ขอประท้วงแทนอะนะคะจั่น
ร่วมรังสรรค์ใช้อะจะไม่เหงา
หากชอบแค่อูกอาสระเอา
ก็คงเศร้าเพราะรักอะ...ก้านมะลิ




ใช่ชิงชังรังเกียจคิดเดียดฉันท์
เพ้อทุกวันเรียกขาน"ก้านมะลิ"
ตรงใจตอบชอบเอ่ยมิเคยติ
สระอิ..เพียงหนึ่งพอพึงใจ

สระอาสระอะเสียงประกอบ
"ก้าน" หมายมอบต่อ "มะ" เกินละได้
"ลิ" ทัายรั้งครั้งครายังอาลัย
รวมความใหม่..รักนะ..ก้านมะลิ

ตามนั้น 55

Jannjao

ทำบ่นไปไยว่าอย่าสิคะ
สระอะน่ารักมากคุณจั่น
มะสะแปร์สองอะนะรู้กัน
ไยบ่นนั่นใช้อะอย่างงนิ





ยูรินจังชอบม่ะ..?..สระอะ
ปลื้มเหรอคะ..คราเขียนงดเตียนติ
ติดพันเสี่ย ! เคลียร์ให้ ? ไม่อ่ะอิ
เฮียคากิ ! ถาแถ..แบบ..แปรปรวน !

ใช่ชิงชังรังเกียจคิดเดียดฉันท์
เหตุผลนั้นมีเพียงส่งเสียงต่วน
สัมผัสเสริมเติมตามลุกลามรวน
มิใช่ยวนยีย่ำบ่นพร่ำเลย


เข้าใจพี่นะคะ ยูริน  

Jannjao

พี่จั่นหายตายแว้ว!พี่แก้วฉัน
บ่นแต่แปร์ทั้งวันฉันกลัวน่ะ
กลัวพี่เหนื่อยเมื่อยคอพอนะคะ
กลับมาปะเชิงกลอนสักตอนซิ



มีธุระงานยุ่งต้องมุ่งหน้า
อยากลั้นลาเสียดายเกรงนายติ
อีกนวลน้องครองเคียงเสียง..(กะ)(ทิ)
ทำชะชิชิงชังทุกครั้งครา

แม่เอ๊ยแม่แปร์ปรวนก่อกวนแกล้ง
คำผาดแผลงลงบ่อยจึงคอยว่า
สระอื่นดื่นดาษสะอาดตา
เขียนเถิดจ้า..เลิกเสียงสั้น..กลอนมันซึม


พูดดีดีแล้วนะ  อย่าให้โมโห

Jannjao

ฉันเขียนกลอนของฉันมันหนักพี่
แปร์ตัวนิดผิดทุกทีชิ!ตาทึ่ม
ใช่นะซี้หลีสาวขาวสะบึม
เล็งความอึ๋มลืมฉันจั่นราวี

ติโน่นนั่นนู่นนี่พี่สิวุ่น
ว่าแปร์จุ้นก่นแกล้งแหลงไปถี่
ใครเริ่มก่อนลิ้นลากความปากดี
ก็ทุกทีพี่ไงหาใช่แปร์

พอความหลงบังตาพร่าเลือนบอด
วีนตลอดใครกันชั้นจอมแถ
สะบัดบ๊อบลาทีชิ!ไม่แคร์
ชายตาแลนิดหน่อย..ต่อยหน้าพลัวะ!

 

masapaer

ทำไม พี่จะทำไม โมโหแล้วจะทำไมค้า


 

เขียนเพริศแพร้วแก้วพิกุลอบอุ่นหวาน
คราได้อ่านทุกครั้งเพราะจังค่ะ
แต่งสำเนียงเสียงส่งถูกตรงนะ
เพราะน้องน่ะ..จำสอน.. ทุกตอนการ

ผิดกับแม่แปร์ปรวนกวนตลอด
บ่นอิดออด..วิชาคืน..หมดพื้นฐาน
"รัสสระ"..ทิ้งท้าย..อยู่หลายกาล
แม่นงคราญ...ครูกลอน....มิสอนรึ ?


Jannnjao

รัสสระคู่เคียงส่งเสียงสั้น
พี่หมายมั่นมะแปร์ควรแก้ "อึ"
กระทู้ผ่าน " กานท์ลี " น้องพี่..รึ
ให้กั๊กกึ๊..ขอโทษ..อย่าโกรธเลย

วางหมัดมวยป่วยการนงคราญพี่
วางฤดี..มอบให้ได้ไหมเอ่ย
พี่วางคู่สู่ขวัญทุกวันเคย
กานท์เจ้าเอ๋ย..ขอหนา..จงอย่าลวง

หากบุญขาดวาสนาชะตาตก
เปรียบดั่งนกศรสิงถูกยิงร่วง
ต้องชอกช้ำกรรมร้ายกลับกลายกลวง
พี่คงห่วงโหยหาสุดอาวรณ์

ขึ้นกระทู้คู่เคียงส่งเสียงสั้น
ต่อกลางนั้นเปลี่ยนกลายเป็นชายอ้อน
มิงอแงแถทดเกินบทกลอน
แค่วิงวอน..จบท้าย..อย่าหน่ายกัน


Jannjao

ผิดกับแม่แปร์ปรวนกวนตลอด
บ่นอิดออด..วิชาคืน..หมดพื้นฐาน
"รัสสระ"..ทิ้งท้าย..อยู่หลายกาล
แม่นงคราญ...ครูกลอน....มิสอนรึ ?

(พี่จั่นเจา)


เฮ้อ!

นี่แหละหนาว่าความยามครูเฒ่า
แต่นานเนาสอน กอ กา สระอึ
จนผ่านเลยเกยขัยให้คร่ำครึ
ทำไมฮึ! ลืมนั่นครูจั่นเจา

ครูของแปร์ก็มากหลากคนสอน
สุดบวรสอนให้งานไม่เผา
หนึ่งครูจั่นสอนสับจับขูดเกลา
ดุเร่งเร้าโลดโผนโจนทะยาน

จับมือเขียนกลอนดุยุถนัด
เป็นคู่ฟัดกัดเห่าเข้าเรียนฐาน
เชิงสาดเตะถีบต่อยคอยระราน
จากกลอนหวานด้านแสบแบบครูไง

ก็อ่ะนะศิษย์ด้อยกร่อยซะแล้ว
ชอบแตกแถวครูบ่นจนแสบไส้
กำลังจ้องหาเหยื่อเพื่อสร้างไฟ
ดาวดวงใหม่ร้ายขึ้นตื่นใจครู

คิดให้ดีสาวก้านอันครูสอน
สำรวจก่อนถ้าเรียนเพียรจะอยู่
อยากเรียนกลอนหลอนใจลองใฝ่ดู
ยังไม่รู้ดูแปร์แท้ผลงาน


Masapaer


วุ้ย! จารย์ขาสอนมากะมือนี่คะ  คิดดี ๆ เน้อใครฝากตัว จากดอกไม้กลายเป็นปีศาจได้น่ะ
5555

มิเคียงคู่ครูแท้ตามแปร์เรียก
เกินปากเปียกรับแทนไร้แก่นสาร
เท่าที่รู้ครูดาวสาวสะคราญ
คือตำนานสืบสอนกาพย์กลอนคำ

พี่พากเพียรเขียนมั่วตัวตลก
เก่งโกหกหลอกหลงให้ลงต่ำ
อีกจัดเจนเน้นหนักแนวปรักปรำ
ใครถลำช้ำแซะตบแผละเอา

หัวกะทิวิชามารการศึกษา
สู้ยิบตา..พาเพลินบ้าเกินเก่า
ไม่ได้เล่ห์เพทุบายแกล้งตายเอา
ตีหน้าเศร้าเผลอสู้ชอบขู่กลัว

มิเคยสั่งเคยให้สอนใดแม่
ไยจารย์แปร์คุยตกยกจนทั่ว
เรียกคำหรู "ครูจั่น" ทำสั่นตัว
ร้อนถึงหัวเกาครากขี้กลากกิน !

"ก้านมะลิ" พากเพียรหมั่นเขียนอ่าน
เยาวมาลย์งามงดทั้งหมดสิ้น
มิเป็นศิษย์เอกอุหรอกยุพิน
พี่ถวิล..เคียงคู่เพื่อนรู้ใจ


Jannjao

พี่พากเพียรเขียนมั่วตัวตลก
เก่งโกหกหลอกหลงให้ลงต่ำ
อีกจัดเจนเน้นหนักแนวปรักปรำ
ใครถลำช้ำแซะตบแผละเอา

หัวกะทิวิชามารการศึกษา
สู้ยิบตา..พาเพลินบ้าเกินเก่า
ไม่ได้เล่ห์เพทุบายแกล้งตายเอา
ตีหน้าเศร้าเผลอสู้ชอบขู่กลัว

(อาจารย์จั่น)
นี่มันคำสารภาพชัด ๆ  



เขินอะไรเป็นครูรู้เต็มอก
สอนตลกปรักปรำคำแถมั่ว
สารภาพทุกบทจดไว้รัว
ลวงหาแม่ทูนหัวจนกลัวใจ

เรื่องประจักษ์ควักตาว่ากะล่อน
มิเคยสอนดอกนะอ่ะก็ได้
พี่ช่างบอกร้องแก้นะ..แก้อะไร
แก้ผ้าหรือยังไง..(ถ้า)ไม่ใช่ (แก้)กลอน

เล่นให้สุดนะน้องต้องอย่างนั้น
พี่ว่ามันมากนะอย่าว่าสอน
ลองแก้ดิสิจ๊ะอย่าพึ่งนอน
แบ่งเป็นตอนแบบฝึกหัดจัดถึงมือ

ถึงบ้าบอฟั่นเฟือนเลอะเลือนหน่อย
ชอบแถ-อ่อย บ่อยแสบแบบทื่อทื่อ
แต่ก็ห่วงพี่จั่นฉันไม่ยื้อ
จะไม่ดื้อขวางพี่ให้มีเมีย

เอาเถอะจ้าตามสบายใครเข้าปิ้ง
เลิกบางสิ่งขอร้องน้องหัวเสีย
หากขานชื่อฉันบ่อย..ข้าน้อยเพลีย
ถ้างัวเงียร้องหาเรียกค่าตัว



masapaer


ตามนั้น  เมาป่ะเนี่ยแฉตัวเองต่อหน้าเป้าหมาย 555

มิเมาเหล้าแต่เรายังเมาหลง
นวลอนงค์ถ้อยแจ้งแถลงทั่ว
พางุนงงสงสัยและใกล้กลัว
เรื่องค่าตัวเอาแน่หรือแม่นาง

ห้ามเปิดเผยเอ่ยนามนวลทรามบ่อย
จะมากน้อยพูดได้เท่าไหร่บ้าง
บทละห้าหกชื่อยึดถือวาง
หรืออิงอัางยกหยิบแค่สิบพอ

หรือปากเปียก เรียก "แปร์ปัน" เธอดันโกรธ
หากยกโทษ บางส่วน "แปรปรวน"ต่อ
อาจ "แปรผัน" "แปรผกผัน" ฉะนั้นพอ
ถ้าแม่หนอ "แปรเปลี่ยน"  เลิกเวียนวน

 มิถาแถ " แปลความ " อิงตามหลัก
" แปลประจักษ์ " จากใจ..อย่าไปสน
" แปร์ถาแถ " แม่รั่ว เพราะตัวตน
" แปร์เบื่อบ่น " " แปรปรวน "  เลย  "ป่วนแปร์"


จบม่ะ 55

Jannjao