พี่เจ่าจุกทุกข์เข็ญไม่เป็นเรื่อง
น้ำตาเขื่อง " ที่รัก " เกินศักดิ์เอ่ย
ขอยอมแพ้แปร์ศรีแค่นี้เลย !
โอ้อกเอ๋ย..เรียก "ที่รัก"..มันหนักทรวง

เอาอย่างนี้ดีไหมเรียก.." ไกลรัก "
ผูกสมัคร. บอกไว้ก่อนไม่ห่วง
แม่โฉมงามทรามชื่นใน..คืนลวง
พี่พันพ่วงสู่ขวัญก่อนนั้นไง

มัดสอดด้ายสายสิญจน์ประทินโฉม
รวบผูกโลมมือก้มพนมให้
จุดเทียนธูปกราบลาด้วยอาลัย
เคียงชิดใกล้ก่อนจากจำพรากกัน

ลำนำเพลงบรรเลงร่ำพร้อมคำพระ
อนิจจาละ..จากโลกเศร้าโศกศัลย์
บังละมุนอุ่นเอื้อกูลเกื้อพลัน
กุศลนั้น..ปันส่วน..นวลอนงค์

กำหนดการกลายกลืนร้อยคืนล่วง
พี่ยังห่วงนำหนุนฝากบุญส่ง
อนิจจาลาแน่แม่นวลนงค์
ถึงรักหลง..แค่ไหน..ตัดใจลืม


Jannjao

สบายดีไหมนั่นหรืองานยุ่ง
จิตที่มุ่งอ่อยเหยื่อเมื่อได้ปลื้ม
เลยลนลานงานหยาบศัพท์หยิบยืม
ความด่ำดื่มไม่มีหนีงานมา

วิญญาณร้ายหมายยิ่งสิงมนุษย์
เล่นกลชุดกลายคนจนบทพร่า
เดี๋ยวก็ผลุบเดี๋ยวโผล่โชว์มารยา
เดี๋ยวก็ว่า “อะ” ชังพลางดุเรา
 
คนอื่นใช้ “อะ”สาดกันดาษดื่น
แต่พี่ยื่นทัณฑ์ส่งลงจนเฉา
ทุกวรรคขุดรั้งตรึงทึ้งยันเงา
ลากจะเอามะแปร์ลงแส้โชว์

พอให้หยุดขานชื่อก็รื้อเข่ง
หิ้วกะเตงเต็มลานขานนามโผล่
แสนยียวนกวนน้องแทบร้องโฮ
อะพิโธ่!บอกเรียกรักทำหนักใจ   (หนูชื่อที่รักไงคะ 55)

จู่ก็มัดจัดสวดรวดเดียวจบ
ต้องประกบบทนางเข้าทางไหน
ยังมิสิ้นสิญจน์สายด้ายมัดไว
รวบรัดให้สวดก่อนตายหรือไงนา




คัท! คัท!  พี่จั่นระบบรวน  


masapaer

เรื่องแก้กรรมทำต่อมิล้อเล่น
ปีชงเนันสะเดาะยามเคราะห์หา
เล่นจำอวดสวดฟื้นยั่งยืนนา
สืบชะตาตกต่ำก่อนลำเค็ญ

หาใช่สาปใช่แช่งกลั่นแกล้งนี่
หวังนวลศรีเนืองหนุนผลบุญเห็น
มัดตราสังข์รั้งตรึงเช้าถึงเย็น
ลัางกรรมเป็นแปดเปื้อนเหย้าเยือนตาม

ช่วยขจัดปัดเบี่ยงได้เพียงนี้
นวลฤดีทิ้งเทถึงเปลหาม
เคราะห์เธอซ้ำกรรมโยงทุกโมงยาม
ตายตกตามเป็นได้บอกไว้เลย

ทางหลบรอดปลอดโปร่งหลุดโล่งบ่วง
ควรต่อดวงตาเบิกมิเพิกเฉย
สิ่งชี้แนะแวะวนทำจนเคย
คือเอื้อนเอ่ยวจีหวานสำราญใจ

คำติฉินนินทาต่อว่าพี่
เลิกเสียทีเชียวคุณเพิ่มบุญใหญ่
คำชมชื่นยืนยัน ณ.ทันใด
กดแต้มให้บุญพุ่งสะดุ้งครัน

พี่ตักเตือนเอื้อนเอ่ยคนเคยชอบ
มิใช่ครอบคลุมเธอหลอกเพ้อฝัน
กรรมถาแถแก้ง่ายแกล้งตายวัน
กรรมห้ำหั่นโหดเหี้ยมควรเตรียมใจ


สร้างกรรมกับพี่ไว้เยอะ เลยต้องพาแก้กรรม

Jannjao

แกล้งร้องลู่อยู่ต่อหลอกล่อแม่
ลวงว่าแพ้ขังขาดพลาดถลำ
เงื่อนแกะง่ายด้ายโยงหนีโลงทำ
โซ่เก่าคร่ำกระแทกหลุดแยกพลัน

แอบหลบมองน้องสาวซวยคราวต่อ
เธอหัวร่อปากเปราะเย้ยเยาะฉัน
หมดสนุกทุกข์แน่แม่แปร์ปัน
รออีกวัน..น้ำตาเล็ดเด็ดหัวนาง

เช้าอีกคราฟ้าโปร่งเคาะโลงเรียก
แปร์ปากเปียกเพียงใดยังไกลห่าง
เขย่าหนักพักใหญ่มิใกล้ทาง
น้ำสีจาง..คาคืน..นองพื้นแดง

แปร์ตระหนกตกตะลึงเกือบถึงชัก
เธอกลัวหนัก..shipหาย !..ดันตายแผลง
ตะโกนดัง ! พังโซ่  ผูกโชว์แกล้ง
คีมชะแลงแงะงัดเร่งจัดไว

อะพิโธอะพิเถินเรื่องเกินจบ
มิพานพบศพแทรกแปลกใจใหญ่
ชั่วขณะคืนตายหายได้ไง
นั่งงงไปครางเอ๋งร้องเพลงแมว

ในฉับพลันสั่นผวาหน้าถอดสี !
ผ่ะผ่ะผี ! ..จ่ะจ่ะจั่น! ...นั้นชัดแจ๋ว
หน้าอาบเอือดเลือดนองแก้มสองแนว
เด่ะเด่ะเดิน..มาแล้ว..เหมือนใครผลัก...แปร์สลบชักเลย


โห..แกล้งหลอกนิดหน่อย ไม่คิดจะกลัวอินขนาดนี้ 55

Jannjao

พันโซ่รอบขอบข้างเปล่าขวางฝา
ห่วงพี่ยามากอยู่รู้ไหมเอ่ย
กลัวหายใจไม่ออกช็อคแน่เอย
โซ่แสร้งพาดไว้เฉยเลยง่ายดาย
 
ฉันกลัวผีพี่รู้แต่อยู่แกล้ง
สร้างเรื่องแต่งหลอกดาวเอาใจหาย
เวลานี้ใจสั่นอันตราย
เห็นพี่ชายคว้าไว้อยู่ใกล้กัน

พี่จะวิ่งชิ่งห่างแปร์ขวางหน้า
พี่ก้าวขาฉันดึงทึ้งขาจั่น
จะกอดเอว..หนาเกินเขินไขมัน
คว้าได้คอจับทันจั่นหงายครืน

เกี่ยวคอแขนพี่จั่นฉันกลัวมาก
พี่กึ่งลากแกะมือยื้อจนลื่น
กระโดดเกาะคอหลังทั้งที่ยืน
ไหลเป็นคลื่นลื่นถลาพาน้องเซ

ดึงอีกครั้งขาพี่นี้ให้มั่น
หน้าพี่จั่นจูบพื้นลื่นปัดเป๋
หิ้วเกงรุ่ยเลิ่กลั่กทุลักทุเล
คิดจะเทแปร์กลัวรีบรัวดึง

เหตุการณ์หลอนทุกอย่างต่างเร็วมาก
เกงหลุดลาก..ขยี้ตาอ้าปากอึ้ง
สิ่งค้นพบจบแล้วพี่นี่ตัวตึง
สุดสะพรึงกว่าผี..เฮ้อ..หนีเข้าโลง



ปิดฝาแหละ ลงกลอนโลง เปิดไม่ออก


masapaer


555 โทษค่าท่านพี่ มะมีใครมาช่วยแปร์เลย หายหมดเลย ท่าจะรอดูความหายนะสองพี่น้องอยู่ 55

ลากถูลู่ถูกังทุรังทุเรศ
หลุดเป็นเปรตแปร์นางเต้นผางโผง
แหกปากร้องมองกลางต้นยางโยง
หนีตัวโกร่ง..โลงลั่น.. มือสั่นเทา

อนุบาลลิงแลบก็แบบนี้
เจอะของดี..แล้วไย..ทิ้งไปเล่า
ยอดอาวุธมนุษยชาติ..พลาดแล้วเรา
คล้ายตุ่นเต่าโง่งมในตมธาร

แต่เอาเถอะเจอะจังก็ยังพบ
คราออกรบอย่างน้อยจะพลอยผ่าน
มิเคยเจอะเคยเจอคงเซ่อนาน
วิทยาทาน..มอบให้จากใจจริง


Jannjao

"จีสตริง" คืออะไรก็ไม่รู้
ที่ใส่อยู่ขาดครั้งยามพลั้งเผลอ
อาจเก่าหน่อยร้อยรูที่หนูเจอ
เลยซ่าเซ่อบอกพี่.."จั่นจีสตริง"

ราวข้างห้องมองเลยแอบเคยเห็น
แขวนลมเย็น " จีแท้ " มะแปร์หญิง
พี่ยังงงสงสัยว่าไม่จริง
คล้ายตะปิ้ง..วัยเด็ก..อันเล็กจัง


ที่เธอตากไว้น่ะ  สตริงแท้ 55

Jannjao