(7)ล้อมันคดรถมันเก่าเหมือนคนแก่
วิ่งมาดีอยู่แท้ๆดันสะดุ้ง
ตกร่องน้อยริ่มถนนข้างท่อนซุง
ไปยืนมุงจึงได้เห็นพี่จั่น-แปร์

*พิกุล*

(8)ลากพิกุลหุ่นหมีขึ้นที่นั่ง
เผื่อคราครั้งหัวทิ่มได้ชิมแผล
จำนวนตาม..สามจ๊ะ..ทั้งมะแปร์
" ทับสะแก " จอดหน่อยเดี๊ยวค่อยไป


เลอะไปหมด ยัยแปร์เอ๊ย ! ไม่เคยเป็นไบค์เกอร์ก็ไม่บอก
พิกุลนั่งกลางซวยด้วยเลย 55


Jannjao

เรื่องที่ 2  มอเตอร์ไซค์ถึงไหนถึงกัน


ขี่มอไซค์ท่องเที่ยวเลาะเลี้ยวลัด
งานถนัดไล่ล่าค้นหาฝัน
ขับมุ่งตรง..ลงใต้..ป่ะ..ไปกัน
ตอนนี้ฉัน..อยู่.."เขาย้อย"..นั่งคอยเธอ

กราบไหว้พระขอพรพระนอนใหญ่
ชมภูผาแมกไม้จินต์ไผลเผลอ
ธรรมชาติงามเด่นพบเห็นเจอ
กับคู่เกลอมอเตอร์ไซต์ลงใต้กัน

ด้วยรถนี้ดีจังเบาะนั่งห้า
เชิญชวนมา..รีบลงซ้อนตรงนั้น
ภาพเห็นชัด " วัดเขาตะเครา " พลัน
บุญของฉัน..กราบหนอ " หลวงพ่อทอง"

ตบเกียร์หนึ่งขึ้นดอยสอยลมหนาว
ชมน้ำค้างพร่างพราวยามแสงส่อง
เตรียมถุงมือหนานุ่มกันละออง
มิให้ผิวโอดร้องยามหนาวเย็น

ถึง"ประจวบ" แล้วหนาเวลาค่ำ
ลื่นขมำตกร่องจนต้องเข็น
ท่าจะแย่แปร์ซ้อนกระดอนกระเด็น
ทุกข์ลำเค็ญเดินไปร้องไห้โฮ

จอดตลาดทับสะแกให้แปร์หน่อย
กระตุกบ่อยรถเก่าเมาตาโบ๋
อ้วกรดเสื้อพี่จั่นฉันซีดโซ
อย่าโมโหรถมันคลอนกระดอนพุง

ล้อมันคดรถมันเก่าเหมือนคนแก่
วิ่งมาดีอยู่แท้ๆดันสะดุ้ง
ตกร่องน้อยริ่มถนนข้างท่อนซุง
ไปยืนมุงจึงได้เห็นพี่จั่น-แปร์

ลากพิกุลหุ่นหมีขึ้นที่นั่ง
เผื่อคราครั้งหัวทิ่มได้ชิมแผล
จำนวนตาม..สามจ๊ะ..ทั้งมะแปร์
" ทับสะแก " จอดหน่อยเดี๊ยวค่อยไป

เรื่องทึ่ 2 ตอนที่ 2   มอเตอร์ไซค์ถึงไหนถึงกัน


(1)  ถึงชุมพรตอนเช้าฟ้าพราวสวย
เที่ยวหาดด้วย " ทุ่งวัวแล่น " ดินแดนใหม่
วิ่งรับลมชมคลื่นสุขชื่นใจ
ทรายน้ำใสธรรมชาติสะอาดตา


พามะแปร์กะพิกุล เล่นน้ำทะเลแล้วค่อยไปต่อ

Jannjao