เกินปากบ่นพ่นผ่านมินานข้าม
มะแปร์ตามคลานโลดกระโดดเหย่ง
ไฟลุกชิดติดเสื้อผิวเนื้อเอง
หัวฟูเบ่งผมรั้งชูตั้งตรง

ประตูหลังรอดหนายังปรากฎ
แม่ช้อยชด.."กานท์มาลัย" ไถลส่ง
ร่วงแนบชิดติดอยู่.."ยูริน"ลง
สี่อนงค์..นวยนาด..ประหลาดรวม

เมื่อคราครั้งยังสุขสนุกชื่น
หลับตาตื่นเซเลปไยเจ็บอ่วม
ผีหัวร่องอขำช่างกำกวม
ผู้ซวยร่วม ! ทั้งสี่..สตรีงาม 55


อ่ะ..ลงมาให้หมด ครบทุกคนแระ
ว่าแต่ ..ไปไหนกันมาเนี่ย ? สี่สาว

Jannjao

เรื่องชวนวุ่นกุลแปร์กานท์มีงานเข้า
ยูรินเล่าน้องนั่นชวนกันอยู่
ณ.สถานพยาบาลบ้านคลองพลู
กักกันหรูคลุ้มคลั่งแบบขังรวม

เรื่องตามสั่งยังงงและสงสัย
"บ้า"เมื่อใดแค่คว่ำคะมำอ่วม
ย้อนอ่านคืนยืนคำถ้อยกำกวม
สรุปร่วม..หญิงสี่กับผีชาย

อยู่สถานการกักเก็บรักษา
หาหมอจ๋าตรวจก่อนในตอนสาย
วิญญาณลอยคอยล่องละคลองราย
ถึงจุดหมายพร้อมพบอย่างครบครัน

ลอยสำรวจตรวจตรา ณ.คราถึง
จ้องจุดหนึ่งป้ายเน้นโดดเด่นนั่น
"ห้องดับจิต" เอะส่ง! เดินตรงพลัน
ดึงเก๊ะชั้น..พบมนุษย์บุรุษนอน

หน้าตาดีชีวิตลิขิตสั้น
หุ่นมาดนั้นครบถ้วนมิอ้วนต่อน
สูงสง่าราศรีสตรีวอน
เอาไว้ก่อน..สู่สิง..อ้างอิงพลัน

ลืมตาตื่นฟื้นมาใบหน้ายิัม
เนื้อนุ่มนิ่มชมพูทางสู่ฝัน
เดินลุกออกบอกตรงงงเหมือนกัน
แต่กระนั้นปั๊บปุ๊บสรุปคืน

ออกจากห้องดับจิตต่อสิทธิ์อยู่
ร้องยู้ฮู..สุขสมอารมณ์รื่น
เดินทอดน่องร้องเล่นแอปเต้นยืน
สุขสดชื่น..ชีวิตเหมือนติดแกลม


ฟื้นเป็นคนแล้วโว้ย !

Jannjao

ร่างแหนมต่อนย้อนแย้งแกล้งเข้าผิด
แว๊ปทวงสิทธิ์ ! ..เปลี่ยนหาสง่าหงส์
ก็แหมเนาะเพราะศรีพาพี่งง
แหกปากส่ง..ร้องเล่า..จั่นเจา ! มา !

กลบความคิดผิดตัวกลัวคนรู้
กานท์พธูประสาทชัดสัมผัสว่า
จิตจับเป็นเห็นผีทุกทีนา
ตกใจจัา !..พลั้งสิทธิ์สิงผิดตัว

เปลี่ยนสลับจับวางที่ร่างใหม่
เลิศวิไลหล่อนั้นหางยันหัว
แม่กานท์ลีศรีน้องตาจ้องรัว
เรื่องหลุดรั่ว ! รันทดลืมหมดพลัน

อิทธิฤทธิ์วิญญานเปี่ยมชานแกร่ง
จึงแสดงอาคมหว่านพรมนั่น
เป่าหัวผ่านกานท์ลีนวลศรีพรรณ
ให้เธอนั้น..เริงร่า..แบบบ้าบอ

เล่นระบำรำฟ้อนกอดหมอนข้าง
กระโดดร่างเข่าก๊อกเต้นร๊อคต่อ
รัองเพลงช้างนางเอิ้นเดินรอบตอ
ยังมิพอ..ลุกนั่งร้อยครั้งเอง

สนุกครบจบหนอพี่พอให้
หายใจไวมิขยับไม่ฉับเฉง
นอนระรวยย้วยหลังดูวังเวง
อ่ะแค้นเฉ่ง !...พอด้าย..เสกคลายมนต์



หายใจรวยรินแระ เริ่มสงสารน้อง 55

Jannjao

 


รถคะมำจำพร่องสมองเสื่อม
แปร์แสร้งเหลื่อมปั่นป่วนเรื่องรวนน่ะ
แต่งมั่วมากลากแจว..สิงแล้วนะ !
อะไรล่ะ !  เข้าออกเข้า!  ทำเอาตรม

เป็นวิญญาณงานผีก็มีนะโว้ย !
ร้องโอดโอย..ย้อนแย้ง..คุณแกล้งผม
เห็นใจนิดคิดหน่อย..ฝอยแต่ลม
พี่เศร้าซม..เซ็งเล่า..ออก-เข้า..เกิน


Jannjao

เขียนต่อติดคิดเขลาเลิกเดามั่ว
แม่เงียงัว..เหนื่อยใจรู้ไหมเอ่ย
ตัองผลุดลุกผลุดแก้เพราะแม่เลย
น้องคุณเอ๋ยฟุ้งเฟื่องสร้างเรื่อง งง

สำรวจเดินเพลินตา ณ.ครานี้
จั่นเจาผีนั่นเล่าเข้าจนหลง
เลาะห้องนอกออกในลัดไปตรง
เดาสุ่มส่ง..ล้วงลึกโผล่ตึกกลาง

ณ.สถานการหนึ่ง"เพื่อนพึ่งพัก"
อาคารหลักสี่อนงค์รวมทรงร่าง
ห้องหับเห็นเป็นเพียงแค่เตียงวาง
มีโต๊ะข้างคู่ชั้นเว้นขั้นไป

บรรยากาศดาษดาหลากผ้าผ่อน
นี่ห้องนอนหรือร้านเสื้อสุดเชื่อได้
มีโคมลากฉากกั้นส่องกันไป
พิกุลไลฟ์..แปร์หยิบ..สคริปมอง

คนเหลือด้วยช่วยหนาตามหน้าที่
จดจัดทีแพ๊คส่งมัดตรงของ
ฝ่ายไลฟ์ขายจ่ายแลกจบแจกกอง
ฝ่ายนั่งมองตรวจผ่านคือกานท์ลี

แหม..ดูผิด..คิดงง..บ้าตรงไหน ?
เซ็งลี้ไว..หัวหมุนเลยคุณพี่
ณ.สถานการในน้ำไฟฟรี
เอะอย่างนี้..เอาโลด..ถ่ายโพสประจาน


Jannjao

น้ำตาลตกป่ะเนี่ยเพลียไหมนี่
เป็นห่วงพี่ที่สุดหยุดฟุ้งซ่าน
หายตัวเข้าตามซอกออกอีกลาน
ดูงุ่นง่านดีดดิ้งสิงเรื่อยไป

เขียนบทเองเก่งนะแต่ว่าบ๊อง
แล้วตัวน้องเปล่าว่าพี่นี้เมื่อไหร่
บ่นตัวเองเป็นบ้าว่าทำไม
ร้างที่ไปหรือเปล่าหรือเหงาทรวง

ยืนโงนเงนอยู่ไยไปนอนเซ่!
เดินจะเป๋บากเบี้ยวเดี๋ยวก็ร่วง
ถึงคิวเล่นเมื่อไหร่เดี๋ยวไปทวง
เลิ่กลั่กควงตาหูดูวุ่นวาย


Masapaer

ไปนอนไป..ทางโน้นค่ะ







ไงล่ะ แปร์ทำให้บรรยากาศดี๊ดีเนาะพี่เนาะ 555

เล่นนอกบทอดสูแลดูมั่ว
เขียนเนียนัวออกเห่ทะเลหลาย
พี่อ้างอิงหญิงสี่กับผีชาย
เธอกลับกลายตามตกคุยพกลม

พี่เขียนบ่วงลวงแปร์ต่อแก้ดิ
มาเตียนติบ้าบ๊องสมองล่ม
คงหมดมุกฉุกคิดแต่งติดตม
แม่งายงมงกเงิ่นเกินบรรยาย

พี่เขียนลอบตอบไทรเป็นไปทั่ว
หากเงียงัวหลบก่อนรีบนอนบ่าย
ตกเย็นถึงจึงตื่นบิดยืนกาย
มุดหัวหาย ณ.สถานที่บ้านนวล

หากยังรับกลับลำโน้มนำเถิด
ถ้อยความเลิศเลอรบจัดครบถ้วน
เต้นกระย่องบ๊องแบ๊วแบบแมวกวน
จงเลิกด่วน...แปร์ศรี...เชื่อพี่นะ 55


ชอบจังลงสระอะ น่ะ  55  กลอนมันด้าน

Jannjao