ให้ลิงต่อยไข่จู๋ดูไม่จืด
ตรูหน้ามืดตรงนี้สิกินแห้ว
หวังปั๊มลูกเลี้ยงกายสลายแล้ว
ดับสิ้นแถววงเชื้อเบื่อจริงโว้ย!

( มะสะแปร์ )



ไปอาบน้ำก่อนล่ะนะ...เพราะโคตรเหม็น
พบกันตอนมื้อเย็น....น้องจัดให้
ทั้งอาหารหวานคาวหอมละไม
เป็นการง้อขออภัย.....ที่เอาคืน

( พิกุลแก้ว )



แม่สาวอ้วนพิกุลหมีหุ่นโอ่ง
ถนัดโยงเว้นนำเติมคำอื่น
ชอบจ่อจุ้นวุ่นเราตัองเอาคืน
ยังหน้ายื่นป้ายหม่อง..เต็มสองตา

ปวดแสบร้อนตอนนั้นฉันยังแค้น
รีบวิ่งแจ้นถูคลำล้างน้ำท่า
วีรกรรมเจ้า..เก่าใหม่..เกิน..อภัยนา
โอกาสหน้า..เถิดน้อง..หาช่องคืน

ส่วนหญิงแม่..แปร์นั้น..ก็..ปัญหาเยอะ
นี่นู่นเนอะ..งานงม..จนขมขื่น
บ่นซะจริง..ลิงน่ะครับ..ยังหลับยืน
หากแข็งขืน..เข่าเข้า..ซ้อมเราตาย

ศัตรูอยู่รายเรียงคู่เคียงแค้น
ทั้งคุณแฟน,เด็กอ้วน..ก่อกวนหลาย
อยากเผาวอด..บ้านเป็นจุล..ผู้วุ่นวาย
เพลิงง่ายง่าย..จบนะน้อง..ทั้งสองคน


เผาซะ จะได้จบทั้งคู่ 55  

Jannjao

โดนตำหนิติแท้..พี่แค่ขู่
ไฟย่างหมูกะทะน่ะนวลแก้ว
กาบมะพร้าวสุมกันมากควันแนว
พาลมองแล้วเพลิงใหญ่เผาไหม้จริง

กานท์มณีกรีฑามาเร็วรวด
เที่ยวตราตรวจเชียวนั่นขยันหญิง
ห่วงวิตกปกปักเป็นหลักพิง
หวั่นกลัวยิ่งสุดเศร้าห่วงเจ้าแมว

กานท์สาดพรวดรวดเดียวเฟี้ยวจริงหนอ
กลางวงรอมองเห็นหนีเป็นแถว
สมาชิกหมู่ปะทะกะทะแนว
กลุ่มจิ้มแจ่วด่าสวดเพราะชวดกิน

กานท์แม่เอ๊ยวงกลางเขาย่างหมู
ดูดู๊ดูเปียกปอนผ้าผ่อนสิ้น
แมวยังอยู่.เดินโชว์..อย่า..มโนจินต์
อ่ะ..หนี้สิน..ค่าหมูกะทะ..ใครจ่ายล่ะคุณ


เป็นคนอ่อนไหว แต่ไม่อ่อนแอ สาดน้ำซะ..55

Jannjao

เรื่องชักดาบบอกเรา...เราเต็มที่
หมูกะทะได้กินฟรี...แถมวายวุ่น
พบเจ้กานท์ขาใหญ่เป็นนายทุน
ส่วนพวกเราพึ่งใบบุญลุ้นของฟรี

เมื่อเจ้กานท์เป็นทาสแมว..แก้วเลยจัด
ไปตามเก็บจากวัด....มาที่นี่
เผื่อเจ้อยากไถ่บาป...ได้ทันที
รับ"จั่นเหมียว"ไปเลี้ยงซี...มีรางวัล

จัดโบว์แดงผูกคอ....รอนายใหม่
ฉีดน้ำหมักรัวใส่...ให้ถึงขั้น
จมูกบอด มิรับรสทุกสิ่งอัน
โปรดรับจั่นเจาน้อย..ไปตบตี
(จบงี้ได้ไง นู๋ขอโต้ดดดด อิอิ)


แสบนัก จัดพี่จั่นก่อนเลยจ้ะ

จัดโบว์แดงผูกคอ....รอนายใหม่
ฉีดน้ำหมักรัวใส่...ให้ถึงขั้น
จมูกบอด มิรับรสทุกสิ่งอัน
โปรดรับจั่นเจาน้อย..ไปตบตี

( พิกุลแก้ว )


พิกุลแก้วน้องเราไม่เข้าท่า
ทำเกินกว่าสนุกมิสุขขี
จับคอโก้โบว์ผูกฉีดจมูกที
ป่ะ..อ้วนนี้กองหนุนที่วุ่นวาย

กานท์มาลี..กวีคลับดันรับเลี้ยง
นั่นสุ่มเสี่ยงเชียวหนาใจกล้าหลาย
นายคนก่อนนอนครางจนปางตาย
อีกคนหายสาปสูญบริบูรณ์บิน

แต่เอาเถอะเจอะมั่งที่ยังรอด
นอนเจาะปอดเชียวครับมิรับกลิ่น
ยังคู่เคียงเลี้ยงนานจนชาญชิน
รวยหนี้สินขายบ้านรถสลดใจ

ที่ฟังเล่าเข้าถึงซึ่งมิแน่
ดวงกานท์แผ่ผูกพันค้ำกันได้
หากอยู่รอดปลอดโปร่งก็โล่งไป
อยู่มิได้..แน่ชัด...ไล่กัดนาย


เอ..ตกลง  ยังไง  งงตัวเอง 55

Jannjao

เลี้ยงอดีตผัวพี่ดีดีหน่อย
วัยเหลือน้อยเงอะงะบ้าสนั่น
แค่พุงพุ้ยปากดีน่าตีฟัน
โล่งใจพลันไปนะมะขอ

( มะสะแปร์)


นั่นแหละพี่มีค่าเวลาเหงา
ต้องนั่งเศร้าเขาไล่มุ่งไปต่อ
ดวงใจหญิงทิ้งทักไร้รักพอ
เศร้าจริงหนอแม่เลือกไสเสือกเรา

แต่ช่างเุถอะเลอะมากจากดีกว่า
ตรงใฝ่หา..กานท์มาลัย..ซ่อมใจเหงา
อนาคตหมดหรือมากฝากกับเงา
รักใหม่เก่าเร็วช้าเกินกว่าพอ

คงเจ็บจบพบกันในวันใหม่
ละครใจปากเปียกหากเรียกต่อ
ค่าตัวมิจ่าย..กลายเกื้อ...เบื่อจบพอ
โอ้ละหนอ..ลาน้องพี่...เท่านี้เอย


จบเนาะ 555

Jannjao

น้องแค่หลอกกานท์มาลีที่เคารพ
ว่าได้พบ"แมวเฒ่า"อันผึ่งผาย
ใครเล่าหนอจะทำคุณพี่ชาย
รักหรอกนะ จึงยอมร้ายให้แกล้งกัน

ที่คอผูกโบว์ไป...ในชุดสูท
สองมือรูดติดคอหอย...นะพี่จั่น
น้องจึงช่วยแหวกอกอย่างงงงัน
โชว์กล้ามท้องร้องสนั่น...หิวแล้วฤา

อ่ะดูทรงเซ็กซี่...เกาหลีจ๋า
สวมแว่นตาเพื่อสะดวกอ่านหนังสือ
พอจัดเสร็จน้องยกแบแค่สองมือ
ทุกอย่างคือการค้า....โปรดจ่ายตังค์


ฝ่ายประจบสอพลอมาแล้วค้าบเพ่
มามะๆๆ รับเงินรัวๆ

ตะละน้องพิกุลศรีที่เคารพ
เซ่นเครื่องครบเงินล้นคือมนต์ขลัง
แบมือห้อยน้อยหนอขอสตังค์
ทวงเหมือนสั่ง..นู่นนี่..นารีเงิน

ใช่หัวเส..เครดิตรอ..พี่ขอแจ้ง
จะใบแดงเทาม่วงดวงห่างเหิน
เหนื่อยลำบากอยากบ่นจนเหลือเกิน
หากบังเอิญทรัพย์สะพัดค่อยจัดการ

ช่วงนี้หนอตกช่อง..ทองก็ไม่ขึ้น
หน้ายังมึนราคาถ่วงร่วงหล่นฐาน
ที่ซื้อนิดติดดอยอาจคอยนาน
สงครามผ่านจบได้คงใกล้ดี

ทรัพย์สินนั้นมันมากไม่อยากเล่า
เพชรทองเก่าหลากกองล้วนของพี่
แต่เอาเถอะเจอะกุลป่วนผู้ยวนยี
ยืมอีกที..แค่..พันบาทถ้วน..นะนวลใจ


Jannjao

คิดร้อยละสี่สิบ...เป็นดอกเบี้ย
ต้นสัปดาห์ต้องเคลียร์ okไหม?
หากยอมรับจะส่งมอบใบเทาไป
พับครึ่งไว้กระทัดรัดน่ารักดี

จับยัดใส่พร้อมกำมือให้เรียบร้อย
ขยิบตาเล็กน้อยส่งให้พี่
แล้วรีบเร่งสาวเท้า...ไปทันที
ก่อนจะมีเสียงโวยให้รำคาญ

ผ่านไปเพียงห้าก้าว..เสียงฉาวโฉ่
แบ้งกาโม่นี่เห้ย....โกรธซาบซ่าน
ไหนยังดอกโหดสลัด...หวังจัดการ
ส่วนน้องนั้นยิ้มหวาน....แล้วบั้ยบายยย.


ถ้าน้องมีแล้วจะแบมือขอพี่เหลอออออ

นั่งต่อกลอนนานนานอาจพาล " เหนื่อย "
ลุกเฉื่อยเฉื่อย..ยืนไปยังใจหาย
พิกุลแก้วแนวนั้นอันตราย
เหลี่ยมเชิงพรายพราวพริ้วพัดปลิววน

อยากจะแฮ๊ปแบงค์พันแต่ดันเก๊
คนเจ้าเล่ห์เปลี่ยนปรับเลยสับสน
โอ้ละหนอพันพับทำอับจน
เธอมิสนทวงจ่ายดอกรายเรียง

รัอยละสี่สิบ..ขยิบตา..มหาโหด
เหมือนเกลียดโกรธทวงใส่อย่าไปเถียง
ปล่อยเธอทำขยำขยี้..หน้าที่เพียง
จ่ายตรงเปรี้ยง..สี่ร้อย..มอบกลอยใจ

ถูกโฉลกโชคดียังมีแว๊ป
รออีกแป๊บ ทั้งทีคงมีให้
แลกของหนอพอนั่นฉะนั้นไง
สัปดาห์ใหม่ต้นดอกครบ..ก็จบกัน



เดี๊ยวใช้ให้เป็นมาม่า  ปลากระป๋อง  ก็แล้วกัน

Jannjao