จากเหนือสุดลงใต้ไปออก-ตก
ภัยอุทกท่วมท้นคนขวัญล่ม
มฤตยูห่าฝนคนระบม
แทบจะจมบาดาลฉันห่วงใย
คลื่นคะนองคลองล้นคนลำบาก
น้ำหลั่งหลากพรากทรัพย์นับมิไหว
ทั้งหนาวสั่นพรั่นพรึงถึงหัวใจ
ยิ่งกว่าภัยใดเฉือนเหมือนลงทัณฑ์
วาตภัยไปอุทก..อกระส่ำ
เป็นภัยธรรมชาติกราดสนั่น
เหตุซ้ำซาก-ลากยาวร้าวนานวัน
เขย่าขวัญมนุษย์สุดหวั่นใจ
เราจะอยู่อย่างไรในวันหม่น
ฟ้าหลังฝนคนเราเท่ากันไม่
อาจสิ้นสูญสิ่งสร้างหมดทางไป
หรือยิ้มได้..ปิดน้ำตาที่บ่าริน
ผ่านคืนวันโหดร้ายในคราวช้ำ
ยังมีน้ำใจแผ่กระแสสินธุ์
อาจมากเกินชลาชลที่ล้นดิน
ได้ดื่มกินแจกจ่ายให้เป็นทาน
หวังพรุ่งนี้คลี่คลายสลายหม่น
สิ้นห่าฝนพายุระอุผ่าน
ตะวันกลบลบหม่น..อนธการ
ก้าวข้ามผ่าน..ด้วยธารใจที่ไหลแรง
Masapaer
ผ่านมาตั้งกี่ปีก็ยังท่วม 
ขอส่งกำลังใจไปถึงทุกพื้นที่ที่กำลังเผชิญน้ำท่วม
ขอให้ทุกความยากลำบากผ่านพ้น และทุกชีวิตกลับคืนสู่ความปกติโดยเร็วค่ะ
