โซ...เซอะเซอ
นักกลอนระดับเพชรยอดมงกุฎ
 ออฟไลน์
กระทู้: 4407
สมาชิกดีเด่นประจำเดือนนี้..
ผู้เริ่มหัวข้อนี้
|
...ภาษาใจ...
...ภาษาใจ...
บทที่ ๑ : ภาษาใจ...ภาษาแห่งใจ
...ฉันกลั่นคำออกมาจาก“ภาษาแห่งใจ”
เพื่อให้ใครต่อใคร ที่ไม่รู้จักฉัน
ได้สัมผัสลึกซอกหลืบของ ความคิด...จิตวิญญาณ...
จินตนาการ...ผ่านบทประพันธ์
แหละเมื่อนั้น...คุณจึงจักรู้และเข้าใจตัวตนของฉันอย่างแท้จริง
Soul Searcher
Inspired to write 27/9/2026
บทที่ ๒ : อันว่าด้วยความรัก
ความรัก...
ฉันชอบความรู้สึกที่เวลามีความรักนะ
ความรักทำให้ฉันอยากเขียนคำกลอน
อยากพรรณนาความรู้สึกที่สวยงามนั้น
เก็บไว้เป็นบทกวี
...เอาไว้อ่านเวลาที่ฉันอกหัก
Soul Searcher
Inspired to write 27/9/2026
|
|
|
|
|
|
บันทึกการเข้า
|
|
|
|
โซ...เซอะเซอ
นักกลอนระดับเพชรยอดมงกุฎ
ออฟไลน์
กระทู้: 4407
สมาชิกดีเด่นประจำเดือนนี้..
ผู้เริ่มหัวข้อนี้
|
Re: ...ภาษาใจ...
บทที่ ๓ : ศิลปินกับอารมณ์อ่อนไหว
ศิลปิน
มักจะเป็นผู้มีความช่างสังเกต
มีสัมผัสที่ไวต่อการรับรู้ความรู้สึกผู้คน
และสถานการณ์รอบตัวนั้นได้เป็นอย่างดี
เมื่อสัมผัสนั้นมากระทบใจ
ก็จะแปลความหมายนั้นๆจาก
ความเป็นตัวตนของตน จากความเชื่อ
จิตสำนึก จิตวิญญาณ อุดมการณ์
ประสบการณ์ชีวิตและมุมมองของตน
แล้วสะท้อนความรู้สึกเหล่านั้น
ออกมาเป็น ภาพเขียน บทเพลง
ภาพยนตร์ หนังสือ หรือบทกวี
ศิลปินส่วนใหญ่จึงเป็นคนมีโลกส่วนตัวสูง
และเข้าใจยาก
...อาจอารมณ์อ่อนไหวในจำนรรจ์
แต่ลึกห้วงทรวงนั้นมิผันผวน
อาจอารมณ์วาบไหวใช่เรรวน
ถ้อยคำครวญล้วนหลากล้นจากใจ...
Soul Searcher
Inspired to write 28/9/2026
|
|
|
|
|
|
บันทึกการเข้า
|
|
|
|
โซ...เซอะเซอ
นักกลอนระดับเพชรยอดมงกุฎ
ออฟไลน์
กระทู้: 4407
สมาชิกดีเด่นประจำเดือนนี้..
ผู้เริ่มหัวข้อนี้
|
Re: ...ภาษาใจ...
บทที่ ๔ : พฤติกรรมขวางโลก
ลักษณะของบุคคลที่มีความคิด การกระทำ หรือ
ทัศนคติที่ผิดแปลกไปจากปกติวิสัยหรือตรงกัน
ข้ามกับคนส่วนใหญ่ในสังคม โดยมักจะจงใจ
คัดค้านหรือทำสวนกระแสโดยไม่มีเหตุผลอันควร
(ข้อมูลจาก AI)
...พฤติกรรมของคนที่ทนเห็นความดัดจริต
ของสังคมไม่ได้...
(นิยามจาก Soul Searcher)
Soul Searcher
Inspired to write 29/9/2026
|
|
|
|
|
|
บันทึกการเข้า
|
|
|
|
โซ...เซอะเซอ
นักกลอนระดับเพชรยอดมงกุฎ
ออฟไลน์
กระทู้: 4407
สมาชิกดีเด่นประจำเดือนนี้..
ผู้เริ่มหัวข้อนี้
|
Re: ...ภาษาใจ...
บทที่ ๕: อันว่าด้วยความเหงา
ในวันที่ฉันเหงา...
บรรยากาศรอบกายช่างดูมืดมน
อึมครึมซึมเศร้า
มองไปทางไหนก็เห็นแต่สีเทา...ทั้งห้าสิบเฉด
เป็นความรู้สึกที่ยากจะอธิบาย
ทั้งๆที่มีผู้คนอยู่รอบข้างเต็มไปหมด
แต่เหมือนฉันกำลังเผชิญโลกนี้อย่างโดดเดี่ยว
คำพูดคำปลอบโยนต่างๆ
เป็นเสมือนสายลมที่พัดผ่าน
ฉันรับรู้เพียงเล็กน้อยก่อนที่มันจะผ่านเลยไป
โดยมิได้ประทับรอยใดๆไว้ในความทรงจำ
...ไม่มีใครเข้าใจ
แม้แต่ฉันก็ยังไม่เข้าใจตัวฉันเอง
...ฉันพยายามผลักไสความเหงานี้
ให้ออกไป แล้วทดแทนด้วยกิจกรรมอื่นๆ
ไม่ว่า ดูหนัง ฟังเพลง เดินทาง ออกกำลังกาย
หรือหาของแปลกใหม่มารับประทาน
แต่มันก็ทำได้แค่ชั่วคราว
ไอ้เจ้าความเหงามันก็วนกลับมาใหม่
เมื่อกิจกรรมเหล่านั้นจบลง
...จนกระทั่งวันหนึ่ง
ฉันตัดสินใจเผชิญหน้ากับมัน
เลิกรังเกียจ
เลิกผลักใส
จ้องมองดูมันอย่างจริงใจ และอย่างเข้าใจ
...ฉันโอบกอดความเหงา
แล้วมันก็โอบกอดฉันกลับ...
มันเป็นความรู้สึกที่ประหลาด
ที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน
ความรู้สึกอ้างว้าง
โหวงเหวงในใจฉันมันกลับเบาบางลง
เมื่อฉันยอมรับความเหงาเข้ามาเป็นเพื่อน
อย่างเปิดใจ
ฉันเริ่มพูดคุยกับความเหงา
อย่างจริงใจมากขึ้น
ทำให้ฉันพึ่งรู้ว่า ท่ามกลางความเวิ้งว้าง
ที่สงบเงียบแสนลึกลับ จนดูน่ากลัวนั้น
กลับแฝงไว้ซึ่งภูมิปัญญา ความหลักแหลม
คมคายที่ลึกซึ้ง ทั้งมุมมองเกี่ยวกับโลก
กับผู้คนและกับชีวิต
...ตั้งแต่นั้นมา
ฉันมีความเหงาเป็นเพื่อน
ที่คอยให้คำปรึกษา ให้ความคิดเห็น
แลกเปลี่ยนมุมมอง ทั้งคอยติและคอยเตือน
อีกทั้งช่วยฉันเขียนบทกวี...
Soul Searcher
Inspired to write 1/102026
|
|
|
|
|
|
บันทึกการเข้า
|
|
|
|
โซ...เซอะเซอ
นักกลอนระดับเพชรยอดมงกุฎ
ออฟไลน์
กระทู้: 4407
สมาชิกดีเด่นประจำเดือนนี้..
ผู้เริ่มหัวข้อนี้
|
Re: ...ภาษาใจ...
บทที่ ๖: อันว่าด้วยความรัก และการจากลา
เธอที่รัก...
ถ้าเธอรู้ว่าเราจะมีเวลาที่อยู่ด้วยกัน
อาจจะ 10 ปี 1 ปี 1 เดือน หรือ 1 วัน...
เธอจะรักฉันแตกต่างกันไปไหม?
ชีวิตที่ผ่านสูง ต่ำ สุข ทุกข์ มากมาย
มากว่าครึ่งทางของฉันนี้
ทำให้ฉันได้เรียนรู้สิ่งหนึ่งเกี่ยวกับชีวิต
นั้นก็คือ ชีวิตเต็มไปด้วยความไม่แน่นอน
และไม่มีอะไรที่จีรังยั่งยืนตลอดไป
ไม่ว่าจะเป็น ทรัพย์สิน เงินทอง ผู้คน หรือความรู้สึก
ฉันจึงอยากจะขอถามเธอ...
ว่าเธอได้เคยใคร่ครวญดูไหม?
...ความสุขจากการที่เราได้อยู่ด้วยกัน
มันคุ้มค่ากับความทุกข์ที่ต้องเผชิญ
เมื่อยามจากลา ไม่ว่าจะจากเป็นหรือจากตายไหม?
ฉันไม่ใช่คนมองโลกในแง่ร้ายหรอกนะ
แต่ฉันเป็นคนมองโลกตามความเป็นจริง
ยิ่งผูกพันกันมากเท่าไหร่
ก็ยิ่งทุกข์ยิ่งยากมากขึ้นเท่านั้น
เมื่อถึงคราวต้องจากลา
เธอที่รัก...
เมื่อเธอพิจารณาข้อความฉันนี้แล้ว
หวังว่าเธอคงจะเข้าใจฉันดีขึ้น
...ฉันไม่ใช่คนเย็นชา ที่รักใครไม่เป็น
การที่ฉันไม่อยากบอกรักใครนั้น
เพราะฉันไม่อยากสร้างความทุกข์ให้ใคร
รวมทั้งตัวฉันด้วย
...ความรักของฉันจึงแปรเปลี่ยนไป
เป็นความปรารถนาดี ที่มีให้แก่กัน
...ฉันขอส่งความปรารถนาดีให้เธอนะ...เธอที่รัก
Soul Searcher
Inspired to write 27/10/2026
|
|
|
|
|
|
บันทึกการเข้า
|
|
|
|
ก้านมะลิ
นักกลอนผู้รอบรู้
ออฟไลน์
กระทู้: 418
24.7
|
Re: ...ภาษาใจ...
บทที่ ๖.๑ : อันว่าด้วยความรู้สึกของผู้รับสาส์น
ไม่นะ...ฉันคิดว่า มันเป็นข้ออ้างของคนขี้ขลาดและเห็นแก่ตัว
ฉันคิดว่า...คุ้มแล้วที่คนแบบนี้เดินออกไปจากชีวิตฉัน
ฉันรัก....เพราะ....ฉันรัก
ฉันรัก....ทั้งที่รู้ว่า.....ในที่สุดต้องพลัดพราก
และเมื่อบุคคลอันเป็นที่รักของฉันจากไป
ฉั น จ ะ มี ชี วิ ต อ ยู่
เพื่อดูแลผู้ซึ่งเขารักและห่วงใยต่อไป....รวมถึงตัวฉันเองด้วย
ฉั น จ ะ มี ชี วิ ต อ ยู่ อ ย่ ◌า ง ส ง่ ◌า ง ◌า ม
เพื่อให้เขามีชีวิตโลดแล่นในความทรงจำของฉันต่อไป
----จบ----
ปล. วันที่ไร้เธอฉันอยู่ได้ แต่วันที่ไร้เงินฉันอยู่ไม่ไหวจริงๆ
555 เกือบจะซึ้งละ
อันนี้แชร์ทัศนคติในการใช้ชีวิตของตัวเองนะ
ฉันคิดว่าความรักไม่ใช่การเอาส่วนที่ขาดหายมาเติมเต็มให้อีกฝ่าย
แต่คือการที่คนสองคนผู้ซึ่งมีความอิ่มเต็มในหัวใจ
แบ่งปันความสมบูรณ์นี้แก่กัน
เพราะสภาพใจที่ขาดพร่อง มันจะเรียกร้องไม่มีวันพอ และก่อปัญหาในที่สุด
และเมื่อมีรัก....จงเป็นคนฉลาดพอที่จะไม่เอาชีวิตไปฝากไว้กับใคร
เป้าหมายและอนาคตของตนเองยังต้องดำเนินต่อไป
เพราะในวันที่เขาจากลา....เราจะต้องก้าวต่อไปด้วยขาของตนเองให้ได้
จงตระหนักไว้ว่า เมื่อวัน~วัย ผ่านไป...การเริ่มต้นใหม่จะยากยิ่งขึ้น
แต่ถ้าหากคุณกำลังเผชิญกับวันเหล่านี้อยู่
คุณก็แค่ "ต้องหาตัวเองคนเก่าให้เจอ" และลุกขึ้นใหม่ตรงจุดนั้น
|
|
|
|
|
|
บันทึกการเข้า
|
|
|
|
ก้านมะลิ
นักกลอนผู้รอบรู้
ออฟไลน์
กระทู้: 418
24.7
|
Re: ...ภาษาใจ...
บทที่ ๖.๒ : อันว่าด้วยบทกลอนของฉัน
บทกลอนที่ฉันเขียน
คือการที่ฉันในปัจจุบันขณะ
กลับไปทักทายตัวฉันในแต่ละช่วงวัย
"เราคุยกันในความทรงจำ"
ฉันไม่เคยผลักไสตัวฉันเองในอดีตหรือรังเกียจความผิดพลาดใด
บทกลอนของฉัน...
จึงทำให้ตัวฉันในวันวาน...กลับมามีชีวิต
~~~~~~~~~~~~~~
ร่วมส่งภาษาโดย : ก้านมะลิ
|
|
|
|
|
|
บันทึกการเข้า
|
|
|
|
|
|
โซ...เซอะเซอ
นักกลอนระดับเพชรยอดมงกุฎ
ออฟไลน์
กระทู้: 4407
สมาชิกดีเด่นประจำเดือนนี้..
ผู้เริ่มหัวข้อนี้
|
Re: ...ภาษาใจ...
ภาษาใจใครหยั่งรู้..........เกินเรา
สว่างมืดทึมเทา..............ยอกย้อน
จริงใจเบิ่งภาพเงา...........หวนอดีต
จนจวบคลี่ซับซ้อน...........จึ่งเข้าใจตน
อ่านใจตนกระจ่างแจ้ง......คราใด
จึงอ่านใจอื่นใคร.............ทั่วแคว้น
มิต่างหรอกหัวใจ.............รัก-หวาด หวั่นเฮย
สุขทุกข์ท่วมอาตม์แม้น......อกเค้าอกเรา
โซ...เซอะเซอ
28 ตุลาคม 2569
|
ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ : ยูริน
|
|
|
|
|
บันทึกการเข้า
|
|
|
|
|
|
|
