หากว่ามองตามเปลือกเหมือนแบ่งแยก
การจำแนกแตกหน่อจนมากโข
แต่หากมองภาพรวมการเติบโต
ถึงยามที่ต้นโพธิ์นั้นผลัดใบ

เมื่อสร้างเหตุให้เห็นเป็นแบบอย่าง
ย่อมสร้างทางแห่งผลทั้งไกล-ใกล้
ตามจังหวะเวลาพาแกว่งไกว
ตามที่จิตมิผ่องใสจะนำทาง

แต่ความจริงคือสิ่งเดียวที่แน่แท้
แม้นมีเหตุผันแปรมาขัดขวาง
สิ่งใดเกิดย่อมดับดังอับปาง
แล้วสล้างก่อกำเนิดหมุนเวียนไป

แม้นว่ามีผู้ทำลายให้เราเห็น
จิตเราจึงทุกข์เข็นอย่างร่ำไห้
แต่ทว่าผู้สร้างผ่องอำไพ
ยังสถิตอยู่ในพระธรรมา