เมื่อรัก



เมื่อตกหลุมรักใครใจก็สุข
และก็ทุกข์ในคราวที่เราหลง
รักเขามากแต่ใจไยพะวง
เหมือนเดินลงวงกตจรดทางตัน

ทุกคราวคิดคำนึงรำพึงรัก
เพ้อขั้นหนักด่ำดื่มปลื้มภาพฝัน
แม้ห่างหายเพียงนิดคิดเป็นวัน
เกิดใจหวั่นกลัวร้างรักลางเลือน

ทุกสำเนียงวาจาคราชิดใกล้
ดั่งหัวใจแนบติดชิดเสมือน
เคลิ้มความหวานกำซาบภาพย้ำเตือน
วันจะเคลื่อนเท่าไหร่ใจรัญจวน

ยามเวลาคราห่างอ้างว้างนัก
แม้นขึ้นชื่อว่า"รัก"..มักกำสรวล
กังวลหวาดระแวงใจแกว่งรวน
กลัวรักด่วนมลายจะหายไป

เมื่อรักแทรกก็สุขอยู่ทุกครั้ง
ทุกข์ก็ตั้งเวียนวนปนมาใหม่
เวียนสลับ "หวัง"-"กลัว" รัวข้างใน
ทุกข์เหลือใจเพราะรักมักระทม

รู้ทั้งรู้ว่ารักจักมีทุกข์
แต่ก็รุกจะรักเกินหักข่ม
นี่แหละหนารู้ก่อนยังนอนซม
ยอมระบมเพราะรักแม้หนักใจ



masapaer


ใช่หรือไม่ !
msp. นักกลอนปีศาจ



 
อะไรก็อิน

แล้วก็บ่นก็ช้ำเมื่อยามเจ็บ
ความหนาวเหน็บเจ็บแปลบแบบเปิดเผย
เคลิ้มรสรักไขว่คว้ามาชมเชย
สิ้นหวามไหวใจเปรยอยากเอ่ยลา

เจ็บสามวันพลันลืมปลื้มรักใหม่
ลืมว่าใจเคยช้ำสมน้ำหน้า
แม้นยามชื่นตื่นรักมักตื่นตา
ยามช้ำมาก็เศร้าเอาช้ำใจ

คนเราก็เช่นนี้มั้งที่รัก
ชอบวิ่งผลักตัวตนแต่หนไหน
เมื่อยามดีก็รักมากหากว่าไป
เมื่อยามไกลลาร้างช่างอาดูรย์

ไม่รู้เข็ดรู้พอหนอมนุษย์
ท้ายที่สุดจุดไฟไหม้ก็ศูนย์
รักคือไฟอเวจีทวีคูณ
และเพิ่มพูนความเย็นได้ในคราวเดียว


ที่รัก




ไม่เข็ดดอกบอกเลย 555

ฟังสาวสาวคุยกันแบบนั้นอยู่
เรื่องคู่คู่..รักรักท้อ..แสนห่อเหี่ยว
ทุกข์อดควง..ขอท้วงติง..มิจริงเชียว
เลิฟ .ฟรุ้งเฟี้ยวเลิศหรูมีอยู่จริง

พี่เป็นคอลเซนเตอร์ขั้นเบอร์หนึ่ง
หมายคนึงเคียงคู่แล้วสู่สิง
เอาใจจิตชิดแนบคอยแอบอิง
ล่อหลอกหญิง..ออดอ้อน..พวกอ่อนแอ

มองในห้องจ้องศรีสตรีสาว
คุณครูดาว..ยูรินเล่า...พี่เอาแน่
แผนหลอกลุยคุยวิเวกคอยเทคแคร์
ชนะหรือแพ้...อ่ะ..พร้อม..ยินยอมลุย


Jannjao

ขึ้นชื่อว่ามีแผนอันแสนแสบ
ชายปากแซ่บแลบลิ้นปลิ้นจนตุ่ย
คอลเซนเตอร์เบลอหนักทักมาคุย
นั่งพุงพุ้ยแลกฝันอาจารย์เจา

ยังจะกล้าว่ารักแท้แหมมีอยู่
ฉันอยากรู้ไขหน่อยคอยพี่เล่า
สแกมเมอร์โรม๊านซ์คันจุดเกา
รักของเราสามวันถี่เรียกที่รัก

ไหนดูสิข้อความคอยถามไถ่
รายงานไวงานดีมีเงินหนัก
หมั่นเรียกหวานขานหาไม่ลาพัก
อ้อนหนุนตักทักถี่ทุกวี่วัน

คอลเซนเตอร์มือหนึ่งตัวตึงเด็ด
ท็อปซีเคร็ทเรียกดาวเอาใจสั่น
ยอมให้หลอกบอกรักทักหากัน
แผนของฉันเป็นไงให้ชะงัก!



masapaer



ปรับนิดหน่อยตอนนั้นหิวข้าวเขียนเองอ่านเองไม่รู้เรื่อง55