวติดเหมือนดั่งเงา.....ด้วยรอยยิ้มและยินดี
ไปไหนฉันไปด้วย.......เพียงได้ช่วยก็สุขขี
รอยยิ้มเธอเปรมปรีดิ์....รักจึงเริ่มจะผลิบาน
ไม่รู้อนาคต.............รักสวยสดที่แสนหวาน
จะอยู่ไปอีกนาน........หรืออาจลาล้างจากไป
ขอรักเธอวันนี้..........สมกับที่เธอมอบให้
ไม่เหลือจุดเผื่อใจ.....เหลือเพียงโลกที่มีเธอ.
ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
โซ...เซอะเซอ
บันทึกการเข้า
♥♥ รวมทุกสำนวนของ"พิกุลแก้ว" ♥♥
พิกุลแก้ว
ผู้ดูแลบอร์ด
ออฟไลน์
กระทู้: 823
ผู้เริ่มหัวข้อนี้
|
|
Re: กาพย์ยานี ๑๑ - แค่คนผ่านทาง
«
ตอบ
#5 เมื่อ:
24 เมษายน, 2569, 04:25:12 PM »
หน้าแรก
Re: กาพย์ยานี ๑๑ - แค่คนผ่านทาง
รอยต่อของบาดแผล......ต้องดูแลอย่างชิดใกล้
รักษาถึงภายใน...........คอยใส่ใจทุกเวลา
กว่าจะได้ผ่านพ้น.........ต้องอดทนการรักษา
หมั่นใช้การทายา.........เพื่อประคองการซ่อมแซม
จนเหลือรอยความเจ็บ...ทุกฝีเย็บมาแต่งแต้ม
แผลเป็นโผล่วับแวม.....พอให้เห็นถึงที่มา
ประทับความทรงจำ......ทุกถ้อยคำอย่างล้ำค่า
กว่าจะก้าวผ่านมา........ต้องโอบกอดนานเท่าใด
แผลเดิมอาจปริแตก.....ใช่ครั้งแรกเสียเมื่อไหร่
ร่องรอยอาจแทงใจ......แต่ความเจ็บไม่เหมือนเดิม
เก็บเศษซากความคิด...เนรมิตสิ่งใหม่เพิ่ม
ประสานเพื่อต่อเติม.....แม้นแตกต่างแต่คงทน
รอยด่างบ้างคมบิ่น......เปรอะเปื้อนดินจากฟ้าฝน
หมางเมินเหล่าผู้คน.....เพราะไร้ผลมอบตอบแทน.
อยู่อย่างผู้ชนะ...........เพียงการละความหวงแหน
แต่แพ้ในดินแดน........ของนักล่าทรชน.
ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
โซ...เซอะเซอ
บันทึกการเข้า
♥♥ รวมทุกสำนวนของ"พิกุลแก้ว" ♥♥
พิกุลแก้ว
ผู้ดูแลบอร์ด
ออฟไลน์
กระทู้: 823
ผู้เริ่มหัวข้อนี้
|
|
Re: กาพย์ยานี ๑๑ - แค่คนผ่านทาง
«
ตอบ
#6 เมื่อ:
25 เมษายน, 2569, 12:55:06 PM »
หน้าแรก
Re: กาพย์ยานี ๑๑ - แค่คนผ่านทาง
หลายอย่างในโลกนี้.........ถูกแต้มสีให้ดูเหมือน
ทดแทนการลางเลือน.......แต่ละช่วงของเวลา
ของใหม่มาแทนเก่า.........ไร้เรื่องเล่าให้กังขา
ไร้บทในมายา.................เส้นความหมายไม่ก้าวเดิน
เรื่องราวมีชีวิต.................ก็เปลี่ยนทิศเป็นตื้นเขิน
ลดน้อยลงเหลือเกิน..........ท่ามถนนปูนซีเมนต์
ไร้กลิ่นของต้นหญ้า..........ไร้ใบคามาเรียงเส้น
เศษดินเคยกระเด็น...........เหลือเพียงฝุ่นหมุนละออง
เรื่องเล่าไร้ชีวิต...................สิ้นแรงฤทธิ์เคยกึกก้อง
ความหมายกลายเป็นฟอง....แตกสลายไปกับลม
เหลือเพียงภาพอดีต.........กับสีซีดในที่ร่ม
ภาพหนึ่งเพียงเชยชม........ประวัติศาสตร์ไร้วิญญาณ.
บันทึกการเข้า
♥♥ รวมทุกสำนวนของ"พิกุลแก้ว" ♥♥
พิกุลแก้ว
ผู้ดูแลบอร์ด
ออฟไลน์
กระทู้: 823
ผู้เริ่มหัวข้อนี้
|
|
Re: กาพย์ยานี ๑๑ - แค่คนผ่านทาง
«
ตอบ
#7 เมื่อ:
26 เมษายน, 2569, 12:44:06 PM »
หน้าแรก
Re: กาพย์ยานี ๑๑ - แค่คนผ่านทาง
โลกสอนให้รู้ว่า..............ณ เบื้องหน้าคือหุบเขา
ซ่อนเร้นด้วยร่มเงา..........กับความมืดอยู่ร่วมกัน
ทุ่งหญ้าสุดขอบโค้ง.........ภาพจรรโลงในความฝัน
เป็นเป้าแสงตะวัน...........จนเปลือยสิ้นทิ้งอินทรีย์
เสาะหาที่ปลอดภัย..........เดินทางไปทุกถิ่นที่
อำพรางมาหลายปี..........ก็ไม่พบที่หลบภัย
จึ่งมีเพียงหน้ากาก..........คอยเป็นฉากความสดใส
เรียบลึกถึงภายใน...........เก็บส่วนนี้ไว้กับตน
พื้นที่ที่ถูกเลือก..............เพื่อสร้างเปลือกระวังผล
เฝ้ามองดูผู้คน................อยู่อีกด้านการฝังตัว
จนกว่าจะพบบ้าน............กันหมู่มารวันฟ้าหลัว
หมดสิ้นความหวาดกลัว....และเมื่อนั้นย่อมเปลือยใจ.
บันทึกการเข้า
♥♥ รวมทุกสำนวนของ"พิกุลแก้ว" ♥♥
พิกุลแก้ว
ผู้ดูแลบอร์ด
ออฟไลน์
กระทู้: 823
ผู้เริ่มหัวข้อนี้
|
|
Re: กาพย์ยานี ๑๑ - แค่คนผ่านทาง
«
ตอบ
#8 เมื่อ:
27 เมษายน, 2569, 11:22:27 AM »
หน้าแรก
Re: กาพย์ยานี ๑๑ - แค่คนผ่านทาง
เป้าหมายการเดินทาง....คือจุดสร้างรางรถฝัน
จะเปลี่ยนสักกี่คัน.........แต่ยังใช้เส้นทางเดิม
ความหวังกำลังส่ง........ความมั่นคงให้มีเพิ่ม
ท้อแท้คอยต่อเติม........เพื่อเป้าหมายคว้าเอามา
โลดแล่นอย่างรีบร้อน....อยากถึงก่อนไปคอยท่า
ปลายสุดทางสายตา.....คือปักหมุดด้วยหัวใจ
หลงลืมการเดินผ่าน.....เพียงซาบซ่านความยิ่งใหญ่
มิเห็นไม้ผลัดใบ..........หรือผีเสื้อมาดอมดม
หลงลืมบรรยากาศ......ยามพัดพาดผ่านเส้นผม
ท้องฟ้ากับสายลม.......ก็ลืมสิ้นความอาวรณ์
ตราบถึงซึ่งจุดหมาย.....แลรอบกายไหวสะท้อน
เงียบเหงาครั้งจากจร.....มาเสียงดังในวันนี้
บันทึกการเข้า
♥♥ รวมทุกสำนวนของ"พิกุลแก้ว" ♥♥
พิกุลแก้ว
ผู้ดูแลบอร์ด
ออฟไลน์
กระทู้: 823
ผู้เริ่มหัวข้อนี้
|
|
Re: กาพย์ยานี ๑๑ - แค่คนผ่านทาง
«
ตอบ
#9 เมื่อ:
28 เมษายน, 2569, 03:17:27 PM »
หน้าแรก
Re: กาพย์ยานี ๑๑ - แค่คนผ่านทาง
เมื่อเราต้องขัดขืน........อดทนฝืนยิ้มสดใส
ทำว่า"ไม่เป็นไร".........แต่สุดท้ายหลั่งน้ำตา
เหมือนแบกทุกข์ผู้อื่น....คอยกล้ำกลืนเพื่อรักษา
มรรยาทอีกนานา..........ที่กดไว้ในใจตน
อยากร้องแต่หัวเราะ......คอยออเซาะเพราะกลัวผล
หวาดหวั่นเสียงผู้คน.....จึงดิ้นรนบนหัวใจ
อยากเถียงแต่ต้องเงียบ...กลัวเสียเปรียบเป็นเรื่องใหญ่
ไม่สนหากปราชัย...........แต่กลัวไร้ที่หยัดยืน
ถึงคราต้องล่าถอย........เริ่มปลดปล่อยเสียงสะอื้น
หัวใจเริ่มย้อนคืน..........กลับสู่บ้านของตัวเอง
รอยยิ้มผู้ชนะ...............เมื่อลดละความเครียดเคร่ง
ยืนหยัดมิหวั่นเกรง........ลมพายุจะฟาดฟัน
สุดท้ายเหลือเพียงเรา....กับแสงเงาของตัวฉัน
โอบกอดคนสำคัญ.........อีกฟากนั้นคือตัวตน
บันทึกการเข้า
♥♥ รวมทุกสำนวนของ"พิกุลแก้ว" ♥♥
พิกุลแก้ว
ผู้ดูแลบอร์ด
ออฟไลน์
กระทู้: 823
ผู้เริ่มหัวข้อนี้
|
|
Re: กาพย์ยานี ๑๑ - แค่คนผ่านทาง
«
ตอบ
#10 เมื่อ:
29 เมษายน, 2569, 11:56:14 AM »
หน้าแรก
Re: กาพย์ยานี ๑๑ - แค่คนผ่านทาง
บางคนเพิ่งเริ่มต้น.............การว่ายค้นหาจุดหมาย
เวลาเหมือนมากมาย.........ผ่านไปแล้วหลายสิบปี
บางคนเพิ่งเริ่มนับ............ถอยหลังกลับสู่วิถี
ปล่อยว่างยามราตรี..........ในคืนนี้เพื่อทบทวน
ลำดับในกาลก่อน............ภาพสะท้อนตอนนึกหวน
หลายสิ่งย่อมคู่ควร...........และหลายอย่างพลั้งพลาดไป
ลำดับนับจากนี้...............ทุกราตรีที่เยือนใกล้
อายุถึงเส้นชัย................สู่จุดหมายปลายชีวิน
ความคิดเริ่มปรับเปลี่ยน......จากขีดเขียนเรียนผกผิน
ปล่อยวางเพื่อโบยบิน.........อิสระภาพของตัวตน
ปลายทางเริ่มเห็นเค้า......และเห็นเราอีกเพียงหน
ก่อนละลาจากชนม์..........เป็นสสารหว่านร่างกาย
จุดจบพบจุดเริ่ม..............เพื่อต่อเติมสิ่งขาดหาย
ค้นหา"เวลาตาย"............ที่สุดท้ายมิรู้ตัว.
บันทึกการเข้า
♥♥ รวมทุกสำนวนของ"พิกุลแก้ว" ♥♥
พิกุลแก้ว
ผู้ดูแลบอร์ด
ออฟไลน์
กระทู้: 823
ผู้เริ่มหัวข้อนี้
|
|
Re: กาพย์ยานี ๑๑ - แค่คนผ่านทาง
«
ตอบ
#11 เมื่อ:
30 เมษายน, 2569, 12:55:25 PM »
หน้าแรก
Re: กาพย์ยานี ๑๑ - แค่คนผ่านทาง
เบื้องหน้าคือเบื้องลึก......หากตรองตรึกความลึก-ตื้น
ส่องสว่างยามค่ำคืน........หรือดำมืดทุกเพลา
มองเห็นการเปิดเผย.......ที่คุ้นเคยในดวงหน้า
คำตอบในสายตา...........อาจมิใช่เรื่องเดียวกัน
กล้ามเนื้อสมบูรณ์แบบ....อาจคับแคบยามคับขัน
สายตาว่าผูกพันธ์..........เพียงเกี่ยวเนื้อเพื่อกัดกิน
ทุกอย่างมีคำตอบ........เพียงรอบคอบก่อนตัดสิน
เสียงแว่วยามได้ยิน.......ก่อนโบยบินจงใคร่ครวญ
เบื้องลึกอาจลึกมาก......อยู่กับซากความโหยหวน
สัญญาณการทบทวน.....อยู่ให้ห่างเส้นหว่างใจ
อยู่ที่ดุลพินิจ...............ยามครุ่นคิดความขุ่น-ใส
แม้นรู้ยังเลือกไป..........ก็อย่างน้อยระวังตน.
บันทึกการเข้า
♥♥ รวมทุกสำนวนของ"พิกุลแก้ว" ♥♥
พิกุลแก้ว
ผู้ดูแลบอร์ด
ออฟไลน์
กระทู้: 823
ผู้เริ่มหัวข้อนี้
|
|
Re: กาพย์ยานี ๑๑ - แค่คนผ่านทาง
«
ตอบ
#12 เมื่อ:
06 พฤษภาคม, 2569, 10:44:14 AM »
หน้าแรก
Re: กาพย์ยานี ๑๑ - แค่คนผ่านทาง
ไม่มีรอยแตกใด...........กระเทาะใจเพราะคนอื่น
แค่เพียงผ่านวันคืน........ที่รู้สึกไม่เต็มใจ
เจ็บปวดเพราะความหวัง..ทุกสิ่งพังเพราะเราไหว
คิดว่าไม่เป็นไร............แต่สุดท้ายรับไม่ทัน
แตกร้าวเพราะยึดติด....ในความคิดไม่ผกผัน
แต่เมื่อมันต่างกัน........ไม่ตรงกับที่ต้องการ
แผลลึกเพราะเก็บกด...จากแผลสดเป็นตายด้าน
จมปลักกับวันวาน........มิอาจฟื้นหวนคืนแรง
ทั้งร่างแหลกสลาย......ดั่งความตายมายื้อแย่ง
ทั้งที่เราจัดแจง...........การแสดงอย่างแยบยล
กว่าจะได้รับรู้.............ลองพิศดูสักเพียงหน
ก็ผ่านวันวุ่นวน............ยากย้อนกลับมาทำนาย
ทำได้เพียงรักษา.........กาลเวลาที่หล่นหาย
กอบกุมทุกเม็ดทราย....ใส่ขวดโหลเพื่อเตือนตน
บันทึกการเข้า
♥♥ รวมทุกสำนวนของ"พิกุลแก้ว" ♥♥
share
กิตติมศักดิ์
ออฟไลน์
กระทู้: 2176
|
|
Re: กาพย์ยานี ๑๑ - แค่คนผ่านทาง
«
ตอบ
#13 เมื่อ:
21 ชั่วโมงที่แล้ว
»
หน้าแรก
Re: กาพย์ยานี ๑๑ - แค่คนผ่านทาง
@ รักธรรม กรรมดีเกิด.....กระทำเถิด แน่ ! เกิดผล
มั่นมุ่ง "ตัดตู" ดล.........ห่างทุกข์เศร้า ดุจเนาสรวง
@ รักธรรม คำสอนไสว....ด้วยนำใช้ "การ"ทั้งปวง
จริงใจ ไป่เล่ห์ลวง.........ใช่เพื่อตน ฤ พวกผอง
บันทึกการเข้า
~รวมทุกสำนวนของ"share"ครับ~
พิกุลแก้ว
ผู้ดูแลบอร์ด
ออฟไลน์
กระทู้: 823
ผู้เริ่มหัวข้อนี้
|
|
Re: กาพย์ยานี ๑๑ - แค่คนผ่านทาง
«
ตอบ
#14 เมื่อ:
9 ชั่วโมงที่แล้ว
»
หน้าแรก
Re: กาพย์ยานี ๑๑ - แค่คนผ่านทาง
รักธรรม ย่อมกำเนิด.......จิตประเสริฐ ปราศมัวหมอง
ผิดถูก จงไตร่ตรอง........ตามหลักเกณฑ์ ศีลธรรม
รักธรรม นำใจหยุด........มิดึงฉุด ใจตกต่ำ
โลภะ พาหะกรรม..........หากละได้ ใจแบ่งเบา
รักธรรม นำเกื้อหนุน.......เสบียงบุญ ของตัวเจ้า
ทุกขะ พาบรรเทา..........ด้วยน้อมรับตามความจริง
รักธรรม ความสงบ.........ย่อมบรรจบ เชื่อมทุกสิ่ง
ละซึ่ง การติติง.............การช่วงชิง ของตัวตน
รักธรรม เพื่อวันหนึ่ง.......เราพร้อมซึ่ง ความสับสน
ปล่อยละ ความวุ่นวน......สรรพสิ่ง รายรอบกาย
มองเห็น ธรรมดา.........การเกิดมาแล้วลาหาย
สังขาร ทั้งหญิงชาย.......ที่สุดท้าย ธุลีดิน.
บันทึกการเข้า
♥♥ รวมทุกสำนวนของ"พิกุลแก้ว" ♥♥
หน้า: [
1
]
ขึ้นบน
พิมพ์
« หน้าที่แล้ว
ต่อไป »
กระโดดไป:
เลือกหัวข้อ:
-----------------------------
บทกลอนไพเราะ
-----------------------------
=> กลอนรัก
=> กลอนเศร้า
=> กลอนคิดถึง
=> กลอนงอนง้อ
=> กลอนคลายเครียด
=> กลอนให้แง่คิด
=> กลอนอวยพร
=> บทประพันธ์อันน่าประทับใจ
=> กลอนเปล่า
=> เรื่องสั้น แนวนิยาย
-----------------------------
อารมณ์กลอน
-----------------------------
=> การใช้งานบอร์ด-แจ้งปัญหา
=> สมาชิกแนะนำตัว
=> สารบัญกลอน สมาชิกกลอน
=> ห้องเรียนรู้คำประพันธ์
=> โคลง
=> ฉันท์ กาพย์ ร่าย
=> กลบท
=> คำคมอารมณ์กลอน
===> หมวดความรัก
===> หมวดเศร้า - อกหัก
===> หมวดการให้แง่คิด
===> หมวดคลายเครียด
-----------------------------
คุยเรื่องร้อยแปดชาวอารมณ์กลอน
-----------------------------
=> ห้องศิลปวัฒนธรรม
===> หมวดการท่องเที่ยว
===> หมวดอาหาร
===> หมวดศิลปกรรม
=> กระดานประชาสัมพันธ์สำหรับสมาชิก
=> คุยได้ทุกเรื่อง
=> ดูหนัง-ฟังเพลง-คลิปความบันเทิง
=> ขอความช่วยเหลือในการแต่งคำประพันธ์
-----------------------------
กฎระเบียบและการจัดการประกวดคำประพันธ์
-----------------------------
=> ห้องประกวดคำประพันธ์
กำลังโหลด...
