Username:

Password:


  • หน้าแรก
  • ห้องสนทนา
  • ช่วยเหลือ
  • ค้นหา
  • เข้าสู่ระบบ
  • สมัครสมาชิก
เว็บไซต์อารมณ์กลอน เว็บไซต์สำหรับผู้มีกลอนในหัวใจ.. >> บทกลอนไพเราะ >> กลอนรัก >> ...ชวนชมจันทร์ ปันความหวาน...
หน้า: [1]   ลงล่าง
« หน้าที่แล้ว ต่อไป »
พิมพ์
ผู้เขียน หัวข้อ: ...ชวนชมจันทร์ ปันความหวาน...  (อ่าน 34 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 2 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้
โซ...เซอะเซอ
นักกลอนระดับเพชรยอดมงกุฎ
********
<font color=gray><b>ออฟไลน์</b></font> ออฟไลน์

กระทู้: 4305



สมาชิกดีเด่นประจำเดือนนี้..

แฟน




ผู้เริ่มหัวข้อนี้
| |
...ชวนชมจันทร์ ปันความหวาน...
« เมื่อ: 4 ชั่วโมงที่แล้ว »
หน้าแรกหน้าแรก

...ชวนชมจันทร์ ปันความหวาน...


...ชวนชมจันทร์ ปันความหวาน...





อยากบอกรักใครสักคนกังวลอยู่
เธอสิงสู่ที่แห่งไหนในโลกกว้าง (โซ...เซอะเซอ)
ความรักก็คงเหมือนคืนเดือนจาง
เฝ้าฝันอย่างคนผู้มิรู้พอ

ดึกมากแล้วรวยรินกลิ่นเกสร
กลิ่นจำปีหอมอ่อนแล้วจรหนอ (กัลมลี*)

เคล้ากลิ่นแก้มแซมลมประสมคลอ
ลึกซึมแทรกทรวงละออนั่งรอเธอ



หว่างทอดมองแสงจันทร์หวั่นวิตก-
คำสัญญาเพียงโกหกพกลมเก้อ (โซ...เซอะเซอ)
"รักที่หนึ่ง" เคยย้ำถ้อยคำเพ้อ
ยังหาเจอหรือไม่ในใจนั้น

ยามค่ำคืนเธอยังมองท้องฟ้าไหม?
ฉันร้องไห้อยู่คนเดียวอย่างเปลี่ยวขวัญ (กัลมลี*)

หากฟากฟ้าที่เธอมองส่องถึงกัน
เธอคงเห็นว่าฉันกลั้นน้ำตา



อยากจะเอื้ออกอุ่นให้หนุนแนบ
ลบบาดแผลเจ็บแปลบเปลื้องขมปร่า (โซ...เซอะเซอ)
และอยากขอเอื้อตักให้สักครา
ด้วยห่วงหาทั้งยังคงหวังดี

ฉันเจ็บร้าวมามากขอรักบ้าง
แม้รุ่งรางรักจะร้างห่างวิถี (กัลมลี*)

จักขอเป็นรักสุดท้ายที่เธอมี
จวบชีวีด่าวดิ้นสิ้นสุดปราณ



จักขอเป็นทุกอย่างท่ามกลางรัก
เป็นเสาหลักปักลงมั่นคงฐาน  (โซ...เซอะเซอ)
หากเข็มทิศแห่งรักหักก่อนกาล
จักเผยด้านห่วงหาก่อนอาลัย

หัวใจนี้เกิดมาน่าสงสาร
เหมือนขอทานคนหัวเราะยิ้มเยาะให้ (กัลมลี*)

เมินปล่อยเขายิ้มเยาะหัวเราะไป
ต่อแต่นี้ทุกสิ่งไซร้ไม่เหมือนเดิม



เธอมีฉันเคียงกายคลายเหงาเปลี่ยว
สองก้อยเรียวเกี่ยวไว้รักใหม่เริ่ม (โซ...เซอะเซอ)
หนาวน้ำค้างหยาดฟ้าหล่นมาเติม
นี่ฉันเคลิ้มฝันหรือคือความจริง

หวังใยป่านสัมพันธ์ฟั่นแน่นเหนียว
หากคลายเกลียวก็คงคล้ายตายทุกสิ่ง (กัลมลี*)

เชือนแชถามคร้ามครั่นหวั่นประวิง
เกรงรักวิ่งพลัดเพริดเตลิดไกล



ขอเธอมองลึกล่วงผ่านดวงตา
หากความหมายนั้นหนาสื่อว่าใช่ (โซ...เซอะเซอ)
มิรู้ภาพที่เห็นคิดเช่นใด
ให้เวลาตอบหัวใจยามใกล้กัน

เธอซมซานเพราะดวงจิตแพ้คิดถึง
คนที่ซึ้งคนที่ใช่แค่คล้ายฉัน (กัลมลี*)

อดีตย่อมหล่อหลอมปัจจุบัน
สอดผสานความผูกพันในวันนี้



มิคิดเปรียบเทียบเธอกับผู้ใด
เพียงเพราะเธอทำหัวใจฉันเต้นถี่ (โซ...เซอะเซอ)
ขอส่งมอบความจริงใจทั้งหมดมี
แล้วรอเธออยู่ที่...ประตูใจ (โซ...เซอะเซอ)




...จบบริบูรณ์...


...ขออนุญาต จบ นะครับ
เพราะความยาวกลอนกำลังพอดี
ไม่เยิ่นเย้อ จนเฝือเกินไป...
(ที่จริงคือเริ่มหมดมุก...หึหึ)

อีกทั้งจบเนื้อหาได้อย่างลงตัว
(จบแบบมีเครื่องหมายคำถาม?
ให้ผู้อ่านจินตนาการเอาเอง)

...ขอขอบคุณน้องกัลมลี* เป็นอย่างยิ่ง
 ที่ให้เกียรติมาร่วมเล่นต่อกลอนด้วย
ทำให้ได้กระทู้กลอนสละสลวยเก็บไว้ย้อนอ่าน
นับเป็นหนึ่งกระทู้ในดวงใจเลยครับ

ไว้หามุกใหม่ๆได้แล้วมาเล่นกันอีกนะครับ...


...ขอคารวะ...

Soul Searcher
Inspired to write 24/8/2026



บันทึกการเข้า

~รวมทุกสำนวนของ"โซ...เซอะเซอ"ครับ~

กานท์มาลี
นักกลอนผู้อ่อนไหว
*
<font color=gray><b>ออฟไลน์</b></font> ออฟไลน์

กระทู้: 122




| |
Re: ...ชวนชมจันทร์ ปันความหวาน...
« ตอบ #1 เมื่อ: 3 ชั่วโมงที่แล้ว »
หน้าแรกหน้าแรก

Re: ...ชวนชมจันทร์ ปันความหวาน...

ชวนชมจันทร์ปันความหวานหวามจิต
ถ้อยคำมิตรงามแท้กว่าแขไข
สลักซึ้งตรึงทรวงจากห้วงใจ
อ่านวรรคไหนก็ชอบ-ชม อมยิ้มตาม

ก้านมะลิ
 
ว่าแต่ว่า กัลมลี* ใครอ่ะ ดูน่ารักนะคะ
ลุงนอนดึกอ่ะ ระวังไม่สบายนะคะ

ปล. วันนี้ไม่สบาย หมดแรงเถียงกับผีป่า ไปละ
บันทึกการเข้า
หน้า: [1]   ขึ้นบน
พิมพ์
« หน้าที่แล้ว ต่อไป »
กระโดดไป:  

Powered by SMF 1.1.15 | SMF © 2006-2009, Simple Machines LLC
Simple Audio Video Embedder
| Sitemap
NT Sun by Nati

หน้านี้ถูกสร้างขึ้นภายในเวลา 0.4 วินาที กับ 26 คำสั่ง
กำลังโหลด...