ถึง พี่จั่นเจา

(6)  "ถึงพี่ชายอายจังเขียนยังยิ้ม
น้ำตาปริ่ม...ดีใจ...เงินให้เพิ่ม
รายจ่ายเยอะเกรอะกรังทั้งค่าเทอม
ช่วยตามเติม..น้องก้าน...เบิกบานใจ "


กานท์มาลี


จดหมายมาขอบคุณจ่ายค่าเทอมให้
ว่าแต่อายุปูนนี้แล้ว  เรียนอะไร ? 55


Jannjao

ถึง กานท์มาลี

(8) " เซย์ฮัลโหลโทรหนอติดต่อยาก
อาจลำบากบางครั้งมิดั่งเก่า
ต้องท่องสวดบวชการอีกนานเนา
รายชื่อเล่า..รอหน่อย..สึกค่อยแจง "

หลวงพี่จั่น


Jannjao

เรื่องที่ 10 จดหมายในวันนั้น


(1) ซองจดหมายได้มาในวันนั้น
ยังเปิดอ่านอยู่ทุกวันไม่เคยห่าง
สี่บรรทัด...แต่ความหมายไม่เคยจาง
ปลอบประโลมยามอ้างว้างทุกราตรี


(2) จำบ่ได้เนื้อความตามจดหมาย
ต่างเสียหายย้ายบ้านนั้นเสียนี่
แสนเสียดายก็เท่านั้นมันเคยมี
ทุกวันนี้แชทเฟชไลน์ยังไร้คนคุย


(3)มีจดหมายทวงหนี้สี่ฉบับ
ไม่กล้าจับยับยู่ดูหลุดรุ่ย
อัดในช่องกล่องสีชาดขาดกระจุย
ปล่อยมันยุ่ยเสียหมดรันทดใจ


(4) อ่านหรือยังจดหมายใช้ทวงหนี้
จ่ายเสียทีเงินทองกองหนี้ใหม่
ยูทวงเช้าทวงเย็นเน้นจ่ายไว
ช้าอยู่ไยมะแปร์แม่จ่ายที


(5) แม้วันนี้แชทไลน์ไร้จดหมาย
แต่มากมายความสุขอยู่ทุกที่
เพราะรักแท้...ไม่แพ้เทคโนโลยี
ยังรักคุณบุรุษไปรษณีย์นี้เหมือนเดิม


(6)  "ถึงพี่ชายอายจังเขียนยังยิ้ม
น้ำตาปริ่ม...ดีใจ...เงินให้เพิ่ม
รายจ่ายเยอะเกรอะกรังทั้งค่าเทอม
ช่วยตามเติม..น้องก้าน...เบิกบานใจ "


(7) "ทั้งสัปดาห์โทรไปพี่ไม่รับ
โทรศัพท์นี้ยังพังใช่ไหม?
อยากปรึกษาเรื่องด่วนเรื่องกวนใจ
แขกท่านไหน...อยากเชิญมา...วิวาห์เรา


(8) " เซย์ฮัลโหลโทรหนอติดต่อยาก
อาจลำบากบางครั้งมิดั่งเก่า
ต้องท่องสวดบวชการอีกนานเนา
รายชื่อเล่า..รอหน่อย..สึกค่อยแจง "

เรื่องที่ 11  หลับไม่สนิท ติดตรงที่ " ฝัน "


(1) ฝันว่าผ่านสถานที่หนึ่งคิดถึงมาก
ทางเดินยากเลาะต่ำลงถ้ำใหญ่
พบภาพจริงหญิงพันธนาการสะท้านใจ
เดินเข้าใกล้กลายเป็นหินฝุ่นดินแดง


Jannjao

(5)เห็นแผ่นหลังคนผู้หนึ่งซึ่งเคยคุ้น
เดชะบุญคนผู้นั้นเริ่มเหาะเหิน
สองเท้าก้าวสาวเร็วเสียเหลือเกิน
หวังเผชิญใบหน้านั้นอีกครา

พิกุลแก้ว

(8) คงเป็นกรรมนำห่างแตกต่างภพ
เกิดประสพคลายคลาดดังชาติเก่า
พี่และน้องจองจำในลำเนา
เปรียบหอเหย้าเรือนท้ายก่อนกลายการ


Jannjao