แม้นครั้งนี้ประสบพบหน้ากัน
ก็ฟาดฟันไม่เว้นเป็นเวรกรรม (ยู)

แม้จะเจอหน้ากันสักพันครั้ง
ใจยิ่งฝังรังเกียจเบียดตกต่ำ (ยู)



ยูริน
แบบนี้เหรอคะ

ลบรอยช้ำบาดหมางให้บางเบลอ
รอคอยเธออภัยให้แก่กัน (วินวิน)



 
ยังไงครับ 

พอต่อสองวรรคเสร็จ
พี่วิน ต้องเริ่มต้นอีก สองวรรคด้วยครับ

ดีๆ มีคนมาเล่นแล้ว
 

ลบรอยช้ำบาดหมางให้บางเบลอ
รอคอยเธออภัยให้แก่กัน (วินวิน)


ค่ำคืนไหนใจลอยบ่อยแอบเพ้อ
เฝ้าละเมอมองดาวพราวฟ้านั่น (วินวิน)

 

มันก็ไม่ใช่ 2 วรรคสิครับป๊า ต้องขึ้นเรื่องยังไงครับ

พอดีผมมาเปลี่ยนเงื่อนไขครับ

คือพอเราจบสองวรรคที่คนอื่นขึ้นไว้
ซึ่งเราอาจจะจบแบบคล้อยตามเนื้อหา
ที่คนก่อนหน้าเขียนไว้ หรือเราอาจจะจบแบบหักมุมก็ได้

แล้วเราก็ขึ้นอีกสองวรรค จะเนื้อหาต่อเนื่องกับก่อนหน้า
หรือเรื่องใหม่ก็แล่วแต่ครับ แล้วคนอื่นก็จะมาจบสอง
วรรคท้ายให้เรา แล้วก็วนไป เนื้อหาก็จะไหลไปตาม
แต่จินตนาการของคนมาต่อครับ

 

เปลี่ยนแล้วก็ขึ้นต่อด้วยสิครับป๊า 
อะไรเนี่ย! มาผลุบๆโผล่ ๆ ยังไม่ฮาโลวีนนะครับ 555

ท้ายจึงประสบพบว่าละเมอ
พิษไข้ทำเพ้อเจ้อเอ๋อเลยเรา (วินวิน)

อยากเข้ามาพักผ่อนเขียนกลอนรัก
โจทย์ป๋าหนักชักงงหลงจนเศร้า  (วินวิน)


555   โอ๊ยป๊าพี่วินปวดหมอง 555

จะลืมซะวันก่อนเก่าเรารักใคร
และจะไม่ขอเจอเธออีกเลย

ชักเริ่มมั่วหนักเข้าเมากลอนแน่
เริ่มอ่อนแอแล้วครับจะหลับเฉย  (วินวิน)


ก็ดูซินั่น 555